Türkçede *ya- Fiil Kökü
Öz
Türkçede kelime türetmenin önemli unsurlarından olan yapım eklerinin kullanım sıklığı, işlekliği ve işlevi dilbilgisinin ele aldığı temel konulardandır. Türkçe gramer kitaplarında Türkçenin yapım ekleriyle kelime türetme sisteminde, eklerin görevi üzerinde durulmakta ve hangi kök veya tabanlara geldikleri, ekler sınıflandırılarak gösterilmektedir. Oysa bugün, kök veya tabanlar incelenerek bazı ortak köklere gidilebildiği bilinmektedir. Bu yolla bazı kelimelerin morfolojik yapısının yanı sıra, etimolojik yönü de izah edilebilmektedir. Çünkü Türkçe kelimeler metinlerle takip edebildiğimiz dönemlerden günümüze gelinceye kadar, hem morfolojik hem de semantik dallanmalara uğramaktadır. Bu çalışmada diğer ortak kök veya tabanlar dışarıda bırakılarak *ya- ortak kökünden türemiş kelimeler incelenmeye çalışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
*ya- fiil kökü,ortak fiil kökleri,kelime,kelime türetme,anlam katmanları,Türk Dili
Kaynakça
- Atalay, Besim (2006), Divanü Lugati’t-Türk, Çeviri, Ankara: TDK Yayınları.
- Clauson, Sir Gerard (1972), An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth- Century Turkish, Oxford.
- Derleme Sözlüğü I-VI (2009), 3. basım, Ankara: TDK Yayınları
- Ergin, Muharrem (2004), Dede Korkut Kitabı, Ankara: TDK Yayınları
- Hacıeminoğlu, Necmettin (1992), Türk Dilinde Yapı Bakımından Fiiller, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
- Özkan, Fatma (2003). ““Yıldırım, Yıldız, Alev, Alaz / Yalaz, Işın ve Işık Kelimeleri Nereden Geliyor?”. Bilig, Güz, S. 27, s. 157-178.
- Özkan, İsa (2011), “Yapa Yapa Karlar Yağsa Yaza Kalmaz”, Dede Korkut ve Geçmişten Geleceğe Türk Destanları Uluslararası Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Ankara: Türksoy Yayınları, s. 23- 30.
- Tarama Sözlüğü (1965-1977), Ankara: TDK Yayınları.
- Türkçe Sözlük (2011), Ankara: TDK Yayınları.
