The Role of Family Support Centers in Ensurıng the Socıal Integratıon of Dısadvantaged Families

Öz

This study examines the role of Family Support Centers (ADEM), operating under the Social Assistance and Solidarity Foundation (SYDV), in the social integration processes of disadvantaged families from a sociological perspective. ADEM centers are highlighted as units that primarily provide protective and preventive training for disadvantaged women. The research employs a qualitative methodology, utilizing the semi-structured interview technique as a data collection method. The study population consists of trainees attending ADEM centers in the Tatvan district of Bitlis province, as well as coordinators and instructors working at these centers. The sample comprises 27 participants selected from this population. According to the findings, trainees prefer ADEM centers to acquire professional skills, achieve economic gains, break out of monotony, and meet new social circles. Furthermore, it was identified that ADEM centers provide training not only in professional skills but also in basic life skills for disadvantaged women. It was also determined that ADEM centers create spaces where disadvantaged women can relieve psychological stress and socialize. The participation of women in activities organized within ADEM was observed to contribute positively to their social integration processes, reflecting an overall inclination towards integration.

Anahtar Kelimeler

• Family support center
• social assistance and solidarity foundation
• social inclusion
• women’s studies
• family sociology.

Dezavantajlı Ailelerin Sosyal Entegrasyonunda Aile Destek Merkezlerinin Rolü

Öz

Bu çalışmada, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı (SYDV) bünyesinde faaliyet gösteren Aile Destek Merkezleri’nin (ADEM), dezavantajlı ailelerin sosyal entegrasyon süreçlerindeki rolü sosyolojik bir perspektiften incelenmiştir. ADEM’ler, özellikle dezavantajlı kadınlara yönelik koruyucu ve önleyici eğitimlerin sağlandığı birimler olarak öne çıkmaktadır. Araştırmada, nitel araştırma yöntemi ve bu yöntemin veri toplama tekniklerinden biri olan yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, Bitlis ilinin Tatvan ilçesinde faaliyet gösteren ADEM’lerde eğitim alan kursiyerler ile bu merkezlerde görev yapan koordinatörler ve eğiticiler oluşturmuştur. Örneklem, bu evrenden seçilen 27 katılımcıdan meydana gelmiştir. Araştırma bulgularına göre, kursiyerlerin ADEM’leri mesleki beceriler edinerek ekonomik kazanç sağlama, günlük rutinlerden sıyrılma ve yeni bir sosyal çevre edinme amacıyla tercih ettiği görülmüştür. Ayrıca, ADEM’lerde dezavantajlı kadınların yalnızca mesleki beceriler değil, aynı zamanda temel yaşam becerileri kazanmalarına yönelik eğitimlerin de verildiği tespit edilmiştir. ADEM’lerde dezavantajlı kadınların psikolojik olarak rahatlayabilecekleri ve sosyalleşebilecekleri alanların oluşturulduğu belirlenmiştir. Katılımcı kadınların ADEM bünyesinde yürütülen faaliyetlere katılımı sayesinde sosyal entegrasyon süreçlerine olumlu katkıda bulunduğu ve bu yönde bir tutum sergilediği gözlemlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Aile destek merkezi
• sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfı
• sosyal içerme
• kadın çalışmaları
• aile sosyolojisi.

Kaynakça

1. Adams, W. C. (2015). Conducting semi‐structured interviews. In K.E. Newcomer, H.P. Hatry and J.S. Wholey (Ed.), Handbook of practical program evaluation (pp. 492-505). Wiley Blackwell.
2. Akhmedov, B. T. (2021). The Family as the Basic Unit of Society. International Journal of Multicultural and Multireligious Understanding, 8(12), 201-204.
3. Aktan, C. C. (1995), 21. Yüzyıl İçin Yeni Bir Devlet Modeline Doğru Optimal Devlet, Kamu Ekonomisinin ve Yönetiminin Yeniden Yapılanması ve Küçültülmesine Yönelik Öneriler, TÜSİAD.
4. Aktan, C. C. ve Özkıvrak, Ö. (2008). Sosyal Refah Devleti, Okutan Yayıncılık.
5. Anieting, A. E., and Mosugu, J. K. (2017). Comparison of quota sampling and snowball sampling. Indian Scholar, 3(3), 33-36.
6. Arabacı, C. (2008). “Popüler Kültür ve Aile”. Aile Yapımız ve Sorunları Sempozyumu, 61.
7. Ayhan, D. (2014). Konya'da aile destek çalışmalarının sosyolojik açıdan incelenmesi. (Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi.
8. Babat, Ş. C. (2021). Aile destek merkezlerinin kırsal yaşamdaki etkileri: Van/Gürpınar örneği (Yayınlanmışamış Yüksek Lisans Tezi). Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi.

9. Baltacı, A. (2018). Nitel Araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 231-274.
10. Banovcinova, A., and Levicka, K. (2015). The Impact of the Financial Income on the Family Communication. Romanian Journal for Multidimensional Education/Revista Românească pentru Educaţie Multidimensională, 7(2).
11. Başar, M.R., Aktaş, S. ve Aydemir, İ. (2022). Madde bağımlısı bireylerin ailelerinin karşılaştıkları psiko-sosyal ve ekonomik güçlükler ile sosyal dışlanma algılarının sosyal hizmet perspektifinden incelenmesi. Tıbbi Sosyal Hizmet Dergisi, 19, 37-52.
12. Berger, L. M., and Font, S. A. (2015). The Role of the Family and Family-Centered Programs and Policies. The Future of Children, 25(1), 155–176.
13. Bronfenbrenner, U. (2013). Bronfenbrenner’s ecological systems theory. The Psychology Notes HQ Online Resources for Psychology Students.
14. Buğra, A. (2007). Yoksulluk ve sosyal haklar, boğaziçi üniversitesi sosyal politika forumu, yoksulluk ve sosyal dışlanma, Tes-İş Dergisi, 75-80.
15. Burchi, F., Loewe, M., Malerba, D., and Leininger, J. (2022). Disentangling the relationship between social protection and social cohesion: Introduction to the special issue. The European Journal of Development Research, 34(3), 1195.
16. Burstein, N. R. (2007). Economic Influences on Marriage and Divorce. Journal of Policy Analysis and Management, 26(2), 387–429. http://www.jstor.org/stable/30162792
17. Canatan, K. (2016). Ailenin tanımı, türleri ve işlevleri. K. Canatan ve E. Yıldırım (Ed.), Aile sosyolojisi içinde (53-64). Açılım Kitap
18. Creswell, J. W. ve Plano Clark, V. L. (2014). Karma yöntem araştırmaları tasarımı ve yürütülmesi. (Y. Dede ve S. B. Demir, Çev.). Anı Yayıncılık.
19. Çağan, K. (2016). Ailenin işlevleri. . K. Canatan ve E. Yıldırım (Ed.), Aile sosyolojisi içinde (83-96). Açılım Kitap
20. Çoban, A. İ. ve Özbesler, C. (2009). Türkiye'de aileye yönelik sosyal politika ve hizmetler. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 18(18), 31-42.
21. Dönmezler, S. (1990). Sosyoloji. Beta Basım Yayım.
22. Ebrahim, G. J. (1982). The family as a child-rearing unit of society. In Child Health in a Changing Environment (pp. 68-97). Palgrave, London.
23. Elmas, A. (2018). 1923-2016 yılları arası hükümet programlarında dezavantajlı gruplar. Social Sciences Studies Journal, 4(15), 945-953.
24. Guy-Evans, O. (2020). Bronfenbrenner’s ecological systems theory. Simply Psychology. https://www.simplypsychology.org/bronfenbrenner.html, Erişim tarihi: 04.06.2024
25. Gülmez, M. (2009). İnsan Hakları Olarak Sosyal Haklar ve Sosyal Haksızlıklar. Uluslararası Sosyal Haklar Sempozyumu, 9.
26. Hosseinpoor, A. R., Bergen, N., Kostanjsek, N., Kowal, P., Officer, A., and Chatterji, S. (2016). Socio-demographic patterns of disability among older adult populations of low-income and middle-income countries: results from World Health Survey. International journal of public health, 61, 337-345.
27. Kahveci, E. ve Aydemir, İ. (2024). Sivas ilinde yaşayan evli bireylerin aile danışmanlığı konusundaki görüşleri. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi 8(2), 118-129.
28. Karataş, K. ve Acar, Y. B. (2011). Aile destek hizmetlerinde kalite standardı geliştirme. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 26(26), 9-32.
29. Kotzeva, T., and Mineva K. (2023). Family support services for vulnerable families in bulgaria: barriers and challenges. Economy and Sociology, (1), 109-120.
30. Lee, S. M., Song, H., Ra, H. M., and Park, J. Y. (2012). The basic study of integration for family welfare delivery system: Focused on healthy family support centers and multicultural family support centers. Journal of Families and Better Life, 30(5), 1-15.
31. Li, Z., and Dalaker, J. (2022). Poverty Among the Population Aged 65 and Older. Washington, DC: Congressional Research Service. https://crsreports.congress.gov/product/pdf/R/R45791
32. Lloyd, C., and Hannikainen, M. (Eds.). (2022). Social cohesion and welfare states: From fragmentation to social peace. Taylor and Francis.
33. McCurdy, K., and Daro, D. (2001). Parent involvement in family support programs: An integrated theory. Family Relations, 50(2), 113-121.
34. Mercer, F., Darbyshire, C., Finlayson, J., Kettle, M., and Dickson, A. (2020). The role of family centres in reducing social isolation in deprived communities. Child and Family Social Work, 25(3), 674-682. Muennig, P. (2023). Futureproofing social support policies for population health. The Milbank Quarterly, 101(Suppl 1), 176.
35. Neppl, T. K., Senia, J. M., and Donnellan, M. B. (2016). Effects of economic hardship: Testing the family stress model over time. Journal of family psychology, 30(1), 12.
36. Neuman, W. L. (2022). Toplumsal Araştırma Yöntemleri, (Ö. Akkaya, Çev.). Siyasal Kitabevi.
37. Özkan, P. Y. ve Kılıç Ceyhan,, E. (2013). Ailenin psiko-sosyal destek ihtiyacını karşılamada yeni bir model önerisi: aile sağlığı merkezlerinde aile psiko-sosyal destek birimi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 7(30), 25-44.
38. Özpolat, A. O. (2022). Sosyal Hizmetlerin Sunumunda Yeni Bir Model Olan Aile Sosyal Destek Programının (Asdep) İncelenmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 22(54), 141-167.
39. Park, J. Y. (2008). The study of culture program evaluation in healthy family support centers. Journal of Families and Better Life, 26(3), 25-36.
40. Punch, K.F. (2016). Sosyal Araştırmalara Giriş. (Z. Akyüz Çev.). Siyasal Kitabevi.
41. Ryan, R. M., and Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American psychologist, 55(1), 68.
42. Sallan Gül, S. (2004), Sosyal Devlet Bitti, Yaşasın Piyasa!, Etik Yayınları.
43. Schjødt, R. (2021). Impacts of social protection on social cohesion and reconciliation: Theories, experiences and case studies. HelpAge International.
44. Shahidi, F. V., Ramraj, C., Sod-Erdene, O., Hildebrand, V., and Siddiqi, A. (2019). The impact of social assistance programs on population health: a systematic review of research in high-income countries. BMC Public Health, 19, 1-11.
45. Stiehm, W. L. (2000). Poverty law: Access to healthcare and barriers to the poor. Quinnipiac Health LJ, 4, 279.
46. Sur, M. (1993). İnsan Hakları Kavramındaki Gelişmeler, İzmir Barosu Dergisi, (3), 40-45.
47. Şahin, F. T. ve Özbey, B. U. S. (2007). Aile eğitim programlarına niçin gereksinim duyulmuştur? Aile eğitim programları neden önemlidir?.Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 12(12), 7-12.
48. Şenkal, A. (2005). Sosyal politika ve sosyal vatandaşlık: kölelikten sosyal vatandaşlığa. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 50, 225-258.
49. T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğü (2019). Kadınlarımız ADEM Projemizle Meslek Ediniyor, https://www.aile.gov.tr/sygm/haberler/kadinlarimiz-adem-projemizle-meslek-ediniyor/
50. T.C. Cumhurbaşkanlığı Mevzuat Bilgi Sistemi. (1986). Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu, https://mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=3294&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5
51. Tanör, B. (1978). Anayasa Hukukunda Sosyal Haklar. On İki Levha Yayıncılık. Tatvan Nüfusu, (2024, 21 Mayıs). https://www.nufusune.com/tatvan-ilce-nufusu-bitlis. Erişim tarihi: 03.05.2024
52. Tekindal, M. ve Arsu, Ş. U. (2020). Nitel araştırma yöntemi olarak fenomenolojik yaklaşımın kapsamı ve sürecine yönelik bir derleme. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, 20(1), 153-172.
53. Thévenon, O. (2011). Family policies in OECD countries: A comparative analysis. Population and development review, 37(1), 57-87.
54. Ungar, M. (2011). The social ecology of resilience: Addressing contextual and cultural ambiguity of a nascent construct. American Journal of Orthopsychiatry, 81(1), 1–17.
55. Walker, S., and Akister, J. (2004). Applying Family Therapy: A Guide for Caring Professionals in the Community. Russell House Pub.
56. Wells, M. B., and Bergnehr, D. (2014). Families and family policies in Sweden. Handbook of family policies across the globe, 91-107.
57. Yapıcı, M. İ. (2007). Uluslararası ilişkiler disiplininde entegrasyon teorilerinin yeri ve etkinliği. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (9), 132-133.
58. Yıldırım, A. (2001). Sosyal bütünleşme açısından sivil toplum örgütleri (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi.