Migration and Juvenile Delinquency

Abstract

In the recent years, usage of the terms child and
crime together in a sentence indicates existence of
a social problem. For this reason sociopsychological
factors that direct children to crime
has to be analyzed, rather than “Juvenile
Delinquency”. In this study we aimed to make firm
socio-demographic characteristics that direct
children to commit a crime. We compare the family
relations and aggressive behaviours of two sample
groups to find the connections between migration
and Juvenile Delinquency. One of the groups was
selected among children who had committed a
crime and other was selected among children who
never had committed a crime. At the end of the
study we found that children who had committed
a crime have more aggressive behaviours than
other group and we proved that their family
realtions are also unhealty relative to the crime
commited group using “Family Evaluation Scale
and Aggressiveness Scale”. The most important
outcome of this study is that migration of the
families from rural to urban areas inthe last few
years is the main reason of the aggressive
behaviours of children and their being directed to
crime.

Keywords

• juvenile delinquency, migration, agressive behaviour, homeless children

Göç ve Çocuk Suçluluğu

Öz

Son yıllarda çocuk ve suç kavramlarının birlikte anılması aslında sosyal bir sorunun varlığını gündeme getirmektedir. Bu nedenle suç işleyen çocuktan öte, çocuğun suç işlemesine neden olan sosyo-psikolojik faktörlerin üzerinde durulup incelenmesi gerekmektedir. Bu araştırmada suç işleyençocuklar içerisinden seçilen örneklem grubu ilesuç işlemeyen çocuklar arasından seçilen örneklem grubunun aile ilişkileri ve saldırganlık davranışları karşılaştırılarak, göç ile çocuk suçluluğu arasındaki ilişkinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Kullanılan “Aile Değerlendirme Ölçeği” ve “Saldırganlık Ölçeği”ne göre suç işleyen çocukların, suç işlemeyen çocuklara göre daha saldırgan eğilimlere sahip oldukları ve suç işleyen çocukların suç işlemeyen çocuklara göre aile ilişkilerini daha sağlıksız algıladıkları tespit edilmiştir. Araştırmada çıkan en önemli sonuç ise, çocukların gerek saldırgan davranışlar göstermesinde, gerekse suça yönelmesinde en temel nedenin son yıllarda ailelerin kırsal kesimden kente göç etmiş olmasıdır.

Anahtar Kelimeler

• çocuk suçluluğu, göç, saldırgan davranış, sokak çocukları

Kaynakça

1. ATAUZ, Sevil (2001), “Sokak Çocukları Grup Çalışması Su- nuş Bildirisi”, Sosyal Hizmet Sempozyumu, 20-21- 22 Ekim 1999, Diyarbakır , T.C. Başbakanlık GAP Böl. Kal. İdaresi Başk. Ve H.Ü. Sos. Hiz. Yükseko- kulu Yayını.
2. BULUT, Işıl (1990), Aile Değerlendirme Ölçeği El Kitabı. An- kara: Özgüzeliş Matbaası.
3. ÇAĞLAR, D. (1981), Uyumsuz Çocuklar ve Eğitimi, İkinci Basım, A.Ü. Eğitim Fak.Yayınları, 103. A.Ü. Basıme- vi, Ankara.
4. DE ROSİER (1994), Grup Social Content and Children’s Agressive Behavior.Child Development,65.
5. ERKAN, Rüstem, (2002), “GAP Bölgesinde Nüfus Hare- ketleri ve Göç,” GAP Yöresinde Nüfus, Çevre ve Kalkınma Konferansı, Türkiye Çevre Vakfı Yayını, Ankara.
6. FICHTER, Joseph, (1990), Sosyoloji Nedir? Çev. Nilgün Çelebi, Selçuk Üniversitesi Yayınları, Konya.
7. GIBBONS,Don C. (1970), Delinquent Behaviour, Prentin- ce-Hall Inc, New Jersey.
8. GIDDENS, Anthony (2000)

9. Sosyoloji, Yayına Haz. Hüse
10. yin ÖZEL, Cemal GÜZEL, Ayraç Yayınevi, Ankara.
11. GÜREL; Sümer, (2001), “Türkiye’de Göç ve Bütünleşme Sorunsalı”, 21. Yüzyılın Karşısında Kent ve İnsan, Yayına Hazırlayan: Firdevs Gümüşçüoğlu, Bağlam Yayınları, İstanbul.
12. HANCI, Hamit (1999), Çocuk Suçluluğuna Yol Açan Sos- yal Bir Yara, İç Göçler Ve Çarpık Kentleşme. (www.med.ege.edu.tr).
13. İÇLİ, Tülin Günşen (2004), Kriminoloji, Martı Kitap ve Yayı- nevi, Ankara.
14. İÇDUYGU; A., Ünalan, T, (1998), “Türkiye’de İç Göç: So- runsal Alanları ve Araştırma Yöntemleri” Türkiye’de İç Göç, Tarih Vakfı Yayınları, İstanbul.
15. KARTAL, S. Kemal, (1978), Kentleşme ve İnsan, TODAİE Yayınları, Yayın No: 175, Ankara.
16. KİEDROWSKİ, John (1998), Development and Crime. In- ternational Development Information Centre
17. KÖROĞLU, Ertuğrul (2002), Atılganlık Nedir?; Güncel Psi- koloji Dergisi, HYB yayıncılık, Cilt:3, Sayı:2. Anka- ra.
18. KÜÇÜKKARACA, Nilgün (2001), Göç ve Çalışan Çocuklar: Diyarbakır’da Çalışan Çocuklar, Sosyal Hizmet Sempozyumu, 20-22 Ekim Diyarbakır
19. ÖZER, İnan (2004), Kentleşme, Kentlileşme ve Kentsel De- ğişme, Ekin Kitabevi, Bursa. 90
20. ULUĞTEKİN, Sevda (1984), “Çocuk Yetiştirme Yöntemleri açısından Ana-Baba Çocuk İlişkileri”. H.Ü. Sosyal Hizmetler Yüksek Okulu Dergisi: 21-69,Ankara.
21. YAVUZER, Haluk (1994), Çocuk ve Suç, Remzi Kitapevi, İs- tanbul.
22. YÖRÜKOĞLU, A. (1983), Çocuk Ruh Sağlığı, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, Ankara.