Investigation of Information Resources about Marriage and Premarital Training Needs of University Students

Öz

The purpose of this study is to investigate the information resources used in order to obtain necessary knowledge about marriage and premarital training needs of the university students. The sample of the study consists of 325 students attending various faculties of Gaziantep University. The Demographic Information Form and Premarital Training Needs Questionnaire developed by the researcher were used in order to collect the data in the study.In the study, it has been found that university students learn information pertaining to marital life by talking with their friends, observing married individuals and through TV programs. It has been determined that the students would like to improve themselves about developing dedication and communication skills between partners, learning how to be parents and about prevention of divorces. Most of the university students have expressed that they want to undergo training before marriage and attend when they do not have such relationships yet.

Anahtar Kelimeler

• marriage, university students, information resource and training need.

Üniversite Öğrencilerinin Evlilik Yaşantısı ile İlgili Bilgi Kaynaklarının ve Evlilik Öncesi Eğitim İhtiyaçlarının İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin evlilik yaşantısı ile ilgili bilgileri elde etmek için başvurdukları kaynakların incelenmesi ve evlilik öncesi eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesidir. Araştırma grubu, Gaziantep Üniversitesinin değişik fakültelerinde okuyan 325 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada veriler araştırmacı tarafından geliştirilen Demografik Bilgi Formu ve Evlilik Öncesi Eğitim İhtiyaçlarını Belirleme Anketi kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmada üniversite öğrencilerinin evlilik yaşantısı ile ilgili bilgi ve becerilerini çoğunlukla arkadaşlarıyla konuşarak, evli bireyleri gözleyerek ve televizyon programları vasıtasıyla öğrendikleri bulunmuştur. Araştırmada öğrencilerin en fazla çiftler arasındaki bağlılığı geliştirme, iletişim becerilerini geliştirme, anne baba olmayı öğrenme ve boşanmayı önleme konularında eğitim almak istedikleri belirlenmiştir. Araştırmaya katılan üniversite öğrencilerinin çoğunluğu evlilik öncesinde eğitim almak istediklerini ve böyle bir eğitim programına henüz ilişkileri yokken katılmak istediklerini belirtmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• evlilik, üniversite öğrencileri, bilgi kaynağı ve eğitim ihtiyacı.

Kaynakça

1. Bagarozzi, D. A., Bagarozzi, J. I., Anderson, S. A., ve Pollane, L. (1984). “Premarital Education Training Sequence (PETS): A 3-year Follow-up of Experimental Study”. Journal of Counseling and Development, 63, 91-100.
2. Butler, M. H., ve Wampler, K. S. (1999). “A Meta Analytic Update of Research on the Couple Communi- cation Program”. American Journal of Family Therapy, 27, 223-237.
3. Christensen, A., ve Heavey, C.L. (1999). “Inter- vention for Couples”. Annual Review of Psychology, 50:165-190.
4. Devlet Bakanlığı Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı. (1998). III. Aile Şurası.
5. Duncan, S.F., Box, G. ve Silliman, B. (1996). “Ra- cial and Gender Effects on Perceptions of Marriage Preparation Programs among College-Educated Young Adults”. Family Relations, 45(1), 80-90.
6. Erjem, Y. ve Çağlayandereli, M. (2006). “Televi- zyon ve Gençlik: Yerli Dizilerin Gençlerin Model Alma Davranışı Üzerindeki Etkisi”. C.Ü. Sosyal Bilimler Der- gisi, 30(1), 15-30.
7. Ersanlı, K. ve Kalkan, M. (2003). “Evlilik İlişkisini Geliştirme Programının Evli Çiftlerin Evlilik İlişkilerini Değerlendirmelerine Etkisi”. Psikiyatri Psikoloji Psiko- farmakoloji Dergisi, 11(3), 219-226.
8. Ersanlı, E. (2007). Evlilik İlişkilerinde Eşlerin Akılcı Olmayan İnançlarıyla Baş Etmelerinde Bilişsel Davranışçı Yaklaşıma Dayalı Evlilik İlişkisini Geliştirme Programının Etkisi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ondokuzmayıs Üniversitesi, Samsun.

9. Hendrix, H., ve Hunt, H. (1999). Imago Relationship Therapy: Creating A Conscious Marriage or Relation- ship, Berger, R., and Hannah M. T. (Eds.), Preventive approaches in couples therapy (ss. 169-196). Philadel- phia: Brunner/Mazel, Inc.
10. Kalkan, M. (2002). Evlilik İlişkisini Geliştirme Programının, Programa Katılan Eşlerin Evlilik Uyumu Üzerindeki Etkisi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ondokuzmayıs Üniversitesi, Samsun.
11. Kalkan, M. ve Ercüment, E. (2008). “Bilişsel- Davranışçı Yaklaşıma Dayalı Evlilik İlişkisini Geliştirme Programının Evli Bireylerin Evlilik Uyumuna Etkisi”. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 8(3), 963-986.
12. Kalkan, M. ve Ersanlı, E. (2009). “The Effects of the Cognitive-Behavioral Marriage Enrichment Program on the Dysfunctional Attitudes of Couples”. Hacettepe Üni- versitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 129-135.
13. Kalkan, M. ve Odacı, H. (2005). “Gender and Sex Role in Relation With Attitudes Toward Seeking Psy- chological Help”. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(22).
14. Kaya, Y. ve Ünal, S. (2006). “Psikotik Bir Hastalık Durumunu Açıklama ve Çare Arama Davranışında Cin- siyetin Rolü”. Anadolu Psikiyatri Dergisi 7, 197-203.
15. L’abate, L. (1999). Structured Enrichment and Dis- tance Writing for Couple. Berger, R., and Hannah M. T. (Eds.), Preventive Approaches in Couples Therapy (ss. 106-124). Philadelphia: Brunner/Mazel, Inc.
16. Leong, F. ve Zachar, P. (1999). “Gender and Opin- ions About Mental Illness as Predictors of Attitudes To- ward Seeking Professional Psychological Help”. British Journal of Guidance and Counseling, 27(1), 123-132.
17. Long, E. C. J., Angera, J. J., Carter, S. J., Naka- mato, M., ve Kalso, M. (1999). “Understanding the One You Love: A Longitudinal Assessment of an Empathy Training Program for Couples in Romantic Relation- ships”. Family Relations, 48(3), 235-242.
18. Markman, H. J., Floyd, F. J., Stanley, S. M., ve Storaasli, R. D. (1988). “Prevention of Marital Distress: A Longitudinal Investigation”. Journal of Counseling and Clinical Psychology, 56(2), 210-217.
19. Martin, P. D., Specter, G., Martin, M. ve Martin, D. (2003). “Expressed Attitudes of Adolescents Toward Marriage and Family Life”. Adolescence, 38(150), 359- 367.
20. Miller, S., ve Sherrard, P. A. D. (1999). Couple Communication: A System for Equipping Partners to Talk, Listen and Resolve Conflicts Effectively, Berger, R., and Hannah M. T. (Eds.), Preventive approaches in couples therapy (ss. 125-149). Philadelphia: Brunner/ Mazel, Inc.
21. Napier, A. Y. (1978). “The Rejection-Intrusion Pat- tern: A Central Family Dynamic”. Journal of Marriage and Family Counseling, 4, 5-12.
22. Ondaş, B. (2007).Üniversite Öğrencilerinin Ev- lilik Ve Eş Seçimi İle İlgili Görüşlerinin İncelenmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
23. Öyekçin, D.G. (2008). “Bir Devlet Hastanesi Psiki- yatri Kliniğine Bir Yıl İçinde Başvuran Olguların Sosyo- Demografik Özellikleri ve Psikiyatrik Tanı Dağılımı”. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 9, 39-43.
24. Özabacı, N. (2004). Evlilik Öncesi İlişkiler, Yavu- zer H. (Ed.), Evlilik Okulu (ss. 39-53), İstanbul: Remzi Yayınevi.
25. Özgüven, H.D., ve Sayıl, I. (1999). “Ankara Üni- versitesi Kriz Merkezine Bir Yıl Süresince Başvuran Yeni Vakaların Sorun Alanları ve Tanılarına Göre Değerlendirilmesi”. Kriz Dergisi, 7, 7-13.
26. Sevim-Aydemir, S. (1996). Transaksiyonel Analize Dayalı Bir Eğitim Programının Evli Çiftlerin Ego Durumları Ve Evlilik Yaşamlarına İlişkin Bazı Değişkenlere Etkisi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, An- kara Üniversitesi, Ankara.
27. Shumate, S. G. (1997). The Effect of A Commit- ted Relationship Training on Marital Expectation and Communication Styles of Young Adults. Unpublished Doctoral Dissertation, The University of North Carolina, Greensboro.
28. Silliman, B. ve Schumm, W.R. (1989). “Topics of Interest in Premarital Counseling: Client’s Views”. Jour- nal of Sex and Marital Therapy, 15, 199-206.
29. Silliman, B., Schumm, W.R. ve Jurich, A. (1992). “Young Adults' Preferences for Premarital Preparation Program Designs: An Exploratory Study”. Contempo- rary Family Therapy, 14(1), 89-100.
30. Silliman, B., ve Schumn, W. R. (2004). “Adolescent Perceptions of Marriage and Premarital Couples Edu- cation”. Family Relations, 53, 513-520.
31. Stanley, S. M., Blumberg, S. L. ve Markman, H. J. (1999). Helping Couples Fight for Their Marriages: The PREP Approach, Preventive Approaches in Couples Therapy Berger, R., and Hannah M. T. (Eds.), Preven- tive approaches in couples therapy (ss. 279-303). Philadelphia: Brunner/Mazel, Inc.
32. Sürerbiçer, F.S. (2008). Boşanmış Bireylerin Deneyimlerine Göre Evlilik Eğitimi Gereksinimi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversi- tesi, Ankara.
33. Şen, B. (2009). Evlenmek üzere başvuruda bulu- nan bir grup nişanlı çiftin evlilik ve “evlilik öncesi çift eğitimi”ne ilişkin bilgi, görüş ve değerlendirmeleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversi- tesi, Ankara.
34. Şenel-Günayer, H. (2004). Eş Seçimi Kararı. Ya- vuzer H. (Ed.), Evlilik okulu (ss. 53-67), İstanbul:Remzi Yayınevi.
35. Türkiye İstatistik Kurumu (2009). Evlenme ve Boşanma İstatistikleri. Tüik Haber Bülteni 108 (25 Hazi- ran, 2009), http://www.tüik.gov.tr.
36. Türküm, S. (1999). Üniversite Öğrencilerinin Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutumları ve Kendini Açma Eğilimleri, IV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
37. Türküm, S. (2001). “Stresle Başa Çıkma Biçimi, İyimserlik, Bilişsel Çarpıtma Düzeyleri ve Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutumlar Arasındaki İlişkiler: Üniversite Örencileri Üzeride Bir Araştırma”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(2), 1-16.
38. Ünal, S., Özcan, Y., Emul, H.M., Çekem, A.B., El- bozan, H.B. ve Sezer, Ö. (2001). “Hastalık Açıklama Modeli ve Çare Arama Davranışı”. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 2(4), 222–229.
39. Yalçın, İ. (2010). İlişki Geliştirme Programının Üni- versite Öğrencilerinin İlişki Doyum Düzeylerine Etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversi- tesi, Ankara.
40. Yılmaz, T. (2009) Evlilik öncesi ilişkileri geliştirme programının çiftlerin ilişki doyum düzeylerine etkisi, Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun.
41. Zoost, B.V. (1973). “Premarital Communication Skills Education with University Students”. Family Co- ordinator, 22(2), 187-191.