An Evaluation on Self Esteem Levels And Family Characteristics of the Detaıned/ Sentenced Young Prisoners and Determining The Correlation Between Them

Abstract

The research was conducted descriptively in order
to investigate self esteem levels, family characteristics
and social-circle features of the detained / sentenced
juvenile prisoners and determining the correlation
between them at İncesu Juvenile Detention Home in
Kayseri Province. The research covered 44 young
prisoners from 14th. January 2008 to 14th. February
2008. Personal Inquiry Form devised by the researcher,
Coopersmith Self-Esteem Inventory (CSEI) and
Family Assessment Device (FAD) was used in order
to collect the data. The data obtained from the
research were evaluated with SPSS packet program
on computerized setting. Most of the young persons
are between 17 and 18 years old , secondary school
gradute and living with their crowded and nuclear
families in shanty houses with medium level incomes
in counties or provinces. Their mothers and fathers
are the persons whom are alive , real mostly primary
school graduated . 93,2 % percent of the young
persons are exposed to violence in the family. In case
of a mistaken made in the family environment half of
them are beaten and punished. 68,2 % of them have
attempted to break out of their houses , prior to
coming to the institution 79,5 % of them used addictive
drugs in amount of 93,2%. 46,8 % of the young
persons’ families have persons whom are committing
crime in their social circle in amount of 59,1%. They
perceive their families in all functions without the
control of behaviour including problem solving whose
self esteem are in medium level.

Keywords

• Youth, self-esteem, family functions, commiting crime

Tutuklu / Hükümlü Gençlerin Benlik Saygısı Düzeyleri ile Aile Özelliklerinin İncelenmesi ve Aralarındaki Korelasyonun Belirlenmesi

Öz

Araştırma, tutuklu/hükümlü gençlerin benlik saygısı
düzeyleri ile aile özelliklerinin incelenmesi ve aralarındaki
korelasyonun belirlenmesi amacıyla, Kayseri
ili, İncesu Çocuk Tutuklu Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda
tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma, 14 Ocak –
14 Şubat 2008 tarihleri arasında 44 genç üzerinden
yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında araştırmacı
tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu(KBF),
Coopersmith Benlik Saygısı Envanteri(CBSE) ve Aile
Değerlendirme Ölçeği(ADÖ) kullanılmıştır. Araştırmada
elde edilen veriler, bilgisayar ortamında SPSS paket
programı kullanılarak değerlendirilmiştir.Gençlerin
çoğunluğu; 17-18 yaşlarında, ortaokul mezunu, çekirdek
aile yapısında, kalabalık ailede, orta düzeyde
gelire sahip, ailesi ile birlikte, gecekondu tipi evlerde,
il ve ilçede yaşayan bireylerdir. Anne ve babalarının
çoğunluğu; yaşıyor, öz, ilkokul ve alt düzey eğitimlidir.
Gençlerin %93.2’si aile içinde şiddete maruz kalmıştır.
Aile içinde herhangi bir kabahat işlediklerinde gençlerin
yarısında, aile döverek cezalandırmaktadır.
%68.2’si daha önce evden kaçma davranışında bulunmuş,
kuruma gelmeden önce gençlerin %79.5’i, ailelerinin
%93.2’si bağımlılık yapan bir madde kullanmıştır.
Gençlerin %46.8’inin ailesinde, %59.1’inin sosyal
çevresinde suç işleyen bireyler vardır. Benlik saygıları
orta düzeyde, problem çözme ve davranış kontrolü
dışında tüm işlevlerde ailelerini sağlıksız algılamışlardır.

Anahtar Kelimeler

• Gençlik, benlik saygısı, aile işlevleri, suç işleme

Kaynakça

1. AKSOY A. ve ÖGEL K., Tutuklu ve Hükümlü Ergenlerle İlgili Yapılan Tezlerin Özetleri. Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün Göze- timindeki Çocuklara Yönelik Hizmetlerin İyileşti- rilmesi Projesi İhtiyaçların Belirlenmesi Çalışma- sı, Yeniden Sağlık ve Eğitim Derneği, İstanbul 2004.
2. ALAGÖZ N., “Kasten Adam Öldürme Suçuna Yönelmiş Ergenler İle Suça Yönelmemiş Ergenlerin Ben- lik Saygılarının Karşılaştırılması”, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü, İs- tanbul 1997.
3. AVCI R., “Şiddet Davranışı Gösteren ve Göstermeyen Ergenlerin Ailelerinin Aile İşlevler, Öfke ve Öfke İfade Tarzları Açısından İncelenmesi” Yüksek Li
4. GARBARINO J., Lost Boys. Why Our Sons Turn Vi- olent and How We Can Save Them, Anchor Boks, New York 1999.
5. GORMAN-SMITH D., HENRY D. B., TOLAN P. H., “Ex- posure to Community Violence and Violence Perpetration: The Protective Effects of Family Functioning”, Journal of Clinical Child & Ado- lescent Psychology.2004, sayı: 33(3): Ss.: 439- 449.
6. GORMAN-SMITH D., TOLAN P. H., HENRY D. B., “A Developmentel-Ekological Model of The Relation of Family Functioning to Patterns of Delinquen- cy” Journal of Quantitative Criminology. 2000, sayı: 16(2): Ss.: 169-198.
7. GORMAN-SMITH D., TOLAN P. H., ZELLI A., HUES- MANN L. R., “The Relation of Family Function to Violence Among Inner-City Minority Youths”, Journal of Family Psychology. 1996, sayı: 10(2): Ss.: 115-117.
8. HAAS H., FARRINGTON D. P., KILLIAS M., SATTAR G., “The Impact of Different Family Configurati- on on Delinquenc”,. British Journal of Crimino- logy, 2004, sayı: 44: Ss.: 520-532.

9. HENRY DB., TOLAN PH., GORMAN-SMITH D., “Lon- gitudinal Family and Peer Group Effects on Vio- lence and Nonviolent Delinquency”, Journal of Clinical Child Psychology.2001, sayı: 30(2): Ss.: 172-186.
10. HUIZINGA D., LOEBER R., THORNBERRY T. P., “Ur- ban Delinquency and Substance Abuse”, U.S. Department of Justice. Office of Justice Prog- rams Office of Juvenile Justice and Delinquency Prevention.1994, Ss.: 2-25.
11. JUBY H. and FARRINGTON D. P., “Disentangling The Link Between Disrupted Families and Delinqu- ency”, British Journal of Criminology, 2001, sayı: 41: Ss.: 22-40.
12. Adolescence. sayı: 24: Ss.: 579-596.
13. TÜİK-Türkiye İstatistikleri Kurumu, 2005.
14. TÜRKARSLAN N., “Boşanmanın Çocuklar Üzerine Olumsuz Etkileri ve Bunlarla Başetme Yolları”, Aile ve Toplum Dergisi: 2007: sayı: 11(3). Ss.: 99.
15. TÜRKERİ S., “Çocuk Islahevleri Ve Çocuk Cezaevinde- ki Çocukların Suç İşleme Nedenleri Açısından İn- celenmesi”, Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniver- sitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara 1995.
16. TÜZÜN B., ELMAS İ., AKKAY E. (1996). “11-15 Yaş Gru- bu Çocuklarda Cinsel Suçlar” Çocuk Ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, sayı: 5(2).
17. WANG D., “The Study of Juvenile Delinquency and Juvenile Protection in the People’s Republic of China”, Crime and Justice: 2006, sayı: 22(94): Ss.: 4-15.
18. WASSERMAN G. A., KEENAN K., TREMBLAY R.E., Coie J.D., HERRENKOHL T. I., et all., “Risk and Protective Factors of Child Delinquency”, Child Delinquency Bulletin Series, 2003, April. Ss.: 1-10.
19. WONG DL., Health Promotion of The Adolescent and Family. Nursing Care of Infants and Children, Sixth Edition, 1990, s. 890.
20. YBRANT H., “The Relation Between Self-Consept and Social Functioning in Adolescence”, Journal of Adolescence, 2008: sayı: 31: Ss.: 1-16.
21. YÖRÜKOĞLU A., Gençlik Çağı, Ruh Sağlığı ve Ruh- sal Sorunlar, 11.Basım, Özgür Yayın Dağıtım Ltd.Şti., Ss.: 13-14, İstanbul 2000.
22. sayı: 8(1): Ss.: 1-12.