DETERMINING TEACHERS' VIEWS ON THE IMPLEMENTATION PROCESS OF HOME SCHOOLING SERVICES

Öz

The aim of this research was to determine the views about the implementation process of teachers who provided home-schooling services. The research was designed as a case study. The working group of the re-search was consisted of sixteen teachers. Convenience sampling method was adopted in determining the study group of the research. The semi-structured interview form developed by the researchers was used to collect the research data. The data obtained from the research were analyzed using descriptive analysis technique. Accord-ing to the findings obtained from the research, teachers stated that the students they provided home schooling were in tendency to show communication and social skill problems the most. The teachers stated that the home environment was not suitable for education and they should make physical arrangements and indicated that they had difficulties regarding the financial situation of the family, lack of materials, setting lesson time and lack of suitable environment. In this sense, it was concluded that the teachers solved the problems they faced by providing the materials themselves, organizing the environment, cooperating, getting help and adjusting the time according to the family.

Anahtar Kelimeler

• Special Education
• Homeschooling Services
• Teachers’ Views

EVDE EĞİTİM HİZMETLERİNİN UYGULAMA SÜRECİ İLE İLGİLİ ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİNİN BELİRLENMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, öğretmenlerin evde eğitim hizmetlerini uygulama süreci ile ilgili görüşlerinin be-lirlenmesidir. Durum çalışması olarak desenlenen araştırmanın çalışma grubunu on altı öğretmen oluşturmak-tadır. Araştırmanın çalışma grubunun belirlenmesinde kolay ulaşılabilir durum örneklemesi yöntemi ben-imsenmiştir. Araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak elde edilen veriler betimsel analiz tekniği kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre öğretmenler evde eğitim verdikleri öğrencilerin en fazla iletişim ve sosyal beceri sorunları gösterme eğiliminde olduğunu be-lirtmiştir. Öğretmenler ev ortamının eğitim için uygun olmaması nedeniyle fiziksel düzenlemeler yapmaları gerektiğini belirterek ailenin maddi durumu, materyal eksikliği, ders saatini ayarlama ile ilgili de güçlükler yaşadıklarını ifade etmişlerdir. Öğretmenlerin materyalleri kendileri temin ederek, ortam düzenlemesi yaparak, işbirliği sağlayarak, yardım alarak ve zamanı aileye göre ayarlayarak karşılaştıkları güçlükleri çözmeye çalıştıkları sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Özel Eğitim
• Evde Eğitim Hizmetleri
• Öğretmen Görüşleri

Kaynakça

1. Arora, T. (2006). Elective Home Education and Special Educational Needs. Journal of Research in Special Educational Needs, 6(1), 55–66.

2. Arslan, Y. (2015). Türkiye’de Kitlesel Bir Eğitim Topluluğu: Gezerek Özel Eğitim Hizmeti Veren Öğretmenler ve Sorunları (Batman örneği).
3. Atılgan, G. (2018). Öğretmenlerin ve Ebeveynlerin Evde Eğitim Hizmetine Yönelik Görüşlerinin ve Uygulama Sürecinin İncelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
4. Avcıoğlu, H. (2013). İlköğretimde Özel Eğitim. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
5. Cai, Y., Reeve, J. ve Robinson, D.T. (2002). Home Schooling and Teaching Style: Comparing the Motivating Styles of Home School and Public School Teachers. Journal of Educational Psychology, 94(2), 372-380.
6. Cogan, M.F.(2010). Exploring Academic Outcomes of Homeschooled Students. Journal of College Admission, 208, 18-25.
7. Duffey, J. (2002). Home Schooling Children with Special Needs. Journal of Special Education Leadership, 15, 25–32.
8. Duvall, S.F., Delquadri, J.C. ve Ward, D.L. (2004). A Preliminary Investigation of the Effectiveness of Homeschool Instructional Environments for Students with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder. School Psychology Review, 33, 140–158.

9. Harman, A. (2012). Education Systems. http://amandaharman.yolasite.com/resources/Junior%20Paper.docx. 

10. Kargın, T. (2004). Kaynaştırma: Tanımı, Gelişimi ve İlkeleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5(2), 1-13.
11. Kırcaali-İftar, G. (1998). Kaynaştırma ve Destek Özel Eğitim Hizmetleri. S. Eripek (Ed.). Özel Eğitim. Eskisehir: AÖF Yayınları.
12. MEB (2010). Evde ve Hastanede Eğitim Hizmetleri Yönergesi. Tebliğler Dergisi, 2629 (73).
13. Nelson, E. (1986). Home Schooling. ERIC Clearinghouse on Educational Management, 15. University of Oregon, Washington.
14. Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği (2018). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/07/20180707-8.htm Erişim Tarihi: 04.02.2020.
15. Özsoy, Y., Özyürek, M. ve Eripek, S. (2002). Özel Eğitime Muhtaç Çocuklar:" Özel Eğitime Giriş". Karatepe Yayınları.
16. Özyürek, M. (1983). Özel Eğitime Muhtaç Çocuklar ve Eğitimleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 16-1.
17. Parks, E.S. (2009). Deaf and Hard of Hearing Homeschoolers: Sociocultural Motivation and Approach. Work Papers of the Summer Institute of Linguistics, University of North Dakota Session, 49.
18. Parsons, S. ve Lewis, A. (2010). The Home-Education of Children with Special Needs or Disabilities In the UK: Views of Parents from An Online Survey. International Journal of Inclusive Education, 14, 67–86.
19. Peker, E.A. ve Taş E. (2017). Evde Eğitim Uygulaması Üzerine Bir Durum Çalışması: Evde Fen Eğitimi. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2), 139-174.
20. Saban, A. ve Ersoy, A. (2017). Eğitimde nitel araştırma desenleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
21. Sırkıntı, T. Ş. (2017). İşbirliğIne Dayalı Çalışma Grubunun Özel Eğitim Alanında Çalışan Öğretmenlerin Mesleki Gelişimlerine Etkisi (Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
22. Sucuoğlu, B. ve Kargın, T. (2014). İlköğretim’de Kaynaştırma Uygulamaları. Ankara: Kök.
23. Susam, B., Demir, M.K. ve Şahin, Ç. (2019). Evde Eğitim Uygulamasına İlişkin Öğretmen Görüşleri. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 5(2), 163-171.
24. Şahin, M. ve Altun, T. (Eds.). (2016). Kaynaştırma Sınıfı - Etkili Farklılaştırılmış Öğretim İçin Stratejiler. Ankara: Nobel.
25. Tösten, R. ve Elçiçek, Z. (2013). Alternatif Okullar Kapsamında Ev Okullarının Durumu. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 37-49.

26. Yıldırım, H. ve Şimşek, A. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
27. Yıldırım, N., Talas, S., Yazıcı, L., Nural, H., Çelebi, İ., Çetin, K. ve Çaylak, M. (2015). Evde EğItim Alan Öğrencilerin Eğitim Süreçlerinin Değerlendirilmesi (Tokat İli Örneği). Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 1, 33-52.