Afetlerde Koordinasyon: 2021 Antalya Manavgat Orman Yangını Örneği

Öz

Afetler, birden fazla kurum ve kuruluşun organize biçimde, iş birliği halinde hareket etmesini gerektiren maddi ve manevi yıkımlara sebep olan, gündelik hayatın düzenini sekteye uğratan olaylardır. Afetler doğal kaynaklı bir olay olabileceği gibi, doğal kaynaklı olmayan insan ve teknoloji kaynaklı da olabilmektedir. Kuraklıklar, depremler, sel baskınları, çığ, heyelan, orman yangınları ve daha sayılabilecek birçok afet türü örneği vardır. Afetlerin boyutları, bilgi eksikliği, plansız ve hazırlıksız yakalanma durumları, yaşanan afetin fiziksel büyüklüğü, sürecin doğru yönetilememesi ve benzeri gibi faktörlere göre değişiklik göstermektedir. Beklenen ve beklenmeyen tüm afet türlerinin kontrol altına alınabilmesi için, ilgili kurum ve kuruluşlar arası koordinasyonun doğru bir şekilde sağlanması gerekmektedir. Orman yangınları, genellikle küresel iklim değişikliğinin etkisi ya da beşeri unsurlardan ötürü yaşanmaktadır. İnsanlar için hayati derecede risk unsuru taşıyan orman yangınları, yakın tarihte Türkiye’de de şahit olunan bir afet türüdür. 2021 yılında yaklaşık 10 gün sonra kontrol altına alınan orman yangınının başlangıç noktası, Antalya’nın Manavgat ilçesi olarak bilinmektedir. Bu sebeple 2021 Antalya Manavgat orman yangını araştırma alanı olarak belirlenmiştir. Bu çalışmanın asıl amacı; 2021 Antalya Manavgat orman yangınında koordinasyonun nasıl sağlandığını, sahada rol oynayan personelin süreci ne şekilde yürüttüklerini ve süreç boyunca zorlandıkları konuların neler olduğunu öğrenmektir. Bu bağlamda Manavgat Orman yangında rol oynayan 11 aktör ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Yapılan görüşmeler doğrultusunda bu gibi afet durumlarında kurumlar arası koordinasyonu sağlarken zorlandıkları noktalar tespit edilip olası bir afet türünde nelere dikkat edilmesi konusunda literatüre katkı sağlamaktır.

Anahtar Kelimeler

• Afet
• Koordinasyon
• Orman Yangınları

Coordınatıon In Dısasters: 2021 Antalya Manavgat Forest Fıre Example

Öz

Disasters are events that cause material and moral destruction and disrupt the order of daily life, requiring more than one institution and organization to act in an organized and cooperative manner. Disasters can be of natural origin or of human and technological origin. There are many examples of disasters such as droughts, earthquakes, floods, avalanches, landslides, forest fires and many more. The dimensions of disasters vary according to factors such as lack of information, unplanned and unpreparedness, physical size of the disaster, failure to manage the process correctly and similar factors. In order to control all expected and unexpected types of disasters, coordination between relevant institutions and organizations must be ensured correctly. Forest fires are usually caused by the impact of global climate change or human factors. Forest fires, which pose a life-threatening risk to humans, are a type of disaster that has been witnessed in Turkey in recent history. In 2021, the starting point of the forest fire, which was brought under control after about 10 days, is known as the Manavgat district of Antalya. For this reason, 2021 Antalya Manavgat forest fire was determined as the research area. The main purpose of this study is to learn how coordination was ensured in the 2021 Antalya Manavgat forest fire, how the personnel who played a role in the field carried out the process and what were the issues they had difficulties with during the process. In this context, semi-structured interviews were conducted with 11 actors who played a role in the Manavgat forest fire. In line with the interviews, it is to contribute to the literature on what to pay attention to in a possible disaster type by identifying the points that they have difficulties in providing coordination between institutions in such disaster situations.

Anahtar Kelimeler

• Disaster
• Coordination
• Forest Fires

Kaynakça

1. Balcik, B., Beamon, B. M., Krejci, C. C., Muramatsu, K. M., & Ramirez, M. (2010). Coordination in humanitarian relief chains: Practices, challenges and opportunities. International Journal of Production Economics, 126(1), 22-34.
2. Boin, A., & Hart, P. T. (2003). Public leadership in times of crisis: Mission impossible? Public Administration Review, 63(5), 544-553.
3. Bui, T., Cho, S., Sankaran, S., & Sovereign, M. (2000). A framework for designing a global information network for multinational humanitarian assistance/disaster relief. Information Systems Frontiers, 1, 427-442.
4. Christensen, T., Danielsen, O. A., Laegreid, P., & Rykkja, L. H. (2016). Comparing coordination structures for crisis management in six countries. Public Administration, 94(2), 316-332.
5. Comfort, L. K. (2007). Crisis management in hindsight: Cognition, communication, coordination, and control. Public Administration Review, 67, 189-197.