BEDEN EĞİTİMİ VE SPORA İLİŞKİN TUTUM DİJİTAL OYUN OYNAMA MOTİVASYONUNUN YORDAYICISI MIDIR?

Öz

Araştırmada beden eğitimi ve spor tutumu ile dijital oyun oynama motivasyonu ilişkisinin, beden eğitimi ve spora ilişkin tutumun dijital oyun oynama motivasyonunun yordayıcısı olup olmadığının ve lise öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutumunun-dijital oyun oynama motivasyonunun cinsiyetine göre farklılaşma durumunun incelenmesi amaçlanmıştır. Nicel modelin kullanıldığı araştırmaya 340 lise öğrencisi katılmıştır. Araştırmada kişisel bilgi formu, beden eğitimi ve spora ilişkin tutum ile dijital oyun oynama motivasyonu ölçekleri kullanılmıştır. Araştırmada pearson moment korelasyon analizi, regresyon ve t testi analizinden yararlanılmıştır. Araştırmada beden eğitimi ve spora ilişkin tutumu ile dijital oyun oynama motivasyonu arasında negatif yönde yüksek düzeyde anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca beden eğitimi ve spora ilişkin tutumun dijital oyun oynama motivasyonunu negatif yönde yordadığı, varyansın %25’ini açıkladığı saptanmıştır. Erkeklerin beden eğitimi ve spora ilişkin tutumlarının kadınlara göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu, kadınların ise dijital oyun oynama motivasyonunun erkeklere kıyasla anlamlı düzeyde yüksek olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonunda beden eğitimi ve spora ilişkin tutumun dijital oyun oynama motivasyonunun bir belirleyicisi olduğu, beden eğitimi ve spora tutumdaki artışın dijital oyun oynama motivasyonunu düşürdüğü, erkeklerin beden eğitimi ve spora, kadınların dijital oyunlara yönelimlerinin daha belirgin olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Beden eğitimi ve spor
• tutum
• dijital oyun
• motivasyon

IS ATTITUDE TOWARDS PHYSICAL EDUCATION AND SPORTS A PREDICTOR OF MOTIVATION TO PLAY DIGITAL GAMES?

Öz

In the research, it was aimed to analyze the relationship between physical education and sports attitude and motivation to play digital games, and to examine whether the attitude towards physical education and sports is a predictor of motivation to play digital games and whether the high school students' attitude towards physical education and sports and their motivation to play digital games differ according to gender. 340 high school students participated in the research using the quantitative model. Personal information form, attitude towards physical education and sports, and motivation to play digital games scales were used in the research. Pearson moment correlation analysis, regression and t test analysis were used in the research. In the study, a highly significant negative correlation was found between the attitude towards physical education and sports and the motivation to play digital games. In addition, it was determined that the attitude towards physical education and sports negatively predicted the motivation to play digital games and explained 25% of the variance. It was determined that the attitudes of men towards physical education and sports is significantly higher than that of women, and the motivation of women to play digital games is significantly higher than men. At the end of the research, it was concluded that the attitude towards physical education and sports is a determinant of the motivation to play digital games, that the increase in the attitude towards physical education and sports reduces the motivation to play digital games, and that men tend to physical education and sports and women tend to digital games more prominently.

Anahtar Kelimeler

• Physical education and sport
• attitude
• digital game
• motivation

Kaynakça

1. Aicinena, S. (1991). The teacher and student attitudes toward physical education. Phys Education, 48(1), 28-32.
2. Aracı, H. (2006). Öğretmen ve öğrenciler için okullarda beden eğitimi. (Geliştirilmiş 6. Baskı), Ankara: Nobel Yayınları.
3. Bozkurt, T. M., Tamer, K. (2020). Dijital oyun motivasyonu ile beden kitle indeksi ilişkisi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 5(2), 105-120. https://doi.org/10.31680/gaunjss.730904
4. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakma, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2019). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
5. Bucher, C., A., Koenig, C., R, (1983). Method and material for secondary school phycial education. Saint Louis: The C.V. Mossey Company.
6. Carlson T., B. (1995). We hate gym: student alienation from physical education. Journal of teaching in Physical Education, 14, 467-477.
7. Chatterjee, S. (2013). Attitudes toward physical education of school going adolescents in west bengal. International Journal of Innovative Research in Science, Engineering and Technology, 2(11), 6068-6073.
8. Chung, M., Phillips D., A. (2002). The relationship between attitude toward physical education and leisure time exercise in high school students. Physical Educator, 59(3), 126-139.

9. Çetin, E. (2013). Temel tanımlar ve kavramlar. Mehmet Akif Ocak (Ed.), Eğitsel dijital oyunlar kuram, tasarım ve uygulama içinde (s. 2-6 ). Ankara: Pegem
10. Çınar, Y., Yarayan, Y., İlhan, E., Ünvanlı, Y. (2020). Fiziksel aktiviteye katılım ile dijital oyun oynama arasındaki ilişkinin incelenmesi: Motivasyon boyutu. The Journal Of International Social Research, 13(71), 687-695.
11. Dalbudak, İ., Yigit, S. (2019). Hearing imparied students' attitudes towards physical education and sports. Journal of Education and Training Studies. 7(9), 55-60.
12. Demir, G. T., Cicioğlu, H. İ. (2019). Fiziksel aktiviteye katilim motivasyonu ile dijital oyun oynama motivasyonu arasındaki ilişkinin incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(3), 23-34. https://doi.org/10.33689/spormetre.522609
13. Demir, G. T., Hazar, Z. (2018). Dijital oyun oynama motivasyonu ölçeği (doomö): Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(2), 128-139.
14. Demirhan, G., Altay, F. (2001). Lise birinci sınıf öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutum ölçeği ıı. Spor Bilimleri Dergisi, 12(2), 9-20.
15. Dessler, G., Starke, F. A., Cyr, D. J. (2001). Management: Leading people and organizations in the 21st century. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
16. Diaz G., A. (2015). Attitudes of latino students toward high school physical education. doctoral dissertation, Columbia University, New York.
17. Erden, C., Özmutlu, İ. (2017). Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersine ilişkin tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Kars ili örneği). Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, (20), 415-425.
18. Fleer, M. (2014). The demands and motives afforded through digital play in early childhood activity settings. Learning, Culture and Social Interaction, 3(3), 202-209. https://doi.org/10.1016/j.lcsi.2014.02.012
19. Gürbüz, A., Özkan, H. (2012). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersine ilişkin tutumlarının belirlenmesi (Muğla il örneği). Pamukkale Journal of Sport Sciences, 3(2), 78-89.
20. Gosset, M., E. (2015).Comparison of attitude toward physical education of upper elementary school in skill themes and multi-activity classes. Doctoral Dissertation, Columbia University, New York.
21. Griffiths, M. D., Davies, M. N. O. (2005). Videogame addiction: Does ıt exist? handbook of computer game studies. J. Goldstein, J. Raessens. Boston: MIT Pres, 359, 368.
22. Gülbetekin, E., Güven, E., Tuncel, O. (2021). Adolesanların dijital oyun bağımlılığı ile fiziksel aktivite tutum ve davranışlarını etkileyen faktörler. Bağımlılık Dergisi, 22(2), 148-160. https://doi.org/10.51982/bagimli.866578
23. Güler, M. S., Çakir, E. (2020). Analysis of the relationship between digital game playing motivation and physical activity. African Educational Research Journal, 8(1), 9-16. DOI: 10.30918/AERJ.8S1.20.002
24. Hines, W. W., Montgomery, D. C., (1990). Probability and statistics in engineering and management science. John Wiley & Sons, Inc.
25. Kalfa, M. (2019). Diş hekimliği fakültesindeki öğrencilerinin spora yönelik tutumları. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(1), 165-181. https://doi.org/10.33689/spormetre.467670
26. Kangalgil, M., Hünük, D., Demirhan, G. (2006). İlköğretim, lise ve üniversite öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutumlarının karşılaştırılması. Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 48-57.
27. Kanlı, E., Emir, S. (2009). Fen ve teknoloji öğretiminde probleme dayalı öğrenmenin üstün zekalı ve normal öğrencilerin motivasyon düzeylerine etkisi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 42-61.
28. Karasar, N. (2006). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel.
29. Kolçak, S. (2020). Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun oynama motivasyonunun fiziksel aktiviteye katılım motivasyonu üzerine etkisi, Yüksek Lisans Tezi, Kafkas Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Kars.
30. Kuru, E. (2000). Beden eğitimi ve sporda program geliştirme. Birinci Baskı, Ankara.
31. Kılıç, T., Çimen, P. N. (2018). Ortaokul ve lise öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersine karşı tutumlarının incelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-13.
32. Namli, S., Demir, G., T. (2020). The relation ship between attitudes towards digital gaming and sports. Turkish Online Journal of Educational Technology, 19(1), 40-52.
33. Plowman, L., Stevenson, O., Stephen, C., McPake, J. (2012). Preschool children’s learning with technology at home. Computers & Education. 59(1), 30-37.
34. Rideout, V. J., Goehr, U. G., Roberts, D. F. (2010). Generation M2 : Media in the lives of 8-to 18-yearolds. Menlo Park, CA: Henry J. Kaiser Family Foundation. Retrieved March 1, 2010, from http://www.kff.org/entmedia/upload/8010.pdf.
35. Ryan, R. M., Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68-78. https://doi.org/10.1037/0003-066X.55.1.68
36. Safrit, M., J., Wood, T.M. (1995). Introduction to measurement in physical education and excercice science. (3rd Ed.) St. Louis, MO: Mosby.
37. Siegel, D. (2013). Middle school students’ attitudes toward physical education. Journal Of Physical Education, Recreation & Dance, 78(9), 8-9. https://doi.org/10.1080/07303084.2007.10598090
38. Sönmez, V. (1999). Program geliştirmede öğretmen el kitabı. Yenilenmiş 8. Baskı, Ankara: Anı.
39. Şişko, M., Demirhan, G. (2002). İlköğretim okulları ve liselerde eğitim gören kız ve erkek öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine ilişkin tutumları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 205-210.
40. Tannehill, D., Zakrajsek, D. (1993). Student attitudes towards physical education: A multicultural study. Journal of Teaching in Physical Education, 13(1), 78-84.
41. Tavşancıl, E.(2002). Tutumların ölçülmesi ve spss ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayınları.
42. Tezbaşaran, A. (1997). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
43. Weinberg, R. S., Gould, D. (2003). Foundations of sport and exercise psychology. Champaign, Il: Human Kinetics.