A RELATED RESEARCH ON THE SPORT AWARENESS OF LOCAL GOVERNMENT EMPLOYEES AND THEIR ATTENTION TO SPORTS ACTIVITIES: THE CASE OF ISTANBUL

Öz

In this study, the relationship between sports awareness of local government employees and their orientation to sports activities was examined. In addition, the participants' awareness of sports and their orientation to sports activities were also examined in terms of various variables. Quantitative research approach was adopted in the research, shaped within the framework of the relational survey model. The sample of the study consists of 299 (110 female, 189 male) local government employees, included in the study using the simple random sampling method in the province of Istanbul. In the collection of research data, Sports Awareness Scale (SAS), Sports Activities Orientation Scale (SAOS) and Personal Information Form were used. Analysis of the research data was carried out using the SPSS 20.0 program. Independent Samples t-Test and One-Way ANOVA test were used in the analysis of the research data, found to have normal distribution, to determine the differences between the variables. The level of relations between the scales was determined by Pearson Correlation Analysis. In line with the findings obtained at the end of the research, the participants' SAOS mean score was found to be 3.48 ± 0.82, and their SAS mean score was 3.76 ± 0.63 (Measuring tools are 5-point scales). As a result of the correlation analysis, it was determined that there was a highly positive and significant relationship between the level of sports awareness and the level of orientation towards sports activities (p<0.05). In addition, the participants' awareness of sports and their orientation to sports activities did not differ according to the variables of age and being a parent; It was determined that it differs according to gender (Male > Female), education status (undergraduate and graduate - high school graduate > primary and secondary education graduate) and whether there are athletes or individuals with a sports background in the family (Yes > No).

Anahtar Kelimeler

• Spor farkındalığı
• spora yönelim
• yerel yönetim çalışanı.

YEREL YÖNETİM ÇALIŞANLARININ SPOR FARKINDALIKLARI İLE SPOR ETKİNLİKLERİNE YÖNELİMLERİ ÜZERİNE İLİŞKİSEL BİR ARAŞTIRMA: İSTANBUL İLİ ÖRNEĞİ

Öz

Bu araştırmada, yerel yönetim çalışanlarının spor farkındalıkları ile spor etkinliklerine yönelimleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Ayrıca katılımcıların spor farkındalıkları ile spor etkinliklerine yönelimleri çeşitli değişkenler açısından da incelenmiştir. İlişkisel tarama modeli çerçevesinde şekillendirilmiş olan araştırmada, nicel araştırma yaklaşımı benimsenmiştir. Araştırmanın örneklemini, İstanbul ili özelinde, basit seçkisiz örnekleme yöntemi kullanılarak araştırmaya dahil edilen 299 (110 kadın, 189 erkek) yerel yönetim çalışanı oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin toplanmasında, Spor Farkındalığı Ölçeği (SFÖ), Spor Etkinliklerine Yönelim Ölçeği (SEYÖ) ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizi SPSS 20.0 programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Normal dağılım gösterdiği tespit edilen araştırma verilerinin analizinde, değişkenler arasındaki farklılıkların belirlenmesinde Bağımsız Örneklemler t Testi ve Tek Yönlü ANOVA testi kullanılmıştır. Ölçekler arasındaki ilişkilerin düzeyi ise Pearson Korelasyon Analizi ile belirlenmiştir. Araştırma sonunda elde edilen bulgular doğrultusunda katılımcıların SEYÖ puan ortalamaları 3,48 ± 0,82, SFÖ puan ortalamaları 3,76 ± 0,63 olarak bulunmuştur (Ölçme araçları 5 dereceli ölçeklerdir). Korelasyon analizi sonucunda, spor farkındalığı düzeyi ile spor etkinliklerine yönelim düzeyi arasında, yüksek düzeyde pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Ayrıca katılımcıların spor farkındalıklarının ve spor etkinliklerine yönelimlerinin yaş ve ebeveyn olup olmama değişkenlerine göre farklılık göstermediği; cinsiyete (Erkek > Kadın), eğitim durumuna (lisans ve lisansüstü mezunu - lise mezunu > ilk ve ortaöğretim mezunu) ve ailede sporcu ya da spor öz geçmişli bireylerin olup olmaması durumuna (Var > Yok) göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Spor farkındalığı
• spora yönelim
• yerel yönetim çalışanı.

Kaynakça

1. Balcı, V., & Doğaner, S. (2012). The position of exercise in today’s leisure time activities. The Online Journal of Recreation and Sport, 1(1), 53-57.
2. Baltzell, A., Summers, J. (2017). Mindfulness meditation in sport: Why MMTS 2.0?. In: The Power of Mindfulness (17-22). Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-319-70410-4
3. Bernardelli, L. V., Pereira, C., & Kortt, M. A. (2020). The economic and social determinants of participation in physical activity in Brazil. International Review of Applied Economics, 34(2), 252-266. https://doi.org/10.1080/02692171.2019.1685953
4. Berthon, P. R., & Pitt, L. F. (2019). Types of mindfulness in an age of digital distraction. Business Horizons, 62(2), 131-137. https://doi.org/10.1016/j.bushor.2018.10.003
5. Bull, F. C., & Bauman, A. E. (2011). Physical inactivity: the “Cinderella” risk factor for noncommunicable disease prevention. Journal of health communication, 16(sup2), 13-26. https://doi.org/10.1080/10810730.2011.601226
6. Byrne, B.M. (2016). Structural Equation Modeling With AMOS: Basic concepts, Applications and Programming (3rd Edition). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315757421
7. Çevik, H., Şimşek, K. Y., Mercanoğlu, A. O., & Bayram, A. (2019). Spor etkinliklerine yönelim ölçeğinin türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 10(2), 149-163. https://doi.org/10.17155/omuspd.472169
8. Ekinci, N. E. (2017). Üniversite öğrencilerinin rekreatif etkinlikler hakkındaki farkındalıklarının araştırılması. [Yayınlanmış doktora tezi]. Dumlupınar Üniversitesi.

9. Ennis, C. D. (2017). Educating students for a lifetime of physical activity: Enhancing mindfulness, motivation, and meaning. Research Quarterly for Exercise and Sport, 88(3), 241-250. https://doi.org/10.1080/02701367.2017.1342495
10. Grima, S., Grima, A., Thalassinos, E., Seychell, S., & Spiteri, J. V. (2017). Theoretical models for sport participation: literature review. International Journal of Economics and Business Administration, V(3), 94-116.
11. Hu, D., Zhou, S., Crowley-McHattan, Z. J., & Liu, Z. (2021). Factors that influence participation in physical activity in school-aged children and adolescents: a systematic review from the social ecological model perspective. International journal of environmental research and public health, 18(6), 3147. https://doi.org/10.3390/ijerph18063147
12. Hulteen, R. M., Smith, J. J., Morgan, P. J., Barnett, L. M., Hallal, P. C., Colyvas, K., & Lubans, D. R. (2017). Global participation in sport and leisure-time physical activities: A systematic review and meta-analysis. Preventive medicine, 95, 14-25. https://doi.org/10.1016/j.ypmed.2016.11.027
13. Kabat-Zinn, J. (2003). Mindfulness-based interventions in context: past, present and future. Clinical Psychology: Science and Practice, 10(2), 144-156. http:// dx.doi.org/10.1093/clipsy.bpg016.
14. Roychowdhury, D. (2021). Moving mindfully: The role of mindfulness practice in physical activity and health behaviours. Journal of Functional Morphology and Kinesiology, 6(1), 19. https://doi.org/10.3390/jfmk6010019
15. Ryde, G. C., Atkinson, P., Stead, M., Gorely, T., & Evans, J. M. (2020). Physical activity in paid work time for desk-based employees: A qualitative study of employers’ and employees’ perspectives. BMC Public Health, 20(1), 1-10. https://doi.org/10.1186/s12889-020-08580-1
16. Savu, O. (2018). Theories On Motivation To Participate In Free Time Physical Activity. Fair-play Journal – Scientific and Pedagogical Journal, V(9), 30-34.
17. Schneider, J., Malinowski, P., Watson, P. M., & Lattimore, P. (2019). The role of mindfulness in physical activity: A systematic review. Obesity Reviews, 20(3), 448-463. https://doi.org/10.1111/obr.12795
18. Scott‐Hamilton, J., Schutte, N. S., & Brown, R. F. (2016). Effects of a mindfulness intervention on sports‐anxiety, pessimism, and flow in competitive cyclists. Applied Psychology: Health and Well‐Being, 8(1), 85-103. https://doi.org/10.1111/aphw.12063
19. Shapiro, S. L., Carlson, L. E., Astin, J. A., & Freedman, B. (2006). Mechanisms of mindfulness. Journal of clinical psychology, 62(3), 373-386. https://doi.org/10.1002/jclp.20237
20. Tezbaşaran, A. (1997). Likert Tipi Ölçek Geliştirme Kılavuzu. Türk Psikologlar Derneği Yayını.
21. Tsafou, K. E., De Ridder, D. T., Van Ee, R., & Lacroix, J. P. (2016). Mindfulness and satisfaction in physical activity: A cross-sectional study in the Dutch population. Journal of health psychology, 21(9), 1817-1827. https://doi.org/10.1177/1359105314567207
22. Uyar, Y., & Sunay, H. (2020). Spor farkındalığı ölçeğinin geliştirilmesi: geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18 (1), 46-58. https://doi.org/10.33689/spormetre.672441
23. Uyar, Y. (2019). Spor farkındalığı ölçeğinin geliștirilmesi ve toplumun spor farkındalıklarının değerlendirilmesi. Yayınlanmış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi. Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Spor Bilimleri Ana Bilim Dalı. Ankara.
24. Yang, C. H., & Conroy, D. E. (2020). Mindfulness and physical activity: a systematic review and hierarchical model of mindfulness. International Journal of Sport and Exercise Psychology, 18(6), 794-817. https://doi.org/10.1080/1612197X.2019.1611901
25. World Health Organization, (2022, 5 Ekim). Physical activity. https://www.who.int/en/news-room/fact-sheets/detail/physical-activity adresinden 26 Ekim 2022 tarihinde alınmıştır.
26. Zhu, Y., Li, J., Zhang, M., Li, C., Lau, E. Y. H., Tao, S. (2022). Physical activity participation and physical aggression in children and adolescents: A systematic review and meta-analysis. Psychology of Sport and Exercise, 63(102288), 1-11. https://doi.org/10.1016/j.psychsport.2022.102288