SESSİZ İSTİFA ÖLÇEĞİNİN TÜRKÇE’YE UYARLANMASI: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Öz

Bu araştırmanın temel amacı, son yıllarda uluslararası literatürde sıklıkla karşılaştığımız "sessiz istifa" kavramını spor organizasyonları kapsamında inceleyerek, Türkçe bir ölçme aracı olarak literatüre kazandırılmasıdır. Araştırma kurumsal ortamlarda henüz etkili bir şekilde ele alınmayan sessiz istifanın anlaşılmasını, kavramsallaştırılmasını ve etkin bir şekilde ölçülmesini amaçlamaktadır. Çalışmanın evrenini Türkiye’de farklı spor örgütlerinde görev yapan veya yapmış olan çalışanlar oluşturmaktadır. Çalışmaya dahil edilecek olan örneklem sayısı G*Power analizi ile belirlenmiştir. Çalışmaya toplam 215 katılımcı dâhil edilmiştir. Çalışmanın temelini oluşturan “Quiet Quitting Scale” ölçeği tek alt boyut ve 10 maddeden oluşmaktadır. Karranive ark. (2024) tarafından geliştirilen ölçek çalışanların sessizce işten ayrılma davranışlarının anlamaya yönelik olarak geliştirilen bir ölçektir. Ölçek Türkçe’ye uyarlanırken sistematik olarak bazı belli başlı bazı aşamalar izlenmiştir. Dilsel eşdeğerlik çalışmasının ardından sırasıyla içerik, yapı ve yakınsak geçerlik analizlerine tabi tutulmuştur. Yapılan analizler ile geçerlik ve güvenirlik testleri sonucunda elde edilen puanlar Sessiz İstifa Ölçeğinin 10 maddeli ve tek alt boyutlu yapısını desteklemektedir. Spor örgütleri içerisinde yer alan çalışanların sessiz istifa davranışlarının ortaya konulması ve hangi değişkenlerden etkilendiğinin açıklanması spor örgütlerinin gelişimlerine katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Özellikle spor örgütü çalışanlarının motivasyonları, iş performansı ve tatmini, bağlılık düzeyleri ve iş ve yaşam doyumları gibi farklı parametrelerle sessiz istifa düzeyleri arasındaki ilişkiler araştırılabilir.

Anahtar Kelimeler

• Sessiz İstifa
• Geçerlik
• Güvenirlik

TURKISH ADAPTATION OF THE QUIET QUITTING SCALE; VALIDITY AND RELIABILITY STUDY

Abstract

The aim of this study was to investigate the concept of "Quite Quitting," which has been frequently mentioned in international literature in recent years, particularly in the context of sports organizations, and to present it as a measurement tool in Turkish literature. The goal of the study was to provide a thorough understanding, accurate measurement, and conceptualization of quiet quitting—a phenomenon that has not yet gotten sufficient attention from organizations. Participants in the research consist of individuals who work or have worked for different Turkish sports organizations. G*Power analysis determined the study's sample size. The study included a total of 215 participants. The study was based on the "Quiet Quitting Scale," which includes a single sub-dimension and 10 items. (Karrani ve ark., 2024) developed the scale to comprehensively measure employees' quiet quitting behavior. The process of converting the scale to Turkish involved several phases. After completing the linguistic equivalence study, it followed separate analyses to evaluate its content, structure, and convergent validity. The results indicated that the 10-item, one-subdimensional structure of the Quiet Quitting Scale was supported by the scores from the validity and reliability tests. This context suggests that identifying the quiet quitting behaviors of sports organization members and discovering the variables that influence them can aid in the development of sports organizations. Specifically, one can examine the correlations between the levels of quiet quit and variables such as motivation, performance indicators, commitment levels, job satisfaction, and life satisfaction among employees in sports organizations.

Keywords

• Quiete quitting
• Validity
• Reliability

Kaynakça

1. Akın, A., Ulukök, E., & Arar, T. (2017). İş-yaşam dengesi: Türkiye’de yapılan çalışmalara yönelik teorik bir inceleme. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 113-124. doi: 10.5578/jeas.57176
2. Asiedu-Appiah, F., Mehmood, A., & Bamfo, B. A. (2015). Work-life balance practices, job performance and turnover intentions. International Journal of Arts & Sciences, 8(4), 379-404.
3. Atalay, M., & Dağıstan, U. (2023). Quiet quitting: a new wine in an old bottle? Personnel Review. 53(4), 1059-1074. doi.org/10.1108/pr-02-2023-0122
4. Badru, A. F., Karadas, G., & Olugbade, O. A. Employee voice: the impact of high-performance work systems and organisational engagement climate. The Service Industries Journal, 44(7-8), 563-591. doi.org/10.1080/02642069.2022.2056163
5. Bagozzi, R. P., & Yi, Y. (1988). On the evaluation of structural equation models. Journal of the academy of marketing science, 16(1), 74-94. doi.org/10.1007/BF02723327
6. Bani-Melhem, S., Abukhait, R. M., & Mohd Shamsudin, F. (2023). This doesn’t make sense! Does illegitimate tasks affect innovative behaviour? The Service Industries Journal, 1-27. doi.org/10.1080/02642069.2022.2163994
7. Baumgartner, H., & Homburg, C. (1996). Applications of structural equation modeling in marketing and consumer research: A review. International journal of Research in Marketing, 13(2), 139-161. doi.org/10.1016/0167-8116(95)00038-0
8. Bentler, P. M., & Yuan, K.-H. (1999). Structural equation modeling with small samples: Test statistics. Multivariate Behavioral Research, 34(2), 181-197. doi: 10.1207/S15327906Mb340203.

9. Byrne, B. M. (2010). Structural equation modeling with AMOS. New York: Routledge.
10. Campton, J. (2023). What is quiet quitting? A thematic analysis of news media. 36th Australian and New Zealand Academy of Management (ANZAM) Conference bildirileri içinde, 05.07 Aralık 2023, Wellington, New Zealand
11. Çimen, A. İ., & Yılmaz, T. (2023). Sessiz istifa ne kadar sessiz. Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü Dergisi, 5(1), 27-33. doi.org/10.47542/sauied.1256798
12. Çini, N. G., & Kuyucu, E. G. (2023). Sezonluk (kombine) bilet sahipleri memnuniyet ölçeği: Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 6(4), 1277-1291. doi.org/10.38021/asbid.1355793
13. Denizci, T., & Singin, R. H. (2023). Seyirci tabanlı sporda marka değer ölçeği: Türkçe uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 88-105.
14. Dolles, H., & Söderman, S. (2011). Sport as a business. Berlin: Springer
15. Erdoğan, A., & Şirin, E. F. (2021). Spor takımına duygusal bağlılık ölçeğinin türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 19(4), 192-207. doi.org/10.33689/spormetre.946677
16. Esen, D. (2023). Quiet quitting in public ınstitutions: A descriptive content analysis. International Journal of Contemporary Economics and Administrative Sciences, 13(1), 296-326. doi.org/10.5281/zenodo.8428256
17. Esin, M. N. (2014). Veri toplama yöntem ve araçları & veri toplama araçlarının güvenirlik ve geçerliği. Erdoğan S, Nahçivan N, Esin MN (Ed.). Hemşirelikte Araştırma: Süreç, Uygulama ve Kritik içinde (217-230), İstanbul: Nobel Tıp Kitapevi.
18. Faul, F., Erdfelder, E., Lang, A.G., & Buchner, A. (2007). G* Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavior Research Methods, 39(2), 175-191. doi: 10.3758/bf03193146
19. Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Structural equation models with unobservable variables and measurement error: Algebra and statistics. Los Angeles: Sage publications.
20. Galanis, P., Katsiroumpa, A., Vraka, I., Siskou, O., Konstantakopoulou, O., Moisoglou, I., Gallos, P., & Kaitelidou, D. (2023). The quiet quitting scale: Development and initial validation. Aims Public Health, 10(4), 828-848. doi.org/10.3934/publichealth.2023055
21. Hair, J. F., Anderson, R. E., Babin, B. J., & Black, W. C. (2010). Multivariate data analysis: A global perspective (Vol. 7). New Jersey: Pearson Education.
22. Hamouche, S., Koritos, C., & Papastathopoulos, A. (2023). Quiet quitting: relationship with other concepts and implications for tourism and hospitality. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 35(12), 4297-4312. doi.org/10.1108/ijchm-11-2022-1362
23. Hatcher, L., & O'Rourke, N. (2013). A step-by-step approach to using SAS for factor analysis and structural equation modeling. North Carolina: Sas Institute.
24. Heggestad, E. D., Scheaf, D. J., Banks, G. C., Monroe Hausfeld, M., Tonidandel, S., & Williams, E. B. (2019). Scale adaptation in organizational science research: A review and best-practice recommendations. Journal of Management, 45(6), 2596-2627. doi.org/10.1177/0149206319850280
25. Henseler, J., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2015). A new criterion for assessing discriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of The Academy of Marketing Science, 43, 115-135. doi: 10.1007/s11747-014-0403-8
26. Hu, L. t., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55. doi.org/10.1080/10705519909540118
27. IMDB (2024). https://www.imdb.com/chart/top/?ref_=nv_mv_250. Son Erişim Tarihi: 27.04.2024
28. Kachhap, V., & Singh, T. (2024). Quiet quitting: a comprehensive exploration of hidden problems. Development and Learning in Organizations: An International Journal, 38(5), 23-26. doi:10.1108/DLO-10-2023-0214
29. Karasar, N. (2010). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
30. Karrani, M. A., Bani-Melhem, S., & Mohd-Shamsudin, F. (2024). Employee quiet quitting behaviours: conceptualization, measure development, and validation. The Service Industries Journal, 44(3-4), 218-236. doi.org/10.1080/02642069.2023.2286604
31. Kelloway, E. K. (1998). Using LISREL for structural equation modeling: A researcher's guide. New York: Sage
32. Kline, R. B. (2023). Principles and practice of structural equation modeling. New York: Guilford publications
33. Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28(4), 563-575. doi.org/10.1111/j.1744-6570.1975.tb01393.x
34. Lord, J. (2022). Quiet quitting is a new name for an old method of industrial action. The Conversation. https://salford-repository.worktribe.com/output/1562610. Son Erişim Tarihi: 28.04.2024
35. Maden, C. (2014). Impact of fit, involvement, and tenure on job satisfaction and turnover intention. The Service Industries Journal, 34(14), 1113-1133. doi.org/10.1080/02642069.2014.939644
36. Mahand, T., & Caldwell, C. (2023). Quiet quitting–causes and opportunities. Business and Management Research, 12(1), 9-19. doi.org/10.5430/bmr.v12n1p9
37. Marsh, H. W., Hau, K. T., Artelt, C., Baumert, J., & Peschar, J. L. (2006). OECD's brief self-report measure of educational psychology's most useful affective constructs: Cross-cultural, psychometric comparisons across 25 countries. International Journal of Testing, 6(4), 311-360. doi.org/10.1207/s15327574ijt0604_1
38. Montaudon-Tomas, C. M., Amsler, A., Pinto-López, I. N., & Malcón-Cervera, C. (2023). Beyond the great resignation: Additional notions. The International Trade Journal, 37(1), 135-142. doi.org/10.1080/08853908.2022.2147107
39. Nemteanu, M. S., Dinu, V., & Dabija, D. C. (2021). Job insecurity, job instability, and job satisfaction in the context of the COVID-19 pandemic. Journal of Competitiveness, 13(2), 65-82. doi.org/10.7441/joc.2021.02.04
40. Nunnally, J., & Bernstein, I. (1994). Psychometric Theory. New York: MacGrow-Hill Higher.
41. Raykov, T., & Marcoulides, G. A. (2008). An introduction to applied multivariate analysis. London: Routledge.
42. Riehle, R., Wieser, V. E., & Hemetsberger, A. (2023). "We truly love what we do": The Tribal Consumer Inside Passionate Service Employees. Journal of Service Research. doi.org/10.1177/10946705231204982
43. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., & Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of psychological research online, 8(2), 23-74. doi.org/10.23668/psycharchives.12784
44. Seçer, İ. (2018). Psikolojik test geliştirme ve uyarlama süreci: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Anı yayıncılık.
45. Serenko, A. (2024). The human capital management perspective on quiet quitting: recommendations for employees, managers, and national policymakers. Journal of Knowledge Management, 28(1), 27-43. doi: 10.1108/JKM-10-2022-0792
46. Tugtekin, U., Barut Tugtekin, E., Kurt, A. A., & Demir, K. (2020). Associations between fear of missing out, problematic smartphone use, and social networking services fatigue among young adults. Social Media+ Society, 6(4), doi.org/10.1177/2056305120963760
47. Watkins, D. (1989). The Role of Confirmatory Factor Analysis in Cross-Cultural Research. International Journal of Psychology, 24(6), 685–701. doi.org/10.1080/00207598908247839
48. Wilson, F. R., Pan, W., & Schumsky, D. A. (2012). Recalculation of the critical values for Lawshe’s content validity ratio. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 45(3), 197-210. doi.org/10.1177/0748175612440286
49. Xueyun, Z., Al Mamun, A., Yang, Q., Naznen, F., & Ali, M. H. (2024). Modeling quiet quitting intention among academics: Mediating effect of work addiction and satisfaction. Journal of Workplace Behavioral Health, Early Access 2024, 1-37. doi.org/10.1080/15555240.2024.2323636
50. Yıldız, S., & Özmenekşe, Y. O. (2022). Kaçınılmaz son: Sessiz istifa. Al Farabi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 7(4), 14-24. doi: 10.46291/Al-Farabi.070402
51. Yurdugül, H. (2005). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerliği için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi bildiriler kitabı içinde, (ss, 771-774). Denizli: Pamukkale Üniversitesi
52. Zenger, J., & Folkman, J. (2022). Quiet Quitting Is About Bad Bosses, Not Bad Employees. Harvard Business Review. https://hbr.org/2022/08/quiet-quitting-is-about-bad-bosses-not-bad-employees. Son Erişim Tarihi: 28.03.2024