DETERMINING THE WILLINGNESS LEVELS OF PYHSICAL EDUCATION TEACHERS TO BECOME MANAGERS

Abstract

The aim of present study is to examine willingness levels of physical education teachers towards school management with respect to several variables. This study was conducted using the survey model, which is a member of qualitative research methods. Sample space of the study consists of 150 physical education teachers, who work in primary and elementary schools in Yozgat province. The paradigm of the study, on the other hand, consists of N=109 physical education teachers. In this study, “Willingness to Become School Administrator and Adjustment Scale”, which was developed by Çalık and Tüzel (2014) with the purpose of assessing teachers’ willingness of being in school management and adaptation levels. The scale consists of 28 statements and each statement has a Likert scale in the style of “1-Strongly disagree”, “2-Disagree”, “3-Neither agree nor disagree”, “4-Agree” and “5-Strongly agree”. The scale has four dimensions, which are “status and economic gains”, “work conditions”, professional qualification and belief of success” and “work-life balance”. While looking for an answer for the proposed problem, first step was the examination of parametric test assumptions. Since it was determined that the dependent variable did not show the signs of a normal distribution in any category of the independent variable of parametric test assumptions, non-parametric tests such as Mann Whitney U and Kruskall Wallis were performed. To sum up, it can be concluded that the willingness levels of a physical education teacher to become and administrator is affected by several variables such as gender, marital status, seniority, level of education, school size, having taken an exam for an administrative position, having gone through an investigation, managerial experience and participation in organization committees.

Keywords

• School Management,Willingness to Become Administrator,Physical Education Teacher

BEDEN EĞİTİMİ ÖĞRETMENLERİNİN YÖNETİCİ OLMAYA İSTEKLİLİK DÜZEYLERİNİN BELİRLENMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı beden eğitimi öğretmenlerinin okul yöneticisi olma isteklerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesidir. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden tarama modelinde yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, Yozgat ilinde ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında görev yapan 150 beden eğitimi öğretmeni oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini ise ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında çalışan 109 beden eğitimi öğretmeni oluşturmaktadır. Bu çalışmada, Çalık ve Tüzel (2014) tarafından öğretmenlerin okul yöneticisi olmalarına ilişkin isteklilik ve uyum düzeylerini belirlemek amacıyla geliştirilen “Okul Yöneticisi Olmaya İsteklilik ve Uyum Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçek, 28 maddeden, “statü ve kazanç”, “çalışma koşulları”, “mesleki yeterlik ve başarı inancı” ve “özel hayatı dengeleme” olmak üzere dört boyuttan oluşmaktadır. Parametrik test varsayımlarından bağımsız değişkenin her bir kategorisinde bağımlı değişkenin normal dağılım göstermediği tespit edildiğinden verilerin analizi parametrik olmayan testlerden Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testi ile yapılmıştır. Sonuç olarak beden eğitimi öğretmenlerinin yöneticiliğe istek duyma düzeylerinin cinsiyet, medeni durum, kıdem, eğitim düzeyi, okul büyüklüğü, daha önce yöneticilik sınavına girmiş olma, daha önce soruşturma geçirmiş olma, yöneticilik tecrübesi, tören tertip komisyonlarında görev alma gibi değişkenlerden etkilendiği söylenebilir.

 

Anahtar Kelimeler

• Okul Yönetimi,Yöneticiliğe İsteklilik,Beden eğitimi öğretmeni

Kaynakça

1. Akkalkan, H. (2009). Ankara İli Çankaya İlçesinde Okul Büyüklüğünün Öğrencilerin Akademik Başarısı, Okula Devamı ve Disiplini ile İlişkisi. Yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi, Ankara.
2. Aksu, M. B. (2004). İlköğretim okulu öğretmenlerinin yöneticilik eğilimleri: Malatya ili örneği. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5 (8).
3. Altınışık, Ö. S. (1988). Kadın Öğretmenlerin Okul Müdürü Olmasının Engelleri. Doktora Tezi Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
4. Ayan, F. (2000). Bayan Öğretmenlerin Yöneticilikleri ve Öğretmen Görüşleri. Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale On sekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
5. Barker, R. G., Gump, P. V. (1964). Big school, small school: High school size and student behavior. Palo Alto, CA, US: Stanford U. Press.
6. Bingül, M. (2008). İlköğretim Okulu Sınıf Öğretmenlerinin Yönetici Olma Eğilimleri: Esenyurt İlçesi Örneği. Yüksek lisans tezi. Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
7. Bingül, M., Hacıfazlıoğlu, Ö. (2011). Sınıf öğretmenlerinin yönetici olma eğilimleri: İstanbul Esenyurt İlçesi örneği. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 1, (8),15-18.
8. Büyüköztürk, Ş. (2004). Veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Yayıncılık.

9. Cerit, Y., Özdemir, T. (2006). Okul Yöneticisi Olmak İstemeye Etki Eden Faktörlere İlişkin Okul Yöneticileri ve Öğretmenlerin Görüşleri. 15. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Muğla.
10. Cihan, B.B. (2018). The analysis of problem-solving skills and related factors for some students studying at different schools of physical education and sports. Asian Journal of Education and Training, 4(4), 295-300. DOI: 10.20448/journal.522.2018.44.295.301
11. Cooley, V. E., Shen, J. (2005). Who Will Lead? The Top 10 Factors that Influence Teachers Moving into Administaration. Jianping Shen (Ed.). School Principals içinde (148-153). New York: Peter Lang.
12. Çalık, T., Tüzel, E. (2014). Development of willingness to become school administrator and adjustment scale. International Journal of Assessment Tools in Education, 1(1-2), 2-12.
13. Çekiç, B. (2016). Bahçelievler İlçesinde görev yapan Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi öğretmenlerinin yöneticiliğe bakış̧ açıları ve yönetici olma istekleri. İstanbul Aydın Üniversitesi Dergisi, 44.
14. Çelik, V. (2003). Eğitimsel Liderlik. Ankara: Pegem Yayınları.
15. Çelikten, M., Şanal, M., Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(19), 207-237.
16. Dilaver, H. (1996). Türkiye’de öğretmen istihdamının dünü, bugünü ve yarını, Eğitimimize Bakışlar, İstanbul: Kültür Koleji Vakfı Yayınları.
17. Efil, İ. (1999). İşletmelerde Yönetim ve Organizasyon. İstanbul: Alfa.
18. Enwall, B., Fabal, C. (1998). Up the Flagpole: A Guide for Women School Administrators. CA: Palm Springs.
19. Erdoğan, İ. (2004). Okul Yönetimi ve Öğretim Liderliği, İstanbul: Sistem Yayıncılık.
20. Eren, E. (2003). Yönetim ve Organizasyon (Çağdaş ve Küresel Yaklaşımlar). İstanbul: Beta.
21. Erginer, A. (2003). İş Yaşamının Niteliği. Cevat Elma, Kamile Demir (Ed.) Yönetimde Çağdaş̧ Yaklaşımlar içinde. Ankara: Anı.
22. Ergün, O. (1998). İlköğretim Okulu Yöneticilerini Yönetici Olmaya Güdüleyen Gereksinimlerin Önem Derecesi ve Karşılanma Düzeyi. Yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.
23. Eryılmaz, B. (2003). Kamu Yönetimi. İstanbul: Erkam Matbaası.
24. Gürsel, M. (1997). Okul Yönetimi. Konya: Mikro Yayınları.
25. Howley, A., Andrianaivo, S., Perry, J. (2005). The Pain Outweighs the Gain: Why Teachers Don't Want to Become Principals. Teachers College Record, 107(4), 757-782.
26. Ilgar, L. (2000). Eğitim Yönetimi Okul Yönetimi Sınıf Yönetimi. İstanbul: Beta Yayınları.
27. Karakütük, K., Tunç, B. (2004). Okul büyüklüğü-sınıf büyüklüğü. Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 9-22.
28. Karakütük, K., Tunç, B., Bülbül, T., Özdem, G., Taşdan, M., Çelikkaleli, Ö., Bayram, A. (2014). Genel ortaöğretim okullarının büyüklüğü ile okul iklimi arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 39(171).
29. Koçel, T. (2001). İşletme Yöneticiliği Yönetim ve Organizasyon, Organizasyonlarda Davranış̧ Klasik- Modern- Çağdaş̧ ve Güncel Yaklaşımlar. İstanbul: Beta.
30. Köroğlu, F. (2006). Okul Yönetiminde Cinsiyet Etkeni ve Kadın Öğretmenlerin Okul Yöneticiliği Talepleri (Bingöl İli Örneği). Yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi, Elazığ.
31. Köse M. F., Erginer A. (2011). Yönetici adayı öğretmenlerin yöneticiliği tercih nedenleri. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 2,123-146.
32. Köse M. F., Erginer A. (2012). Okul yöneticilerinin yöneticiliği tercih ve bırakma nedenlerine ilişkin nitel bir çalışma. Journal of New World Sciences Academy, 7(4), 14-28.
33. Köse, M. F. (2008). Yönetici Adayı Öğretmenlerin Yöneticiliğe Bakış̧ Açıları ve Yöneticiliği Tercih Nedenleri. Yüksek lisans tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
34. Ozulu, İ. (2013). Yeni nesil öğretmenlerin yönetici olma eğilimleri. Yüksek lisans tezi, Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
35. Özden, Y. (1999). Eğitimde Dönüşüm Eğitimde Yeni Değerler. Ankara: Pegem Yayınları.
36. Şimşek, M. Ş. (2004). Örgütlerde Kariyer Yönetimi. M. Şerif Şimşek, Adnan Çelik ve Ayten Akatay (Ed.). Kariyer Yönetimi ve İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamaları içinde. Ankara: Gazi. Taymaz, H. (1997). Okul Yönetimi. Ankara: Pegem.
37. Uluğ, F. (1999). Eğitimde Grup Süreçleri. Ankara: Türkiye Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları.
38. Usluer, L. (2000). Kadın Öğretmenlerin Yönetici Konumlara Yükseltilmeme Nedenleri Konusundaki Öğretmen ve Yönetici Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
39. Yeşilkaya, Ş. (2007). Öğretmenleri Yönetici Olmaya Güdüleyen Etkenler. Yüksek lisans tezi. Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
40. Yolcu, H., Bayram, A. (2015). Okul yöneticisi seçme sürecini deneyimleyen yönetici adaylarının sözlü sınav yöntemine ilişkin algıları. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 3(3), 102-126. http://dx.doi.org/10.14689/issn.21482624.1.3c3s5m