Beden eğitimi öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme araçları ile ilgili görüşlerinin incelenmesi

Öz

Bu araştırma, beden eğitimi öğretmenlerinin ölçme değerlendirme sürecinde kullandıkları ölçme ve değerlendirme araçları kullanımı ile ilgili görüşlerini almayı amaçlayan betimsel bir araştırmadır. Araştırma, tesadüfi örnekleme yöntemine göre belirlenen Antalya, Hatay, İstanbul, İzmir, Ordu, Samsun, Sivas ve Trabzon illerinde Milli Eğitim Bakanlığı’na (MEB) bağlı okullarda görev yapan 72 (%31,3) kadın 158 (%68,7) erkek olmak üzere toplam 230 beden eğitimi öğretmeni ile yapılmıştır. Araştırmada, beden eğitimi öğretmenlerinin ölçme değerlendirme sürecinde kullandıkları ölçme ve değerlendirme araçları ile ilgili görüşlerini belirlemek amacıyla Anıl ve Acar (2008) tarafından hazırlanan anket kullanılmıştır. Anket, beden eğitimi öğretmenlerinin geleneksel ve alternatif ölçme araçlarının kullanımına yönelik görüşlerini belirlemek amacıyla zaman boyutu, ekonomi boyutu, sınıf mevcudu boyutu ve uygulama boyutu olmak üzere 4 alt boyuta ayrılmıştır. Ankette, “Kesinlikle Katılmıyorum”, “Katılmıyorum” , “Fikrim yok”, “Katılıyorum” , “Kesinlikle Katılıyorum” şeklinde likert tipi beşli derecelendirilmiş 37 madde bulunmaktadır. Veri analizinde elde edilen veriler frekans ve yüzdeler şeklinde hesaplanarak tablolar halinde sunulmuştur. Araştırma bulgularına göre beden eğitimi öğretmenlerinin kullanımı en kolay ve en az zaman alan ölçme ve değerlendirme yöntemlerini tercih ettikleri, geleneksel ve alternatif ölçme ve değerlendirme yöntemlerinin hazırlanmasında maddi bir yük altına girdikleri, sınıf mevcudu açısından kalabalık sınıfların ölçme değerlendirme araçları kullanımını olumsuz yönde etkilediği ve ölçme değerlendirme yöntemlerinin uygulanması açısından gerek geleneksel gerekse alternatif ölçme değerlendirme araçları hakkında yeterli bilgi ve donanıma sahip olmadıkları görülmüştür

Anahtar Kelimeler

• Beden Eğitimi, Öğretmenler, Ölçme ve Değerlendirme araçları

INVESTIGATION OF THE PHYSICAL EDUCATION TEACHERS' OPINIONS ABOUT MEASUREMENT AND EVALUATION TOOLS

Abstract

This is a descriptive research aiming to get the opinions of the physical education teachers about the measurement and evaluation tools in the process of measuring and evaluating. The research have been made using randomly method on 230 physical education teachers who were working at the schools belonged to the Ministry of National Education in the cities; Antalya, Hatay, İstanbul, İzmir, Ordu, Samsun, Sivas and Trabzon. 72 (%31,3) physical education teachers were female and 158 (%68,7) physical education teachers were male. In this research, a questionnaire prepared by the Anıl and Acar (2008) was used to determine the opinions of the physical education teachers about the measurement and evaluation tools in the process of the measuring and evaluating. Questionnaire is to determine physical education teachers opinions for the usage of the traditional and alternative measurement tools and divided into four sub-dimensions as; time dimension, economic size, class size and application size. In the questionnaire there are 37 items which are rated on five-point Likert-type as; “Strongly Disagree”, “Disagree”, “No idea”, “Agree”, “Strongly Agree”. In the analyzing of the data, the frequency and percentage were calculated obtained from the questionnaire and were presented with the help of the tables. According to the findings, physical education teachers prefer using the easiest and least time consuming measuring and evaluation tools, they come under a financial burden for the preparation of the traditional and alternative measuring and evaluation tools, by the class population size, crowded classes effects negatively into the usage of the measurement and evaluation tools and it has determined that they have not enough information and equipment in terms of the implementation for both traditional and alternative measuring, evaluation tools

Keywords

• Pyhsical Education, Teachers, Measurement and Evaluation Tools

Kaynakça

1. Anıl, D., Acar, M. (2008). Sınıf öğretmenlerinin ölçme değerlendirme sürecinde karşılaştıkları sorunlara ilişkin görüşleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 5 (2), 44–61.
2. Arık, R. S. (2006). İlköğretim öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme alanındaki kavram yanılgılarının belirlenmesi. Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Ankara.
3. Avşar, Z. (2009). İlköğretim Öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersi Değerlendirme Süreci İle İlgili Görüşlerinin Belirlenmesi. Spor Bilimleri Dergisi Hacettepe Journal of Sport Sciences, 20 (3), 81–89.
4. Bıçak, B., Çakan, M. (2004). Lise Öğretmenlerinin Sınıf İçi Ölçme ve Değerlendirme Uygulamalarına Dönük Görüşleri. Milli Eğitim Bakanlığı, Orta Öğretimde Yeniden Yapılanma Sempozyumu. 20-22 Aralık 2004, Ankara.
5. Bıçak, B. (2010). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. (Editörler: M. Gömleksiz, S. Erkan) Performans Değerlendirme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, 199.
6. Cengiz, C., Semiz, K. (2010). Ölçme-Değerlendirme. Beden Eğitimi ve Spor Öğretiminde Yeni Yaklaşımlar Dizisi. (Editörler: G. Demirhan, M. L. İnce, Y. Bulca, C.Koca, S. Kirazcı) Geleneksel Ölçme ve Değerlendirme Yaklaşımları. Ankara: Spor Yayınevi ve Kitabevi
7. Çöndü, A. (1999). Beden Eğitimi ve Sporda Özel Öğretim Yöntemleri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
8. Doğan, B. A. (2005). Fen öğretiminde değerlendirme etkinlikleri üzerine öğretmen görüşleri. Yüksek lisans tezi, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Van.

9. Dyson, B., Grineski, S. (2001). Using Cooperative Learning Structures in Physical Education, Journal Of Physical Education Recreation and Dance, 72 (2).
10. Erden, M. (1988). Grup Etkililiği Öğretim Tekniğinin Öğrenci Başarısına Etkisi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3, 79-86.
11. Erden, M. (1998). Öğretmenlik Mesleğine Giriş. İstanbul: Alkım Yayınları
12. Ertürk, S. (1998). Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Meteksan Matbaacılık
13. Göçer, A. (2013). Türkçe Öğretiminde Ölçme ve Değerlendirme. İlköğretimde Türkçe Öğretimi (Editörler: A. Kırkkılıç ve H. Akyol), Ankara: Pegem Akademi.
14. Güllü M., Güçlü, M., Kafkas, E. (2007). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin 4. 5. ve 6. Sınıf Beden Eğitimi Dersi Yeni Öğretim Programı Uygulamalarının İncelenmesi. Uluslararası Akdeniz Spor Bilimleri Kongresi, Antalya.
15. Gelbal, S. ve Kelecioğlu, H. (2007). Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yöntemleri hakkındaki yeterlik algıları ve karşılaştıkları sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 135-145.
16. Gök, B. ve Şahin, A. E. (2009). İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğretmenlerinin değerlendirme araçlarını çoklu kullanım ve yeterlik düzeyleri. Eğitim ve Bilim, 34 (153), 127-143.
17. Gülüm, V., Bilir, P. (2011). Beden Eğitimi Öğretim Programının Uygulanabilme Koşulları ile İlgili Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Görüşleri. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, IX (2), 57-64.
18. Harmandar, İ. H., Özdilek, Ç., Göral, M. (2000). Özel öğretim yöntemleri. Kütahya: Alp Ofset.
19. İnce, M. L., Saçlı, F. (2010). Ölçme-Değerlendirme. Beden Eğitimi ve Spor Öğretiminde Yeni Yaklaşımlar Dizisi. (Editörler: G. Demirhan, M. L. İnce, Y. Bulca, C.Koca, S. Kirazcı) Dereceli Puanlama Anahtarları. Ankara: Spor Yayınevi ve Kitabevi
20. Kan, A. (2013). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme (Aditör: H. Atılgan) Ödev ve Projeler. Ankara: Anı Yayıncılık, 282.
21. Karaca, E. (2003). Öğretmen adaylarının ölçme değerlendirme yeterliklerine ilişkin algıları. Doktora tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Ankara.
22. Kilmen, S., Kösterelioğlu, M. A., Kösterelioğlu, İ. (2007). Öğretmen adaylarının ölçme ve değerlendirme araç ve yaklaşımlarına ilişkin yeterlik algıları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7 (1), 129-140.
23. Kirazcı, S., Altay, F., Erturhan, A. G., Arslan, Y. (2010). Ölçme-Değerlendirme. Beden Eğitimi ve Spor Öğretiminde Yeni Yaklaşımlar Dizisi. (Editörler: G. Demirhan, M. L. İnce, Y. Bulca, C.Koca, S. Kirazcı) Ölçme ve Değerlendirme İlkeleri. Ankara: Spor Yayınevi ve Kitabevi
24. Korkmaz, H. (2004). Fen ve Teknoloji Eğitiminde Alternatif Değerlendirme Yaklaşımları, Ankara: Yeryüzü Yayınevi.
25. MEB-Milli Eğitim Bakanlığı (2003). İlköğretimde Yöneltme Yönergesi Tebliğler Dergisi Eylül 2003/2552 http://mevzuat.meb.gov.tr/html/2552_0.html. Erişim Tarihi: 03.10.2016.
26. MEB-Milli Eğitim Bakanlığı (2006). Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı İlköğretim Beden Eğitimi Dersi Öğretim Programı. Ankara.
27. MEB- Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı (2007). Beden Eğitimi, Görsel Sanatlar, Müzik ve Bilişim Teknolojileri derslerinde Ölçme ve Değerlendirme Yönetmeliği (Değişiklik 06.12.2007- 010679). Ankara.
28. MEB-Temel Eğitimi Genel Müdürlüğü (2013). Beden Eğitimi ve Spor Dersi Öğretim Programı (Ortaokul 5-8.Sınıflar). Ankara.
29. MEB- Milli Eğitim Bakanlığı (2014) Millî Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği. http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/ 2014/07/20140726-4.htm. Erişim Tarihi: 05.10.2016. 30. MEB- Milli Eğitim /06/14/962598. Erişim Tarihi: 05.10.2016. Bakanlığı (2016)
30. http://mebk12.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar
31. Mosston, M., Ashwort, S. (1986). Teaching Physical Education, New York: MacMillan Publishing.
32. Orhan, A. T. (2007) Fen Eğitiminde alternatif ölçme ve değerlendirme yöntemlerinin ilköğretim öğretmen adayı, öğretmen ve öğrenci boyutu dikkate alınarak incelenmesi. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
33. Parmaksız, R. S. (2004) Aktif öğrenme ve alternatif değerlendirme yaklaşımlarının sosyal bilgiler öğretiminde kullanılabilirliği. Yüksek lisans tezi, Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Zonguldak.
34. Saban, A. (2005). Öğrenme Öğretme Süreci Yeni Teori ve Yaklaşımlar. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım Ltd. Şti.
35. Sarıtepeci, M., Çakır H. (2015). Harmanlanmış Öğrenme Ortamlarının Ortaokul Öğrencilerinin Derse Katılımı ve Akademik Başarısına Etkisi: Sosyal Bilgiler Dersi Örneği. Eğitim ve Bilim, 40( 177), 203-216.
36. Sönmez, V. (1997). Sosyal Bilgiler Öğretimi ve Öğretmen Kılavuzu. Ankara: Anı Yayıncılık.
37. Şenışık, Y., Öztürk, F., Koparan, Ş. (2007). İlköğretim Okullarında Uygulanan Beden Eğitimi ve Spor Derslerinde Kullanılan Farklı Öğretim Yöntemlerinin Sosyal Yetkinlik Beklentisi Üzerine Etkisi. 5. Ulusal Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenleri Sempozyumu, 2-3 Kasım, Adana.
38. Tamer, K., Pulur, A. (2001). Beden Eğitimi ve Sporda Öğretim Yöntemleri. Ankara: Kozan Ofset Mat. San. Tic. Ltd. Şti.
39. Tekin, H. (1993). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınevi.
40. Tekin, H. (2000). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. 7. Baskı, Ankara: Yargı Yayınevi.
41. Turgut, M. F. (1990). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme Metotları. (Yedinci basım) Ankara: Saydam Matbaası.
42. Yılmaz, G., Gündüz, N. (2008). Ankara Merkez İlköğretim Okullarında Görevli Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenlerinin Ölçme ve Değerlendirme Tekniklerinin Uygulanışına İlişkin Görüşleri. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2008, VI (3), 103-111.
43. Yiğit F., Kırımlı, B. (2015). Türk Öğretmenlerinin Alternatif Ölçme Değerlendirme Yöntemlerinin İşlevleri ve Kullanılma Sıklığı Hakkındaki Görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 44 (205), 64-86.
44. Zhang, Z., Burry-Stock, J. A. (2003). Classroom Assessment Practices and Teachers Self- Perceived Assessment Skills. Applied Measurement in Education, 16 (4), 323-342.