Denetimli serbestlik yasasından yararlanan bireylerin serbest zaman fiziksel aktivite kısıtlayıcılarına yönelik bir inceleme

Öz

Bu araştırmanın amacı; Antalya Denetimli Serbestlik Müdürlüğü bünyesinde bulunan bireylerin serbest zaman fiziksel aktivite katılımlarını kısıtladığı düşünülen faktörlerinin tespit edilmesidir. Bu çalışma nicel bir çalışma olup tarama modeli ile yapılmış ve çalışma evreni Antalya Denetimli Serbestlik İl Müdürlüğü bünyesinde bulunan yaklaşık 7000 birey olarak tespit edilmiştir. Çalışmanın örnek seçiminde ise seçkisiz olmayan örnekleme yöntemleri içinden kolayda örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Bireylerin serbest zamanda yapabilecekleri fiziksel aktivitelere katılımları önünde engel oluşturan sebepleri tespit etmek amacıyla veri toplama aracı olarak Öcal (2012) tarafından geliştirilen “Serbest Zaman Fiziksel Aktivite Kısıtlayıcıları” ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise bireylerin demografik özelliklerini tanımlamak amacıyla frekans (n), yüzde (%), aritmetik ortalama (  ) ve standart sapma (Ss) gibi betimsel istatistik yöntemleri kullanılmıştır. Ayrıca demografik özelliklere göre serbest zaman fiziksel aktivite kısıtlayıcılarından alınan toplam puanların ortalamaları arasında anlamlı bir farkın olup olmadığına ilişkin olarak bağımsız gruplarda t testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Anova analizi sonucunun farklı çıkması ile farkın hangi gruplar arasında olduğunu saptamak için ise Post-Hoc testlerinden LSD analizi yapılmıştır. Sonuç olarak; medeni duruma göre SZFA-K’dan “fiziksel algı” alt boyutunda evli olanlar aleyhine, eğitim durumuna göre “fiziksel algı” ve “aile” alt boyutlarında eğitim düzeyi düşük olanlar aleyhine anlamlı fark görülürken, gelir düzeyine göre yapılan Anova sonuçları fiziksel algı hariç diğer tüm alt boyutlarda gelir düzeyi düşük olanlar aleyhine anlamlı fark olduğu saptanmıştır. Ancak tek yönlü varyans analizi sonuçları SZFA-K’na ilişkin tüm alt boyutların yaşa göre anlamlı düzeyde fark göstermediğini ortaya koymaktadır

Anahtar Kelimeler

• Serbest Zaman, Fiziksel Aktivite, Denetimli Serbestlik

EXAMINATION OF LEISURE TIME PHYSICAL ACTIVITY CONSTRAINTS OF INDIVIDUALS WHO BENEFITED FROM PROBATION

Abstract

The purpose of this study is to determine the constraints that prevented people who work at probation from participating in leisure time physical activities. This study is a quantitative research and its population consists of approximately 7000 sentenced people. Convenient sampling in non-random methods is preferred by choosing the sample. Time-Physical Activity Constraints, which is developed by Öcal, is used in data collection to determine barriers participating in leisure time physical activities. Descriptive statistics such as frequency, percentage, mean, standard deviation etc. are preferred to define demographic information of participants in data analyze. One way Anova and independent samples t test were conducted with subscales of leisure time physical activity constraints of participants to test orientation, income, education and age differences. One of Post Hoc tests LSD analyze is performed to be able to establish which groups have the mentioned difference in accordance with one way Anova outcomes. As a result; when the subscale ‘’physical perception ‘’ is evaluated in accordance with orientation, married people have more barriers; the subscale ‘’physical perception and family’’ are evaluated in accordance with education level, low education indicated more barriers, the subscale ‘’income’’ is evaluated in accordance with all subscales except physical perception, low income indicated more significant difference. But when all subscales are evaluated in accordance with age, no significant difference is detected

Keywords

• Leisure, Physical Activity, Probation

Kaynakça

1. Adalı, R. (2010): Cezaevi Koşulları ve Mahkumlar (Sivas E Tipi Kapalı Cezaevi Örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Sivas.
2. Akpolat Y. (2017): Suça Mahkum Kadınlar: Erzurum ceza ve tutukevinde bulunan kadın mahkumlar http://acikarsiv.atauni.edu.tr/browse/339. (30 Ekim 2017). yapılmış nitel görüşme uygulaması.
3. Artal M, Sherman C, DiNubile NA. (1999): Exercise against depression. The Physician And Sportsmedicine, 26 (10), 55-60.
4. Ayaz S. (2008). Estetik ve rekonstrüktif cerrahi hastalarında beden algısı. Turkish Medical Journal, 2, 24-29.
5. Borodulin K, Sipilä N, Rahkonen O, et al. (2016): Socio-demographic and behavioral variation in barriers to. Scandinavian Journal of Public Health, 44, 62–69.
6. Brown PR., Brown WJ, Miller YD, et al. (2001): Perceived constraints and social support for active leisure among mothers with young children. Leisure Science, 23, 131–144.
7. Bulgu N, Arıtan CK, Aşçı FH. (2007): Gündelik yaşam, kadın ve fiziksel aktivite. Hacettepe Journal of Sport Sciences, 18 (4), 167-181.
8. Büyüköztürk Ş, Çakmak EK, Akgün ÖE, et al. (2014): Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

9. Callaghan P. (2004): Exercise: A neglected intervention in mental health care. Journal Of Psychiatric and Mental Health Nursing, 11 (4), 476-483.
10. Canadian Physical Activity Guidelines (2011): Canadian Physical Activity Guidelines for Adults 18-64 Years. http://www.csep.ca/CMFiles/Guidelines/CSEP_PAGuidelines_adults_en.pdf (09 Mart 2018).
11. Carlson SA, Fulton JE, Pratt M, et al. (2015): Inadequate physical activity and health expenditures in the united states. Progress in Cardiovascular Diseases, 57, 315-323.
12. Casey DM, Ripke MN, Huston AC. (2005): Activity Participation and Well-Being of Children Adolescent in The Context of Welfare Reform. 65-84. JL Mahoney, RW Larson, JS Eccles içinde, Organized Activities As Contexts of Development New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
13. Chinn DJ, White M, Harland J, et al. (1999): Barriers to physical activity and socioeconomic position: Implications for health promotion. Journal of Epidemiol Community Health, 53, 191– 192.
14. Crandall R. (1979): Social interaction, affect and leisure. Journal of Leisure Research, 13 (1), 165.
15. Crawford DW, Godbey G. (1987). Reconceptualizing barriers to family leisure. Leisure Sciences, 9, 119-127.
16. Crawford DW, Huston TL. (1993): The impact of the transition to parenthood on marital leisure. Personality and Social Psychology Bulletin, 19 (1), 39-46.
17. Crawford DW, Jackson EL, Godbey G. (1991): A hierarchical model of leisure constraints. Leisure Sciences, 13 (4), 309-320.
18. Dattilo J, Dattilo AM, Samdahl DM, et al. (1994): Leisure orientations and self-esteem in women with low incomes who are overweight. Journal of Leisure Research, 26 (1), 23-38.
19. Demirel M, Harmandar D. (2009): Üniversite öğrencilerinin rekreasyonel etkinliklere katılımlarında engel oluşturabilecek faktörlerin belirlenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6 (1), 838- 846.
20. Ekinci NE, Kalkavan A, Gündüz B, et al. (2014): Üniversite öğrencilerinin sportif ve sportif olmayan rekreatif etkinliklere katılmalarına engel olabilecek unsurların incelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 1 (1), 1-13.
21. Emir E, Öncü E, Gürbüz B. (2012): Rekreatif etkinliklere katılımın önündeki engellerin belirlenmesi. 12. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi, (s. 339-343). Denizli.
22. Fraenkel JR, Wallen NE (2006): How to Design and Evaluate Research in Education. Newyor: McGraw-Hill.
23. Gratton C, Taylor P. (1995): From economic theory to leisure practice via empirics: The case of demand and price. Leisure Studies, 14 (4), 245-261.
24. Gümüş H, Işık Ö, Karakullukçu Ö, et al. (2014): Leisure time-physical activity constraints at high schools. International Journal of Science Culture and Sport, 2 (5), 814-825.
25. Hekim M. (2014): Küresel bir sorun olan hareketsiz yaşam tarzının ortaya çıkardığı sağlık sorunları ve hareketsiz yaşam tarzından kaynaklanan sağlık sorunlarının önlenmesinde fiziksel aktivitenin önemi. II. Uluslararası Davraz Kongresi, (s. 2363-2371). Isparta,
26. Holman TB, Epperson A. (1984): Family and leisure: A review of the literature with research recommendations. Journal of Leisure Research, 16 (1), 277.
27. Horna JL. (1989): The leisure component of the parental role. Journal of Leisure Research, 21 (3), 228.
28. Ingen EV, Eijck KV. (2009): Leisure and social capital: An analysis of types of company and activities. Leisure Sciences, 31, 192–206.
29. İçli T. (2007): Kriminoloji. Seçkin Yayıncılık, Ankara.
30. Jackson EL, Henderson KA. (1995): Gender based analysis of leisure constraints. Leisure Sciences, 17, 31–51.
31. Jackson EL, Scott D. (2005): Constraints to Leisure. PA Venture, State College.
32. Jackson EL, Searle MS. (1985): Recreation nonparticipation participation and barriers to participation: Concepts and models. Loisir et Société / Society and Leisure, 8 (2), 693-707.
33. Jackson EL. (1991): Research update: Leisure constraints. Parks and Recreation, 73, 18–23.
34. Jackson EL. (1995): Leisure constraints: A survey of past research. Journal of Applied Recreation Research, 15, 129–145.
35. Jebb SA, Moore MS. (1999): Contribution of a sedentary lifestyle and inactivity to the etiology of overweight and obesity: Current evidence and research issues. Medicine and Science in Sports and Exercise, 31 (11), 534-541.
36. Klein S. (2005): Obezite tedavisi için para ödemek para ediyor mu?. Gastroenterology, 1 (2), 82.
37. Öcal K. (2012): Ölçek geliştirme: serbest zaman fiziksel aktivite kısıtlayıcıları (SZFA-K). Spor Bilimleri Dergisi, 23 (2), 50–60.
38. Penedo FJ, Dahn JR. (2005): Exercise and well-being: A review of mental and physical health benefits associated with physical activity. Current Opinion in Psychiatry, 18 (2), 189-193.
39. Ravid R. (1994): Pratical Statistics For Educators. Newyork, University Pres in America.
40. Raymore L, Godbey G, Crawford D et al (1993): Nature and process of leisure constraints: An empirical test. Leisure Sciences, 15 (2), 99-113.
41. Reichert FF, Barros AJ, Domingues MR et al. (2007): The role of perceived personal barriers to engagement in leisure-time physical activity. Research and Pratice, 97 (3), 515-519.
42. Rosenthal R, Rosnow R. (2008): Essential of Behavioral Research (Third Edition). McGraw-Hill Higher Education, NewYork.
43. Sağlık Bakanlığı. (2012). Hacettepe Üniversitesi-Sağlık Bilimleri Fakültesi Beslenme ve Diyetetik Bölümü, Fiziksel Aktivite, Beslenme ve Sağlıklı Yaşam. T.C. Sağlık Bakanlığı, Türkiye Halk Sağlığı Kurumu, Obezite Diyabet ve Metabolik Hastalıklar Dairesi Başkanlığı, Ankara.
44. Saruç, S. (2013): Kadın Hükümlüler: Cezaevi Yaşantısı Ve Tahliye Sonrası Gereksinimler. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
45. Searle MS, Jackson EL. (1985): Socioeconomic variations in perceived barriers to recreation. Leisure Sciences, 7, 227–249.
46. Shores KA, Scott D, Floyd MF. (2007): Constraints to outdoor recreation: a multiple hierarchy stratification perspective. Leisure Sciences, 29, 227–246.
47. Stephens T, Jacobs D, White C. (1985): A descriptive epidemiology of leisure-time physical activity. Public Health Reports, 100 (2), 147–158.
48. Thomas LG. (1956): Leisure pursuits by socio-economic strata. The Journal of Educational Sociology, 29 (9), 367-377.
49. U.S. Surgeon General’s Report. (1996): U.S. Department of Health and Human Services. Physical Activity and Health: A Report from the Surgeon General. Atlanta: National Center for Chronic https://www.surgeongeneral.gov/library/reports/50-years-of-progress/front-matter.pdf (16 Mart 2018). Prevention and Health Promotion.
50. Uzun M, İmamoğlu O, Yamaner F, et al (2017): Rekreatif etkinliklere katılımı engelleyen faktörlerin incelenmesi: Kız lisesi örneği. Journal of Human Sciences, 14 (1), 950-962.
51. Walker GJ, Virden RJ. (2005): Constraints on outdoor recreation. 201–219. In: EL Jackson (Ed.), Constraints to leisure. State College, Venture Publishing, PA. 52. World Health Organization http://www.who.int/topics/obesity/en/ (10 Kasım 2017). (WHO) (2017): Health Topic Obesity.
52. Yavuz HA. (2012): Denetimli serbestliğin Türk ceza adalet sistemindeki tarihsel gelişim süreci. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 100, 317-342.