THE REFLECTION OF ACTIVE PARTICIPATION OF MAINSTREAM STUDENT TO PHYSICAL EDUCATION COURSE

Abstract

Because pre-service teachers' undergraduate education is based on theoretical or inauthentic environment rather than authentic, although they are enthusiastic about helping students with special needs about active participation of courses, they don't know how to provide support (Marley et.al, 2005). This case study explores a pre-service teacher's experiences on participation of student with special needs to physical education lesson.). Participants of study were; cooperating physical education teacher, pre-service teacher, a student with special needs (Emir), helper sister of Emir, expert, classmates of Emir, the other pre-service teacher (Seda) who teach physical education course. Multiple sources of data collection were employed: researcher journal, post-lesson reflections of researcher, weekly meetings with an expert. Data were analysed using the content analysis approach and themes emerged were: "impossible without their help" and " Problems are solved by trying and experiencing". The results indicated that pre-service teachers' learning process who are in the learning context can be facilitated when applied lessons in undergraduate programs deliver in authentic context, solve their problems in real environments, learn how to deal with problems via social environment before they enter the field

Keywords

• learning to teach, mainstream education, physical education, pre-service teacher, teacher education

Kaynaştırma öğrencisinin beden eğitimi dersine aktif katılım sürecinin yansıması

Öz

Beden eğitimi öğretmen adayları üniversite eğitimi sürecinde aldıkları eğitimin gerçek ortamlardan çok, teoriye dayalı ya da yapay ortamlarda olmasından dolayı, özel gereksinimli öğrencilere yardım etme konusunda çok hevesli olmalarına rağmen nasıl destek sağlayacaklarını bilememektedirler (Marley ve ark. 2005). Yapılan örnek olay çalışması da özel gereksinimi olan bir öğrencinin beden eğitimi dersine katılım sürecinde öğretmen adayının deneyimlerini keşfetmeyi amaçlamıştır. Çalışmanın katılımcıları; uygulama öğretmeni, beden eğitimi öğretmen adayı, kaynaştırma öğrencisi (Emir), Emir’in yardımcı ablası, Alan Uzmanı (Danışman), Emir’in 7. Sınıf arkadaşları, Naz ile birlikte beden eğitimi dersini işleyen öğretmen adayı ortağı Seda’dır. Araştırmanın verileri; araştırmacı günlüğü, araştırmacı ders sonrası yansımaları ve alan uzmanı ile yapılan haftalık toplantı kayıtları ile toplanmıştır. Verilerin içerik analizi sonucu bulgular şu temalar altında toplanmıştır: “Yardımları olmadan olmazdı”, “Deneyerek, deneyimleyerek problemler çözülüyor”. Öğretmen eğitimi sürecindeki uygulamalı derslerin gerçek ortamlar ile bağlantılı verilmesi, öğretmen adaylarının sorunları gerçek ortamında çözmesi, problemlerle baş edebilmeyi sosyal çevre yardımı ile mesleğe başlamadan öğrenmesi, öğrenme ortamında bulunan öğretmen adaylarının öğrenme sürecini kolaylaştıracaktır

Anahtar Kelimeler

• Beden eğitimi, kaynaştırma eğitimi, öğretmen adayı, öğretmen eğitimi, öğretmeyi öğrenme

Kaynakça

1. Akçamete G, Gürgür H, Kış A, Kayaoğlu H (2003): Kaynaştırma programlarına yerleşti- rilmiş öğrencilerin okuma yazma güçlükleri. 12. Ulusal Özel Eğitim Kongresi’nde sunul- muş bildiri, Ankara.
2. Brown JS, Collins A, Duguid P (1989): Situ- ated cognition and the culture of learning. Educational researcher, 18, 32-42.
3. Clancey WJ (1995): A tutorial on situated le- arning. Proceedings of the International Confe- rence on Computers and Education, Taiwan. 49-70. In: Self, J (Ed), VA: AACE, Charlottes- ville.
4. Coates, J, Vickerman P (2008): Let the child- ren have their say: A review of children with special educational needs experiences of phy- sical education. Support for Learning, 23, 168–75.
5. Creswell JW (2003): Research design: Quali- tative, quantitative, and mixed methods appro- aches (2nd ed). Sage Publications, Thousand Oaks.
6. Creswell JW (2013): Research design: Quali- tative, quantitative, and mixed methods appro- aches. Sage publications, Thousand Oaks.
7. Duffy TM, Lowyck J, Jonassen DH (1993): Designing Environments for Constructive Le- arning. Springer-Verlag, Berlin.
8. Eğitim Reform Girişimi (ERG) (2016): En- geli olan çocukların Türkiye’de eğitime eri- şimi: Durum analizi ve öneriler. Eğitim Re- form http://www.egitimreformugirisimi.org/si- tes/www.egitimreformugirisimi.org/fi- les/160822_UnicefOzelGereksinimliRa- porTR.web.pdf (10 Ocak 2017) Raporu,

9. Eripek S (2005): Özel gereksinimi olan çocuk- lar ve özel eğitim. Standart, Ekonomik ve Tek- nik Dergisi, 44. 525, 14-19.
10. Glaser B, Strauss AL (1967): The Discovery of Grounded Theory: Strategies for Qualitative Research. Wiedenfeld and Nicholson, London.
11. Henson KT (2003): Foundations for learner- centered educational: A knowledge base. Edu- cation, 124(1), 5-16
12. Houser J (2015): Nursing research: reading, using, and creating evidence. (3rd ed). Jones ve Bartlett Learning, Burlington.
13. Hunuk D, Ince ML, Tannehill D (2013): De- veloping teachers’ health-related fitness knowledge through a community of practice: Impact on student learning. European Physical Education Review, 19(1), 3-20.
14. Karaçam MŞ, Koca C (2012). Beden eğitimi öğretmen adaylarının çokkültürlülük farkında- lıkları. Spor Bilimleri Dergisi, 23(3), 89-103.
15. Kargın T (2007): Baş Makale: Eğitsel Değer- lendirme ve Bireyselleştirilmiş Eğitim Prog- ramı. Özel Eğitim Dergisi, 8(1), 1-13.
16. Kesiktas AD (2009): Early Childhood Special Education for children with visualiImpair- ments: Problems and solutions. Educational Sciences: Theory and Practice, 9(2), 823-832.
17. Kılıç E (2004): Durumlu öğrenme kuramının eğitimdeki yeri ve önemi. Gazi Eğitim Fakül- tesi Dergisi, 24(3), 307-320.
18. Kılınç N, Alagül Ö (2015): Öğrenerek öğreti- yorum: Hareket Eğitim modelini öğretmeyi öğ- renme süreci. V. Beden Eğitimi Öğretiminde Yeni ve Yaratıcı Yaklaşımlar Sempozyumu, ODTÜ, Ankara.
19. Lave J (1996): Teaching, as learning, in prac- tice. Mind, culture, and activity, 3(3), 149-164.
20. Lave J, Wenger E (1991): Situated Learning: Legitimate Peripheral Practice. Cambridge University Press, Cambridge.
21. Lincoln YS, Guba EG (1985): Naturalistic inquiry. Beverly Hills, CA: Sage.
22. McClannahan LE, Krantz PJ (2010): Otizmli çocukların eğitiminde etkinlik çizelge- lerinin kullanımı. (Çev. B.Birkan) Sistem Ya- yıncılık, İstanbul.
23. Melekoğlu MA (2013): Özel gereksinimli öğrencilerle yürütülen etkileşim projesinin ge- nel eğitim öğretmenlerinin kaynaştırma uygu- lamalarına yönelik olumlu tutum ve farkındalık geliştirmeleri Uüzerindeki etkilerinin belirlen- mesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(2), 1053-1077.
24. Morley D, Bailey R, Tan J, Cooke B (2005): Inclusive physical education: Teachers’ views of teaching children with special educational needs and disabilities in physical education. European Physical Education Review, 11, 84- 107
25. Özen A. (2012): Özel gereks n ml b reyler. E. Tek n-İftar (Ed tör). Özel gereks n ml b reyler ve bakım h zmetler (2-21). Esk şeh r: Anadolu Ün vers tes Açıköğret m fakültes Yayınları.
26. Patton MQ (2002): Qualitative Research & Evaluation Methods (3rd ed). CA: Sage Publi- cation, Thousand Oaks.
27. Perkins DN (1999): The Many Faces of Const- ructivısm. Educational Leadership, 57(2), 354– 371.
28. Sadioğlu Ö, Bilgin A, Batu S, ve ark (2013): Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırmaya ilişkin so- runları, beklentileri ve önerileri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1743- 1765.
29. Saraç T, Çolak A (2012): Kaynaştırma uygu- lamaları sürecinde ilköğretim sınıf öğretmen- lerinin karşılaştıkları sorunlara ilişkin görüş ve önerileri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakül- tesi Dergisi, 8(1).
30. Sarı H, Bozgeyikli H (2003): Öğretmen aday- larının özel eğitime yönelik tutumlarının ince- lenmesi: karşılaştırmalı bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9, 183-203.
31. Smith A, Green K (2004): Including pupils with special educational needs in secondary school physical education: A sociological analysis of teachers’ views. British Journal of Sociology of Education, 25, 593–608.
32. Smith A, Thomas N (2006): Including pupils with special educational needs and disabilities in national curriculum physical education: A brief review. European Journal of Special Ne- eds Education, 21, 69–83.
33. Standal QF, Jespersen E (2008): Peers as Re- sources for Learning:
A Situated Learning Approach to Adapted Physical Activity in Re- habilitation. Adapted Physical Activity Quar- terly, 25, 208-227
34. Streubert HJ, Carpenter DR (2011): Quali- tative research in nursing. Lippincott Williams ve Wilkins (5. ed), Philadelphia.
35. Topçu E, Katılmış A (2013): Yarı Zamanlı Kaynaştırma Eğitimi Alan Ortaokul Öğrenci- lerinin Sosyal Bilgiler Dersine Yönelik Düşün- celeri. Sakarya University Journal of Educa- tion, 3(3), 48-81
36. Tudge J (1990): Vygotsky, the zone of proximal development, and peer collabora- tion: Implications for classroom practice. Vy- gotsky and education: Instructional implicati- ons applications of sociohistorical psychology. 155-174. In: L C Moll (Ed), Cambridge Uni- versity Press, Cambridge.
37. Vescio V, Ross D, Adams A (2008): A review
38. of research on the impact of professional lear- ning communities on teaching practice and stu- dent learning. Teaching and Teacher Educa- tion, 24, 80–91.
39. Vickerman P, Coates J (2009): Trainee and recently qualified physical education teachers perspectives on including children with special educational needs. Physical Education and Sport Pedagogy, 14, 137–53
40. Yin RK (1994): Case study research design and methods. SAGE Publications.