Spor alanında öğrenim gören üniversite öğrencilerinin sporda sürdürülebilirliğe ilişkin tutumlarının belirlenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, spor alanında öğrenim gören üniversite öğrencilerinin sporda sürdürülebilirliğe ilişkin tutumlarının belirlenmesidir. Araştırmanın örneklemini, Ankara Üniversitesi, Gazi Üniversitesi, Hacettepe Üniversitesi’nde sporla ilgili alanlarda öğrenim gören 671 lisans öğrencisi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak, Koçak (2013) tarafından geliştirilen “Sporda Sürdürülebilirlik Ölçeği (SSÖ)” kullanılmıştır. Ölçeğin bütününe ilişkin Cronbach’s Alpha değeri .091 olarak hesaplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra, veriler normal dağılım göstermediği için Kruskal-Wallis testi, Mann-Whitney U testi ve Spearman Rho testi kullanılmıştır. Araştırmada öğrencilerin sporda sürdürülebilirliğe ilişkin olumlu tutuma sahip oldukları belirlenmiştir. Genelde kadınların ve erkeklerin sporda sürdürülebilirlik tutumlarının benzer olduğu, ancak kadınların bireysel sürdürülebilirliğe ilişkin tutumlarının erkeklerden daha yüksek olduğu saptanmıştır. Ayrıca spor yöneticiliği bölümü öğrencilerinin diğer bölüm öğrencilerine göre, lisanslı sporcuların lisanslı sporcu olmayanlara göre tutumlarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, spor alanında öğrenim gören üniversite öğrencilerinin SSÖ’nün bütününde ve tüm alt boyutlarında olumlu sürdürülebilirlik tutumuna sahip oldukları tespit edilmiştir

Anahtar Kelimeler

• spor, sürdürülebilirlik, tutum, üniversite öğrencisi

DETERMINATION OF ATTITUDES OF STUDENTS STUDYING AT THE UNIVERSITY SPORTS DEPARTMENTS TOWARDS IN ANKARA SUSTAINABILITY IN SPORT

Abstract

The aim of this study was to determine of attitudes of students studying at the sports departments of public universities in Ankara towards sustainability in sport. The research’s sample group consisted of 671 undergraduate students studying at the department of sports at Ankara University, Gazi University and Hacettepe University. Sustainability in Sport Questionnaire (SSQ) developed by Koçak (2013) was applied to the students. Cronbach's alpha values for the whole scale was calculated as .091. As well as descriptive statistics, for the data didn’t show a normal distribution, Kruskal-Wallis test, Mann-Whitney U test and Spearman's Rho test were also used to analyze the related data. In the study, it was determined that the students had positive attitudes to sustainability in sport. In general, both female and male attitudes’ towards sustainability in sport were similar but individual sustainability attitudes of female were higher than those of male. Besides, sustainability attitudes of sports management department students were higher in comparison to those of other department students while sustainability attitudes of licensed athletes were higher in comparison to those athletes who do not have licensed. As a result, it was determined that the university students studying at the sports departments had positive sustainability attitudes towards both in the whole of SSQ and its dimensions

Keywords

• sports, sustainability, attitude, university students

Kaynakça

1. Arcury TA, Christianson HE (1990): Environmental world view in response to environmental problems (Kentucky 1984 and 1988 compared). Environment and Behavior. 22, 387-407.
2. Balcı V, Koçak F (2014): Spor ve rekreasyon alan- larının tasarımında ve kullanımında çevresel sürdü- rülebilirlik. Spor ve Performans Araştırmaları Der- gisi, 5(2), 46-58.
3. Castells M (2000): Urban sustainability in the in- formation age. City, 4(1), 118–122.
4. Carvalho OG (2001): Sustainable development: is it achievable within the existing international political economy context?. Sustainable Development, 9,61- 73.
5. Demirel M (2009): Rekreasyonel Etkinliklere Katı- lım ve Çevresel Duyarlılık. Gazi Üniversitesi Eği- tim Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Öğ- retmenliği Anabilim Dalı Doktora Tezi.
6. Deniş H, Genç H (2007): Çevre bilimi dersi alan ve almayan sınıf öğretmenliği öğrencilerinin çevreye ilişkin tutumları ve çevre bilimi dersindeki başarıla- rının karşılaştırılması. Mehmet Akif Ersoy Üniver- sitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(13), 20-26.
7. Department for Education and the Environment (1999): National Curriculum for England and Wales. London: HMSO.
8. Dick G (1999): Green building basics. [updated 1999 [http://www.calrecycle.ca.gov/greenbuilding/basics. htm] (11.12.2014). available from

9. Doğan T, Çoban AE (2009): Eğitim fakültesi öğ- rencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumla- rı ile kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenme- si, Eğitim ve Bilim, 34 (153), 157-168.
10. Fien J (1993): Education for the Environment: Critical Curriculum Theorizing and Environmental Education. Geelong: Deakin University Press.
11. Fransson N, Garling T (1999): Environmental concern: Conceptual definitions measurement met- hods and research finding. Journal of Environmen- tal Psychology. 19, 369-382.
12. Harris MJ (2000): Basic Principles of Sustainable Development. Global Development and Environ- ment Enstitute Working Paper. USA: Tufts Univer- sity.
13. Jarvie G (2006): Sport, Culture, and Society: An Introduction. New York: Routledge.
14. Kangalgil M, Hünük D, Demirhan G (2006): İlköğ- retim, lise ve üniversite öğrencilerinin beden eğiti- mi ve spora ilişkin tutumlarının karşılaştırılma- sı. Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 48-57.
15. Koçak F. (2013): Sporda Sürdürülebilirliğin Değer- lendirilmesi, Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi.
16. Koçak F, Tuncel F, Tuncel S (2014): Sporda sürdü- rülebilirliğin boyutlarının belirlenmesi, Spormetre, 11 (2), 113-129.
17. Koyun C, Kangalgil M, Demirhan G (2007): Ankara ili merkez ilçelerindeki İlköğretim Okulla- rında görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin iş doyum düzeylerinin saptanması ve karşılaştırılması, 5. Ulusal Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 2-3 Kasım 2007, Adana: Çukurova Üniversitesi, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, 80- 87.
18. McKay, J., Gore, J., Kirk, D. (1990): Beyond the limits of technocratic physical education. Quest, 42: 52-76.
19. McMillan M, Hoban T, Clifford WB, Brant MR (1997): Social and demographic influences of envi- ronmental attitude. Southern Rual Sociology. 3(1), 89-107.
20. Nooney GJ, Woodrum EHT, Clifford, BW (2003):
21. Environmental worldwiev and behavior, cosequen- ces of dimensionality in a survey of North Caralo- nians. Environment and Behavior. 35(6), 763-783.
22. Özmen D, Çetinkaya ÇA, Nehir S (2005): Üniversi- te öğrencilerinin çevre sorunlarına yönelik tutumla- rı. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni, 4(6), 330-344.
23. Pehlivan Z (2010): Beden eğitimi öğretmen adayla- rının fiziksel benlik algıları ve öğretmenlik mesle- ğine yönelik tutumlarının analizi. Eğitim ve Bilim, 35(156), 126-141.
24. Street P (1997): Scenario workshops: A participa- tory approach to sustainable urban living?. Futures. 29 (2), 139-158.
25. Şama E (2003): Öğretmen adaylarının çevre sorun- larına yönelik tutumları. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(2), 99-110.
26. Tuncer G, Sungur S, Tekkaya C, Ertepınar H. (2004): Environmental attitudes of the 6th grade students from rural and urban areas: a case study for Ankara. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 167-175.
27. Ural A, Kılıç İ (2006): Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
28. Uyeki SE, Holland LJ (2000): Diffusion of pro- environment attitudes? American Behavioral Scien- tist. 43(4), 646-662.
29. Ünsal B, Ramazanoğlu F (2013): Spor medyasının toplum üzerindeki sosyolojik etkisi. Eğitim ve Öğ- retim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 36-46.
30. WCED-World Commission on Environment and Development (1987): Report of the World Com- mission on Environment and Development: Our Common Future, Annex to adocument A/42/427- Development and International Co-operation: Envi- ronment. 02.htm#I] (09.06.2014).
31. Wheeler S (2004): Planning for Sustainability: Toward Livable, Equitable, and Ecological Com- munities. London and New York: Routledge.
32. Wiidegren Ö (1998): The new environmental para- digm and personal norms. Environment and Beha- vior, 30(1), 75-100.
33. Wortley A (1994): Physical education. In S. Goo- dall (Ed.), Developing environmental educationin the curriculum, London: David Fulton, p. 78-83.15.
34. www.sgm.gov.tr (15.01.2015)
35. Vikan A, Camino C, Biaggio A, Nordvik H (2007):
36. Endorsement of the new ecological paradigm (A comparison of two Brazilian samples and one Nor- vegian samples). Environment and Behavior, 39(2), 217-228.
37. Yetim AA (2000): Sporun sosyal görünümü. Gazi Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Der- gisi, 2(1), 63-72.