İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin anne-baba tutumlarının, psikomotor beceri düzeylerine etkisi

Öz

Bu araştırmanın amacı; ilköğretim 8. sınıf öğrencilerinin anne-baba tutumlarının, psikomotor beceri düzeylerine etkisinin incelenmesidir. Araştırma gurubunu, 2011-2012 eğitim–öğretim yılında Aksaray İlinde bulunan 7 ilköğretim okulunda 8. sınıfta öğrenim gören, 113 kız (%49.3), 116 erkek (%50.7) olmak üzere toplam 229 öğrenci oluşturmuştur. Anne baba tutumlarının belirlenmesinde, (Sümer ve Güngör'ün 1999) geliştirdiği (28) ve ek maddelerle son biçimini almış olan ABSÖ (Anne Baba Stilleri Ölçeği)’den yararlanılmıştır. Öğrencilerin psikomotor beceri düzeylerini belirlemek amacıyla; esneklik için otur eriş testi, dikey sıçrama testi, çabukluk (Z) testi, 20 m hız testi ve reaksiyon (görsel ve işitsel) testi uygulanmıştır. İstatiksel analizlerde, uygulanan anne baba stilleri ölçeğinde elde edilen verilerle psikomotor beceri düzeyleri arasındaki ilişki ve ilişkinin düzeyinin tespiti amacıyla, korelasyon, çoklu regresyon analizi ve tutum ölçeğinin gurup içi güvenirlik analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda, anne baba tutumlarının reaksiyon zamanı dışında, diğer psikomotor beceri düzeylerini beklenen seviyede yordamadığı, otoriter annelerin reaksiyon zamanı üzerinde negatif etkiye sahip olduğu sonucuna varılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Ergenler, Tutum, Anne Baba Tutumları, Psikomotor Beceri

EFFECT OF THE PRIMARY SCHOOL 8TH GRADERS’ PARENTS’ ATTITUDE TOWARDS PSYCHOMOTOR SKILLS LEVEL

Abstract

The aim of this research is finding out the correlation between the effects of the primary school 8th graders’ parents’ attitude towards psychomotor skills levels. Research group is consisted of 113 female (49,3%) and 116 male (50,7%) totally 229 student, at 7 different schools in 8th grade in Aksaray. When defining parents attitudes, PSS ( ie. Parenting Styles Scale) , developed by (Sumer and Gungor 1999) and finalized by the additional items(28). In order to define the psychomotor skills of the students, the following tests are applied: For flexibility sit- reach test, vertical jumping test, agility (Z) test, 20 mt speed test and reaction test (visual- auditory). Correlation analysis is used to determine the relationship between parents’ attitudes and psychomotor skill levels and regression analysis is used to determine the correlation levels according to the data of parents’ attitudes and psychomotor skill levels and reliability analysis is used for the scale. As the result of the study, it’s seen that the parents’ attitudes cannot predict the psychomotor skills except reaction times and the authoritarian mothers have negative effects on reaction time

Keywords

• Adolescents, Attitude, Parents Attitudes, Psychomotor Skill.

Kaynakça

1. 1. Arrendo, M.E., Elder, J.P., Ayala, G.X., Campell, N., Baquero, B., Duerksen, S., “Is parenting style related to children’s healthy eating and physical activity in Latino families?” Health Education Research, 21 (6), pp.862 – 871, 2006.
2. 2. Breams, L.E.L., Taylor, H.B., Landry, S.H., Barnes, M.A., Flethcer, J.M. ve Swang, P., “Role of early parenting and motor skills on development in children with spina bifida”, Journal of Applied Developmental Psychology, 28, pp. 250–263, 2007.
3. 3. Büyüköztürk, Ş., Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. (13. Baskı). Pegem Akademi Yayınları, Ankara, 2011.
4. 4. Chao RK., “Extending research on the consequences of parenting styles for Chinese Americans and European Americans.” Child Development, 72(6), pp.1832–1843, 2001.
5. 5. Çakıroğlu, T. Ve Sökmen, T.(2012). 12 Haftalık Judo Teknik Antrenman ve Oyunlarının 8–10 Yaş Grubu Erkek Çocuklarda Reaksiyon Zamanı Üzerine Etkisi. Selçuk Üniversitesi, Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14 (1): 71-74.
6. 6. Çiftçi, C. (2001). 12-16 yaş eğitilebilir düzeyde zihinsel engelli çocuklarda beden eğitimi ve spor derslerinin bazı motorik özelliklere etkisi (Türkiye ve Almanya uygulaması). Yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
7. 7. Eldeleklioğlu, J., “Karar stratejileri ile ana-baba tutumları arasındaki ilişki”, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara, 1996.
8. 8. Gallahue, D., Ozmun, J.C., Understanding motor development, infants, childrens, adolescents and adults. (6th edition). McGraw - Hill Companies, New York, 2006.

9. 9. Gençtan, E., Psikanaliz ve Sonrası, Remzi Kitapevi, İstanbul, 1998.
10. 10. Güngör, D., “Bağlanma Stillerinin ve Zihinsel Modellerin Kuşaklararası Aktarımında Ana Babalık Stillerinin Rolü”, Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
11. 11. Haktanır, G. ve Aktaş, Y., “3 – 4 yaş çocuklarının motor gelişim özelliklerinin incelenmesi”, 10. Ya – Pa Okulöncesi ve eğitimini yaygınlaştırma semineri, İstanbul, 1995.
12. 12. Hasar, R. (2000). Okul öncesi dönemde hipoaktif ve hiperaktif çocukların hareket öğrenmesinde etkili olan bazı özelliklerin araştırılması (Van örneği). Yüksek lisans tezi , Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Van.
13. 13. Herz, L. & Gullone, E., “The relationship between self-esteem and parenting style: A cross-cultural comparison of Australian and Vietnamese Australian adolescents”, Journal of Cross-Cultural Psychology, 30 (6), pp.742-761, 1999.
14. 14. Ishak, Z., Low, S., F., Lau, P., L., “Parenting Style as a Moderator for Students’ Academic Achievement”, Journal of Science Educational Technology, 21, pp.487–493, 2012.
15. 15. Kulaksızoğlu, A., Ergenlik Psikolojisi. Remzi Kitabevi, İstanbul, 2003.
16. 16. Maddahi, M.E., Javidi, N., Samadzadeh, M., Amini, M., “The study of relationship between parenting styles and personality dimensions in sample of college students”, Indian Journal of Science and Technology, 5 (9), pp 3332 – 3336, 2012.
17. 17. Okely, A.D., Booth, M.L. ve Patterson, J.W. (2001). Relationship of physical activity to fundamental movement skills among adolescents. Medicine & Science in Sport & Exercises, 0195-9131/01/3311-1899.
18. 18. Özen, Y., Yarına Kalmak Adına Sorumluluk Eğitimi, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara, 2001.
19. 19. Özer, D.S., ve Özer M.K.(2009). Çocuklarda motor gelişim. (6. Baskı). Ankara : Nobel Yayın Dağıtım.
20. 20. Reiman, P.,M., Manske, R.C., Functional Testing in Human Performance, Champaign IL, Human Kinetics.USA, 2009.
21. 21. Rivers, J., Mullis, A.K., Fortner, L.A., ve Mullis, R.L., “Relationships Between Parenting Styles and the Academic Performance of Adolescents”, Journal of Family Social Work. 15(3), pp.202-216, 2012.
22. 22. Sarmast, A., “Relationship between parenting styles and stress coping styles”. Symp. of National Conference in Psychology & Society. Islam. Azad Univ. Roudehen, 22, Salavan Press,Tehran, 2006.
23. 23. Sawalha, A., “Parenting Styles and Their Relationship to Neurotic Behaviors among a Sample of Adolescents”, European Journal of Social Sciences,30,(1), pp. 202-217, 2012.
24. 24. Saygın, Ö. Ve Dükkancı, Y.(2009). Kız çocuklarda sağlık ilişkili fiziksel uygunluk ve fiziksel aktivite yoğunluğu ilişkisinin araştırılması. Uluslar arası İnsanbilimleri Dergisi, Cilt:6 Sayı:1.
25. 25. Schmidt, R.A. ve Wrisberg, C.A. (2007). Motor learning and performance. (4th edition). Champaign, U.S.A.: Human Kinetics
26. 26. Stanley, M. (2009). Çocuk ve Beceri. (Editör : İlayda Özbaş). İstanbul : Ekinoks Yayıncılık.
27. 27. Stoden, D.F., Goodway, J.D., Langendorfer, S.J., Roberton, M.A., Rudisill, M.E., Garcia, C. ve Garcia, L.E.(2008). A Developmental Perspective on the Role of Motor Skill Competence in Physical Activity: An Emergent Relationship. Quest, , 60, 290-306.
28. 28. Sümer, N., Güngör, D., “Çocuk yetiştirme stillerinin bağlanma stilleri benlik değerlendirmeleri ve yakın ilişkiler üzerine etkisi”, Türk Psikoloji Dergisi,14, (44), pp.35-62, 1999.
29. 29. Şen, M. (2004). Ana okuluna devam eden 6 yaş çocukların motor gelişimlerine beden eğitimi çalışmalarının etkisinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Fen Bilimlri Enstitsü, Ankara.
30. 30. Tamer, K.. Sporda Fiziksel – Fizyolojik Performansın Ölçülmesi ve Değerlendirilmesi, Bağırgan Yayınevi.Ankara, 2000.
31. 31. Ziyagil, M.A., Zorba, E., Bozatlı, S., ve İmamoğlu, o. (1999). 6 -14 yaş çocuklarda yaş, cinsiyet ve spor yapma alışkanlığının sürat ve anaerobik güce etkisi. Celal Bayar Üniversitesi, Beden eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3,3. s: 9 – 18.