EXAMINING THE LEVELS OF PERCEPTION OF COMMUNICATION SKILLS IN PHYSICAL EDUCATION AND SPORTS COLLEGE (PESC) STUDENTS IN TERMS OF PRE-DETERMINED VARIABLES

Abstract

This study was conducted to identify the levels of perception of communication skills in students’ in the Physical Education and Sports Teaching, Sports Management, and Coaching Education programs in a Physical Education and Sports College. It was investigated whether certain features, such as: gender, age, department, class level, regular participation in any sports branch, location, type of high school graduated from, the department graduated from in high school, the education level of the parents’, the parents’ occupations, the number of siblings in each family, and the family’s total monthly income, would cause a significant difference in the levels of perception of communication skills among the students’. Subject group consisted of the 1st, 2nd, 3rd, and 4th year students from Manisa Celal Bayar University Physical Education and Sports College. A total of 466 students, including 161 female and 305 male, participated in this study. The input data of this study, related to the levels of perception of communication skills, was collected by means of the “Communication Skill Evaluation Scale”, whose validity and reliability were checked on students later, developed by Korkut (1997). Data was also collected by means of the “Personal Information Form”, which was prepared by the investigator in order to identify the demographic features of the students. The given information was evaluated ANOVA and "t" test techniques. The results of this study indicate that the levels of perception of communication skills in the Physical Education Sports College students were quite high. Also, according to the gender of the participants, a significant difference was found in favor of the female students in regards to the levels of

Keywords

• Communication Skills
• Physical Education Teaching
• Sports Management
• Sports Trainer
• Play and Sports.

BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR YÜKSEKOKULU (BESYO) ÖĞRENCİLERİNİN İLETİŞİM BECERİSİ ALGILARININ BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırma Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu’ndaki Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği, Spor Yöneticiliği, Antrenörlük Eğitimi Bölümleri öğrencilerinin iletişim becerisi algılarının ne olduğunu belirlemek amacıyla yapılmıştır. Ayrıca cinsiyet, yaş, okunulan bölüm, sınıf düzeyi, herhangi bir spor branşıyla düzenli olarak ilgilenip ilgilenilmediği, yaşanılan yerleşim merkezi, mezun olduğu lise türü, anne-baba eğitim düzeyi, anne-baba mesleği, kaç kardeş oldukları ve ailenin toplam aylık gelir düzeyi değişkenlerine göre iletişim becerisi algılarının anlamlı bir farklılık yaratıp yaratmadığı da araştırılmıştır. Örneklem grubunu Manisa Celal Bayar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu 1., 2., 3. ve 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmaya 161’i kız ve 305’i erkek olmak üzere toplam 466 öğrenci katılmıştır. Araştırmanın iletişim becerisi algılarına ilişkin veriler Korkut (1997) tarafından geliştirilen üniversite öğrencileri üzerinde daha sonra geçerliği ve güvenirliği yapılan “İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği” ve öğrencilerin demografik özelliklerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan “Kişisel Bilgi Formu” ile toplanmıştır. Verileri değerlendirmek amacıyla ANOVA ve “t” testi istatistiksel analiz yöntemleri uygulanmıştır. Araştırmanın bulguları Beden Eğitimi Spor Yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerisi algılarının oldukça yüksek olduğunu göstermiştir. Ayrıca cinsiyet değişkenine göre iletişim becerisi algılarında kızların lehine anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Çalışmanın diğer bulguları iletişim becerisi algılarının, yaş, okunulan bölüm, sınıf düzeyi, herhangi bir spor branşıyla düzenli olarak ilgilenip ilgilenilmediği, yaşanılan yerleşim merkezi, anne-baba eğitim düzeyi, anne-baba mesleği ve ailenin toplam aylık gelir düzeyi değişkenlerine göre anlamlı farklılıklar yaratmadığını göstermiştir

Anahtar Kelimeler

• İletişim Becerisi
• Beden Eğitimi Öğretmenliği
• Spor Yöneticiliği
• Antrenörlük Eğitimi

Kaynakça

1. Ersanlı, K., Balcı, S. “İletişim Becerileri Envanterinin Geliştirilmesi: Geçerli ve Güvenirlik Çalışması”. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi. Cilt:2(10), 7-13, 1998.
2. Dökmen, Ü. İletişim Çatışmaları ve Empati. Yirmi sekizinci basım. Sistem Yayıncılık, İstanbul, 2004.
3. Riesch, S. K., Henriques, J., Chanchong, W. Effects of Communication Skills Training on Parents and Young Adolescents From Extreme Family Types. Journal of Child and Adolescent Psychiatric Nursing. 2003. (http://www.findarticles.com/p/articles/mi_qa3892/is_200310/ai_n9332751) Ekim, 2006
4. Yüksel, Ş. F. Grupla İletişim Becerileri Eğitiminin Üniversite Öğrencilerinin İletişim Becerileri Düzeylerine Etkisi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Doktora Tezi, Ankara, 1997.
5. Jones, W. H., Freemon J. H., Goswick, R. A. The persistence of loneliness: self and other determinent. Journal of Personality. 49(1), 27-48, 1981.
6. Sızak, M. Bir İletişim Becerileri Programının Engelli Çocukların Ergen Kardeşlerine ve Ailelerine Etkisi.: Orta Doğu Teknik Üniversitesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 1999.
7. Demirci, E. E. İletişim Becerileri Eğitiminin Mesleki Eğitim Merkezine Devam Eden Genç İşçilerin İletişim Becerilerini Değerlendirmelerine Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2002.
8. Deniz, İ. İletişim Becerileri Eğitiminin İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerinin İletişim Becerisi Düzeylerine Etkisi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi. Ankara, 2003.

9. Korkut, F. Yetişkinlere Yönelik İletişim Becerileri Eğitimi. Hacettepe Üniversite Eğitim Fakültesi Dergisi. Sayı:28, 143-149, 2005.
10. Coşkuner, A. İletişim Becerisini Geliştirme Eğitiminin İşgörenlerin İletişim Çatışmalarına Girme Eğilimlerine, Yalnızlık Düzeylerine ve İş Doyumlarına Etkisi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitimde Psikolojik Hizmetler A. B. D. Doktora Tezi, Ankara, 1994.
11. Özgit, Ş. İletişim Becerileri Konusunda Verilen Eğitimin İletişim Çatışmalarına Girme Eğilimi Üzerindeki Etkisi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Bölümü. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 1991.
12. Işık, A. Z. İletişim Becerileri Konusunda Ebeveynlere Verilen Eğitimin İletişim Çatışmalarına Girme Eğilimi Üzerindeki Etkisi. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Bölümü. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 1993.
13. Şahin, R. İletişim Becerileri Eğitiminin Çocukların Yalnızlık ve Atılganlık Düzeylerine Etkisi. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Bölümü. Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 1999.
14. Turna, Z. R. İletişim Becerilerini Geliştirmeye Yönelik Bilgi Verici Danışmanlığın Baba-Genç Arasındaki Çatışma Düzeyine Etkisi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitimde Psikolojik Hizmetler A. B. D. Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 1999.
15. Neese, T. Success Depends on Effective Communications .journal record, 1997. (http://www.findarticles.com/p/articles/mi_qn4182/is_19970827/ai_n10110858) Ekim, 2006
16. Yüksel, G. N. Ana-Baba ve Ergen İlişkilerinin Problem Çözme İletişim Becerileri, Bilişsel Çarpıtmalar ve Aile Yapısı Açısından İncelenmesi. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Psikoloji A. B. D. Doktora Tezi, İzmir, 1996.
17. Vatansever, M. Farklı Liselerde Öğrenim Gören Öğrencilerin Okullara Girişte ve Bitirirken Sahip Oldukları İletişim Becerilerinin Belirlenip Kıyaslanması. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi, İzmir, 2002.
18. Pehlivan, B. K. Öğretmen Adaylarının İletişim Becerisi Algıları Üzerine Bir çalışma. İlköğretim-Online, 4(2), 17-23[Online], 2005.
19. İlaslan, Ö. Orta Öğretim Öğrencilerinin Bazı Özlük Niteliklerinin ve Baskın Ben Durumlarının İletişim Becerileriyle İlişkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri A. B. D. Yüksek Lisans Tezi, Konya, 2001.
20. Korkut, F. Üniversite Öğrencilerinin İletişim Becerilerinin Değerlendirilmesi. IV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi Bildirileri. Anadolu Üniversitesi, 208-218, Eskişehir, 1997.
21. Saygıdeğer, A. Benlik Saygısı Düzeyleri Farklı Genel Lise Öğrencilerinin Bazı Kişisel Özelliklerine Göre İletişim Becerilerine İlişkin Algılarının İncelenmesi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir, 2004.
22. Görür, D. Lise Öğrencilerinin iletişim Becerilerini Değerlendirmelerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi, Adana, 2001.
23. Günay, K. Sınıf Yönetiminde Öğretmenlerin İletişim Becerilerinin Değerlendirilmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi, Adana, 2003.
24. McDowell, E. E. An exploratar study of teacher attidutes toward aspects of teaching and teaching style. Miami, 1993, ERIC- ED370147, ABSTRACT, Nisan 2007.
25. Alkaya, Y. Lise Öğrencilerinin İletişim ve Empati Becerilerinin Sosyo-Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi, İzmir, 2004.
26. Bozkurt, N., Serin, O., Emran, B. İlköğretim Birinci Kademe Öğretmenlerinin Problem Çözme, İletişim Becerileri ve Denetim Odağı Düzeylerinin Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi. 12. Eğitim Bilimleri Kongresi Bildirileri. 1373-1392, Antalya, 2003.
27. Bulut, B. N . İlköğretim Sınıf Öğretmenlerinin İletişim Becerilerine İlişkin Algılarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. Cilt:2(4), 443-452, 2004.
28. Çamlıyer, H., Çamlıyer, H. Eğitim Bütünlüğü İçerisinde Çocuk Hareket Eğitimi ve Oyun. Emek Matbaacılık, Manisa, 2001.
29. Cüceloğlu, D. Yeniden İnsan İnsana. Otuz besinci basım. Remzi kitapevi, İstanbul, 2006.
30. Aspegren, K. Teaching and Learning Communication Skills in Medicine-A Review With Quality Grading Of Articles. Medical Teacher, Vol. 21(6) 565-570, 1999.
31. Altun, I. R., Çoşkun, R., Bayraktaroğlu, S., Yıldırım, E. Sosyal Bilimlerde Araştırma Bilimleri: SPSS Uygulamalı. Sakarya Kitapevi, 2004.
32. Özerkan, K. N. Spor Psikolojisine Giriş Temel Kavramlar. Nobel yayın dağıtım Ankara, 2005.
33. Korkut, F. İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeğinin Geliştirilmesi: Güvenirlik ve Geçerlik Çalışmaları. Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi. Cilt:2(7), 18-23, 1996.
34. Newman, M. Stepfamily Realities: How to Overcome Difficultes and Have a Happy Family. 1994 ERIC: ED381294, Nisan 2007.
35. Erden, M., Akman. Y. Gelişim ve Öğrenme. On birinci baskı. Arkadaş Yayınevi, Ankara, 2002.
36. Shrigley, T. L., Dawson, K. A. Understanding The Role Of Behaviour Cognitions İn A Group Exercise Setting. Journal of Sports Science and Medicine. 3: 56-61, 2004.
37. Çamlıyer, H. Sporcularda Stres ve Stres Yaratan Faktörlere Göre Yaşanma Biçimleri. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Fakültesi Beden Eğitimi ve Spor Bölümü. Doktora Tezi, Manisa, 1984.
38. Avşar, Z. Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin sosyal beceri düzeylerinin Belirlenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. XVII (2), 111-130, 2004.
39. Köker, S., Evrengöl, A., Canat S. Ergenlerin ana babaları ile iletişimlerini algılama düzeyleri. Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Dergisi. 1(2):75-78, 2005.
40. Doğan, B. Spor Sosyolojisi ve Uygulamalı Spor Sosyolojisine Giriş. Meta Basım Matbaacılık Hizmetleri, İzmir, 2004.
41. Mirzeoğlu, D., Çelebi, M., Özcan, G. Öğretmenlik Uygulaması Dersinin Beden Eğitimi Bölümü Öğretmen Adaylarının Sınıf İçi