EXAMİNİNG THE PRE-SERVİCE TEACHERS' ATTİTUDES TOWARDS LEİSURE TİME

Öz

ÖĞRETMEN ADAYLARININ BOŞ ZAMAN TUTUMLARININ İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, öğretmen adaylarının boş zamana yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmanın evrenini, Kırıkkale Üniversitesinde okuyan eğitim fakültesi ve spor bilimleri fakültesi öğrencileri, örneklemini ise ankete gönüllü olarak katılan 286 kişi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formunun yanı sıra, Ragheb ve Beard (1982) tarafından geliştirilen ve Türkçeye uyarlaması Akgül ve Gürbüz (2010) tarafından yapılan “Boş Zaman Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Katılımcıların fiziksel aktivite düzeyini ölçmek için Craig vd. (2010) tarafından geliştirilen ve Türkçe geçerlik güvenirlik çalışması Karaca vd. (2000) tarafından yapılan “Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi” uygulanmıştır. Dağılım normalliği Kolmogorov-Smirnov testiyle sınanmıştır. Verilerin analizinde normal dağılan veriler için T-testi, ANOVA ve Korelasyon testleri kullanılmış olup normal dağılmayan veriler için Mann Whitney U testi ve Kruskal-Wallis H testleri uygulanmıştır. Sonuç olarak, aday öğretmenlerin, boş zaman tutumlarının cinsiyete ve öğrenim görülen bölüm türene göre farklılaştığı, fiziksel aktivite düzeyinin düşük ve orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Boş zaman tutum ölçeği ve fiziksel aktivite düzeyi arasında düşük ve orta düzeyde pozitif yönlü anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir (p<0.05).

Anahtar Kelimeler

• Boş Zaman,tutum,öğretmen,fiziksel aktivite

Kaynakça

1. Akca, A. (2013). Analysis of non-work related internet usage (cyberloafing) behaviours of school principals. Master Thesis., Yıldız Technical University, İstanbul.
2. Akgül, B.M., Gürbüz, B. (2010). Leisure attitude scale: the study of reliability and validity. Gazi Journal of Physical Education and Sport Sciences, 16 (1), 37-43.
3. Akgül B. M. (2011). Farklı kültürlerdeki bireylerin boş zaman aktivitelerine yönelik tutumlarının değerlendirilmesi: Ankara- Londra örneği. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 91-92.
4. Aslan, U.B., Livanelioğlu, A., Aslan, Ş. (2007). Fiziksel aktivite düzeyinin üniversite öğrencilerinde iki farklı yöntemle değerlendirilmesi. Fizyoterapi Rehabilitasyon, 18(1), 11-19.
5. Ayyıldız Durhan, T. (2019). A Study on the effect of personal values on leisure motivation. International Journal of Recreation and Sports Science, 3(1), 25-38.
6. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
7. Bittman M., Wajcman J. (2000). The rush hour: The character of leisure time and genderequity. Social forces, 79(1), 165-189.
8. Bozkuş T., Türkmen M., Kul M., Özkan A., Öz Ü., Cengiz C. (2014). Beden eğitimi ve spor yüksekokulunda öğrenim gören öğrencilerin fiziksel aktivite düzeyleri ile sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının belirlenmesi ve ilişkilendirilmesi. International Journal of Science Culture and Sport, 1(3), 49-65.

9. Broadhurst R. (2001). Managing Environments for Leisure and Recreation. (Birinci Baskı). New York: Routledge.
10. Buchecker M., Degenhardt B. (2015). The effects of urban inhabitants’ nearby outdoor recreation on their well-being and their psychological resilience. Journal of Outdoor Recreationa and Tourism, 10, 55-62.
11. Craig C.L, Marshall A.L., Sjostrom M., Bauman A.E., Booth M.L., Ainsworth B.E., et al. (2003). International physical activity questionnaire: 12-country reliability and validity. MedSci Sports Exerc,35(8), 1381-95.
12. Demirci P.T. (2019). Recreational activities for with disability: School-Aged children and adolescents. International Journal of Recreation and Sports Science,3(1), 46-57.
13. Ersoy,G. (2004). Egzersiz ve Spor Yapanlar için Beslenme (3. Baskı) Ankara: Nobel Kitap.
14. Gökmen H. (1985). Yükseköğrenim gençlerinin serbest zaman etkinliklerini gerçekleştirme düzeyleri. Ankara; Milli Eğitim Basımevi, 27.
15. Güler H., Türkmen M. (2018). Investigation of the effects of leisure time constraints of the university students in physical education and sport scholls on their leisure time motivation: Bartın university sample. International Journal of Recreation and Sports Science,2(1), 39-52.
16. Gümüş H., Ayna Ç., Yıldırım İ. (2018). Reviewing attitudes of women towards leisure activities in terms of different variables. Turkish Journal of Sport and Exercise, 20(3), 224-229.
17. Gümüş H., Işık O. (2018). The relationship of physical activity level, leisure motivation and quality of life in candidate teachers. International Journal of Progressive Education,14(5), 22-32.
18. Gümüş H., Özgül S.A. (2017). Development of scales for barriers to participation and preference factors in the use of recreation area. Journal of Human Sciences,14(1), 865-882.
19. Gümüş H., Özgül S.A., Karakılıç M. (2017). Fiziksel aktivite için park ve rekreasyon alanlarına gelen kullanıcıların mekân seçimini ve fiziksel aktiviteye katılımını etkileyen faktörler, Spormetre, 15(1), 31-38.
20. Güven, Ö., Öncü, A.G.E. (2006). Beden eğitimi ve spora katılımda aile faktörü. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 10(10).
21. Honça A.A., Çetinkaya T. (2017). Rekreasyonel faaliyetlere katılım engelleri algısı: Üniversite öğrencileri örneği. International Journal of Recreation and Sports Science,1(1), 30-37.
22. Işık O., Gümüş H., Okudan B., Yılmaz M. (2015). Üniversite öğrencilerinin yaşam kalite düzeylerinin depresyon düzeyleri üzerine etkisinin incelenmesi. International Journal of Science Culture and Sport, 2(Special Issue 1), 836-843.
23. Işıkgöz E., Esentaş M., Şahin H.M. (2018). Beden eğitimi ve spor alanında öğrenim gören öğrencilerin fiziksel aktivite mekân seçimini ve fiziksel aktiviteye katılımını etkileyen faktörlerin incelenmesi. Inonu University Journal of Physical Education and SportSciences (Iujpess),5(1), 21-32.
24. Karaca A., Ergen E., Koruç Z. (2000). Fiziksel aktivite değerlendirme anketi (FADA): Güvenirlik ve geçerlik çalışması. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 11, pp:17–28.
25. Karakullukçu Ö.F., Karaküçük S. (2017). Leisure time habits of employees of ministry of justice according to the education level. International Journal of Recreation and Sports Science,1(1), 5-12.
26. Kılbaş Ş. (2010). Rekreasyon boş zamanı değerlendirme (4. Baskı), Ankara: Gazi.
27. Koca C., Arslan B. (2010). Kız çocukları ve futbol: Toplumsal cinsiyet yaklaşımı. İstanbul: Futbol Eğitim Yayınları.
28. Koca C., Bulgu N. (2005). Sport and gender: An overview. Toplum ve Bilim, 163-184.
29. Koçak Y., Tukul U., Tolan B., Gümüş H., Tolukan E. (2017). Analysis of expectations and perceptions of the customers in sports and healthy life centers for service quality (Sample of Afyonkarahisar Province). International Journal of Recreation and Sports Science,1(1), 38-46.
30. Koçyiğit M., Yıldız M. (2014). Yerel yönetimlerde rekreasyon uygulamaları: Konya örneği. International Journal of Sport Culture and Science, 2(Special Issue 2), 211-223.
31. Köse B., Uzun M. (2019). Spor bilimlerinde okuyan öğrencilerin zaman yönetimi davranışları. Türkiye Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 82-87. DOI: 10.32706/tusbid.649963.
32. Kozak, M.A., Aydın, Ç., Aydın, C. (2017). Rekreasyon faaliyetlerine katılan kişilerin (rekreasyonistlerin) örtük liderlik algıları. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 28(2), 227-243.
33. Kvintova, J., Sigmund, M. (2016). Physical activity, body composition and health assessment in current female university students with active and inactive life styles. Journal of PhysicalEducationAndSport,16, 627.
34. Lalarni H., Kushartanti W. (2019). The development of yoko techi training method to increase the movement function and decrease the anxiety level on pre-elderly and elderly woman. International Journal of Recreation and Sports Science,3(1), 58-63.
35. Lapa Yerlisu T., Ağyar E. (2012). Perceived freedom in leisure according to leisure participations of university Students. Hacettepe J. of Sport Sciences, 23(1), 24-33.
36. Mumcu H.E., Özgül, S.A. (2018). Outdoor and indoor sports that require skill executive branches of the personality types of athletes. International Journal of Recreation and Sports Science,2(1), 19-29.
37. Oğuz S., Çamcı G., Yılmaz R.K. (2018). Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite yapma durumu ve fiziksel aktivitenin kalp sağlığına etkisini bilme durumu. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi,7(1), 54-61.
38. Sayer L C. (2005). Gender, time and inequality: Trends in women's and men's paid work, unpaid work and free time. Social forces, 84(1), 285-303.
39. Thapa B, Confer J.J., Mendelsohn J. (2004). Trip motivations among water-based recreationists. In paper presentation at the 2nd international conference on monitoring and management of visitor flows in recreational and protected areas. Rovaniemi, Finland, 208-212.
40. Yıldız Ü., Gümüş H. (2017). Cyberloafing as a recreational activity at desk job workers. Journal of Recreation and Tourism Research,4(4), 85-93.
41. Zhao Y., Sigmund E., Sigmundova D., Lu, Y. (2007). Comparison of physical activity between olomouc and beijing university students using an international physical activity questionnaire. Acta Universitatis Palackianae Olomucensis. Gymnica, 37(4), 107-114.
42. Zorba E., İkizler H.C., Tekin A., Miçoğullar O., Zorba E. (2006). Herkes İçin Spor. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.