EVALUATION OF ATHLETES ON COMMUNICATION AND LEADERSHIP SKILLS OF COACHES WORKING IN TURKEY OLYMPIC PREPARATION CENTERS

Öz

In this study, coaches who are coached at The Ministry of Youth And Sport of Turkey Olympic Preparation Center, examined according to the athletes evaluation interms of leadership and communication skill levels. In the study, The Perceived Leadership Scale in Sport and Coach Communication Scale was applied to 425 athletes aged 15 and over, training at the Turkey Olympic Preparation Centers in 16 sports branches, according to the purpose of the study, which scans the pattern detected in. The results were analyzed using SPSS 22.0 package program. In the analysis of the data, frequency, percentage distributions, t-test, Anova test and Correlation (Pearson) test were used as statistical methods. As a result; it is observed that the levels of autocratic behavior were below average, while the levels of communication skills perceived by the athletes in their coaches were above average. As the perceived communication skill levels of athletes' coaches increase, there is an increase in the levels of educative-supportive, democratic and explanatory-rewarding behavior while the results of autocratic behavior patterns decrease. 

Anahtar Kelimeler

• Coach
• athlete
• leadership and communication.

TÜRKİYE OLİMPİK HAZIRLIK MERKEZLERİNDE GÖREV YAPAN ANTRENÖRLERİN LİDERLİK VE İLETİŞİM BECERİ DÜZEYLERİNİN SPORCULAR TARAFINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Bu araştırmada Gençlik ve Spor Bakanlığı bünyesinde faaliyetlerine devam eden Türkiye olimpik hazırlık merkezlerinde görev yapan antrenörlerin liderlik ve iletişim beceri düzeylerinin sporcular tarafından değerlendirilmesi incelenmiştir. Araştırmada, Türkiye olimpik hazırlık merkezlerinde 16 spor branşında eğitim gören 15 yaş ve üzerindeki 425 sporcuya, tarama modelinde olan çalışmanın amacına uygun olarak Sporda Algılanan Liderlik Ölçeği ve Antrenör İletişim Ölçeği uygulanmıştır. Anket sonuçları SPSS 22.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin analizinde istatistiki yöntem olarak frekans, yüzde dağılımları, t-testi, Anova testi ve Korelasyon (Pearson) testi uygulanmıştır. Bulgular sonucunda sporcu değerlendirmelerine göre antrenörlerinin liderlik davranış şekillerinden eğitici-destekleyici, demokratik ve açıklayıcı-ödüllendirici davranış düzeylerinin ortalamanın üzerinde olduğu ancak otokratik davranış düzeylerinin ortalamanın altında olduğu; antrenörlerinin iletişim beceri düzeylerinin ise ortalamanın üzerinde olduğu görülmüştür. Sporculara göre antrenörlerinin iletişim beceri düzeyleri arttıkça eğitici-destekleyici, demokratik ve açıklayıcı ödüllendirici davranış düzeylerinde de artış görülmekte iken otokratik davranış şekillerinde ise düşüş olduğu elde edilen bulgular neticesinde görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Antrenörlerin iletişim becerisi
• antrenörlerin liderlik becerisi
• sporcu
• Türkiye olimpik hazırlık merkezi

Kaynakça

1. Abakay, U. (2018). Futbolcu-antrenör iletişiminin farklı statülerdeki futbolcuların başarı motivasyonuyla ilişkisi. Yayımlanmış Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Ankara.
2. Abakay, U., Kuru, E. (2009). Coach communication scale in football a study of validity and reliablity. Ovidius University Annals Series Physical Education and Sport, Science Movement and Health, 9(1), 183-186. Alemdar, U. (2018). Amatör futbolcuların antrenörlerde bulunmasını istedikleri liderlik tarzlarının belirlenmesi ve örgütsel özdeşleşme ilişkisi (Sakarya il örneği). Yayımlanmış Yüksek Lisans tezi, Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı, Sakarya.
3. Chelladurai, P., Saleh S.D. (1980). Dimensins of leader behavior in sports development of a leadership scale. Journal of Sport Psychology, (2), 34-45.
4. Cihangir. Çankaya, Z. (2004). Kişilerarası iletişimde dinleme becerisi, (üçüncü basım). Ankara: Nobel Yayınları.
5. Çağlayan, B. (2019). Türkiye olimpik hazırlık merkezlerindeki sporcuların gelecek kaygıları ile bireysel kariyer planlamalarının incelenmesi, Yayımlanmış Yüksek Lisans tezi, Kırıkkale Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Kırıkkale.
6. Donuk, B. (2007). Liderlik ve spor. (Birinci basım). İstanbul: Ötüken Yayınları.
7. Elahe, B., Dehnavi, A., Mansouri, M., Nami, A. (2013). The relationship between leadership styles and coaching emotional intelligence in selected individual sports of universities of Tehran, Pelagia Research Library European Journal of Experimental Biology, 3(2), 48-53.
8. Erdoğan B. S. (2011). Türkiye’deki antrenör eğitiminin ilkesel ve yapısal problemlerinin incelenmesi. Yayımlanmış Yüksek Lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Ankara.

9. Gültekin, O., Erünal, U. (2019). Türkiye’de olimpik ve sporcu eğitim merkezleri üzerine bir inceleme. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 21(3), 8-22.
10. Güngörmüş, A. H., Gürbüz, B., Yenel, F. (2006). Spor için liderlik ölçeğinin sporcuların antrenörün davranışlarını algılaması versiyonunun psikometrik özelliklerinin değerlendirilmesi, Kongre Özet Kitapçığı içinde (ss.1043). Muğla: Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi.
11. İmamoğlu, O, Dilek., A, Türkmen, M. (2017). Türkiye’de sporcu eğitim merkezleri ve olimpik hazırlık merkezleri. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (UKSAD), Özel Sayı 2, 95-106.
12. Kabadayı, Ş. (2010). Hentbol antrenörlerinin iletişim becerilerinin değerlendirilmesi (Hentbol süper lig örneği). Yayımlanmış Doktora tezi, Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İletişim Anabilim Dalı, Eskişehir.
13. Kak, Y. (2018). Elazığ ilindeki farkı spor branşlardaki profesyonel takımlarda görev yapan antrenörlerin liderlik tarzlarının belirlenmesi. Yayımlanmış Yüksek Lisans tezi, Fırat Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Elazığ.
14. Kandemir, D. (2017). Elazığ ilinde farklı bireysel spor dallarında görev yapan antrenörlerin liderlik tarzlarının incelenmesi. Yayımlanmış Yüksek Lisans tezi, Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Konya.
15. Karademir, T., Türkçapar, Ü. (2016). Bireysel ve takım sporcularında iletişim becerilerinin incelenmesi, Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(4), 67-80.
16. Kıloğlu, M. (2017). Türkiye olimpik hazırlık merkezlerine (TOHM) devam eden sporcuların karar verme stillerinin belirlenmesi, Yayımlanmış Yüksek Lisans tezi, Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Spor Yöneticiliği Anabilim Dalı, Konya.
17. Koç, H., Topaloğlu, M. (2012). İşletmeciler için yönetim bilimi. (ikinci basım). İstanbul: Seçkin Yayıncılık. Konter, E. (2008). Bir lider olarak antrenör. (birinci basım). İstanbul: Alfa Basım Yayın Dağıtım.
18. Köksal, F. (2008). Antrenörlerin liderlik tarzları ile öz yeterlikleri arasındaki ilişki. Yayımlanmış Yüksek Lisans tezi, Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Spor Yöneticiliği Anabilim Dalı, Konya.
19. Meier, J. F., Henderson, K.A. (2016). Kamp liderliği (Çev. G. Günay) Ankara: GSB Eğitim ve Kültür Araştırma Genel Müdürlüğü Yayınları, Yayın No, 91.
20. Mutlu, T. O., Akoğlu, H.E., Şentürk, H.E., Ağılönü, A., Özbey, Ö. (2019). Antrenör adaylarının iletişim ve liderlik becerilerinin incelenmesi, Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(1), 167-177.
21. Özdemir, H. (2019). Sporcuların algıladıkları antrenör liderlik davranışlarının özyeterlilik düzeylerine etkisi. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Yayımlanmış Yüksek Lisans tezi, Yozgat: Yozgat Bozok Üniversitesi, 2019.
22. Özsarı, A. (2010). Amatör futbolcuların antrenörlerde bulunmasını istedikleri liderlik tarzlarının tespiti (Konya il örneği). Yayımlanmış Yüksek Lisans tezi, Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Spor Yöneticiliği Anabilim Dalı, Konya.
23. Rainer, M. (1998). Successful Coaching, Çeviri: Büyükonat T. Başarılı Antrenörlük, (birinci basım). İstanbul: Beyaz Yayıncılık.
24. Selağzı, S., Çepikkurt, F. (2014). Antrenör ve sporcu iletişim düzeylerinin belirlenmesi, Celal Bayar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9(1), 11-18.
25. Sevim, Y. (2010). Antrenör eğitimi ilkeleri. (ikinci basım). Ankara: Fil Yayınevi.
26. T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı, Ulusal Gençlik ve Spor Politikası Belgesi. (2015). (ikinci basım). Ankara, Gençlik ve Spor Bakanlığı Yayın No, 57.
27. Tabak, A., Sığrı, Ü. (2014). Örgütsel davranış, (dördüncü basım). İstanbul: Beta Yayınları.
28. Tayfun, R. (2014). Etkili iletişim ve beden dili. (birinci basım). Ankara: Nobel Yayınevi.
29. Taylor, F.W. (2018). The principle of scientific managenent. Çeviri: Akın, H.B. Bilimsel yönetimin ilkeleri. (dördüncü basım). Konya: Çimke Basımevi.
30. Tepeköylü, Öztürk, Ö., Soytürk, M. (2019). Sporcu algılarına göre antrenör iletişim becerileri, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(1), 587-594.
31. Vural, İ. (2012). İletişim. (birinci basım). Ankara: Pegem Yayınları.
32. Yetim, A., Cengiz, R. (2010). İletişim ve spor. Ankara: Berikan Yayınevi.
33. Yılmaz, İ. (2008). Sporcu algıları çerçevesinde farklı spor branşlarındaki antrenörlerin liderlik davranış analizleri ve iletişim beceri düzeyleri. Yayımlanmış Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Ankara.