BİREYLERİN FİZİKSEL AKTİVİTEYE KATILIM DURUMLARINA GÖRE MUTLULUK VE DUYGUSAL DÜZENLEMEDE ÖZ-YETERLİK DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, bireylerin fiziksel aktiviteye katılım durumlarına göre mutluluk ve duygusal düzenlemede öz-yeterlik düzeylerinin incelenmesidir. Araştırmada nicel araştırmalardan ilişkisel yöntem tercih edilmiştir. Araştırmanın evrenini Ankara ilindeki yetişkin bireyler oluştururken, örneklemini ise seçkisiz örnekleme yöntemlerinden kolayda örnekleme yöntemi ile seçilen 177 erkek, 213 kadın katılımcı olmak üzere toplam 390 kişi oluşturmaktadır. Veri toplama araçlarımız üç bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın ilk bölümü olan kişisel bilgi formunda 6 soru bulunmaktadır. İkinci bölümünde ise, Akın ve ark., (2014) tarafından bireylerin duygusal öz-yeterlik düzeylerinin ölçülmesi amacıyla geliştirilen 5’li likert tipi bir ölçektir. Üçüncü bölümse ise, Hills ve Argyle (2002) geliştirdiği, Doğan ve Akıncı-Çötok’un Türkçeye uyarladığı Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu kullanılmıştır. Bu ölçek bireylerin mutluluk düzeylerinin incelenmesi amacıyla 7 sorudan oluşan ve 5’li likert tipi bir ölçektir. Verilerin güvenirlik katsayıları hesaplanmış ve normallik değerlerine bakılarak, parametrik testlerden, ikili gruplar için t-testi, çoklu gruplar için anova testi ve ölçekler arası ilişkinin incelenmesi için pearson korelasyon testi uygulanmıştır. Sonuç olarak, mutluluk ve duygusal düzenlemede öz-yeterlik alt boyutlarında pozitif bir ilişki olduğu, bireyin öz-yeterliliği arttıkça mutluluk düzeyinin de arttığı tespit edilmiştir. Ayrıca sonuçlar göstermektedir ki, sıklıkla fiziksel aktivite yapan bireyler daha mutlu ve öz-yeterlik düzeyi yüksek kişilerdir. Guicciardi ve ark. (2019) düzenli fiziksel aktiviteye katılımın bireyin yaşam kalitesini artırarak mutlu ve öz-yeterliliği yüksek olmasına katkı sağladığı sonucuna ulaşarak çalışmamızla paralel bir sonuç elde etmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Fiziksel aktivite
• mutluluk
• özyeterlik
• spor sosyolojisi

INVESTIGATION OF THE LEVELS OF HAPPINESS AND EMOTIONAL REGULATION ACCORDING TO THE PHYSICAL ACTIVITY PARTICIPATION OF INDIVIDUALS

Öz

The aim of this study is to examine the self-efficacy levels of individuals in happiness and emotional regulation according to their participation in physical activity. In the research, the relational method from quantitative research was preferred. While the population of the research consists of adult individuals in the province of Ankara, the sample consists of a total of 390 people, 177 male and 213 female participants, selected by convenience sampling method, one of the random sampling methods. Our data collection tools consist of three parts. There are 6 questions in the personal information form, which is the first part of the research. In the second part, it is a 5-point Likert type scale developed by Akın et al. (2014) to measure the emotional self-efficacy levels of individuals. In the third part, the Oxford Happiness Scale Short Form, developed by Hills and Argyle (2002) and adapted into Turkish by Doğan and Akıncı-Çötok, was used. This scale is a 5-point Likert-type scale consisting of 7 questions in order to examine the happiness levels of individuals. The reliability coefficients of the data were calculated and by looking at the normality values, parametric tests, t-test for paired groups, Anova test for multiple groups, and Pearson correlation test were applied to examine the relationship between the scales. As a result, it has been determined that there is a positive relationship in the sub-dimensions of self-efficacy in happiness and emotional regulation, and as the individual's self-efficacy increases, the level of happiness also increases. In addition, the results show that individuals who do physical activity frequently are happier and have higher self-efficacy levels. Guicciardi et al. (2019) reached the conclusion that participation in regular physical activity contributes to the happiness and high self-efficacy of the individual by increasing the quality of life, and obtained a result in parallel with our study.

Anahtar Kelimeler

• Physical activity
• happiness
• self-efficacy
• sports sociology

Kaynakça

1. Agans, J., Champine, R., DeSouza, L., Mueller, M. K., Johnson, S. K., Lerner, R. M. (2014) Activity involvement as an ecological asset: profiles of participation and youth outcomes. Journal of Youth and Adolescence, 43, 919–932.
2. Akın, A., Yıldız, B., Çapa, B., Kaya, M., ve Akın, Ü. (2014). Duygusal düzenlemede öz-yeterlik ölçeği'nin türkçe formunun geçerlik ve güvenirliği. International congress of educational research, 5-8 Haziran, Ankara.
3. Allen, J. J., Anderson, C. A., Bushman, B. J. (2018). The general aggression model. Curr. Opin. Psychol, 19, 75–80.
4. Aydın, F., Sunay, H., Bal, E., Ayyıldız, E. (2019). The relation between self-efficacy and group cohesiveness perceptions of professional men and woman's football team (Ankara Province Example). Universal Journal of Management, 8(2), 33-38.
5. Ayyildiz E., Sunay H., Köse B., Atli A. (2019) Investigation of the life quality of women in Ankara according to their participation in physical activity. Acta Medica Mediterranea.
6. Balcı, A. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma. Yöntem, teknik ve ilkeler. (13. Baskı), Ankara: PegemA Yayınları.
7. Blomfield, C., Barber, B. (2011) Developmental experiences during extracurricular activities and australian adolescents’ self-concept: particularly important for youth from disadvantaged schools. Journal of Youth and Adolescence, 40, 582–594.
8. Balyan, M., Balyan, K. Y., Kiremitçi, O. (2012). Farklı sportif etkinliklerin ilköğretim 2. kademe öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik tutum, sosyal beceri ve öz yeterlik düzeylerine etkileri. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 14(2), 196-201.

9. Baretta, D., Greco, A., Steca, P. (2017). Understanding performance in risky sport: The role of self-efficacy beliefs and sensation seeking in competitive freediving. Personality and Individual Differences, 117, 161-165.
10. Cantez, E. (2018). Üniversite öğrencilerinin mutluluk, psikolojik sağlamlık ve öz yeterlik düzeyleri arasındaki ilişki. Aydın İnsan ve Toplum Dergisi, 4(2), 61-76.
11. Doğan, T., Çötok, N. A. (2011). Oxford mutluluk ölçeği kısa formunun türkçe uyarlaması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(36), 165-172.
12. Feltz, D. L., Short, S. E., Sullivan, P. J. (2008). Self-efficacy in sport. Human Kinetics.
13. George, D., Mallery, M. (2010). SPSS for windows step by step: a simple guide and reference, 17.0 Update. Boston: Pearson
14. Guo, Q. G., Luo, J., Song, M. L., Xie, H. D. (2017). Influence of self-esteem and body image on sports participation in students. J. Xian Phys. Educ. Uni., 34, 730–738.
15. Hills, P., Argyle, M. (2002). The Oxford happiness questionnaire: a compact scale for the measurement of psychological well-being. Personality and Individual Differences, 33(7), 1073-1082.
16. Huang, H., Humphreys, B. R. (2012). sports participation and happiness: evidence from US microdata. Journal of Economic Psychology, 33(4), 776–793.
17. Kavetsos, G., Szymanski, S. (2010). National well-being and ınternational sports events. Journal of Economic Psychology, 31(2), 158-171.
18. Khademi-Mofrad, S. H., Mehrabi, T. (2015). The role of self-efficacy and assertiveness in aggression among high-school students in isfahan. J. Med. Life, 8, 225–231.
19. Larson, R. W., Rusk, n. (2011) Intrinsic motivation and positive development. Advances in child development and behavior, 41, 89–130.
20. Liu, Z. J., Liu, X., Li, W. (2016). The relation between junior high school students’ optimistic attributional style and anti-frustration ability: the mediating role of self-esteem. Stud. Psychol. Behav, 14, 64–69.
21. Ma, Y. H. (2019). The relationship between social sites upward social comparison and social anxiety of university students: the serial mediation of body ımage and self-efficacy. Harbin: Harbin Normal University, 55–63.
22. Marsh, H. W., Pekrun, R., Parker, P. D., Murayama, K., Guo, J., Dicke, T., Arens, A. K. (2019). The murky distinction between self-concept and self-efficacy: beware of lurking jingle-jangle fallacies. Journal of educational psychology, 111(2), 331.
23. Molina García, N., Crespo-Hervás, J., García Pascual, F. (2018). Predictive variables of happiness in private sports centres.
24. Molina, V. M., Oriol, X., Mendoza, M. C. (2018). Emotional regulation and physical recovery in young athletes of ındividual and collective sport modalities. Revista Internacional de Ciencias del Deporte. 53, 191-204.
25. Ouyang, Y., Wang, K., Zhang, T., Peng, L., Song, G., Luo, J. (2020). The influence of sports participation on body image, self-efficacy, and self-esteem in college students. Frontiers in psychology, 10, 3039.
26. Özgün, A., Yaşartürk, F., Ayhan, B., Bozkuş, T. (2017). Hentbolcuların spora özgü başarı motivasyonu ve mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (UKSAD), 3(Special Issue 2), 83-94.
27. Pallant, J. (2001). SPSS Survival manual. buckingham: Open University Press.
28. Piko, B. F., and Pinczés, T. (2014). Impulsivity, depression and aggression among adolescents. Pers. Individ. Dif., 69, 33–37.
29. Pompili, M., Innamorati, M., Lester, D., Brunetti, S., Tatarelli, R., Girardi, P. (2007). Gender effects among undergraduates relating to suicide risk, ımpulsivity, aggression and self-efficacy. pers. Individ. Dif., 43, 2047–2056.
30. Song, H., Song, J., Lee, S. (2021). Effects of self-esteem on resilience school happiness of korean students participating in school sports clubs. Journal of Engineering Education Transformations, 34(3), 88-99.
31. Tay L, Kuykendall L, Diener E (2015) Satisfaction and happiness – the bright side of quality of life. In: Glatzer W, Camfield L, Møller V, Rojas M (eds) Global Handbook of Quality of Life. Springer, Dordrecht, pp 839–853
32. Tenney E.R., Poole J.M., Diener E. (2016) Does positivity enhance work performance?: why, when, and what we don’t know. Res Org Behav 36:27–46.
33. Tuik.gov.tr (01.07.2021 tarihinde alıntı yararlanılmıştır).
34. Wang, F., Orpana, H. M., Morrison, H., De Groh, M., Dai, S., Luo, W. (2012). Long-term association between leisure-time physical activity and changes in happiness: analysis of the prospective national population health survey. American Journal of Epidemiology, 176(12), 1095–1100.
35. Yaprak, P., Güçlü, M., Ayyildiz-Durhan, T. (2018). The happiness, hardiness, and humor styles of students with a bachelor’s degree in sport sciences. Behavioral Sciences, 8(9), 82.
36. Yılmaz, T., Yiğit, Ş., Dalbudak, İ., Acar, E. (2020). Investigation of university students' selfefficacy and sport specific success motivation levels. Electronic Turkish Studies, 15(3).