THE WOMEN PARTICIPATING IN ONLINE EXERCISE EDUCATION’S EXPERIENCES WITH WEB 2.0 TOOLS: A QUALITATIVE STUDY IN THE GLOBAL OUTBREAK PERIOD

Öz

Aim: The aim of this study was to examine in-depth the views of women participating in online exercise training programs offered by local governments during the Covid-19 global pandemic, and about their experience using Web2 tools. Method: One qualitative research model, a case study, was utilised and a semi-structured interview form was used as a data collection tool. The study group consisted of 7 women between the age of 25-50, who voluntarily participated in the “Stay at Home, Stay Healthy” project offered by the Istanbul province Gaziosmanpaşa Municipality, Women and Family Services Directorate. Content analysis was done with the data obtained from the participants. The data obtained via voice recordings of the women who regularly attended online exercise programs; 2 days a week for 20 weeks, was grouped into 12 categories; Findings: "Experience with internet usage", "Purpose of using the internet", "Internet usage before the global Pandemic period," "Internet usage during the global pandemic period", "Web 2 tools installation status", "Support in the use of Web 2 tools", "Access to Web2 tools", "Web2 tools used for communication", "Interview experience with Web2 tools", "Participation in online education via Web2", "Negative aspects of the distance education process", "Positive aspects of the distance education process". The majority of the participants stated that they do not actively use the Internet or Web 2 tools usually, but have done so during the global pandemic for various education, training. and other available services. Conclusion: In the beginning they felt concerned about whether they would be able to participate in distance education with the Web2 tool, stating that they needed the support of an instructor and their children when starting out, and that the positive communication of the instructor had been very effective. Finally, participants emphasized that face-to-face training is still more effective in establishing intimacy and friendships, but online education is beneficial for saving time and effort traveling to different locations. Keywords: Web 2.0, covid-19, pandemic, physical activity, qualitative research

Anahtar Kelimeler

• Web 2.0
• covid-19
• pandemic
• physical activity
• qualitative research

ONLİNE EGZERSİZ EĞİTİMİNE KATILAN KADINLARIN WEB 2.0 ARAÇLARINI KULLANIM DENEYİMLERİ: COVID-19 PANDEMİ DÖNEMİ YAPILAN NİTEL BİR ARAŞTIRMA

Öz

Amaç: Bu araştırmada, yerel yönetimlerin Covıd-19 küresel salgın döneminde sunduğu online egzersiz eğitim programına katılan kadınların Web 2.0 araçlarını kullanım deneyimlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmada, nitel araştırma modellerinden fenomenoloji (olgu bilim) çalışması uygulanmış ve veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, İstanbul ili Gaziosmanpaşa Belediyesi, Kadın ve Aile Hizmetleri Müdürlüğünün sunduğu “Evde Kal, Sağlıklı Kal” isimli projede online egzersiz eğitim programından yararlanan 20 kadın arasından gönüllü olarak katılan 25-50 yaş arası 7 kadın oluşturmuştur. Katılımcılardan elde edilen verilerin analizinde içerik analiz yöntemi kullanılmıştır. 20 hafta süresince, haftada 2 gün online egzersiz programına düzenli devam eden kadınların ses kayıtlarından elde edilen veriler, 12 kategori altında toplanmıştır. Bulgular: Bu temalar sırasıyla; “İnternet kullanım deneyimi”, “İnternet kullanım amacı”, “Küresel salgın dönemi öncesi internet kullanım süresi,” “Küresel salgın döneminde internet kullanım süresi”, “Web 2.0 araçları kurulum durumu”, “Web 2.0 araçlarını kullanımında destek”, “Web 2.0 araçlarına erişim”, “İletişim kurmada kullanılan Web 2.0 araçları”, “Web 2.0 araçları ile görüşme yapma deneyimi”, “Web 2.0 aracıyla online eğitime katılım”, “Uzaktan eğitim sürecinin olumsuz yönleri”, “Uzaktan eğitim sürecinin olumlu yönleri” olarak belirlenmiştir. Belirlenen temalardan ise, toplamda 37 alt tema elde edilmiştir. Sonuç: Katılımcı kadınların çoğunluğu internet ve Web 2.0 araçlarını aktif olarak kullanmadıklarını ama küresel salgın ile birlikte eğitim, kurs vb. hizmetlere katılabilmek için Web 2.0 araçlarını zorunlu olarak kullanmaya başladıklarını belirtmişlerdir. Başlangıçta Web 2.0 aracı ile uzaktan eğitime katılımda yapabilecek miyim kaygısı yaşadıklarını dile getirmişler ve program kullanımda eğitmenin ve çocuklarının destekleriyle kullanmaya başladıklarını, eğitmenin olumlu iletişiminin program kullanımında oldukça etkili olduğunu ifade etmişlerdir. Ayrıca katılımcılar yüz yüze eğitimin samimiyet ve arkadaşlık ilişkileri kurmada daha etkili olduğunu, online eğitimin ise zaman ve mekân tasarrufu sağlamada önemli olduğunu vurgulamışlardır. Anahtar Kelimeler: Web 2.0, covid-19, pandemi, fiziksel aktivite, nitel araştırma

Anahtar Kelimeler

• Web2
• Covid19
• Pandemi
• Fiziksel Aktivite
• Nitel Araştırma

Kaynakça

1. Altun, A. (2008). Yapılandırmacı öğretim sürecinde viki kullanımı. In International Educational Technology Conference (IETC), Eskişehir, Türkiye.
2. Arslan, A. (2015). “Eğitim ve Öğretimde Sosyal Medyanın Kullanımı”.Sosyalleşen Olgular, Sosyal Medya Araştırmaları 2, Ed. Ali Büyükaslan – Ali Murat Kırık, Çizgi Kitapevi Yayınları, Konya, ss. 191 – 221.
3. Atalı, L., Altuntaş, T. & Tarım, T. (2020). Koronavirüs (COVID-19) Salgını Sürecinde Büyükşehir Belediyelerinin Spor ve Fiziksel Aktiviteye Yönelik Hizmetlerinin İncelenmesi. FOCUSS Spor Yönetimi Araştırmaları Dergisi, 1 (1), 46-64. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/focuss/issue/55523/760357
4. Arastaman G., Fidan İ.Ö., Fidan T. (2018). Nitel araştırmada geçerlik ve güvenirlik: Kuramsal bir inceleme. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 37-75.
5. Bartlett-Bragg, A. (2006). Reflections on Pedagogy: Reframing practice to foster informal learning with social software. http://www.dream.sdu.dk/uploads/files/anne%20bartlett-bragg.pdf
6. Bower, M., Hedberg, J. G., & Kuswara, A. (2010). A framework for web 2.0 learning design. Educational Media International, 47, 177-198. https://doi.org/10.1080/09523987.2010.518811.
7. Brandtzæg, P. B., Heim, J. (2007). Initial context, user and social requirements for the citizen media applications: participation and motivations in off- and online communities. Citizen Media Project.
8. Bulut. Ü. Sarı, İ. (2022). Ringdeki Genç Boksörler Hakkında Ebeveyn Görüşleri: Kazanımlar, Engeller, Endişeler ve Beklentiler. Turkiye Klinikleri J Sports Sci. 2022;14(1):114-23. DOI: 10.5336/sportsci.2021-84071.

9. Christensen, L.B., Johnson, R.B. & Turner, L.A. (2015). Nitel ve Karma Yöntem Araştırmaları. M. Sever, (Çev.). A. Aypay (Ed). Araştırma Yöntemleri Desen ve Analiz İçinde. Ankara: Anı.
10. Creswell, J. W. (2015). Nitel Araştırma Yöntemleri (2. Baskı) (Çev. Edt. M. Bütün ve S. B. Demir). Siyasal Kitabevi.
11. Chen, P., Mao, L., Nassis, G. P., Harmer, P., Ainsworth, B. E. ve Li, F. (2020). Coronavirus disease (COVID-19): The need to maintain regular physical activity while taking precautions. Journal of Sport and Health Science, 9(2), 103–104. https://doi.org/10.1016/j.jshs.2020.02.001.
12. Ersoy, A. F. (2016). Fenomenoloji. Eğitimde Nitel Araştırma Desenleri. (Edt: A. Saban ve A. Ersoy). Anı Yayıncılık.
13. Fegert, J. M., Vitiello, B., Plener, P. L. & Clemens, V. (2020). Challenges and burden Of The coronavirus 2019 (Covıd-19) Pandemic for child and adolescent mental health: A Narrative review to highlight clinical and research needs İn the acute phase and the long return to normality. Child Adolesc psychiatry ment health, 14, 20. https://doi.org/10.1186/S13034- 020-00329-3
14. Guba, E. G. (1981). Criteria for assessing the trustworthiness of naturalistic inquiries. Educational Technology research and development, 29(2), 75-91.
15. Guba, E. G., & Lincoln, Y. S. (1981). Effective evaluation: Improving the usefulness of evaluation results through responsive and naturalistic approaches. San Fransisco, CA: Jossey-Bass.
16. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1986). But is it rigorous? Trustworthiness and authenticity in naturalistic evaluation. New directions for evaluation, (30), 73-84.
17. Horzum, M. (2010). Öğretmenlerin Web 2.0 araçlarından haberdarlığı, kullanma sıklıkları ve amaçlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri, 7(1), 603-634.
18. Sarı, İ. & Bulut, Ü. (2021). Boks Antrenörlerinin Perspektifinden Sporcular Ve Ebeveynlerin Boksa Yönelik Tutumlari. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 19 (2), 135-155. DOI: 10.33689/spormetre.810892
19. Karabulut, B. (2015). Bilgi toplumu çağında dijital yerliler, göçmenler ve melezler. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi.
20. Kekeç Morkoç, D., ve Erdönmez, C. (2015). Web 2.0 Uygulamalarının Eğitim Süreçlerine Etkisi: Çanakkale Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Örneği. Journal of Higher Education & Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 5(3).
21. Kırcaburun, K., ve Griffiths, M. D. (2019). Problematic ınstagram use: The role of perceived feeling of presence and escapism. International Journal Of Mental health and addiction, 17(4), 909–921. https://doi.org/10.1007/ S11469-018-9895-7.
22. Király, O., Potenza, M. N., Stein, D. J., King, D. L., Hodgins, D. C., Saunders, J. B., Demetrovics, Z. (2020). Preventing problematic İnternet Use during the Covıd-19 Pandemic: Consensusguidance. Comprehensivepsychiatry, https://doi.org/10.1016/J.Comppsych.2020.152180
23. Korucu, A., ve Karalar, H. (2017). Sınıf öğretmenliği öğretim elemanlarının web 2.0 araçlarına yönelik görüşleri. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7 (2), 456-474.
24. Lee, M. J. W., ve Mcloughlin, C. (2008). Harnessing the affordances Of Web 2.0 And social software tools: Can We finally make "Student-Centered" Learning A Reality? Paper presented At the World Conference on Educational Multimedia, Hyper media and telecommunication.
25. Lippi, G., Henry, B. ve Gomar Sanchis, F. (2020). Physical inactivity and cardiovascular disease at the time of coronavirus disease. European Journal of Preventive Cardiology 2019 (COVID-19), 27(9):906- 908. doi: 10.1177/2047487320916823.
26. Maxwell, J. A. (Ed.). (2005). Qualitative research design: An interactive approach (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
27. MEB (2020). 28.06.2020 tarihinde http://www.meb.gov.tr/turkiye-koronavirus-salgininda-ulusal-captauzaktan-egitim-veren-2-ulkeden-biri/haber/20618/tr
28. Merriam, S. B. (2013). Nitel Araştırma, Desen ve Uygulama İçin Bir Rehber. (S.Turan, Çev.) Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
29. Miles, M. B., ve Huberman, A. M. (1994). An Expanded Sourcebook Qualitative Data Analysis. London: Sage.
30. Merriam, S. B., & Tisdell, E. J. (2015). Qualitative Research: A Guide to Design and Implementation (Fourth Edition). San Fransisco, CA: Jossey Bass.
31. O’Reilly, T. (2007). What is Web 2.0? Design patterns and business models for the next generation of software. Communications & Strategies, 1(3), 17-37.
32. O'malley, J., ve Mcgraw, H. (1999). Students perceptions of distance learning, online learning and the traditional classroom. Online Journal Of Distance Learning Administration.
33. Patton, M. Q. (2014). Nitel Araştırma ve Değerlendirme Yöntemleri. (M. Bütün ve S. B. Demir, Çev. Edt.). Pegem Akademi.
34. Pettenati, M. C., & Ranieri, M. (2006). Informal learning theories and tols to support knowledge management in distributedcops. paper presented at the ınnovative approaches for learning and knowledge sharing, Ec-Tel. Workshop Proceeding.
35. Richardson, W. (2010). Blogs, wikis, podcasts, and other powerful web tools for classrooms. Corwin Press.007.
36. Simonson, M., Smaldino, S., Albright, M., & Zvacek, S. (2012). Teaching and learning at a distance: foundations of distance education (5th ed.). Boston, MA: Pearson Education.
37. Shenton, A. K. (2004). Strategies for ensuring trustworthiness in qualitative research projects. Education for information, 22(2), 63-75.
38. Uslu Divanoğlu, S. (2017). Kuşak farklılıklarının politik pazarlama ve siyasal iletişim açısından değerlendirilmesi. Electronic Turkish Studies, 12(31).
39. Wright, B. (2017). Fen bilgisi öğretmen adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgisi (tpab) öz yeterlik inanç düzeyleri ile web 2.0 uygulamaları kullanım durumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Aydın Üniversitesi.
40. Yang, Y., ve Cornelius, L. F. (2004). Students' perceptions towards the quality of online education: a qualitative approach. Association for educational Communications And technology, 27, 861–877.
41. Yardımcı, Y. (2021). Z kuşağının sosyal medya kullanım alışkanlıklarıyla değerlerin incelenmesinde medya okuryazarlığının önemi: sakarya üniversitesi iletişim fakültesi örneği. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Sakarya Üniversitesi.
42. Yavuz, M., Kayalı, B., Balat, Ş. ve Karaman, S. (2020). Salgın sürecinde türkiye’deki yükseköğretim kurumlarının acil uzaktan öğretim uygulamalarının incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 129-154.
43. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (5. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.