SPOR BİLİMLERİ FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN ÖĞRENME STİLLERİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Öz

Amaç: Her insanın öğrenme sürecinde bilgiyi algılama şekli ve algılama önceliklerinin de birbirinden farklı olmasından dolayı birçok öğrenim stili ortaya çıkmıştır. Ayrıca, öğrenme stillerinin oluşumunda bireylerin ev, okul ve toplumdaki tecrübeleri ve öğretmenin öğrenme stili etkili olmaktadır. Bununla beraber farklı öğrenme stiline sahip öğrencilerin öğrenme stillerine uygun öğretim yaklaşımlarının kullanılmasıyla düzenlenmiş öğrenme ortamlarında başarılarının yükseldiği belirlenmiştir (Brunner ve Majewski, 1990; Burns, Johnson ve Gable, 1998). Bu çalışmanın amacı da, üniversite öğrencilerinin öğrenme stillerinin belirlenerek bazı değişkenler bakımından farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesidir.
Yöntem: Bu araştırmaya toplam 350 öğrenci (n=94 kadın ve n=256 erkek) gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kolb (1999) tarafından geliştirilen ve Evin Gencel (2007) tarafından Türkçeye uyarlanarak geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmış olan Kolb Öğrenme Stili Envanteri-III (KÖSE-III) kullanılmıştır. Tanımlayıcı istatistikler (frekans, yüzde, ortalama ve standart sapma) yapıldıktan sonra verilerin normal dağılım gösterip göstermedikleri Kolmogorov-Smirnov testi aracılığı ile kontrol edilmiş ve normal dağılım göstermedikleri için parametrik olmayan testlerle analizlere devam edilmiştir. Cinsiyet ve sınıf değişkenlerine göre yapılan analizlerde Mann-Whitney U Testi; mezun olunan lise türü, bölüm, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, aylık gelir ve üniversiteyi kazanmadan önce yaşanılan bölge değişkenleri için Kruskal-Wallis H T kullanılmıştır. Veriler SPSS 24 paket programında analiz edilmiştir. Veriler 0.05 anlamlılık düzeyinde analiz edilmiştir.
Bulgular: Öğrenme stillerinin belirlenmesine ve bazı değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğine yönelik uygulanan ölçekte baba eğitim düzeyi ve üniversiteyi kazanmadan önce yaşanılan bölge değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunurken (p<0,05), cinsiyet, mezun olunan lise türü, bölüm, sınıf, anne eğitim düzeyi ve aile aylık gelir düzeyi değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05).
Sonuç: Öğrenme stillerinin belirlenmesinde baba eğitim düzeyi ve üniversiteyi kazanmadan önce yaşanılan bölge değişkenlerinin etkili olduğu belirlenirken; cinsiyet, mezun olunan lise türü, bölüm, sınıf, anne eğitim düzeyi, aile aylık gelir düzeyi, öğrenme stillerinin belirlenmesinde etkili olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Anahtar kelimeler: Öğrenme stili, üniversite, öğrenci, spor.

Anahtar Kelimeler

• Öğrenme stili
• Üniversite
• Öğrenci
• Spor

EXAMINING THE LEARNING STYLES OF THE STUDENTS OF THE FACULTY OF SPORT SCIENCES IN TERMS OF VARIOUS VARIABLES

Öz

Aim: Since every person's perception of information and perception priorities are different in the learning process, many learning styles have emerged. Besides, individuals' experiences in the home, school, and community and the teacher's learning style are useful in the formation of learning styles. Also, it has determined that students with different learning styles have increased their success in learning environments that arranged by using appropriate teaching approaches (Brunner and Majewski, 1990; Burns, Johnson, and Gable, 1998). This study aimed to determine whether the learning styles of university students differ in terms of some variables. Method: A total of 350 students (n = 94 females and n = 256 males) have participated voluntarily in this study. Kolb Learning Style Inventory-III, which was developed by Kolb (1999) and adapted to the Turkish language by Evin Gencel (2007), was used in the study. After the descriptive statistics (frequency, percentage, average, and standard deviation), the data analyzed for normal distribution using the Kolmogorov-Smirnov test and non-parametric tests applied during the analysis of variables. While the Mann-Whitney U test used for the analysis of gender and grade variables, the Kruskal-Wallis H Test used for the variables of high school type, department, educational level of the mother, educational level of the father, monthly income and the region that students were living before university life. Data analyzed by SPSS 24 software. The significance level accepted as 0.05. Findings: There was a statistically significant difference (p<0.05) found in terms of father education level and the region that students were living before university life. There was no statistically significant difference (p>0.05) found in gender, type of high school graduation, department, class, educational level of the mother, monthly income level. Results: While determining the learning styles, the variables of the educational level of the father, and the region that students were living before university life were active. It concluded that gender, type of high school, department, grade, educational level of the mother, monthly income were not useful in determining learning styles. Keywords: Learning style, university, students, sports.

Anahtar Kelimeler

• Learning style
• university
• students
• sports.

Kaynakça

1. Akkoyunlu, B. (1995). Bilgi Teknolojilerinin Okullarda Kullanımı ve Öğretmenlerin Rolü. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 105-109.
2. Aksu, C., & Kurtuldu, M. K. (2015). Müzik öğretmeni adaylarının ders çalışma yaklaşımlarının çeşitli değişkenlere göre değerlendirilmesi. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4), 200-213.
3. Alemdağ, C. ve Öncü, E. (2015). Kolb öğrenme stili modeline göre beden eğitimi öğretmeni adayları. Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 1(1), 1-12.
4. Alemdağ, C., Alemdağ, S., & Özkara, A. B. (2018). Spor Lisesi Öğrencilerinin Öğrenme Stillerinin Genel Akademik Başarı Açısından İncelenmesi. EĞİTİM VE BİLİM, 43(195).
5. Aşkar, P. ve Akkoyunlu, B. (1993). Kolb öğrenme stili envanteri. Eğitim ve Bilim Dergisi, 87, 37-47.
6. Aydaş, İ., Bahadir, T. K., Bayazıt, B., Tuncil, O. S., Uçar, S., & Dolu, U. (2018). Kocaeli Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda Öğrenim Gören Bazı Öğrencilerin Yaratıcılık Düzeylerinin İncelenmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 80, 570-581.
7. Bahadir, T. K. (2019). Voleybolcularda Duygusal Zeka İle Örgütsel Bağlılık İlişkisinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(4), 3746-3763.
8. Brunner, C. E. & Majewski, W. S. (1990). Mildly Handicapped Students Can Succeed with Learning Styles. Educational Leadership, 48 (2), 21-23.

9. Burns, D. E.; Johnson, S. E. & Gable, R. K. (1998). Can We Generalize about the Learning Style Characteristics of High Academic Achievers? Roeper Review, 20 (4), 276-81.
10. Can, Ş. (2011). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Öğrenme Stilleri İle Bazı Değişkenler Arasındaki İlişkinin Araştırılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41(41), 70-82.
11. Cassidy, S. (2004). Learning styles: An overview of theories, models, and measures. Educational Phychology, 24(4), 419-444.
12. Clump MA, Skogsbergboise K (2003). Differences in Learning Styles of College Students Attending Similar Universities in Different Geographic Location. College Student Journal, 37(4): 501-508.
13. Çelik, F. ve Şahin, H. (2011). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği öğretmen adaylarının cinsiyet ve öğrenim gördükleri sınıf düzeyi bakımından öğrenme stillerinin incelenmesi (MAKÜ örneği). Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 23-38.
14. Dunn, R. & Dunn, K. (1993). Teaching secondary science students through their individual learning styles: practical approaches for grades 7-12. New York. Aliyn and Bacon.
15. Dunn, R., & Dunn, K. (1978). Teaching students through their individual learning styles. Reston, VA: Reston Publishing.
16. Dunn, R., Beudury, J., Klavas, A. (1989). Survey of Research on Learning Styles, Education Leadership, s. 50-57, Çev. Cem Babadoğan, Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 2001, 24-2, 604-619).
17. Ekici, G. (2013). Gregorc ve Kolb öğrenme stili modellerine göre öğretmen adaylarının öğrenme stillerinin cinsiyet ve genel akademik başarı açısından incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 38(167), 211-225.
18. Evin Gencel, İ. (2007). Kolb’un deneyimsel öğrenme kuramına dayalı öğrenme stilleri envanteri-III’ü Türkçeye uyarlama çalışması. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(2), 120-139.
19. Felder, R. M., & Silverman, L. (1988). Learning and teaching styles in engineering education. Engineering Education, 78(7), 674-681.
20. Felder, R.M. (1996). Matters of style. ASEE Prism, 6 (4): 18–23
21. Grasha, A. F., & Riechmann, S. W. (1974). A rational approach to developing and assessing the construct validity of a student learning style scales instrument. The Journal of Psychology, 87, 213-223.
22. Güven, M. (2004). Öğrenme Stilleri ile Öğrenme Stratejileri Arasındaki İlişki. Anadolu Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Yayınları, 91.
23. Güven, M., & Kürüm, D. (2008). Öğretmen adaylarının öğrenme stilleri ile eleştirel düşünme eğilimleri arasındaki ilişki. İlköğretim Online, 7(1), 53-70.
24. Güzel, A. (2004). Marmara Üniversitesi Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri ile Problem Çözme Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Marmara Üniversitesi, İstanbul.
25. Harris, K. M., & Morgan, S. P. (1991). Fathers, sons, and daughters: Differential paternal involvement in parenting. Journal of Marriage and the Family, 531-544.
26. Hein, T.L. & Budny, D. D. (2000). Styles and Types in Science and Engineering Education. Paper Presented International Conference on Engineering and Computer Education, San Paulo, Brazil.
27. Karasar, N. (2000). Bilimsel Araştırma Yöntemi. (10. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
28. Kolb, D. A. (1984). Experiental learning: experiencies as the source of learning and development. Englewood Cliffs, N. J. : Prentice-Hall.
29. Kolb, D. A. (1999). The kolb learning style inventory. Hay Resources Direct.
30. Kurt, H. ve Ekici, G. (2013). Yeni öğrenme-öğretme yaklaşımları ve uygulama örnekleri. G. Ekici ve M. Güven (Ed.). Bireysel farklılıklar ve öğretime yansımaları. Ankara: Pegem Yayıncılık.
31. Kuzucu, Y. (2011). Değişen Babalık Rolü ve Çocuk Gelişimine Etkisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4 (35), 79-91.
32. McCarthy, B. (1997). A tale of four learners: 4MAT’s learning styles. Educational Leadership, 54(6), 46-51.
33. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2007). Öğrenci merkezli eğitim uygulama modeli. Ankara: Eğitimi Araştırma ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı.
34. Millî Eğitim Örgün Eğitim İstatistikleri, 2018-2019 https://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2019_09/30102730_meb_istatistikleri_orgun_egitim_2018_2019.pdf Erişim Tarihi: 13 Kasım 2019.
35. Montgomery, S. M., & Groat, L. N. (1998). Student learning styles and their implications for teaching. Retrived from http://www.crlt.umich.edu/sites/default/files/resource_files/CRLT_no10.pdf.
36. Palas Aktaş, İ., & Mirzeoğlu, D. (2007). İlköğretim II. Kademe Öğrencilerinin Öğrenme Stillerinin Okul Başarıları, Beden Eğitimi Dersine Yönelik Tutumları ve Demografik Özellikleriyle İlişkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
37. Sara, S. S. (2010). Effects of learning styles career preferences of senior secondary school students in Jigava State, Nigeria. Edo Journal of Counseling, 3(1), 132-143.
38. Sır, N. Ş., Karataş, H., & Çeliköz, N. (2015). Öğretmen Adaylarının Öğrenme Stili Tercihlerine İlişkin Bir İnceleme. Education Sciences, 10(4), 237-252.
39. Şeyihoğlu, Ş. (2010). Sanat Eğitiminde Bireysel Farklılıkların Kaynağı: Baskın Öğrenme Stilleri. Milli Eğitim Dergisi, 40 (186), 56-71.
40. Veznedaroğlu, R. L. ve Özgür, O. A. (2005). Öğrenme stilleri: Tanımlamalar, Modeller ve İşlevleri. İlköğretim Online, 4(2), 1-16.
41. Yalız, D. ve Erişti, B. (2010). Anadolu Üniversitesi beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümü öğrencilerinin öğrenme stilleri. Celal Bayar University Journal of Physical Education and Sport Sciences, 4(4), 156-163.
42. Yüksel, G. (2008). Eleştirel düşünme ve öğrenme/öğretme stilleri. Akademik Araştırmalar Dergisi, 38, 54-73.