Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

URBAN QUALİTY OF LİFE

Yıl 2026, Cilt: 5 Sayı: 1 , 33 - 44 , 19.03.2026
https://doi.org/10.5281/zenodo.19107121
https://izlik.org/JA57WA24ZP

Öz

The urbanization process, which accelerated with the Industrial Revolution, brought environmental, social, and economic problems with it, bringing the concept of "urban quality of life" to the forefront. Cities, thanks to the opportunities they offered, became centers of attraction that facilitated people's lives. However, rapidly increasing urbanization also brought about the depletion of natural resources and sustainability issues. Improving the quality of urban life requires meeting the social, economic, environmental, cultural, and psychological needs of individuals. For this purpose, measures such as urban planning, infrastructure development, preservation of historical and cultural values, and increased access to education and healthcare are crucial. Furthermore, ensuring a safe living environment, improving social amenities, establishing environmental sustainability guidelines, and making urban services accessible are essential. In this context, reaching a consensus on indicators that determine urban quality of life plays a critical role in clarifying the definition of the ideal city and improving the living standards of city residents.

Kaynakça

  • Argüden, Y. (2008). Sürdürülebilir yaşam ve kalite. Önce Kalite Dergisi, 12–14.
  • Atik, A., Taçoral, E., & Altunkasa, M. F. (2014). Kent halkının kentsel yaşam memnuniyeti üzerinde etkili sosyo-demografik özelliklerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma: Kemaliye örneği. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 4(9), 21–33. https://izlik.org/JA77YR37DF
  • Başaran, İ. (2007). Sağlıklı kent kavramının gelişmesinde sağlıklı kentler projesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(3), 207–229.
  • Başaran, İ. (2008). Sağlıklı kent planlaması açısından Isparta (Tez No. 227069) [Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi], Yüksek Öğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Beritan, S. C. (2014). Küresel kentler bağlamında yaşam kalitesi göstergelerine kalitatif bir bakış: İstanbul-New York karşılaştırması (Tez No. 356434) [Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi], Yüksek Öğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Campbell, A., Converse, P. E., & Rodgers, W. L. (1976). The quality of American life: Perceptions, evaluations, and satisfactions. Russell Sage Foundation.
  • Ceylan, A. (2007). Yaşam kalitesinin arttırılmasında kentsel yeşil alanların önemi ve kentsel dönüşüm ile ilişkilendirilmesi (Tez No. 223234) [Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi], Yüksek Öğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • D’Agostini, L. R., & Alfredo, C. F. (2008). Quality of life and quality of living conditions in rural areas: Distinctively perceived and quantitatively distinguished. Social Indicators Research, 89, 487–499. https://doi.org/10.1007/s11205-008-9245-4
  • De Leeuw, E. (2001). Global and local (glocal) health: The WHO healthy cities programme. Global Change and Human Health, 2(1), 34–45. https://doi.org/10.1023/A:1011991014805
  • El Din, H. S., Shakaby, A., Farouh, H. E., & Elarıena, S. A. (2013). Principles of urban quality of life for a neighbourhood. HBRC Journal, 9(1), 86–92. https://doi.org/10.1016/j.hbrcj.2013.02.007
  • Ertan, A. K. (2008). Kentli hakları ve kente karşı suç bağlamında kentli etiği. Muğla Üniversitesi SBE Dergisi, 20, 1–22.
  • European Environment Agency. (2004). Indicators. http://themes.eea.eu.int/indicators/
  • Evans, D. R. (1994). Enhancing quality of life in population at large. Social Indicators Research, 33, 47–84. https://doi.org/10.1007/BF01078958
  • Evcil Türksever, N. (2001). Türkiye’de büyük şehir alanlarında yaşam kalitesinin değerlendirilmesine yönelik bir yöntem denemesi (Tez No. 104278) [Basılmamış Doktora Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi], https://polen.itu.edu.tr/server/api/core/bitstreams/b2917fa7-a1d5-4c20-8b1f-721c30595632/content
  • International Organization for Standardization. (2024). ISO home. https://www.iso.org/home.html
  • Karakurt, E. T. (2010). 21. yüzyıl kentleri: Mekân, kültür ve yönetim perspektifinde. Ekin Kitabevi.
  • Keçeli, A. (2013). Kentsel yaşanılabilirlik ve cinsiyet. Marmara Coğrafya Dergisi, (28), 232–245. https://izlik.org/JA34WF48SD
  • Keçeli, A., Sarıusta, F., & Karakuyu, M. (2014). Kamu hizmetlerinin kentsel yaşanılabilirlik üzerine etkisi: Beylikdüzü örneği. Marmara Coğrafya Dergisi, (29), 381–401. https://doi.org/10.14781/mcd.72052
  • Koçak, H. (2009). Coğrafi bilgi sistemlerinin kentsel yaşam kalitesinin yükseltilmesine etkileri üzerine bir değerlendirme. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (25), 141–148. https://izlik.org/JA94ZK53LF
  • Lee, Y. J. (2008). Subjective quality of life measurement in Taipei. Building and Environment, 43(7), 1205–1215. https://doi.org/10.1016/j.buildenv.2006.11.023
  • Marans, R. W. (2003). Understanding environmental quality through quality of life studies: The 2001 DAS and its use of subjective and objective indicators. Landscape and Urban Planning, 65(1-2), 73–83. https://doi.org/10.1016/S0169-2046(02)00239-6
  • Özgür, H., & Yavuzçehre, P. S. (2004). Kentsel yaşam kalitesi çerçevesinde Ege Bölgesinden başarılı belde belediyesi, yaşanabilir kasaba örnekleri: Yeşilyuva-Acıpayam, Atça-Sultanhisar, Alaçatı-Çeşme. İçinde Yerel yönetimler kongresi dünden bugüne yerel yönetimlerde yeniden yapılanma bildiriler kitabı. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Biga İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi.
  • Pacione, M. (2003). Urban environmental quality and human wellbeing: A social geographical perspective. Landscape and Urban Planning, 65(1-2), 19–30. https://doi.org/10.1016/S0169-2046(02)00234-7
  • Sapancalı, F. (2009). Toplumsal açıdan yaşam kalitesi. Altın Nokta Basım Yayım.
  • Szalai, A., & Andrews, F. (Eds.). (1980). The quality of life. Sage.
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2026). Sürdürülebilir kalkınma. https://www.mfa.gov.tr/surdurulebilir-kalkinma.tr.mfa
  • Tekeli, İ. (2010). Gündelik yaşam, yaşam kalitesi ve yerellik yazıları. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  • Türk Dil Kurumu. (2024). Türk Dil Kurumu resmi internet sitesi. https://sozluk.gov.tr/
  • Ulusel, B., & Koç, S. (1999). Sağlıklı kentler. Toplum ve Hekim Dergisi, 14(3), 196–203.
  • Van Kamp, I., Leidelmeijer, K., & de Hollander, A. (2003). Urban environmental quality and human well-being: Towards a conceptual framework and demarcation of concepts; A literature study. Landscape and Urban Planning, 65, 5–18. https://doi.org/10.1016/S0169-2046(02)00232-3
  • Veenhoven, R. (2000). The four qualities of life. Journal of Happiness Studies, 1, 1–39. https://doi.org/10.1023/A:1010072010360
  • World Health Organization. (2024). World Health Organization official website. https://www.who.int/
  • Yıldız, H. T. (2007). Kentsel yaşam

Kentsel Yaşam Kalitesi

Yıl 2026, Cilt: 5 Sayı: 1 , 33 - 44 , 19.03.2026
https://doi.org/10.5281/zenodo.19107121
https://izlik.org/JA57WA24ZP

Öz

Sanayi Devrimi ile hızlanan kentleşme süreci, çevresel, sosyal ve ekonomik sorunları beraberinde getirerek "kentsel yaşam kalitesi" kavramını gündeme getirmiştir. Kentler, sahip oldukları imkanlar sayesinde insanların yaşamlarını kolaylaştıran cazibe merkezleri haline gelmiştir. Ancak hızla artan kentleşme, doğal kaynakların tükenmesi ve sürdürülebilirlik sorunlarını da beraberinde getirmiştir. Kentsel yaşam kalitesinin yükseltilmesi, bireylerin sosyal, ekonomik, çevresel, kültürel ve psikolojik ihtiyaçlarının karşılanmasını gerektirir. Bunun için kent planlaması, altyapının geliştirilmesi, tarihi ve kültürel değerlerin korunması, eğitim ve sağlık hizmetlerine erişimin artırılması gibi önlemler önemlidir. Ayrıca, güvenli bir yaşam ortamının sağlanması, sosyal donatı alanlarının iyileştirilmesi, çevresel sürdürülebilirlik kurallarının oluşturulması ve kentsel hizmetlerin erişilebilir hale getirilmesi gereklidir. Bu bağlamda, kentsel yaşam kalitesini belirleyen göstergeler üzerinde uzlaşmaya varılması, ideal kentin tanımını netleştirmede ve kent sakinlerinin yaşam standartlarını artırmada kritik bir rol oynamaktadır.

Kaynakça

  • Argüden, Y. (2008). Sürdürülebilir yaşam ve kalite. Önce Kalite Dergisi, 12–14.
  • Atik, A., Taçoral, E., & Altunkasa, M. F. (2014). Kent halkının kentsel yaşam memnuniyeti üzerinde etkili sosyo-demografik özelliklerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma: Kemaliye örneği. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 4(9), 21–33. https://izlik.org/JA77YR37DF
  • Başaran, İ. (2007). Sağlıklı kent kavramının gelişmesinde sağlıklı kentler projesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(3), 207–229.
  • Başaran, İ. (2008). Sağlıklı kent planlaması açısından Isparta (Tez No. 227069) [Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi], Yüksek Öğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Beritan, S. C. (2014). Küresel kentler bağlamında yaşam kalitesi göstergelerine kalitatif bir bakış: İstanbul-New York karşılaştırması (Tez No. 356434) [Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi], Yüksek Öğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • Campbell, A., Converse, P. E., & Rodgers, W. L. (1976). The quality of American life: Perceptions, evaluations, and satisfactions. Russell Sage Foundation.
  • Ceylan, A. (2007). Yaşam kalitesinin arttırılmasında kentsel yeşil alanların önemi ve kentsel dönüşüm ile ilişkilendirilmesi (Tez No. 223234) [Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi], Yüksek Öğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  • D’Agostini, L. R., & Alfredo, C. F. (2008). Quality of life and quality of living conditions in rural areas: Distinctively perceived and quantitatively distinguished. Social Indicators Research, 89, 487–499. https://doi.org/10.1007/s11205-008-9245-4
  • De Leeuw, E. (2001). Global and local (glocal) health: The WHO healthy cities programme. Global Change and Human Health, 2(1), 34–45. https://doi.org/10.1023/A:1011991014805
  • El Din, H. S., Shakaby, A., Farouh, H. E., & Elarıena, S. A. (2013). Principles of urban quality of life for a neighbourhood. HBRC Journal, 9(1), 86–92. https://doi.org/10.1016/j.hbrcj.2013.02.007
  • Ertan, A. K. (2008). Kentli hakları ve kente karşı suç bağlamında kentli etiği. Muğla Üniversitesi SBE Dergisi, 20, 1–22.
  • European Environment Agency. (2004). Indicators. http://themes.eea.eu.int/indicators/
  • Evans, D. R. (1994). Enhancing quality of life in population at large. Social Indicators Research, 33, 47–84. https://doi.org/10.1007/BF01078958
  • Evcil Türksever, N. (2001). Türkiye’de büyük şehir alanlarında yaşam kalitesinin değerlendirilmesine yönelik bir yöntem denemesi (Tez No. 104278) [Basılmamış Doktora Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi], https://polen.itu.edu.tr/server/api/core/bitstreams/b2917fa7-a1d5-4c20-8b1f-721c30595632/content
  • International Organization for Standardization. (2024). ISO home. https://www.iso.org/home.html
  • Karakurt, E. T. (2010). 21. yüzyıl kentleri: Mekân, kültür ve yönetim perspektifinde. Ekin Kitabevi.
  • Keçeli, A. (2013). Kentsel yaşanılabilirlik ve cinsiyet. Marmara Coğrafya Dergisi, (28), 232–245. https://izlik.org/JA34WF48SD
  • Keçeli, A., Sarıusta, F., & Karakuyu, M. (2014). Kamu hizmetlerinin kentsel yaşanılabilirlik üzerine etkisi: Beylikdüzü örneği. Marmara Coğrafya Dergisi, (29), 381–401. https://doi.org/10.14781/mcd.72052
  • Koçak, H. (2009). Coğrafi bilgi sistemlerinin kentsel yaşam kalitesinin yükseltilmesine etkileri üzerine bir değerlendirme. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (25), 141–148. https://izlik.org/JA94ZK53LF
  • Lee, Y. J. (2008). Subjective quality of life measurement in Taipei. Building and Environment, 43(7), 1205–1215. https://doi.org/10.1016/j.buildenv.2006.11.023
  • Marans, R. W. (2003). Understanding environmental quality through quality of life studies: The 2001 DAS and its use of subjective and objective indicators. Landscape and Urban Planning, 65(1-2), 73–83. https://doi.org/10.1016/S0169-2046(02)00239-6
  • Özgür, H., & Yavuzçehre, P. S. (2004). Kentsel yaşam kalitesi çerçevesinde Ege Bölgesinden başarılı belde belediyesi, yaşanabilir kasaba örnekleri: Yeşilyuva-Acıpayam, Atça-Sultanhisar, Alaçatı-Çeşme. İçinde Yerel yönetimler kongresi dünden bugüne yerel yönetimlerde yeniden yapılanma bildiriler kitabı. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Biga İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi.
  • Pacione, M. (2003). Urban environmental quality and human wellbeing: A social geographical perspective. Landscape and Urban Planning, 65(1-2), 19–30. https://doi.org/10.1016/S0169-2046(02)00234-7
  • Sapancalı, F. (2009). Toplumsal açıdan yaşam kalitesi. Altın Nokta Basım Yayım.
  • Szalai, A., & Andrews, F. (Eds.). (1980). The quality of life. Sage.
  • T.C. Dışişleri Bakanlığı. (2026). Sürdürülebilir kalkınma. https://www.mfa.gov.tr/surdurulebilir-kalkinma.tr.mfa
  • Tekeli, İ. (2010). Gündelik yaşam, yaşam kalitesi ve yerellik yazıları. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  • Türk Dil Kurumu. (2024). Türk Dil Kurumu resmi internet sitesi. https://sozluk.gov.tr/
  • Ulusel, B., & Koç, S. (1999). Sağlıklı kentler. Toplum ve Hekim Dergisi, 14(3), 196–203.
  • Van Kamp, I., Leidelmeijer, K., & de Hollander, A. (2003). Urban environmental quality and human well-being: Towards a conceptual framework and demarcation of concepts; A literature study. Landscape and Urban Planning, 65, 5–18. https://doi.org/10.1016/S0169-2046(02)00232-3
  • Veenhoven, R. (2000). The four qualities of life. Journal of Happiness Studies, 1, 1–39. https://doi.org/10.1023/A:1010072010360
  • World Health Organization. (2024). World Health Organization official website. https://www.who.int/
  • Yıldız, H. T. (2007). Kentsel yaşam
Toplam 33 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Kamu Yönetimi, Politika ve Yönetim (Diğer)
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

İbrahim Yıldız 0000-0002-4440-837X

Gönderilme Tarihi 29 Ocak 2026
Kabul Tarihi 10 Mart 2026
Yayımlanma Tarihi 19 Mart 2026
DOI https://doi.org/10.5281/zenodo.19107121
IZ https://izlik.org/JA57WA24ZP
Yayımlandığı Sayı Yıl 2026 Cilt: 5 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA Yıldız, İ. (2026). Kentsel Yaşam Kalitesi. Siirt Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(1), 33-44. https://doi.org/10.5281/zenodo.19107121

Amaç ve Kapsam

Siirt Sosyal Araştırmalar Dergisi (SSAD), akademisyenlerin yanı sıra alanında uzman ve sosyal bilimler alanına ilgi duyan bireylerin bilgi paylaşımı yapabilecekleri bir platform olma amacı ile yayın hayatına başlamıştır. Bu ilke kapsamında sosyal bilimler alanında ulusal veya uluslararası düzeyde özgün ve bilimsel çalışmalar titizlikle değerlendirerek nitelikli çalışmalarla hem araştırmacılara yol göstermeyi hem de bilimsel literatüre katkı sağlanması amaçlamaktadır.

Dergimiz aşağıdaki bilim alanlarından özgün bilimsel çalışmaları kabul etmektedir:
İktisat, Maliye, İşletme, Muhasebe ve Finans, Pazarlama, Siyaset Bilimi, Uluslararası Ticaret, Kamu Yönetimi, Eğitim, Psikoloji, Sosyoloji, Sosyal Hizmet, Turizm, Yönetim Bilişim Sistemleri, Bilgi Yönetimi

• Siirt Sosyal Araştırmalar Dergisi’ne gönderilen yazılar daha önce hiçbir yerde yayınlanmamış veya yayınlanmak üzere sunulmamış olmalıdır.
• SSAD Dergisine gönderilen yöntemsiz gerçekleştirilen derleme çalışmalar değerlendirmeye alınmayacaktır. Çalışmalar mutlaka dergi şablonuna yönelik hazırlanmalı ve 25 sayfayı geçmemelidir.
• Dergiye gönderilen yazıların daha önce başka bir yayın organında yayımlanmamış olması veya yayımı için değerlendirme aşamasında bulunmaması gerekir.
• Yazılar daha önce bir kongre, sempozyum ve toplantıda bildiri şeklinde sunulmuşsa, tarih ve yer belirtmek şartıyla; yayın kurulu tarafından uygun görülmesi durumunda yayımlanabilir. Bu konudaki her türlü sorumluluk yazarlara aittir.
• Dergiye gönderilen makaleler öncelikle yazım editörleri tarafından Dergi Yazım ve Yayım İlkeleri bağlamında incelenir. Eğer yazar tarafından düzeltilmesi gereken kısımlar varsa yazı yazara iade edilerek düzeltilmesi istenir.
• Dergi Yazım ve Yayım İlkelerine uygun olmayan yazılar hakeme gönderilmez ve yayımlanmaz.
• Dergide editörler tarafından onaylanan yazılar aynı sistem üzerinden en az iki hakeme gönderilir. Gerekli görüldüğü durumlarda çalışma ikiden fazla hakeme inceletilebilir. Yayınlanacak çalışma ile ilgili nihai karar hakem çoğunluğunun görüşü de dikkate alınarak verilir. Hakemlerin önerileri editör tarafından titizlikle takip edilir. Dergi, gönderilen yazılarda düzeltme yapmak, yazıları yayımlamak ya da yayımlamamak haklarına sahiptir. Değerlendirmeye gönderilen çalışmalarda yazar(lar)ın ve hakemlerin isimleri karşılıklı olarak gizli tutulur.
• Yazar(lar) hakemlerin olumsuz görüşlerine kanıt göstermek koşuluyla itiraz edebilir. Bu itiraz incelenir ve gerekli görülürse farklı hakem görüşüne başvurulur.
• Bütün süreçler elektronik ortamda gerçekleşir.
• Çalışmanın başlığının altında yazar adı, unvanı, görev yaptığı kurum ve kendisine ulaşılabilecek e-posta adresi gibi bilgilere yer verilmemelidir. Yazar adları, editör tarafından görülebildiğinden, bu bilgiler, yazıya editör tarafından eklenecektir. Yazılar sisteme eklenirken, yazara ait herhangi bir bilginin yazıda yer almadığından emin olunmalıdır. Bu husus, makaleyi inceleyecek hakemlere daha rahat hareket imkânı tanınması açısından önemlidir.
• Yazılarda sosyal bilimlerdeki yaygın olan kaynak gösterme yöntemlerinden APA 7 kuralları kullanılmalıdır. Kaynakların doğruluğu yazarların sorumluluğundadır.
• Dergiye gönderilen çalışmalarda dil bilgisi kurallarına (imla, noktalama, açıklık, anlaşılırlık vs.) riayet etme mecburiyeti vardır. Bu nedenle oluşabilecek problemler ve eleştirilerden tamamen yazar sorumludur.
YAZIM KURALLARI ve KAYNAK GÖSTERME BİÇİMİ
Genel Biçim
SSAD’a gönderilen yazılar, referans sistemi, dipnot gösterme biçimi ve kaynakça düzenlenmesinde American Psychological Association (APA) stilinde hazırlanmalıdır. 
Dergiye gönderilecek eser, A4 (210 x 297 mm) boyutunda, üstten, alttan, soldan ve sağdan 2,5 cm. sayfa düzeniyle biçimlendirilmelidir. 
Öz: Öz ve Abstract en fazla 300 kelime olmalıdır. Anahtar Kelimeler, en az 3 en fazla 5 anahtar kelime olmalıdır. Anahtar kelimelerin ilk harfi büyük olarak yazılmalı ve en sonuna nokta konulmalıdır. (Örnek: Anahtar Kelimeler: Ekonomik Büyüme, Sosyal Sermaye, Katsayı Tahmincisi.)
Yazı Tipi : Times News Roman
Yazı Tipi Boyutu : 9 punto
Yazı Tipi Stili : İtalik
Satır Aralığı : 1
Paragraf Aralığı : Önce ve sonra 6 nk
Paragraf Girintisi : 0 cm
Hizalama : İki yana yaslı

Başlıklar
Makale başlığı
Yazı Tipi : Times News Roman
Yazı Tipi Boyutu : 12 punto
Yazı Tipi Stili : Kalın
Satır Aralığı : 1,15
Paragraf Aralığı : Önce ve sonra 6 nk
Paragraf Girintisi : 0 cm
Hizalama : Ortalanmış
Yazım : İlk harfler büyük
Ana Başlıklar
Yazı Tipi : Times News Roman
Yazı Tipi Boyutu : 11 punto
Yazı Tipi Stili : Kalın
Satır Aralığı : 1,15
Paragraf Aralığı : Önce 12 nk, sonra 6 nk
Paragraf Girintisi : 0 cm
Hizalama : Ortalanmış
Yazım : Bütün harfler büyük
Alt Başlıklar
Yazı Tipi : Times News Roman
Yazı Tipi Boyutu : 11 punto
Yazı Tipi Stili : Kalın
Satır Aralığı : 1,15
Paragraf Aralığı : Önce 12 nk, sonra 6 nk
Paragraf Girintisi : 0 cm
Hizalama : Sola Hizalı

Metin
Yazı Tipi : Times News Roman
Yazı Tipi Boyutu : 11 punto
Yazı Tipi Stili : Normal
Satır Aralığı : 1,15
Paragraf Aralığı : Önce ve sonra 6 nk
Paragraf Girintisi : 1,25 cm
Hizalama : İki yana yaslı

Tablo
Yazı Tipi : Times News Roman
Yazı Tipi Boyutu : 10 punto
Yazı Tipi Stili : Tablo numarası kalın, tablo ismi italik
Satır Aralığı : 1,15
Paragraf Aralığı : Önce 6 nk, sonra 0 nk
Paragraf Girintisi : 0
Hizalama : Ortalanmış
Tablo Tasarımı
Yazı Tipi : Times News Roman
Yazı Tipi Boyutu : 10 punto
Yazı Tipi Stili : Normal
Satır Aralığı : 1.00 
Paragraf Aralığı : Önce ve sonra 0 nk
Paragraf Girintisi : 0
Hizalama : İki yana yaslı
Düzen : Pencereye otomatik sığdır

Şekil Adı
Yazı Tipi : Times News Roman
Yazı Tipi Boyutu : 10 punto
Yazı Tipi Stili : Tablo numarası kalın, tablo ismi italik
Satır Aralığı : 1,15
Paragraf Aralığı : Önce 6 nk, sonra 6 nk
Paragraf Girintisi : 0
Hizalama : Ortalanmış
Kaynakça
Yazı Tipi : Times News Roman
Yazı Tipi Boyutu : 11 punto
Yazı Tipi Stili : Normal
Satır Aralığı : 1,15
Paragraf Aralığı : Önce 6 nk, sonra 6 nk
Paragraf Girintisi : 0
Hizalama : İki yana yaslı

APA7 yazım kurallarına erişim için tıklayınız


Yazım kurallarımıza ve dergi şablonuna ulaşmak için tıklayınız.

 

ETİK İLKELER
Siirt Sosyal Araştırmalar Dergisine gönderilen bilimsel çalışmalarda, ICMJE (International Committee of Medical Journal Editors) tavsiyeleri ile COPE (Committee on Publication Ethics)’un Editör ve Yazarlar için Uluslararası Standartları dikkate alınmalıdır.

YAYIN ETİĞİ
1. Etik Kurul izni gerektiren çalışmalar (anket ya da ölçek uygulamayı gerektiren, görüşme ve gözlem içeren; doküman, resim, anket vb. diğerleri tarafından geliştirilen ve kullanım izni gerektiren çalışmalar) (Sosyal bilimler dahil olmak üzere tüm bilim dallarında yapılan araştırmalar için ve etik kurul kararı gerektiren klinik ve deneysel insan ve hayvanlar üzerindeki çalışmalar için ayrı ayrı etik kurul onayı alınmış olmalı, bu onay makalede belirtilmeli ve belgelendirilmelidir.) için etik kurullardan ya da komisyonlardan gerekli izinlerin araştırma yapılmadan önce alınmış olması, bunların makale içeriğinde belirtilmesi ya da ek olarak sunulması gerekmektedir. Bu izinlerin olmaması durumunda yayın ön inceleme safhasında yazara iade edilir.
2. Etik kurul izni gerektiren çalışmalarda, izinle ilgili bilgiler (kurul adı, tarih ve sayı no) yöntem bölümünde ve ayrıca makale ilk/son sayfasında yer verilmelidir. Olgu sunumlarında, bilgilendirilmiş gönüllü olur/onam formunun imzalatıldığına dair bilgiye makalede yer verilmesi gereklidir.
3. Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine riayet edilmesi gerekmektedir.
4. Hakem değerlendirmelerinde olan araştırmalara ilişkin ham verilerin hakemler tarafından talep edildiğinde sunulması şarttır. Verilerin makalenin yayımı sonrasında da gerektiğinde sağlanması zorunludur.

Makale Benzerlik Oranı Hakkında Politikamız
Aday makaleler akademik benzerlik engelleme programından (Örneğin: Ithenticate, intihal.net vb.) alınmış orijinallik raporu ile birlikte gönderilmelidir. Bu oran %20'ye kadar kabul edilmektedir. %20'nin üzerinde benzerlik oranı olan çalışmalar ön kontrol aşamasında iade edilecektir.

Yazarlar İçin Etik Kurallar
Yazarlar çalışmalarının özgün olduğunu garanti eder ve diğer araştırmacıların fikir, dil, resim, grafik ve tablolarına çalışmalarında yer verdikleri zaman bunu alıntı olarak belirtmek durumundadır. Kaynağı belirtmeden yapılan alıntı intihal nedenidir.
Çalışmada adı geçen her yazar çalışmanın içeriğinden aynı oranda sorumludur. Çalışmaya katkısı olup da araştırmacının ismine yer verilmemesi veya katkısı olmadığı halde haksız yere adına yer verilmesi kabul edilemez bir durumdur.
Yazarlar araştırmalarının bulgularına sadık kalmalıdır. Bulguların değiştirilmesi, bulgu ve sonuç uydurmak ve bunlardan yola çıkarak araştırma yapmak söz konusu değildir. Veriler ve materyaller üzerinde oynama, silme, çıkarma ya da baş etmesi güç verilerin yorumlanma işlemini atlama gibi durumlar olmamalıdır.
Çalışmanın dergilere eş zamanlı gönderimi söz konusu olamaz. Yazarlar önceden yayımlanmış çalışmalarını da dergiye gönderemezler.

Hakemler İçin Etik Kurallar
1. Hakemler değerlendirme sürecinin gizli olduğunun ve dışarıdan üçüncü kişilerle paylaşılmaması gerektiğini bilmelidir.
2. Hakemler, belirlenen süre içerisinde çalışma ile ilgili objektif, tarafsız, bilimsel, anlaşılır ve yapıcı bir değerlendirme raporu sunmalıdır.
3. Hakem raporları, makalenin bilimsel niteliği (ele aldığı konu, kullanılan yöntem ya da ilgili literatürün uygun kullanımı) ile ilgili değerlendirme de içerecektir. Bu değerlendirme olumlu ya da olumsuz, içerik hakkında mutlaka yapılmalıdır.
4. Çalışmanın intihal olduğu ya da önceden başka bir yerde yayımlandığı anlaşılması üzerine hakemler durumu editöre bildirmelidir.

Makalenin en sonunda; kaynakçadan önce yer alacak hususlar:
1. Yazarlar, bu makalenin araştırılması, yazarlığı ve / veya yayınlanmasına ilişkin herhangi bir potansiyel çıkar çatışması olup/olmadığı ile ilgili durumlarını beyan edeceklerdir.
2. Yazarlar, bu makalenin araştırılması, yazarlığı ve / veya yayınlanması için herhangi bir finansal destek alıp/almadıklarını beyan edeceklerdir.
3. Bu araştırma için etik kurul kararına ihtiyaç olup/olmadığını beyan edecektir.

Hiçbir ad altında yazar veya kurumundan ücret alınmaz.

BAŞ EDİTÖR

Eğitim, Eğitim Programları ve Öğretim, Eğitimde Program Geliştirme, Eğitimde Program Değerlendirme, Eğitimde Hazırbulunuşluluk

EDİTÖRLER

Bilgi Sistemleri Organizasyonu ve Yönetimi, Yönetim Bilişim Sistemleri, Veri Madenciliği ve Bilgi Keşfi
Ekonometri, Panel Veri Analizi , Zaman Serileri Analizi, Büyüme, İstihdam, Kalkınma Ekonomisi - Makro, Gelişme Ekonomisi
Okul Öncesi Eğitim, Çocuk Gelişimi Eğitimi

ALAN EDİTÖRLERİ

Uluslararası Siyaset, Uluslararası İlişkiler, Ortadoğu Çalışmaları
Yükseköğretim Çalışmaları, Büyüme, Enflasyon, Para Politikası, Bölgesel Ekonomi, Davranışsal İktisat
Bilgi ve Bilgi İşleme Bilimleri, Yönetim Bilişim Sistemleri, Endüstri Mühendisliği
Eğitim, Eğitimde Program Geliştirme, Eğitimde Program Değerlendirme, Karşılaştırmalı ve Kültürlerarası Eğitim
Ticari Bankacılık, Davranışsal Finans, Finansal Piyasalar ve Kurumlar
Suçun Nedenleri ve Önlenmesi, Suçun Sosyolojik Çalışmaları, Sosyal Hizmetler (Diğer), Sosyoloji (Diğer)
Turizm, Mutfak Kültürü, Gastronomi Turizmi, Gastronomik Trendler

DİL EDİTÖRLERİ

Erken İngilizce Dilleri, İkinci Bir Dil Olarak İngilizce, Dil Edinimi, Dil Çalışmaları (Diğer), Söylem ve Bağlamsal Dilbilim

İSTATİSTİK EDİTORÜ

Eğitimde ve Psikolojide Ölçme Teorileri ve Uygulamaları, Ölçek Geliştirme

YAYIN KURULU

Suçun Nedenleri ve Önlenmesi, Suçun Sosyolojik Çalışmaları, Adli Sosyal Bilimler
Yönetim Bilişim Sistemleri, İmalat Güvenliği ve Kalite, Kalite Yönetimi, Strateji
Eğitim, Eğitim Programları ve Öğretim

33994

Bu eser Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.