Yolculuk, insanlık tarihiyle paralel bir geçmişe sahiptir. İnsanın doğumuyla başlayan fiziksel yolculuğu, içsel yolculuğu da beraberinde getirmiştir. İnsana ait bütün dönüşüm ve yaşayışlar yol üzerinde meydana gelir ve bu nedenle yolculuk, edebiyatın beslendiği en zengin kaynaklardan biridir. Edebiyatın insanı ele alması, onu diğer disiplinlerle, en çok da psikoloji ile, etkileşim haline girmesine neden olur ve aralarında gelişen bu yakın ilişki yolculuk imgesini anlamlandırmada yardımcı bir role sahiptir. Bu çalışmada Buket Uzuner’in ‘Bir Siyah Saçlı Kadının Gezi Notları’, ‘Şehir Romantiğinin Günlüğü;’ ve ‘New York Seyir Defteri’ adlı gezi türündeki eserleri, yolculuk imgesi merkezinde incelenmiştir. İnceleme, Joseph Campbell’in monomitinin çekirdek birimi olan ‘ayrılma-erginlenme-dönüş’ çerçevesinde yapılmış olup Carl Gustav Jung’un bilinç, bilinç dışı ve arketip kuramları temel alınmıştır. Buket Uzuner’in kendi deneyimlerini oluşturan ve kurgusal bir zemine dayanmayan bu eserleri, yalnızca fiziksel bir yolculuk değil, içsel bir dönüşüm alanı sunduğu savunulur. Bu nedenle, eserlerde yer verilen metinlerin izin verdiği ölçüde, yazarın anlatısındaki içsel dönüşüm çözümlenmiştir.
buket Uzuner yolculuk imgesi arketip monomit bireyleşme benlik
The concept of journey possesses a history parallel to that of humanity itself. The physical journey that commences with the birth of an individual simultaneously initiates an inner journey. All human transformations and experiences occur along this path; thus, the journey constitutes one of the richest sources from which literature draws. Literature’s engagement with the human condition brings it into interaction with other disciplines, most prominently psychology, and this close relationship plays a significant role in the interpretation of the journey motif. This study examines Buket Uzuner’s travel writings, Bir Siyah Saçlı Kadının Gezi Notları, Şehir Romantiğinin Günlüğü and New York Seyir Defteri, with a focus on the image of the journey. The analysis is conducted within the framework of Joseph Campbell’s monomyth model, which consists of the stages of departure, initiation and return, and is grounded in Carl Gustav Jung’s theories of consciousness, the unconscious and archetypes. It is argued that these works, which are shaped by Uzuner’s personal experiences and do not rely on fictional constructs, offer a space not only for physical travel but also for inner transformation. Accordingly, to the extent permitted by the texts, the author’s internal transformation, as reflected in the narrative, has been examined.
Buket Uzuner journey image archetype monomyth individuation individuality
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Türk Dili ve Edebiyatı (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 31 Temmuz 2025 |
| Kabul Tarihi | 2 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 24 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2024 Cilt: 9 Sayı: 2 |
Dergimizde yayımlanan yazıların bilimsel ve hukuki sorumlulukları yazarlarına aittir.
Bütün hakları saklıdır: STAD©