Benefits Of Re-Use As A Element Of Conservation Concept To Sustainability

Öz

Sustainability defined as ensuring the continuity of current resources to meet the present needs without compromising the needs of future generations. Sustainability of cultural heritage is ensured through the concepts of time, continuity, conservation and ability to live with changes. Conservation of cultural heritage for the future generations is a significant responsibility for the current societies; however, being adopted to the contemporary life and providing benefits to the modern society is a significant must. One of the conservation practices that ensure the continuity of cultural assets and make benefit to the development is reuse of cultural buildings. Re-use practices include the potential of benefiting to development. Therefore, examining the role of re-use in the agenda of sustainable development is a modern necessity. This study aims to investigate the benefit of re-use which is regarded as one of the most effective ways of conserving cultural heritage, to the sustainable development in the light of sustainability concept. For this purpose, sustainable reuse criteria were determined through literature research, and then Hich Hotel located in Konya were evaluated according to these criteria. Evidences indicate that re-use practices provide many benefits to the sustainable development.

Anahtar Kelimeler

• Sustainability
• Re-use
• Sustainability Of Cultural Heritage
• Benefits Of Reuse

Koruma Kavramının Bileşeni Olarak Yeniden Kullanımın Sürdürülebilirliğe Katkıları

Öz

Sürdürülebilirlik bugünün ihtiyaçlarını gelecek kuşakların ihtiyaçlarından ödün vermeden karşılayabilmek için kaynakların devamlılığının sağlanmasıdır. Kültürel mirasın sürdürülebilirliği ise zaman, süreklilik, koruma ve değişimle yaşayabilme kavramlarıyla sağlanabilmektedir. Geçmiş değerlerin gelecek kuşaklara aktarılabilmesi için kültürel mirasın muhafazası olarak tanımlanan koruma bugünkü toplumların üzerine düşen önemli bir sorumluluktur. Bunun yanında çağdaş yaşama uyarlanarak günümüz toplumlarına faydalı olması da gerekmektedir. Kültürel yapıları koruyarak aynı zamanda gelişime katkı sağlayan koruma uygulamalarından olan yeniden kullanım gelişime katkı sağlama potansiyelini içinde barındırmakta bu nedenle gelişim gündemi içerisindeki rolünün araştırılması da güncel bir gereklilik haline gelmektedir. Bu çalışma yeniden kullanımın gelişime katkılarını araştırmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla ilk olarak yazın araştırması yoluyla sürdürülebilir yeniden kullanım kriterleri belirlenmiş ardından geleneksel konut yapılarının yeniden kullanımı yoluyla butik otel olarak günümüze kazandırılan ve Konya’da bulunan Hich Otel belirlenen kriterlere göre değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda yeniden kullanımın sürdürülebilir gelişime çevresel, sosyokültürel ve ekonomik olarak birçok fayda sağlayabildiği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilirlik
• Yeniden Kullanım
• Kültürel Mirasın Sürdürülebilirliği
• Yeniden Kullanımın Faydaları

Kaynakça

1. Aigwi, I., Egbelakin, T., Ingham, J. (2018). Efficacy of Adaptive Reuse for the Redevelopment of Underutilised Historical Buildings. International Journal of Building Pathology and Adaptation, 36(4), 385‐407.
2. Aydın, D., Okuyucu, Ş., E. (2009). Yeniden Kullanıma Adaptasyon ve Sosyokültürel Sürdürülebilirlik Bağlamında Afyonkarahisar Millet Hamamının Değerlendirilmesi. Yıldız Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi E‐Dergi (MEGARON), 4(1), 35‐44.
3. Aydın, D., Yaldız, E., Büyükşahin Sıramkaya, S. (2019). Yeniden Kullanımın İşlevsel Boyutu: Konya Sivil Mimarlık Örnekleri, Mimarlık Bilimlerinde Güncel Akademik Çalışmalar (ed. Prof. Dr. Hasan Babacan), 163‐177.
4. Bullen, P., A. (2007). Adaptive Reuse and Sustainability of Commercial Buildings. Facilities, 25(1/2), 20–31.
5. Bullen, P., A., Love, P. (2010). The Rhetoric of Adaptive Reuse or Reality of Demolition: Views from the Field. Cities, 27(2010), 215‐224.
6. Ceylan, H. (2019). Renovasyon Kapsamında Konya‐Hich Otel’in Mekan Analizi, Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi – Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
7. Djebbour, I., Biara, R. (2019). Sustainability Comparative Assessment of Adaptive Reuse of Heritage Buildings as Museums: A Case of Tlemcen. Journal of Environmental Research, Engineering and Management, 75(3), 7‐20.
8. Doğru, G., B. (2018). Mimari Koruma ve Yeniden İşlevlendirme Kavramı, Konak Pier Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

9. Erder, C. (2018). Tarihi Çevre Algısı. Ed. Yasemin Didem Aktaş, Filiz Diri Akyıldız. İstanbul: YEM Yayınevi.
10. Ergün, R. (2020). Tarihi Tarsus Kırkkaşık Bedesteni’nin Sürdürülebilirlik Açısından İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir Teknik Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Eskişehir.
11. Feilden B., M. & Jokilehto, J. (1998). Management Guidelines for World Cultural Heritage Sites. ICCROM UNESCO ICOMOS, Italy: OGRARO.
12. Günay, Z. (2010). Neoliberal Kentleşme Dinamikleri Çerçevesinde Tarihi Çevrenin Sürdürülebilirliği: Sürdürülebilir Kentsel Koruma Modeli. Doktora Tezi. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
13. Günçe, K., Mısırlısoy, D. (2015). Questioning the Adaptive Reuse of Industrial Heritage and Its Interventions in the Context of Sustainability. Sociology Study, 5(9), 718‐727.
14. Günçe, K., Mısırlısoy, D. (2019). Assessment of Adaptive Reuse Practices through User Experiences: Traditional Houses in the Walled City of Nicosia, Sustainability. 11(2), 540.
15. Harris, J., M. (2000). Sürdürülebilir Kalkınmanın Temel Prensipleri (Basic Principles Of Sustainable Development, çeviri: Emine Özmete). Global Development and Environment Institute Working Paper:00‐04. Tufts University, USA.
16. ICOMOS (1999). Uluslararası Kültürel Turizm Tüzüğü. (http://www.icomos.org.tr/Dosyalar/ICOMOSTR_tr0300983001536913522.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
17. ICOMOS (2011(a)). Tarihi Kentlerin ve Kentsel Alanların Korunması ve Yönetimiyle İlgili Valetta İlkeleri. (http://www.icomos.org.tr/Dosyalar/ICOMOSTR_tr0592931001536912260.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021. 62 ORHAN, YALDIZ 2022, 3(4), 44‐63.
18. ICOMOS (2011(b)). The Paris Declaration on Heritage as a Driver of Development.(http://www.icomos.org.tr/Dosyalar/ICOMOSTR_en0294537001587380802.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
19. ICOMOS (2013). ICOMOS Türkiye Mimari Mirası Koruma Bildirgesi. (http://www.icomos.org.tr/Dosyalar/ICOMOSTR_tr0784192001542192602.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
20. ICOMOS (2014). İnsani Değer Olarak Miras ve Peyzaj hakkında Floransa Bildirgesi (The Florence Declaration on Heritage and Landscape as Human Values).(http://www.icomos.org.tr/Dosyalar/ICOMOSTR_tr0034808001536912096.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
21. ICOMOS (2016). Cultural Heritage, the UN Sustainable Development Goals, and the New Urban Agenda: ICOMOS Concept Note for the United Nations Agenda 2030 and the Third United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (HABITAT III). (http://planning‐org‐uploadedmedia. s3.amazonaws.com/legacy_resources/international/habitat/pdf/culturalheritage.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
22. Ijla, A., Broström, T. (2015). The Sustainable Viability of Adaptive Reuse of Historic Buildings: The experiences of Two World Heritage Old Cities; Bethlehem in Palestine and Visby in Sweden. Int. Inv. J. Art. Soc. Sci., 2(4), 52‐66.
23. İşlek, A. (2020). İşlev Değiştirmiş Bir Ticari Yapı: Hışvahan, Natura, Temmuz‐Ağustos 2020, 106‐111.
24. Kaderli, L. (2014). Kültürel Miras Koruma Yaklaşımlarının Tarihsel Gelişimi. Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi (TÜBA‐KED), 2014(12), 29‐41.
25. Kamacı, E. (2014). 2863 Sayılı KTVKK’nın Uluslararası Yasal Düzenlemeler Bağlamında Değerlendirilmesi. METU Journal of the Faculty of Architecture, 31(2), 1‐23.
26. Kaya, E., N., İşleyen, E. (2018). Bir Kültür Yapısı Olarak Salt Galata’nın Çağdaş Restorasyon Kuramı Açısından Değerlendirilmesi, International Journal of Interdisciplinary and Intercultural Art, 3(6), 83‐100.
27. Langston, C., Shen, L., Y. (2007). Application of the Adaptive Reuse Potential Model in Hong Kong: A Case Study of Lui Seng Chun. International Journal of Strategic Property Management, (2007)11, 193‐207.
28. Mason, R. (2002). Assessing Values in Conservation Planning: Methodological Issues and Choices, Research Report: Assessing the Values of Cultural Heritage (Ed. Marta de la Torre), Los Angeles: The Getty Conservation Institute, 5‐30.
29. Mengüşoğlu, N., Boyacıoğlu, E. (2013). Reuse Of Industrial Built Heritage For Residential Purposes In Manchester. METUJFA, 30(01), DOI: 10.4305/METU.JFA.2013.1.7. 117‐138.
30. Mısırlısoy, D. (2020). Towards Sustainable Adaptive Reuse of Traditional Marketplaces. The Historic Environment: Policy & Practice, DOI: 10.1080/17567505.2020.1784671.
31. Mısırlısoy, D., Günçe, K. (2016). A Critical Look to the Adaptive Reuse of Traditional Urban Houses in the Walled City of Nicosia. Journal of Architectural Conservation, 22(2), 149‐166.
32. Mısırlısoy, D., Günçe, K. (2016). Adaptive Reuse Strategies for Heritage Buildings: A Holistic Approach. Sustainable Cities and Society, 26(2016), 91‐98.
33. Orbasli, A. (2009). Re‐using Existing Buildings Towards Sustainable Regeneration. School of Architecture: Place and Culture Identity Group Working Paper.
34. Othman, A., Elsaay, H. (2018). Adaptive reuse: An Innovative Approach for Generating Sustainable Values for Historic Buildings in Developing Countries. Organization, Technology and Management in Construction: An International Journal, 10(1), 1704‐1718.
35. Pereira, A., R., Post, J., M., Erkelens, P., A. (2004). Reusing Built Heritage Resources with Sustainability, In X. Wu (editor), Sustainability and Innovation in Construction and Real Estate, Proceedings of the 2nd CIB Student Chapters International Symposium. Tsinghua University, Beijing, China, 30‐31 October, 727‐736. Santralistanbul, Santralistanbul İnternet Sitesi, Hakkında. Erişim: https://www.santralistanbul.org/tr/hakkinda/, Erişim Tarihi: 22.06.2021.
36. Tanrısever, C., Saraç, Ö., Aydoğdu, A. (2016). Yeniden İşlevlendirilen Tarihi Yapıların Sürdürülebilirliği, Akademik Bakış Dergisi, Sayı: 54, Mart‐Nisan 2016, 1068‐1082.
37. The Declaration of Amsterdam (1975). (www.icomos.org/en/and/169‐the‐declaration‐of‐amsterdam) Erişim Tarihi: 25 Ocak 2022. KORUMA KAVRAMININ BİLEŞENİ OLARAK YENİDEN KULLANIMIN SÜRDÜRÜLEBİLİRLİĞE KATKILARI 63 2022, 3(4), 44‐63
38. UCLG (2004). United Cities and Local Governments ‐ Committee on Culture: Agenda 21 for Culture. (http://www.agenda21culture.net/sites/default/files/files/documents/multi/ag21_en.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
39. UCLG (2010). Culture: Fourth Pillar of Sustainable Development. (http://www.agenda21culture.net/sites/default/files/files/documents/en/zz_culture4pillarsd_eng.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
40. UN (2016(a)). Habitat III Issue Paper 04: Urban Culture and Heritage. (http://www.unesco.org/new/fileadmin/MULTIMEDIA/HQ/CLT/pdf/ISSUE‐Paper‐En.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
41. UN (2016(b)). Yeni Kentsel Gündem: Herkes İçin Sürdürülebilir Kentler ve Yerleşimlere İlişkin Kito Bildirgesi (New Urban Agenda: Habitat III outcome document: Quito Declaration on Sustainable Cities and Human Settlements for All). (http://uploads.habitat3.org/hb3/NUA‐Turkish.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
42. UNESCO (1982). Mexico City Declaration on Cultural Policies. (https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000052505) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
43. UNESCO (2011). Recommendation on Historic Urban Landscapes. (https://whc.unesco.org/uploads/activities/documents/activity‐638‐98.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
44. UNESCO (2013). Hangzhou Declaration: Placing Culture at the Heart of Sustainable Development Policies. http://www.unesco.org/new/fileadmin/MULTIMEDIA/HQ/CLT/pdf/3_Hangzhou_Declaration_EN.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
45. UNESCO (2015). UNESCO Policy Document for the Integration of a Sustainable Development Perspective into the Processes of the World Heritage Convention. (https://whc.unesco.org/en/sustainabledevelopment/) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
46. UNGA (1987). Report of the World Commission on Environment and Development: Our Common Future (WCED). (https://sustainabledevelopment.un.org/content/documents/5987our‐common‐future.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
47. UNGA (2015). Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development. (https://www.unfpa.org/sites/default/files/resource‐pdf/Resolution_A_RES_70_1_EN.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
48. Yalaz, E. T., Yaldız, E. (2020). Yeniden Kullanım Sonrası Yapısal Müdahalelerin Değerlendirilmesi, Tantavi Ambarı Örneği, Artium, 8(2), 105‐117.
49. Yaldız, E. (2009). Adaptive Reuse of Monumental Buildings for Environmental Sustainability, International Multidisciplinary Scientific GeoConference, SGEM (2), 667‐673.
50. Yıldırım, E. (2019). Culture in the Implementation of the 2030 Agenda: A Report by the Culture 2030 Goal Campaign. (http://agenda21culture.net/sites/default/files/culture2030goal_high.pdf) Erişim Tarihi: 14 Haziran 2021.
51. Görsel 1. URL‐1: https://www.redalpi.com/web/sustainability/, Erişim Tarihi: 25.01.2022.
52. Görsel 2. URL‐2: Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları, Erişim: Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları | UNDP Türkiye, Erişim Tarihi: 22.06.2021.
53. Görsel 3. URL‐3: ICOMOS issues special logo: “Heritage Supports the Global Goals!”: Erişim: ICOMOS reasserts its commitment! ‐ International Council on Monuments and Sites, Erişim Tarihi: 22.06.2021.
54. Görsel 4. Google Earth, 2022.
55. Görsel 5. CEYLAN, 2019 kaynağından alıntılanmıştır.
56. Görsel 6. CEYLAN, 2019 kaynağından alıntılanmıştır.
57. Görsel 7. CEYLAN, 2019 kaynağından alıntılanmıştır.