Contribution of Relief Studies on Clay Plates Made Using the Cooperative Learning Method To The Manual Skills and Creative Expressions of 4th Grade Students

Öz

This study aims to examine the contributions of the cooperative learning method in ceramic relief studies to the manual skills and creative expression processes of 4th grade students. Since studies addressing the effects of this method on art education are limited in the literature, it fills an important gap regarding applications for primary school students. In this research, the "phenomenology" design, one of the qualitative research designs, was used. The research focuses on the processes during and after 4th grade students experience ceramic relief work in the visual arts class. The students were divided into three groups and carried out their work using the cooperative learning method. The work of the students observed throughout the process, their manual skills and the resulting relief works were evaluated. According to research findings; Students' hand-eye coordination, fine motor skills and creative thinking processes came to the fore in these studies. As a result of the research, cooperative learning enabled students to collaborate and produce products towards a common goal by improving their individual manual skills. Mounting the students' artwork on the school wall demonstrated the value of their work in a visual and tangible way. In line with these findings, suggestions were made such as giving more space to effective teaching methods in art education in schools, using the cooperative learning method more frequently in artistic activities, establishing small-scale ceramic workshops, and organizing professional development programs for

Anahtar Kelimeler

• Art education
• Cooperative learning
• Ceramic relief.

İşbirlikli Öğrenme Yöntemi Kullanılarak Yapılan Seramik Rölyef Çalışmalarının 4. Sınıf Öğrencilerinin El Becerileri ve Yaratıcı İfadelerine Katkısı

Öz

Bu çalışma, seramik rölyef çalışmalarında işbirlikli öğrenme yönteminin, 4. sınıf öğrencilerinin el becerileri ve yaratıcı ifade süreçlerine katkılarını incelemeyi amaçlamaktadır. Literatürde bu yöntemin sanat eğitimindeki etkilerini ele alan çalışmalar sınırlı olduğundan, ilkokul düzeyindeki öğrencilere yönelik uygulamalara dair önemli bir boşluğu doldurmaktadır. Bu araştırmada, nitel araştırma desenlerinden "fenomenoloji" deseni kullanılmıştır. Araştırma, 4. sınıf öğrencilerinin görsel sanatlar dersinde seramik rölyef çalışmasını deneyimleme sırasında ve sonrasındaki süreçlere odaklanmaktadır. Öğrenciler üç gruba ayrılarak iş birlikli öğrenme yöntemi ile çalışmalarını gerçekleştirmiştir. Süreç boyunca gözlemlenen öğrencilerin çalışmaları, sergiledikleri el becerileri ve ortaya çıkan rölyef çalışmaları değerlendirilmiştir. Araştırma bulgularına göre; öğrencilerin, el göz koordinasyonu, ince motor becerileri ve yaratıcı düşünme süreçleri bu çalışmalarda öne çıkmıştır. Araştırma sonucunda, iş birlikli öğrenme, öğrencilerin bireysel el becerilerini geliştirerek ortak hedef doğrultusunda iş birliği yapmalarına ve ürün ortaya koymalarına olanak sağlamıştır. Öğrencilerin eserlerinin okulun duvarına monte edilmesi, çalışmalarının değerini görsel ve somut bir şekilde ortaya koymuştur. Bu bulgular doğrultusunda, okullarda sanat eğitiminde etkili öğretim yöntemlerine daha fazla yer verilmesi, iş birlikli öğrenme yönteminin sanatsal etkinliklerde daha sık kullanılması, küçük ölçekli seramik atölyelerinin kurulması ve sınıf öğretmenlerinin yaratıcı sanat tekniklerini daha etkin şekilde kullanmaları için mesleki gelişim programların düzenlenmesi gibi önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Sanat eğitimi
• işbirlikli öğrenme
• seramik rölyef

Kaynakça

1. Aydın, S. ve Alakuş, A. O. (2009). İşbirlikli öğrenmeyle görsel sanatlar dersini işlemenin öğrencilerin başarısına ve öğrenilenlerin kalıcılığına etkisi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 63-77.
2. Aral, N. (1999). Sanat eğitimi-yaratıcılık etkileşimi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(15).
3. Arslan, A. ve Zengin, R. (2016). İşbirlikli öğrenme yönteminin bilimsel ve sosyal beceriler üzerindeki etkisi. Adıyaman University Journal of Educational Sciences, 6(1), 23-45.
4. Carter, S. A., Steinbriek, J. E. & Smiley, F. M. (1992). Cumulative histories: A cooperative learning model for social studies, English, and art. Psychological Bulletin, 213(2), 263–281.
5. Creswell, J. W. (2013). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
6. Çalık, N. (2015). 7. sınıf görsel sanatlar dersinde uygulanan işbirlikli öğrenme yönteminin öğrencinin aidiyet duygusuna etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
7. Kurtuluş, Y. (1998). Sanat eğitiminde işbirlikli öğrenme: Resim-iş derslerinde bireysel çalışmaların yapılandırılmış grup çalışmasıyla desteklenmesi (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara. Mant, S. (2014). Resim sanatında nesne kullanımı. Akdeniz Sanat, 7(13).
8. San, İ. (1983). Sanat eğitimi kuramları. Tan Yayınları.

9. Siegesmund, R. (1998). Why do we teach art today? Conceptions of art education and their justification. Studies in Art Education, 39(3), 197-214. https://doi.org/10.1080/00393541.1998.11650024
10. Yıldız, F. Ü. (2021). Çocukluk ve sanat terapisi. Eğitimde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 4(1), 1-17.
11. Yılmaz, E. M. (2015). İşbirliğine dayalı öğrenme yoluyla okul öncesi çocuklara yönelik duvar resimleme çalışmaları. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 7(02).
12. Yılmaz, M. (2007). Görsel sanatlar eğitiminde işbirlikli öğrenme. Kastamonu Education Journal,15(2), 747-756.