Derleme

Adölesan Babalık

Cilt: 31 Sayı: 2 29 Nisan 2022
PDF İndir
TR EN

Adölesan Babalık

Öz

Adölesan ebeveynlik; anne, baba, çocuk, aile ve toplum için geniş kapsamlı sonuçları olan ve çoğunlukla olumsuz problemlere rağmen günümüzde sıkça karşılaşılan bir durumdur. Son yıllarda adölesan gebelik hem gelişmiş hem de gelişmekte olan birçok ülkede önemli bir sağlık sorunu ve sosyal kaygıdan ziyade endişe kaynağı haline gelmiştir. Literatürde ergen babalığın öncülleri ırk, bireysel ve ailesel etkiler olarak bildirilmiştir. Adölesanın hem kendisinin hem de çocuklarının sosyal gelişimlerini ve sağlıklarını genellikle olumsuz etkileyebilen bir durumdur. Kanıt temelli çalışmalarda adölesan babanın okulu erken bırakma, eğitimsel ve mesleki engeller, düşük sosyoekonomik düzey, depresyon, kimlik çatışması gibi durumları yaşayabileceği, çocuklarının ise büyüme ve gelişmesinin olumsuz etkilenebileceği açıkça ifade edilmiştir. Son yıllarda adölesan gebelik ve annelik üzerine yapılan çalışmaların sayısının giderek artmasına rağmen adölesan babaların sorumlulukları, baba ve çocuk üzerine etkilerini değerlendiren makaleler oldukça sınırlıdır. Bu derlemede adölesan babalık kavramına, öncüllerine, adölesan babalığın adölesanın hem kendisi ve hem de çocuğu üzerine etkilerine dikkat çekmek amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Menekşe D. Adölesan Sağlığının İzlenmesinde Aile ve Okulun Rolü. In: Çınar N, Cabar HD, editors. Adölesan Sağlığını Koruma ve Geliştirme. İstanbul: Akademisyen Kitapevi; 2021. p. 69-85.
  2. World Health Organization (WHO). Erişim Tarihi: 27.10.2021, Erişim Adresi: https://www.who.int/health-topics/adolescent-health#tab=tab_1.
  3. TNSA. Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırmaları (TNSA) 2018 Erişim Tarihi: 27.10.2021, Erişim Adresi: http://www.hips.hacettepe.edu.tr/tnsa2018/rapor/TNSA2018_ana_Rapor.pdf.
  4. Amoo EO, Igbinoba A, Imhonopi D, Banjo OO, Ajaero CK, Akinyemi JO, et al. Trends, Determinants and Health Risks of Adolescent Fatherhood in Sub-Saharan Africa. Ethiop J Health Sci. 2018;28(4):433-42.
  5. Martinez G, Danielsa K, Chandra A. Fertility of Men and Women Aged 15–44 Years in the United States: National Survey of Family Growth, 2006–2010. Natl Health Stat Report. 2012;51:1-28.
  6. Çınar N, Alvur TM, Menekşe D, Güler DS. Adolesan Annelerin İlk Emzirme Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi. 2019;6(2).
  7. Jeong J. Determinants and Consequences of Adolescent Fatherhood: A Longitudinal Study in Ethiopia, India, Peru, and Vietnam. Journal of Adolescent Health. 2021;68:906-13.
  8. Mercan Z, Tezel Şahin F. Babalık Rolü ve Farklı Kültürlerde Babalık Rolü Algısı. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi. 2017;2(2):1-10.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Sağlık Kurumları Yönetimi

Bölüm

Derleme

Yayımlanma Tarihi

29 Nisan 2022

Gönderilme Tarihi

28 Ekim 2021

Kabul Tarihi

1 Nisan 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 31 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA
Tecik, S., Menekşe, D., & Çınar, N. (2022). Adölesan Babalık. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 31(2), 154-160. https://doi.org/10.17942/sted.1016012
AMA
1.Tecik S, Menekşe D, Çınar N. Adölesan Babalık. STED. 2022;31(2):154-160. doi:10.17942/sted.1016012
Chicago
Tecik, Seda, Dilek Menekşe, ve Nursan Çınar. 2022. “Adölesan Babalık”. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi 31 (2): 154-60. https://doi.org/10.17942/sted.1016012.
EndNote
Tecik S, Menekşe D, Çınar N (01 Nisan 2022) Adölesan Babalık. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi 31 2 154–160.
IEEE
[1]S. Tecik, D. Menekşe, ve N. Çınar, “Adölesan Babalık”, STED, c. 31, sy 2, ss. 154–160, Nis. 2022, doi: 10.17942/sted.1016012.
ISNAD
Tecik, Seda - Menekşe, Dilek - Çınar, Nursan. “Adölesan Babalık”. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi 31/2 (01 Nisan 2022): 154-160. https://doi.org/10.17942/sted.1016012.
JAMA
1.Tecik S, Menekşe D, Çınar N. Adölesan Babalık. STED. 2022;31:154–160.
MLA
Tecik, Seda, vd. “Adölesan Babalık”. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, c. 31, sy 2, Nisan 2022, ss. 154-60, doi:10.17942/sted.1016012.
Vancouver
1.Seda Tecik, Dilek Menekşe, Nursan Çınar. Adölesan Babalık. STED. 01 Nisan 2022;31(2):154-60. doi:10.17942/sted.1016012

Cited By