Temmuz-Ağustos 2012

Öz

Ortopedi ve Travmatoloji Prof. Dr. Sinan Adıyaman Prof. Dr. Muharrem Yazıcı Psikiyatri Prof. Dr. Berna Uluğ Prof. Dr. Aylin Uluşahin Tıbbi Farmakoloji Prof. Dr. Alper İskit Tıp Eğitimi Doç. Dr. Melih Elçin

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. Özmert E, Yurdakök K. Dünyada ve Türkiye’de ishalli hastalıklar. Katkı Pediatri Dergisi 2000; 21 (1):1-5.
2. Refik Saydam Hıfzısıhha Merkezi Başkanlığı. Türkiye Sağlığa Bakış Kitabı. 2007. Erişim 15 Temmuz 2011, http://www.tusak.saglik. gov.tr/pdf/ kitaplar/200708281545440.Turkiyede SagligaBakisKitabi2007web.pdf
3. TC Sağlık Bakanlığı Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığı Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğü. Ulusal hastalık yükü ve maliyet etkililik çalışması, hastalık yükü final raporu. 2004. Erişim 15 Temmuz 2011, http://www.tusak.saglik.gov.tr/pdf/ nbd/raporlar/maliyetetkililikTR.pdf
4. Çetinkaya F, Aykut M, Kocagül A, Öztürk Y. Kayseri Sağlık Grup Başkanlığı Bölgesi’nde 0-36 aylık çocuklarda ishal morbiditesi ve annelerin ishal konusunda bilgi, tutum ve davranışları. Beslenme Ve Diyet Dergisi 1994; 23(1): 7-20.
5. Ögüt Y, Gürkan A. İshale ilişkin geleneksel tutum ve uygulamalar. İzmir: 3. Uluslararası 10. Ulusal Hemşirelik Kongresi; 2005.
6. Özel N. Eskişehir Merkez 4 Nolu Sağlık Ocağı Polikliniği’ne başvuran 0-5 yaş arası çocuklarda ishal ve solunum yolu enfeksiyonu olgularının değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Çocuk Sağlığı Enstitüsü; 1989.
7. Altın BÖ. 0-6 yaş grubu çocuklarin GİS sorunlarında (ishal, kabızlık, kusma, iştahsızlık, karın ağrısı) sağlık kurumu bulunan ve bulunmayan iki farklı bölgede ailelerin geleneksel uygulamalarının araştırılması. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 1994.
8. Kaya F, Vurur S, Ünüvar R, Kaçar A, Erdem Ö, Öztürk D. ve ark. Çanakkale İl Merkezi’ndeki 0-1 yaş çocugu olan annelerin akut ishal hakkındaki bilgi düzeylerinin saptanması. III. Temel Sağlık Hizmetleri Sempozyumu Kitabı. Manisa: 2005; 94.

9. Elmacı N, Özelçi P. Diyarbakır’da çocuk ishalleri; inançlar ve yerel uygulamalar. 2007. Erişim 10 Temmuz 2011, www.antropoloji.net/index2.php?option= com_content&do.
10. Şanlıer N. Aytekin F. 0-3 yaş grubunda çocugu bulunan annelerin beslenme ve ishal K konusunda bilgi ve davranışlarının incelenmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi 2004; 24(3): 81-100.
11. Energin VM, Ünal E, Kaya Ü, Baysal T, Köksal Y, Reisli İ. Bir üniversite hastanesine başvuran çocuk hastaların annelerinin ishal hakkındaki bilgi düzeyleri. Selçuk Tıp Dergisi 2007; 23(2): 69-75.
12. Bozkurt A, Özgür S, Özçirpici H. Gaziantep’te farklı sosyoekonomik bölgelerde yaşayan evli kadınların ishal konusunda bilgi düzeyleri. Çukurova Tıp Fakültesi Dergisi 1998; 23: 49- 54.
13. Set T. Birinci basamakta akut ishalli çocuga yaklaşım. Aile Hekimliği Dergisi 2007; 1(5-6): 64- 70.
14. Karadağ N, Ağaç B, Tekin Ç, Zorlu A. Balıkesir Merkez 10 Nolu Sağlık Ocağı’na başvuran 0-5 yaş çocuk sahibi annelerin ishal hakkındaki bilgi düzeylerinin incelenmesi. V. Temel Sağlık Hizmetleri Sempozyumu Kitabı. Manisa: Yedikardeşler Form&Ofset; 2007. S. 44.
15. Sağlık Bakanlığı ishalli hastalıkların kontrolü programı. İshal modül eğitimi katılımcı kitabı. 1989. Erişim 15 Temmuz 2011,
16. http://www.hm.saglik.gov.tr/pdf/ kitaplar/ishal.pdf
17. Kutlu T. İshalli çocugun beslenmesi ve oral rehidratasyon tedavisi. 2001. Erişim 13 Temmuz 2011, http://Www.Ctf.Edu.Tr/Stek/Pdfs /26/2617TK.Pdf
18. Tümer A, Uysal SD. Annelerin ishale ilişkin bilgi, tutum ve uygulamaları. IX. Ulusal Halk Sağlığı Kongresi. Ankara: 2004. s. 134.
19. Dinç S. Şanlıurfa Merkezde bulunan 4 numaralı sağlık ocağına kayıtlı 0-1 yaş çocugu olan annelerin çocuklarinin bakımında uyguladıkları geleneksel uygulamalar. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi 2005; 1/2: 53-63.
20. Baykan Z, Maral I. Ankara İli Gölbaşi İlçesi’nde 0- 60 aylık çocugu olan annelerin ishal konusundaki bilgi, tutum ve davranışları ile çocuklarin son iki hafta içindeki ishal prevalansı. Türkiye Klinikleri Pediatri 2001; 10:125-32.
21. Siziya S. Muula AS, Rudatsikira E. Diarrhoea and acute respiratory infections prevalance and risk factors among under-five children in Iraq in 2000. Riv Ital Pediatr 2009; 35(1): 8.
22. Tuna R. Bebeklerde ishal morbiditesi ile beslenme etkileşimleri. 3. Ulusal Ana Çocuk Sağlığı Kongresi. İzmir: Hilmi Usta Matbaacılık; 2005. s. 271.
23. Etiler N. İshalli hastalıklar epidemiyolojii ve kontrolü. STED 2000; 9(8).
24. Tomaç N, Saraçlar Y. Astım epidemiyolojisi. Klinik Çocuk Forumu 2003; 3(4): 14-16.
25. Güler N. Hışıltılı çocuk ve astım prevalansı. Erişim tarihi: 12.02.2009, http://www.guncelpediatri.com
26. Güler N, Tamay Z, Kılıç G. Çocuklarda Astım ve Alerjik Hastalıklar. İstanbul: İ.Ü. İstanbul Tıp Fakültesi Hasta Okulları Yayını; 2007.
27. Karaman Ö, Babayiğit A, Ölmez D. Çocukluk çağında astım. Güncel Pediatri 2006; 3: 56-62.
28. Abacı A, Böber E, Büyükgebiz A. Tip 1 Diyabet. Güncel Pediatri 2007; 5:1-10.
29. Bahalı MK, Tahiroğlu AY, Fırat S, Avcı A, Yüksel B. Bir diyabet kampı etkinliği. Anatolian Journal of Psychiatry 2006; 7: 218-22.
30. Başkal N. Diyabet tedavisinde yeni açılımlar. Endokrinolojide Diyalog 2007; 4(4) (Özel Sayı).
31. Fettahoğlu EÇ ve ark. İnsüline bağımlı diabetes mellitus tanılı çocuk ve ergenlerde gözlenen ruhsal güçlükler. Türkiye’de Psikiyatri 2007; 9(1): 32-36.
32. Haas LJ, Leiser JP, Magill MK, Sanyer ON. Management of the difficult patient. Am Fam Physician 2005; 72: 2063–8.
33. Hahn SR, Kroenke K, Spitzer RL, Brody D, Williams JBW, Linzer M, deGruy FV. The difficult patient: Prevalence, psychopathology, and functional impairment. J Gen Intern Med 1996; 11: 1-8.
34. Mayou R, Sharpe R. Patients whom doctors find difficult to help / an important and neglected problem. Psychosomatics 1995; 36(4): 323–5.
35. Paterniti DA, Fancher TL, Cipri CS, Timmermans S, Heritage J, Kravitz RL. Getting to “no” / Strategies primary care physicians use to deny patient requests. Arch Intern Med 2010; 170(4): 381-8.
36. Akgün-Çıtak E, Avcı S, Basmacı Ö, Durukan İ. Bir üniversite hastanesinde hemşirelerin “zor hasta” olarak tanımladıkları hastalarla iletişim davranışlarının incelenmesi. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi 2011; 13(1): 35-44.
37. Breen KJ, Greenberg PB. Difficult physician- patient encounters. Internal Medicine Journal 2010; 40: 682-8.
38. Macdonald M. Seeing the cage: stigma and its potential to inform the concept of the difficult patient. Clin Nurse Spec. 2003;17(6):305
39. Oliver D. Teaching medical learners to appreciate “difficult” patients. Canadian Family Physician 2011; 57: 506-8.
40. Stacey CL, Henderson S, MacArthur KR, Dohan D. Demanding patient or demanding encounter?: A case study of a cancer clinic. Social Sciences & Medicine 2009; 69: 729-37.
41. Serour M, Othman HA, Khalifah GA. Difficult patients or difficult doctors: an analysis of problematic consultations. Eur J Gen Med 2009; 6(2): 87-93.
42. Lechky O. There are easy ways to deal with difficult patients, MDs say. Can Med Assoc J 1992; 146(10): 1793–5.
43. Gabbard GO. Basic principles of dynamic psychiatry. Psychodynamic Psychiatry In Clinical Practice. 3rd ed. Washington: American Psychiatric Press. 2000. p.3-25
44. Schafer S, Nowlis DP. Personality disorders among difficult patients. Arch Fam Med 1998; 7: 126–9.
45. Kalender A, Uludağ A. Sağlık hizmetlerinin yürütülmesinde doktor-hasta ilişkisinin rolü. Amme İdaresi Dergisi 2004; 37(4): 117-32.
46. Goldberg PE. The physician-patient relationship / Three psychodynamic concepts that can be applied to primary care. Arch Fam Med 2000; 9: 1164-8.
47. Miksanek T. On caring for ‘difficult’ patients. Health Affairs 2008; 27(5): 1422-8.