Primary School Students’ Game Preferences

Abstract

The purpose of this study is to identify the types of games primary school students engage in at school, in the Street, and in digital settings, and to analyze how these games vary by gender and grade level. The research was conducted in the general survey model. The study was conducted with a total of 795 primary school students continuing their education in the Darıca district of Kocaeli province. Data for the study were obtained using the Game Preferences Questionnaire. Descriptive analysis was employed to interpret the data collected from the questionnaire. Frequency and percentage analysis of the research data were made. With the aim of identifying patterns and distinctions in students’ game preferences by gender and grade, the five games with the highest frequency from each category were determined and analyzed through these games. As a result of the research, it is seen that elementary school children mostly play tag, hide and seek, and high above the ground at school; mostly play soccer, hide and seek, and tag on the street; and mostly play Brawl Stars, soccer, and Minecraft in the digital environment. According to gender and grade levels, it was concluded that the most similarity was between the games played at school and the least similarity was between the games played in digital environment.

Keywords

• Game
• digital game
• primary school

İlkokul Öğrencilerinin Oyun Tercihleri

Öz

Bu çalışma, ilkokul öğrencilerinin okulda, sokakta ve dijital ortamda oynadıkları oyunları belirleyerek bu oyunların cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenlerine göre benzerlik ve farklılıklarını incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma genel tarama modelinde yürütülmüştür. Çalışma, Kocaeli ili Darıca ilçesinde eğitime devam eden ilkokul birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıflardan toplam 795 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri Oyun Tercihleri Anketi aracılığıyla toplanmıştır. Anketten elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırma verilerinin frekans ve yüzde analizleri yapılmıştır. Öğrencilerin oynadığı oyunların cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenlerine göre benzerlik ve farklılıklarını incelemek için her kategoriden en yüksek frekansa sahip beş oyun belirlenmiş ve bu oyunlar üzerinden incelemeler gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda, ilkokul çocuklarının okulda en çok ebelemece, saklambaç, yerden yüksek; sokakta en çok futbol, saklambaç, ebelemece; dijital ortamda en çok Brawl Stars, futbol, Minecraft oyunlarını oynadıkları görülmektedir. Cinsiyet ve sınıf düzeyleri değişkenlerine göre en çok benzerliğin okulda oynanan oyunlar arasında en az benzerliğin ise dijital ortamda oynanan oyunlar arasında olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• dijital oyun
• ilkokul
• oyun

Kaynakça

1. Arslan Erdem, N. (2019). Artvin’de çocuk oyunları [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Artvin Çoruh Üniversitesi.
2. Artar, M., Demir Şener, T., & Çok, F. (1998). Ankara’da açık alanlarda çocuk oyunları. Eğitim ve Bilim, 22(107), 23-27.
3. Ayan, S. (2013). Games and sports preferences of children. Academic Journals, 8(8), 396-404. https://doi.org/10.5897/ERR2013.1417
4. Bahçekapılı, E., Yıldız, M., Çiftçi, E., & Karal, H. (2022). Examination of children’ playing game tendencies and digital game preferences based on gender. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7(1), 7-23. https://doi.org/10.53506/egitim.1076103
5. Başal, H. A. (2007). Geçmiş yıllarda Türkiye’de çocuklar tarafından oynanan çocuk oyunları. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 243- 266.
6. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi Yayıncılık.
7. Fernando, P. A., ve Premadasa, H. S. (2024). Use of gamification and game-based learning in educating Generation Alpha. Educational Technology & Society, 27(2), 114-132.
8. Gözler, A., Turan, B. N. ve Turan, M. B. (2020). Çocuk oyunlarının ilkokul öğrencilerinin sosyal beceri düzeylerine etkisi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(2), 186-201.

9. Güler, D. (2018). The evaluatıon of the sport preferences and tendencıes of chıldren ın Amasya. Turkey. European Journal of Physical Education and Sport Science, 4(4), 91- 98. http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.1228433
10. Güven, S. (2018). Çocukların oyun tercihleri üzerine bir çalışma. Turkish Studies Educational Sciences, 13(27), 795- 813. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.14335
11. Haçat, O. ve Topal, M. (2021). Geleneksel çocuk oyunlarının değerler eğitimindeki rolünün sınıf öğretmenlerinin görüşleri açısından değerlendirilmesi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 12(2), 558-575.
12. Hanbaba, L., ve Bektaş, M. (2012). Oyunla öğretim yönteminin hayat bilgisi başarısı ve tutumuna etkisi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 155-128.
13. Huizinga, J. (1949). Homo ludens: A study of the play- element in culture. Routledge & Kegan Paul.
14. Işıkoğlu, N., Bayraktaroğlu, E. ve Ayekın Dülger, D. N. (2021). Çocukların dijital olan veya dijital olmayan oyun tercihleri ve davranışları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 53, 150- 174. https://doi.org/10.9779/pauefd.758529
15. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Akademi Yayıncılık.
16. Kostas, M. (2022). Real boys, sissies and tomboys: exploring the material-discursive intra-actions of football, bodies, and heteronormative discourses. British Journal of Sociology of Education, (43)1, 63-83. https://doi.org/10.1080/01425692.2021.1999790
17. Kukul, V. (2013). Oyunla ilgili tarihsel gelişimler ve yaklaşımlar. M. A. Ocak (Ed.), Eğitsel dijital oyunlar: Kuram, tasarım ve uygulama (s.20-31) içinde. Pegem Akademi Yayıncılık.
18. Lousen, I., Arvidsen, J., & Pawlowski, C.S. (2024). Children’s play behaviour and engagement with the schoolyard environment. International Journal of Play, 13(4), 311-327. https://doi.org/10.1080/21594937.2024.2425532
19. Mıhladız, N., & Pepe, K. (2025). Ebeveynlerden çocuklara geleneksel çocuk oyunları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (74), 692-707. https://doi.org/10.21764/maeuefd.1551461
20. Miller, E., & Kuhaneck, H. (2008). Children’s perceptions of play experiences and play preferences: A qualitative study. American Journal of Occupational Therapy, 62(4), 407-415. https://doi.org/10.5014/ajot.62.4.407
21. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2024). İlkokul Türkçe dersi öğretim programı. https://mufredat.meb.gov.tr/ProgramDetay.aspx?PID=663
22. Nicolopoulou, A. (1993). Play, cognitive development, and the social World: Piaget, Vygotsky, and Beyond. Human Development, 36(1), 1-13. https://doi.org/10.1159/000277285
23. Özer, F. (2020). İlkokul öğrencilerinin dijital oyun tercihlerinin eğitsel bir perspektiften incelenmesi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi(AUJEF), 4(4), 380- 398. https://doi.org/10.34056/aujef.801943
24. Öztabak, M. U. (2017). İlkokul 2. ve 3. sınıf öğrencilerinin oynadıkları oyunların incelenmesi. Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(3), 797- 822.
25. Özyürek, A. (2019). Yakın geçmişte çocukların oynadıkları oyun ve oyuncaklar. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 37, 105- 119. https://doi.org/10.35343/kosbed.536296
26. Özyürek A., Meriç, A. ve Meriç, E. (2016). The investigation of reasons for the toy preferences of children. International Journal of Family Child and Education, (8), 47-60. https://doi.org/10.17359/ACED.2016818367
27. Pala, F. K. ve Erdem, M. (2011). Dijital oyun tercihi ve oyun tercih nedeni ile cinsiyet, sınıf düzeyi ve öğrenme stili arasındaki ilişkiler üzerine bir çalışma. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 53-71.
28. Petrovskaa, S., Sivevskaa, D. ve Cackova, O. (2013). Role of the game in the development of preschool child. Procedia - Social and Behavioral Sciences 92, 880 – 884. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2013.08.770
29. Rothlein, L., & Brett, A. (1987). Children’s, teachers; and parents’ perceptions of play. Early Childhood Research Quarterly, 2(1), 45-53. https://doi.org/10.1016/0885-2006(87)90012-3
30. Seyrek, H. ve Sun, M. (2005). Okul öncesi eğitimde oyun. Müzik Eserleri Yayınları.
31. Siegmund, L. A., Naylor, J. B., Santo, A. S., ve Barkley, J. E. (2014). The effect of a peer on VO2 and game choice in 6–10 year old children. Frontiers in Physiology, 5, 1-10. https://doi.org/10.3389/fphys.2014.00202
32. Soylu, Z. S. ve Çelik, Y. (2025). İlkokul 3. ve 4. sınıf öğrencilerinin dijital oyun bağımlılıkları ile sorumluluk değeri kazanım düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 16(1), 1584-1611.
33. Sümbüllü, Y. Z., ve Altınışık, M. E. (2016). Geleneksel çocuk oyunlarının değerler eğitimi açısından önemi. Erzurum Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), 73-85.
34. Taheri, L. ve Chahian, G. (2015). Restoration of traditional children’s play in ıranian nomadic societies (case study of kohgilouyeh and boyer ahmad). Children, 2(2), 211–227. http://dx.doi.org/10.3390/children2020211
35. Temel, A. (2025). Türkiye’de ilköğretim-ortaöğretim düzeyinde yapılan geleneksel çocuk oyunları araştırmalarının analizi. Spor Eğitimi ve Bilim, 1(1), 1-13.
36. Temel, N., & Çelik, Y. (2022). Çocuk oyunlarının sosyal bilgiler dersi öğretim programı’ndaki becerilerin kazanılmasına katkısı yönünden incelenmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(35), 792-820. https://doi.org/10.35675/befdergi.791016
37. Yazıcıoğlu Çalışan H. ve Yıldız, R. (2024). Geleneksel çocuk oyunlarının ortaokul öğrencilerinin yaşam kalitesine etkisi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 18(3),456-465. http://dx.doi.org/10.61962/bsd.1563353
38. Yılmaz, A. (2019). Instagramda “çocuk ve oyun” etiketiyle yapılan paylaşımların incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 21(1-A), 7-22.
39. Yılmaz, A., & Pala, Ş. (2019). Opinions related to play concept of children in early childhood. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 9(3), 945-978. http://dx.doi.org/10.14527/pegegog.2019.030
40. Yılmaz, Z. B., Bağ, H. ve Yangın, S. (2024). Digital game habits of primary school students: A cross- country comparison. Journal of Education, Theory and Practical Research, 10(2), 132- 150.