Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Primary School Students’ Game Preferences

Yıl 2025, Cilt: 2 Sayı: 2, 571 - 590, 29.12.2025

Öz

The purpose of this study is to identify the types of games primary school students engage in at school, in the Street, and in digital settings, and to analyze how these games vary by gender and grade level. The research was conducted in the general survey model. The study was conducted with a total of 795 primary school students continuing their education in the Darıca district of Kocaeli province. Data for the study were obtained using the Game Preferences Questionnaire. Descriptive analysis was employed to interpret the data collected from the questionnaire. Frequency and percentage analysis of the research data were made. With the aim of identifying patterns and distinctions in students’ game preferences by gender and grade, the five games with the highest frequency from each category were determined and analyzed through these games. As a result of the research, it is seen that elementary school children mostly play tag, hide and seek, and high above the ground at school; mostly play soccer, hide and seek, and tag on the street; and mostly play Brawl Stars, soccer, and Minecraft in the digital environment. According to gender and grade levels, it was concluded that the most similarity was between the games played at school and the least similarity was between the games played in digital environment.

Kaynakça

  • Arslan Erdem, N. (2019). Artvin’de çocuk oyunları [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Artvin Çoruh Üniversitesi.
  • Artar, M., Demir Şener, T., & Çok, F. (1998). Ankara’da açık alanlarda çocuk oyunları. Eğitim ve Bilim, 22(107), 23-27.
  • Ayan, S. (2013). Games and sports preferences of children. Academic Journals, 8(8), 396-404. https://doi.org/10.5897/ERR2013.1417
  • Bahçekapılı, E., Yıldız, M., Çiftçi, E., & Karal, H. (2022). Examination of children’ playing game tendencies and digital game preferences based on gender. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7(1), 7-23. https://doi.org/10.53506/egitim.1076103
  • Başal, H. A. (2007). Geçmiş yıllarda Türkiye’de çocuklar tarafından oynanan çocuk oyunları. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 243- 266.
  • Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Fernando, P. A., ve Premadasa, H. S. (2024). Use of gamification and game-based learning in educating Generation Alpha. Educational Technology & Society, 27(2), 114-132.
  • Gözler, A., Turan, B. N. ve Turan, M. B. (2020). Çocuk oyunlarının ilkokul öğrencilerinin sosyal beceri düzeylerine etkisi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(2), 186-201.
  • Güler, D. (2018). The evaluatıon of the sport preferences and tendencıes of chıldren ın Amasya. Turkey. European Journal of Physical Education and Sport Science, 4(4), 91- 98. http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.1228433
  • Güven, S. (2018). Çocukların oyun tercihleri üzerine bir çalışma. Turkish Studies Educational Sciences, 13(27), 795- 813. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.14335
  • Haçat, O. ve Topal, M. (2021). Geleneksel çocuk oyunlarının değerler eğitimindeki rolünün sınıf öğretmenlerinin görüşleri açısından değerlendirilmesi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 12(2), 558-575.
  • Hanbaba, L., ve Bektaş, M. (2012). Oyunla öğretim yönteminin hayat bilgisi başarısı ve tutumuna etkisi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 155-128.
  • Huizinga, J. (1949). Homo ludens: A study of the play- element in culture. Routledge & Kegan Paul.
  • Işıkoğlu, N., Bayraktaroğlu, E. ve Ayekın Dülger, D. N. (2021). Çocukların dijital olan veya dijital olmayan oyun tercihleri ve davranışları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 53, 150- 174. https://doi.org/10.9779/pauefd.758529
  • Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Akademi Yayıncılık.
  • Kostas, M. (2022). Real boys, sissies and tomboys: exploring the material-discursive intra-actions of football, bodies, and heteronormative discourses. British Journal of Sociology of Education, (43)1, 63-83. https://doi.org/10.1080/01425692.2021.1999790
  • Kukul, V. (2013). Oyunla ilgili tarihsel gelişimler ve yaklaşımlar. M. A. Ocak (Ed.), Eğitsel dijital oyunlar: Kuram, tasarım ve uygulama (s.20-31) içinde. Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Lousen, I., Arvidsen, J., & Pawlowski, C.S. (2024). Children’s play behaviour and engagement with the schoolyard environment. International Journal of Play, 13(4), 311-327. https://doi.org/10.1080/21594937.2024.2425532
  • Mıhladız, N., & Pepe, K. (2025). Ebeveynlerden çocuklara geleneksel çocuk oyunları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (74), 692-707. https://doi.org/10.21764/maeuefd.1551461
  • Miller, E., & Kuhaneck, H. (2008). Children’s perceptions of play experiences and play preferences: A qualitative study. American Journal of Occupational Therapy, 62(4), 407-415. https://doi.org/10.5014/ajot.62.4.407
  • Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2024). İlkokul Türkçe dersi öğretim programı. https://mufredat.meb.gov.tr/ProgramDetay.aspx?PID=663
  • Nicolopoulou, A. (1993). Play, cognitive development, and the social World: Piaget, Vygotsky, and Beyond. Human Development, 36(1), 1-13. https://doi.org/10.1159/000277285
  • Özer, F. (2020). İlkokul öğrencilerinin dijital oyun tercihlerinin eğitsel bir perspektiften incelenmesi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi(AUJEF), 4(4), 380- 398. https://doi.org/10.34056/aujef.801943
  • Öztabak, M. U. (2017). İlkokul 2. ve 3. sınıf öğrencilerinin oynadıkları oyunların incelenmesi. Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(3), 797- 822.
  • Özyürek, A. (2019). Yakın geçmişte çocukların oynadıkları oyun ve oyuncaklar. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 37, 105- 119. https://doi.org/10.35343/kosbed.536296
  • Özyürek A., Meriç, A. ve Meriç, E. (2016). The investigation of reasons for the toy preferences of children. International Journal of Family Child and Education, (8), 47-60. https://doi.org/10.17359/ACED.2016818367
  • Pala, F. K. ve Erdem, M. (2011). Dijital oyun tercihi ve oyun tercih nedeni ile cinsiyet, sınıf düzeyi ve öğrenme stili arasındaki ilişkiler üzerine bir çalışma. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 53-71.
  • Petrovskaa, S., Sivevskaa, D. ve Cackova, O. (2013). Role of the game in the development of preschool child. Procedia - Social and Behavioral Sciences 92, 880 – 884. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2013.08.770
  • Rothlein, L., & Brett, A. (1987). Children’s, teachers; and parents’ perceptions of play. Early Childhood Research Quarterly, 2(1), 45-53. https://doi.org/10.1016/0885-2006(87)90012-3
  • Seyrek, H. ve Sun, M. (2005). Okul öncesi eğitimde oyun. Müzik Eserleri Yayınları.
  • Siegmund, L. A., Naylor, J. B., Santo, A. S., ve Barkley, J. E. (2014). The effect of a peer on VO2 and game choice in 6–10 year old children. Frontiers in Physiology, 5, 1-10. https://doi.org/10.3389/fphys.2014.00202
  • Soylu, Z. S. ve Çelik, Y. (2025). İlkokul 3. ve 4. sınıf öğrencilerinin dijital oyun bağımlılıkları ile sorumluluk değeri kazanım düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 16(1), 1584-1611.
  • Sümbüllü, Y. Z., ve Altınışık, M. E. (2016). Geleneksel çocuk oyunlarının değerler eğitimi açısından önemi. Erzurum Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), 73-85.
  • Taheri, L. ve Chahian, G. (2015). Restoration of traditional children’s play in ıranian nomadic societies (case study of kohgilouyeh and boyer ahmad). Children, 2(2), 211–227. http://dx.doi.org/10.3390/children2020211
  • Temel, A. (2025). Türkiye’de ilköğretim-ortaöğretim düzeyinde yapılan geleneksel çocuk oyunları araştırmalarının analizi. Spor Eğitimi ve Bilim, 1(1), 1-13.
  • Temel, N., & Çelik, Y. (2022). Çocuk oyunlarının sosyal bilgiler dersi öğretim programı’ndaki becerilerin kazanılmasına katkısı yönünden incelenmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(35), 792-820. https://doi.org/10.35675/befdergi.791016
  • Yazıcıoğlu Çalışan H. ve Yıldız, R. (2024). Geleneksel çocuk oyunlarının ortaokul öğrencilerinin yaşam kalitesine etkisi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 18(3),456-465. http://dx.doi.org/10.61962/bsd.1563353
  • Yılmaz, A. (2019). Instagramda “çocuk ve oyun” etiketiyle yapılan paylaşımların incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 21(1-A), 7-22.
  • Yılmaz, A., & Pala, Ş. (2019). Opinions related to play concept of children in early childhood. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 9(3), 945-978. http://dx.doi.org/10.14527/pegegog.2019.030
  • Yılmaz, Z. B., Bağ, H. ve Yangın, S. (2024). Digital game habits of primary school students: A cross- country comparison. Journal of Education, Theory and Practical Research, 10(2), 132- 150.

İlkokul Öğrencilerinin Oyun Tercihleri

Yıl 2025, Cilt: 2 Sayı: 2, 571 - 590, 29.12.2025

Öz

Bu çalışma, ilkokul öğrencilerinin okulda, sokakta ve dijital ortamda oynadıkları oyunları belirleyerek bu oyunların cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenlerine göre benzerlik ve farklılıklarını incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma genel tarama modelinde yürütülmüştür. Çalışma, Kocaeli ili Darıca ilçesinde eğitime devam eden ilkokul birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıflardan toplam 795 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri Oyun Tercihleri Anketi aracılığıyla toplanmıştır. Anketten elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırma verilerinin frekans ve yüzde analizleri yapılmıştır. Öğrencilerin oynadığı oyunların cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenlerine göre benzerlik ve farklılıklarını incelemek için her kategoriden en yüksek frekansa sahip beş oyun belirlenmiş ve bu oyunlar üzerinden incelemeler gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda, ilkokul çocuklarının okulda en çok ebelemece, saklambaç, yerden yüksek; sokakta en çok futbol, saklambaç, ebelemece; dijital ortamda en çok Brawl Stars, futbol, Minecraft oyunlarını oynadıkları görülmektedir. Cinsiyet ve sınıf düzeyleri değişkenlerine göre en çok benzerliğin okulda oynanan oyunlar arasında en az benzerliğin ise dijital ortamda oynanan oyunlar arasında olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Kaynakça

  • Arslan Erdem, N. (2019). Artvin’de çocuk oyunları [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Artvin Çoruh Üniversitesi.
  • Artar, M., Demir Şener, T., & Çok, F. (1998). Ankara’da açık alanlarda çocuk oyunları. Eğitim ve Bilim, 22(107), 23-27.
  • Ayan, S. (2013). Games and sports preferences of children. Academic Journals, 8(8), 396-404. https://doi.org/10.5897/ERR2013.1417
  • Bahçekapılı, E., Yıldız, M., Çiftçi, E., & Karal, H. (2022). Examination of children’ playing game tendencies and digital game preferences based on gender. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7(1), 7-23. https://doi.org/10.53506/egitim.1076103
  • Başal, H. A. (2007). Geçmiş yıllarda Türkiye’de çocuklar tarafından oynanan çocuk oyunları. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 243- 266.
  • Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Fernando, P. A., ve Premadasa, H. S. (2024). Use of gamification and game-based learning in educating Generation Alpha. Educational Technology & Society, 27(2), 114-132.
  • Gözler, A., Turan, B. N. ve Turan, M. B. (2020). Çocuk oyunlarının ilkokul öğrencilerinin sosyal beceri düzeylerine etkisi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(2), 186-201.
  • Güler, D. (2018). The evaluatıon of the sport preferences and tendencıes of chıldren ın Amasya. Turkey. European Journal of Physical Education and Sport Science, 4(4), 91- 98. http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.1228433
  • Güven, S. (2018). Çocukların oyun tercihleri üzerine bir çalışma. Turkish Studies Educational Sciences, 13(27), 795- 813. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.14335
  • Haçat, O. ve Topal, M. (2021). Geleneksel çocuk oyunlarının değerler eğitimindeki rolünün sınıf öğretmenlerinin görüşleri açısından değerlendirilmesi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 12(2), 558-575.
  • Hanbaba, L., ve Bektaş, M. (2012). Oyunla öğretim yönteminin hayat bilgisi başarısı ve tutumuna etkisi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 155-128.
  • Huizinga, J. (1949). Homo ludens: A study of the play- element in culture. Routledge & Kegan Paul.
  • Işıkoğlu, N., Bayraktaroğlu, E. ve Ayekın Dülger, D. N. (2021). Çocukların dijital olan veya dijital olmayan oyun tercihleri ve davranışları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 53, 150- 174. https://doi.org/10.9779/pauefd.758529
  • Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Akademi Yayıncılık.
  • Kostas, M. (2022). Real boys, sissies and tomboys: exploring the material-discursive intra-actions of football, bodies, and heteronormative discourses. British Journal of Sociology of Education, (43)1, 63-83. https://doi.org/10.1080/01425692.2021.1999790
  • Kukul, V. (2013). Oyunla ilgili tarihsel gelişimler ve yaklaşımlar. M. A. Ocak (Ed.), Eğitsel dijital oyunlar: Kuram, tasarım ve uygulama (s.20-31) içinde. Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Lousen, I., Arvidsen, J., & Pawlowski, C.S. (2024). Children’s play behaviour and engagement with the schoolyard environment. International Journal of Play, 13(4), 311-327. https://doi.org/10.1080/21594937.2024.2425532
  • Mıhladız, N., & Pepe, K. (2025). Ebeveynlerden çocuklara geleneksel çocuk oyunları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (74), 692-707. https://doi.org/10.21764/maeuefd.1551461
  • Miller, E., & Kuhaneck, H. (2008). Children’s perceptions of play experiences and play preferences: A qualitative study. American Journal of Occupational Therapy, 62(4), 407-415. https://doi.org/10.5014/ajot.62.4.407
  • Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2024). İlkokul Türkçe dersi öğretim programı. https://mufredat.meb.gov.tr/ProgramDetay.aspx?PID=663
  • Nicolopoulou, A. (1993). Play, cognitive development, and the social World: Piaget, Vygotsky, and Beyond. Human Development, 36(1), 1-13. https://doi.org/10.1159/000277285
  • Özer, F. (2020). İlkokul öğrencilerinin dijital oyun tercihlerinin eğitsel bir perspektiften incelenmesi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi(AUJEF), 4(4), 380- 398. https://doi.org/10.34056/aujef.801943
  • Öztabak, M. U. (2017). İlkokul 2. ve 3. sınıf öğrencilerinin oynadıkları oyunların incelenmesi. Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(3), 797- 822.
  • Özyürek, A. (2019). Yakın geçmişte çocukların oynadıkları oyun ve oyuncaklar. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 37, 105- 119. https://doi.org/10.35343/kosbed.536296
  • Özyürek A., Meriç, A. ve Meriç, E. (2016). The investigation of reasons for the toy preferences of children. International Journal of Family Child and Education, (8), 47-60. https://doi.org/10.17359/ACED.2016818367
  • Pala, F. K. ve Erdem, M. (2011). Dijital oyun tercihi ve oyun tercih nedeni ile cinsiyet, sınıf düzeyi ve öğrenme stili arasındaki ilişkiler üzerine bir çalışma. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 53-71.
  • Petrovskaa, S., Sivevskaa, D. ve Cackova, O. (2013). Role of the game in the development of preschool child. Procedia - Social and Behavioral Sciences 92, 880 – 884. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2013.08.770
  • Rothlein, L., & Brett, A. (1987). Children’s, teachers; and parents’ perceptions of play. Early Childhood Research Quarterly, 2(1), 45-53. https://doi.org/10.1016/0885-2006(87)90012-3
  • Seyrek, H. ve Sun, M. (2005). Okul öncesi eğitimde oyun. Müzik Eserleri Yayınları.
  • Siegmund, L. A., Naylor, J. B., Santo, A. S., ve Barkley, J. E. (2014). The effect of a peer on VO2 and game choice in 6–10 year old children. Frontiers in Physiology, 5, 1-10. https://doi.org/10.3389/fphys.2014.00202
  • Soylu, Z. S. ve Çelik, Y. (2025). İlkokul 3. ve 4. sınıf öğrencilerinin dijital oyun bağımlılıkları ile sorumluluk değeri kazanım düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 16(1), 1584-1611.
  • Sümbüllü, Y. Z., ve Altınışık, M. E. (2016). Geleneksel çocuk oyunlarının değerler eğitimi açısından önemi. Erzurum Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), 73-85.
  • Taheri, L. ve Chahian, G. (2015). Restoration of traditional children’s play in ıranian nomadic societies (case study of kohgilouyeh and boyer ahmad). Children, 2(2), 211–227. http://dx.doi.org/10.3390/children2020211
  • Temel, A. (2025). Türkiye’de ilköğretim-ortaöğretim düzeyinde yapılan geleneksel çocuk oyunları araştırmalarının analizi. Spor Eğitimi ve Bilim, 1(1), 1-13.
  • Temel, N., & Çelik, Y. (2022). Çocuk oyunlarının sosyal bilgiler dersi öğretim programı’ndaki becerilerin kazanılmasına katkısı yönünden incelenmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(35), 792-820. https://doi.org/10.35675/befdergi.791016
  • Yazıcıoğlu Çalışan H. ve Yıldız, R. (2024). Geleneksel çocuk oyunlarının ortaokul öğrencilerinin yaşam kalitesine etkisi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 18(3),456-465. http://dx.doi.org/10.61962/bsd.1563353
  • Yılmaz, A. (2019). Instagramda “çocuk ve oyun” etiketiyle yapılan paylaşımların incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 21(1-A), 7-22.
  • Yılmaz, A., & Pala, Ş. (2019). Opinions related to play concept of children in early childhood. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 9(3), 945-978. http://dx.doi.org/10.14527/pegegog.2019.030
  • Yılmaz, Z. B., Bağ, H. ve Yangın, S. (2024). Digital game habits of primary school students: A cross- country comparison. Journal of Education, Theory and Practical Research, 10(2), 132- 150.
Toplam 40 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Beden Eğitimi ve Eğitim Programlarının Geliştirilmesi, Alan Eğitimleri (Diğer)
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Muhammet Peksöz 0000-0002-4739-0224

Murat Vahdettin Karaköse 0000-0002-2239-7446

Gönderilme Tarihi 2 Eylül 2025
Kabul Tarihi 6 Aralık 2025
Yayımlanma Tarihi 29 Aralık 2025
Yayımlandığı Sayı Yıl 2025 Cilt: 2 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA Peksöz, M., & Karaköse, M. V. (2025). İlkokul Öğrencilerinin Oyun Tercihleri. Sinop Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 571-590.


Sinop Üniversitesi Eğitim Fakültesi tarafından çıkartılan Sinop Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi  HAZİRAN 2026  için makale kabulüne başlamıştır. Makale süreçleri sadece Dergi Park sistemi üzerinden işletilecek olup Makale Gönder  butonu üzerinden  makale kabul edilecektir. 

Açık Erişim Politikası: Bu dergi, araştırmaların kamuya ücretsiz olarak sunulmasının daha büyük bir küresel bilgi alışverişini desteklemesi ilkesiyle içeriğine anında açık erişim sağlar.

Open Access Policy: This journal provides immediate open access to its content on the principle that making research freely available to the public supports a greater global exchange of knowledge.

    NQpaluT.png     This work is licensed under CC BY-NC-ND 4.0