Çalışanların İş Sağlığı ve Güvenliği Açısından Eğitilmeleri

Öz

İş sağlığı ve güvenliği alanında en önemli konulardan biri eğitimdir. Çünkü iş sağlığı ve güvenliği bilincinin oluşması ancak buna ilişkin eğitim ile ger-çekleşir. Bu çalışmada, İş sağlığı ve güvenliği eğitimine ilişkin olarak İş Sağlığı Güvenliği Kanunu md. 17 ve Çalışanların İş Sağlığı ve Güvenliği Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik incelenmiştir. İş sağlığı güvenliği hem işveren hem de işçi açısından yükümlülüktür. Eğitimlerde işin çeşidine göre program yapılması, yer, araç gereç temin edilmesi gerekmektedir. Eğitim konusunda işverenin yükümlülüğü daha fazladır. İşveren hem eğitim sağlamakla, hem de işçilerin eğitime katılımlarını, eğitimin etkinliğini denetlemekle yükümlüdür. İş sağlığı ve güvenliği eğitimi neticesinde iş güvenliği bilincinin oluşması ile iş kazalarının önüne geçilmesi amaçlanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• : İş Sağlığı ve Güvenliği,İŞVEREN,İŞÇİ,EĞİTİM,İŞ KAZASI

Training of Employees in Terms of Occupational Health and Safety

Öz

Education is one of the most important issues in the field of occupational health and safety. Because the awareness of occupational health and safety occurs only with the training related to it. In this study, article 17 of Occupational Health and Safety Code and The Regulation on the Occupational Health and Safety Procedures and the Principles of the employees were examined. Occupational Health and safety is an obligation for both employer and employee. In the trainings, it is necessary to program according to the type of work, to provide place, tools and equipment. The employer has a high liability for training. The employer is obliged both to provide training and to control to participation of workers in training and the effectiveness of training. As a result of occupational health and safety training, it is aimed to create occupational safety awareness and prevent occupational accidents.

Anahtar Kelimeler

• Occupational Health and Safety,Employer,Employee,Training,Occupational Accident

Kaynakça

1. AKIN Levent, “İş Sağlığı ve Güvenliğinde İşyerinin Örgütlenmesi”, AÜHFD, c. 54, S. 1,2005.
2. AKIN Levent, “İş Sağlığı ve Güvenliği”, Üçüncü Yılında İş Yasası (Seminer Notları) Türk Toprak, Seramik, Çimento ve Cam Sanayii İşverenleri Sendikası, 21-25 Eylül 2005, Bodrum.
3. AKYİĞİT Ercan, İş Kanunu Şerhi, Ankara, Seçkin, 2008.
4. ARICI Kadir, İş Sağlığı ve Güvenliği Dersleri, Ankara, Tes-İş Eğitim Yayınları, 1999.
5. ATEŞ Zehra Gizem, “Biyogüvenlik Kanunu Çerçevesinde Hukuki Sorumluluk”, İstanbul Kültür Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Özel Hukuk Anabilim Dalı, Doktora Tezi, 2020.
6. BACAK Bünyamin, “İş Kazalarını Önlemede Eğitimin Önemi”, Mercek, Ekim 2003, s. 67-70.
7. BALKIR Zehra Gönül, “İş Güvenliğinde Eğitimin Önemi”, Mercek, Temmuz, 1997, s. 66-69.
8. BAYRAM Fuat, “Yeni İş Sağlığı ve güvenliği Mevzuatımıza Hakim olan İlkeler”, Legal İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, S. 7, 2005.

9. CANİKLİOĞLU Nurşen, “Geçici (Ödünç) İş İlişkisinin Tarafları Açısından Hukuki Sonuçları”, Türk İş Hukukunda Üçlü İlişkiler, Legal Vefa Toplantıları II, Nuri Çelik’e Saygı, İstanbul, Legal, 2008.
10. CILGA Erten, “İş Sağlığı ve güvenliğinde Yeni Dönem”, Mercek, Nisan, 2004, s. 110-113.
11. ÇELİK Nuri, İş Hukuku Dersleri, İstanbul, Beta, 2010.
12. ÇENBERCİ Mustafa, İş Kanunu Şerhi, Ankara, Olgaç Matbaası, 1986.
13. DEMİRBİLEK Tunç, İş Güvenliği Kültürü, İzmir, Legal, 2005.
14. EKMEKÇİ Ömer, 4857 Sayılı İş Kanunu’na Göre İş Sağlığı ve güvenliği konusunda İşyeri Örgütlenmesi, İstanbul, Legal, 2005.
15. EKMEKÇİ Ömer, “İş Sağlığı ve güvenliği Eğitiminin Usul ve Esasları”, Mercek, Ocak, 2006, s. 100-107.
16. EKMEKÇİ Ömer, “Ana Hatlarıyla İş Sağlığı ve Güvenliği Yasa Tasarısı Taslağı”, Çimento İşveren Dergisi, Mayıs-Haziran 2008.
17. EKONOMİ Münir, İş Hukuku, Cilt 1, Ferdi İş Hukuku, İstanbul, Teknik Üniversite Matbaası, 1980.
18. ERGİN Berin “İş Sağlığı ve Güvenliği Açısından Türkiye Geneli”, Prof. Dr. A. Can Tuncay’a Armağan, İstanbul, Legal, 2005.
19. EYRENCİ Öner/TAŞKENT Savaş/ULUCAN Devrim, Bireysel İş Hukuku, İstanbul, Legal, 2006.
20. GÜNAY Cevdet İlhan, İş Davaları, Ankara, Yetkin yayınları, 2008.
21. İNCİROĞLU Lütfi, Güncel Yargıtay Kararları Işığında Açıklamalı Yeni İş Kanunu, İstanbul, Legal, 2006.
22. İNCİROĞLU Lütfi, İşçi ve İşverenin Hukuk, ve Cezai Sorumlulukları, İstanbul, Legal, 2008.
23. KILIÇ Leyla, İşverenin İş Sağlığı ve Güvenliğini Sağlama Hükümlülüğü ve Sorumluluğu, Ankara, Yetkin Yayınları, 2006.
24. KILIÇOĞLU Mustafa/ŞENOCAK Kemal, İş Kanunu Şerhi Cilt 2, İstanbul, Legal, 2008.
25. MOLLAMAHMUTOĞLU Hamdi, İş Hukuku, Ankara, Turhan Kitabevi, 2008.
26. NARMANLIOĞLU Ünal, “Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisinden Doğan Sorumluluklar”, Türk İş Hukukunda Üçlü İlişkiler, Legal Vefa toplantıları II, Nuri Çelik’e Saygı, İstanbul, Legal, 2008.
27. ODAMAN Serkan, “İş Sağlığı ve Güvenliği Açısından Tarafların Önemli Hak ve Yükümlülükleri”, Legal İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, S. 11, 2006, s. 880-897.
28. ÖZDEMİR N. Kemal, “4857 Sayılı İş Yasası İş Sağlığı ve güvenliği Hükümlerinin Değerlendirilmesi”, İstanbul Barosu Yayınları, 2004.
29. SERATLI Gaye Burcu, “4857 Sayılı İş Kanunu’na Göre İş Sağlığı ve Güvenliği”, Legal İş Hukuku ve sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, S. 7, 2005.
30. SÜZEK Sarper, İş Güvenliği Hukuku, Ankara, Savaş Yayınları, 1985.
31. SÜZEK Sarper, İş Hukuku, 6. Baskı, İstanbul, Beta, 2010.
32. SÜZEK Sarper, “İş Sağlığı ve Güvenliği Konusunda Somut Çözüm Önerileri”, Prof. Dr. Turhan Esener’e Armağan, Ankara, 2000.
33. SÜZEK Sarper, “İşçilerin iş Sağlığı ve Güvenliği Hakları ve Yükümlülükleri”, Legal İş ve sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, S. 6, 2005.
34. SÜZEK Sarper, “İşverenlerin İş Sağlığı ve güvenliği Konusundaki Yükümlülükleri”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi, 30. Yıl Armağanı.
35. TUNCAY Can, “ AB’ne Üyelik Sürecinde İş Sağlığı ve Güvenliği Mevzuatının Uyumu ve Yeni Yönetmelikler”, Tisk ve Peryön Tarafından Düzenlenen İş Sağlığı ve Güvenliği Mevzuatındaki Değişiklikler ve İşveren Yükümlülükleri, 24.02.2004.
36. TUNÇOMAĞ Kenan/CENTEL Tankut, İş Hukukunun Esasları, İstanbul, Beta, 2008.
37. ULUSAN İlhan, Borçlar Hukuku ve İş Hukuku Açısından İşverenin İşçiyi Gözetme Borcu, İstanbul, Kazancı, 1990.
38. URHANOĞLU CENGİZ İştar, “İşverenin İş Sağlığı ve güvenliği Yükümlülüklerine Aykırı Davranışının Yaptırımı Olarak İşin Durdurulması veya İşyerinin Kapatılması”, Prof. Dr. Sarper Süzek’e Armağan, İstanbul, Beta, 2011.