Investigating Attitudes towards Refugee Students based on Several Variables: Revised Version of Refugee Student Attitude Scale

Abstract

The immigration movement sometimes causes a sudden demographic complexity for countries and then leads to the development and implementation of urgent public policies. The most important one of these urgent policy areas in the long term is education. Countries, especially in cases of foreign migration, international aid organizations provide food, shelter, heating, and so on at the first place, and then aim to ensure linguistic, cultural, and social cohesion of migrants. At this stage, the contribution of hosting teachers and school administrators to attitudes towards migrants and inclusive education policies is a key to the efficient functioning of the process. In this study, attitudes towards refugee students of teachers from Sanliurfa, one of Turkey's most populated-refugee cities, is investigated based on several variables. For the purpose, Refugee Student Attitude Scale (RSAS), developed by Sağlam and Kanbur (2017), was updated via EFA and CFA analyzes and then analyzed by MANOVA. It was found that attitudes of the young female teachers towards “communication” and “adaptation” were higher than male teachers; in contrast, male teachers working for long years were better in their “communication” and “competency” attitudes than female teachers. Furthermore, teachers with many years of teaching experience who have refugee students in their classs have higher in “communication” and “adaptation” attitudes.

Keywords

• Migration Policy,Teacher Attitudes,Refugee Education,Inclusive Education

Mülteci Öğrencilere Yönelik Tutumların Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi: Revize Edilmiş Mülteci Öğrencilere Yönelik Tutum Ölçeği

Öz

Göç hareketi, devletler açısından bazen ani bir demografik karmaşıklığa sebep olur ve akabinde acil kamu politikalarının geliştirilmesine ve uygulanmasına yol açar. Uzun vadede etkisini gösteren bu acil politika alanlarından en önemlisi ise eğitimdir. Devletler özellikle dış göç durumlarında uluslararası yardım kuruluşları ile gıda, barınma, ısınma vb. ihtiyaçları ilk aşamada sağlarken ardından eğitim desteklerine geçerek göç edenlerin dilsel, kültürel ve toplumsal uyumunun sağlanmasını hedefler. Bu aşamada ev sahibi öğretmenlerin, okul yöneticilerinin göç edenlere karşı sahip olduğu tutum ve kapsayıcı eğitim politikalarına katkıları sürecin verimli işlemesinde kilit noktadır. Bu çalışmada Türkiye’nin en yoğun mülteci oranın olduğu illerden biri olan Şanlıurfa’da görev yapan öğretmenlerin mülteci öğrencilere ilişkin tutumları ve boyutlarının öğretmenlerin çalışma yılı, cinsiyet, sınıfta ve okulda mülteci öğrenci varlığı değişkenleri açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, Sağlam ve Kanbur (2017) tarafından geliştirilen MÖTÖ AFA ve DFA analizlerine tabi tutularak güncellenmiş ve daha sonra MANOVA yöntemi kullanılarak analizler yapılmıştır. Çalışma sonuçlarına göre genç kadın öğretmenlerin “iletişim” ve “uyum” tutumlarının yüksek olduğu, uzun yıllar görev yapan erkek öğretmenlerin ise “iletişim” ve “yeterlik” tutumlarında iyi oldukları saptanmıştır. Sınıflarında mülteci öğrencileri olan ve uzun yıllar öğretmenlik deneyimine sahip öğretmenlerin “iletişim” ve “uyum” tutumlarının sınıflarında mülteci öğrencileri olmayan öğretmenlere göre daha yüksek olduğu bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Göç Politikası,Öğretmen Tutumları,Mülteci Eğitimi,Kapsayıcı Eğitim

References

1. Alpaydın, Y. (2017). An analysis of educational policies for school-aged Syrian refugees in Turkey. Journal of Education and Training Studies, 5(9), 36-44.
2. Bentler, P. M. (1990). Comparative fit indexes in structural models. Psychological Bulletin, 107, 238-246.
3. Bentler, P. M. ve Hu, P. (1995). EQS: Structural Equations Program Manual. Los Angeles, CA: BMPD Statistical Software.
4. Browne, M. W. ve Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen ve J. S. Long (Eds.). Testing Structural Equation Models (pp. 136–162). Thousand Oaks, CA: Sage.
5. Büyüköztürk, Ş. (2009). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık
6. Çatalbaş, G. K. ve Yarar, Ö. (2015). Türkiye’de bölgeler arası iç göçü etkileyen faktörlerin panel veri analizi ile belirlenmesi. The Journal of Operations Research, Statics, Econometrics and Management Information Systems, 3(1), 99-117.
7. Çoşkun, İ. ve Emin, M. N. (2016). Türkiye’deki Suriyelilerin eğitimde yol haritası. Fırsatlar ve zorluklar. SETA Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı: İstanbul. Erişim adresi: http://file.setav.org/Files/Pdf/20160906135243_turkiyedeki-suriyelilerin-egitiminde-yol-haritasi-pdf.pdf
8. Düşkün, Y. (2016). Türkiye’de Ortaöğretimde Kapsayıcı Eğitim Durum Analizi. Eğitim Reformu Girişimi. İstanbul: İmak Ofset, 18.

9. Dryden-Peterson, S. (2011) Refugee Education: A Global Review. Retrieved from https://www.unhcr.org/hu/wpcontent/uploads/sites/21/2016/12/Dryden_Refugee_Education_Global-Rvw.pdf
10. IBM Corp. (2013). IBM SPSS Statistics for Windows (Version 22.0). Armonk, NY: IBM Corp.
11. Kardeş, S. ve Akman, B. (2018). Suriyeli mültecilerin eğitimine yönelik öğretmen görüşleri. İlköğretim Online, 17(3), 1224-1237.
12. Kline, R. B. (2011). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. Guilford press.
13. Kılcan, B., Çepni, O. ve Kılınç, A. Ç. (2017). Mülteci öğrencilere yönelik tutum ölçeğinin geliştirilmesi. Journal of Human Sciences, 14(2), 1045-1057.
14. Konak RAM, (2018). İzmir ili Konak ilçesi ilkokullarındaki öğretmen ve öğrencilerin, Suriyeli öğrencilere yönelik sosyal kabul düzeylerinin tespit edilmesi. Erişim adresi: http://konakram.meb.k12.tr/meb_iys_dosyalar/35/01/164246/dosyalar/2018_10/08115626_YZMYR_YLY_KONAK_YLYESY_04.10.2018.pdf
15. Miserez-Willday, D. (Ed.). (1988). Refugees-the Trauma of Exile: The Humanitarian Role of Red Cross and Red Crescent. Martinus Nijhoff Publishers.
16. Muthén, L. K. ve Muthén, B. O. (2012). Mplus User's Guide (Seventh Edition). Los Angeles, CA: Muthén & Muthén.
17. Öğretmen Yetiştirme Genel Müdürlüğü, Kapsayıcı Eğitim Projesi http://oygm.meb.gov.tr/www/kapsayici-egitim-projesi-inclusive-education/icerik/679
18. Özcan, A. (2018). Çokkültürlülük bağlamında Türkiye’nin Suriyeli öğrencilere yönelik eğitim politikası. PESA Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(1), 17-29. Retrieved from http://dergipark.gov.tr/pesausad/issue/36449/412788
19. Sağlam, H. İ. ve İlksen Kanbur, N. (2017). Sınıf öğretmenlerinin mülteci öğrencilere yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Sakarya University Journal of Education, 7(2), 310-323.
20. Taylor, S. ve Sidhu, R. K. (2012). Supporting refugee students in schools: What constitutes inclusive education? International Journal of Inclusive Education, 16(1), 39-56.
21. Tucker, L. R. ve Lewis, C. (1973). A reliability coefficient for maximum likelihood factor analysis. Psychometrika, 38, 1–10.