UML ile Sanal Kampüs Modellemesi

Öz

Bu çalışmada animasyonlar, görüntülü konferanslar, mobil teknolojiler ve artırılmış gerçeklik ile desteklenen öğrenci odaklı web tabanlı bir uzaktan eğitim sistemi için birleşik modelleme dili (Unified Modeling Language – UML) ile sanal kampüs modellenmesi gerçekleştirilmiştir. Sanal Kampüs modeli 4+1 bakışı içerir ve yazılım sürecinin aşamaları farklı UML diyagramları ile modellenir. Analiz ve tasarım aşamasında iyi bir modelleme yazılım sürecinde doğabilecek problemleri önler. Teknolojik yenilikler ile desteklenmiş web tabanlı bir uzaktan eğitim sistemi maliyet avantajları ile birleştiğinde ideal bir eğitim modeli olmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• İnternet tabanlı uzaktan eğitim
• sanal kampüs
• uml

Virtual Campus Modeling with UML

Öz

In this study, virtual campus model for student centered and web-based distance education system is carried out using unified modeling language (UML) supported by animations, video conferencing, mobile technologies and augmented reality. The model contains 4+1 views. The phases of the software process of the model are modeled with the different UML diagrams. In this model, firstly, actors of the model are described and actors and their roles are demonstrated by state diagrams. Then, use case diagrams and class diagrams are shown. In addition, events and the sequence of activities are displayed by activity diagrams. Finally, hardware components and nodes are depicted by deployment diagrams. Making a good modeling during the design and analysis phase, avoids problems that may arise in the software process. Web-based system supported by technological innovations is an ideal educational model when combined with the cost advantages of distance education.

Anahtar Kelimeler

• Uml
• Web-Based Distance Learning
• Virtual Campus

Kaynakça

1. Alkan, C., Deryakulu, D. ve Şimşek, N., 1995, Eğitim Teknolojisine Giriş: Disiplin, Süreç, Ürün. Önder Matbaacılık Ltd.Şti., Ankara.
2. Altunçekiç, A. ve Aksu, L., 2011, Web Destekli Öğrenme Ortamlarının İnternet Kullanımına Yönelik Tutum Düzeyleri Üzerine Etkisi, Kastamonu Eğitim Dergisi, 19 (1), 239–250.
3. Aslantürk, O. (2002). Bir Web tabanlı uzaktan eğitim sisteminin tasarlanması ve gerçekleştirilmesi. Yayımlanmamış yüksek mühendislik tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
4. Barış, M. F. ve Çankaya, P., 2016, Opinions of academic staff about distance education, International Journal of Human Sciences, 13(1), 399-413.
5. Carswell, A.D. ve Venkatesh, V. (2002). Learner outcomes in an asynchronous distance education environment. International Journal of Human-Computer Studies, 56(5), 475-494.
6. Kovacic, B. ve Skocir, Z., 2003, Development of Distance Learning System Based on Dialogue, EUROCON 2003, Ljubljana, Slovenia, 224–228.
7. Mishra, J. and Mohanty, A., 2011, Software Engineering, Pearson Education India, 123–125.
8. Şahan, H. H. (Editör: DEMİREL, Ö.), 2005, İnternet Temelli Öğretim, Eğitimde Yeni Yönelimler, Ankara: Pegem A Yayıncılık, 223–233.

9. Torkul, O., Cedimoğlu, İ. H. ve Cesur, M. R., 2013, Bilgi çağı öğretim modeli, Ulusal Uzaktan Eğitim ve Teknolojileri Sempozyumu, Konya, 182–186.
10. Uymaz, S. A., 2007, UML ile sanal kampüs modellemesi, Yüksek lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya, 2–99.
11. Uzunboylu, H., 2008, Öğretim Teknolojileri ve Materyal Tasarımı, Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık, 199–201.
12. Yıldırım, S., Temur, N., Kocaman, A. ve Göktaş, Y., 2004, What makes a good LMS: An analytical approach to assessment of LMSs, Ithet 2004: Proceedings of the Fifth International Conference on Information Technology Based Higher Education and Training, 125–130.
13. Yorgancı, S., 2015, Web tabanlı uzaktan eğitim yönteminin öğrencilerin matematik başarılarına etkileri, K. Ü. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23 (3), 1401-1420.
14. Yücel, S. A., 2006, E-learning approach in teacher training, Turkish Online Journal of Distance Education-TOJDE, 7(4), 123-131.