Luchino Visconti’nin (Yeni) Gerçekçi Tutku’su
Öz
Sinemasal anlatılarda çoğunlukla erkeklerin hikâyelerine yer verilmekte kadın karakterler ikinci planda kalmaktadır. Bu kadın karakterler de toplumsal cinsiyete dair kabul edilen öngörülerin sınırları içinde beyazperdede boy göstermektedir. Toplumsal cinsiyete dair temsillerde hassas davranan, az da olsa egemen söylemin çizdiği sınırların dışına çıkan/çıkabilen yönetmenlerin olması kuşkusuz umut vericidir. Bu çalışmada Luchino Visconti’nin Tutku (Ossessione, 1943) filminde kadına “görece daha özgür” bir alan açılıp açılmadığı anlatı ve sinematografi göz önünde bulundurularak metin çözümlemesi yöntemi ile değerlendirilmektedir. Kimilerine göre “yeni gerçekçi sinema” kimilerine göre ise “gerçekçi sinema” olarak değerlendirilen bu filmde erkek egemen söylemin inşa edilip edilmediği, kadınların nasıl temsil edildiği, bu temsillerin ne kadar gerçeğe yakın olduğu feminist sinema kuramı tartışmaları çerçevesinde ele alınmaktadır. Visconti’nin kullandığı sinema dili “kadın olmanın” anlamını nasıl inşa ediyor sorusu araştırmanın çıkış noktasıdır. Sadece İtalyan sinemasının değil dünya sinemasının da önemli yönetmenlerinden/auteurlerinden biri olan Luchino Visconti’nin ele alınan bu filminde kadın temsilinin “gerçekçi” olduğu ileri sürülmektedir. Filmin döneme/içinde bulunduğu çağa tanıklık etme “görevini üstlenmiş” anlatısında aynı duyarlılığı “kadınlığa/kadın olmaya dair” temsillerde de sergilediği; kadınları arzularıyla, çelişkileriyle seyirciye sunduğu düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abisel, N., & Eryılmaz, T. (2011). Sinemanın Çağdaşlaşması: Yeni Gerçekçilik, Yeni Dalga. Sinema Araştırmaları: Kuramlar, Kavramlar, Yaklaşımlar. (Der. M. İri). İstanbul: Derin. 24-62.
- Bondanella, P. (2001). Italian Cinema from Neo-realism to the Present. New York: Continuum.
- Cottino-Jones, M. (2010). Women, Desire, and Power in Italian Cinema. United States of America: Palgrave Macmillan
- Daldal, A. (2003). Art, Politics and Society: Social Realism in Italian and Turkish Cinemas. İstanbul: Isis.
- Ekici, A. (2012). Sicilya Tutkusu Yeri Sarsıyor. Oğuz Onaran İçin… Sinemada Hayat Var. (Der. S. Büker & S. R. Öztürk). Ankara: De Ki. 59-66.
- Gledhill, C. (2017). Tür ve Toplumsal Cinsiyet: Pembe Dizi Örneği. Temsil: Kültürel Temsiller ve Anlamlandırma Uygulamaları (Der. S. Hall), (Çev. İ. Dündar). İstanbul: Pinhan. 441-506.
- Hall, S. (2017). Temsil İşi. Temsil: Kültürel Temsiller ve Anlamlandırma Uygulamaları (Der. S. Hall), (Çev. İ. Dündar). İstanbul: Pinhan. 21-98.
- Hennessey, B. (2021). Luchino Visconti and the Alchemy of Adaptation. Albany: University of New York.
- Kaplan, E. A. (2000). Women and Film: Both Sides of The Camera. London & New York: Routledge.
- Korte, W. F. (1971). Marxism and formalism in the Films of Luchino Visconti. Cinema Journal, 11(1), 212. (https://www.jstor.org/stable/1225346?seq=1#metadata_info_tab_contents) (Erişim tarihi: 24 Temmuz 2022).