Imagine Filmi Ekseninde Romantik Bakışla Fenomenolojik Bir Film Düşünme Pratiği

When focusing on the context of cinema and philosophy, movies are considered as an important form of qualified thinking process. In this qualitative study, which is based on the assumption that cinema has strengths in interpreting some concepts and methods of philosophy, the cases where the phenomenological method intersects with the romantic view are analyzed through a film. The adventure of the romantic gaze, which coincides with the fragmentation of seeing, is discussed in the context of the subject-object relationship of phenomenology. The movie Imagine (2012), which includes the imagination lessons given by a visually impaired teacher to visually impaired students, was chosen as the research object and sample of this study with the purposeful sampling technique on the axis of scope and limitation. Based on the analysis and analysis, it is possible to evaluate and claim that cinema, as a form that produces a similarity to the world of imagination within the relationship between cinema and philosophy, in the axis of the relationship between the theoretical framework and the filmic text, is powerful as a ground for philosophy. Moreover, on the ground of ontology, it is seen as a result of the study that techniques such as phenomenological method, suspension and transcendental experience can be embodied in film-thinking practice.

Sinema ve felsefe bağlamına odaklanıldığında filmler, nitelikli düşünme sürecinin önemli bir formu olarak değerlendirilmektedir. Sinemanın felsefenin bazı kavram ve yöntemlerini yorumlamada güçlü yanları bulunduğu varsayımına dayanan yalın sav üzerine kurulu bu nitel çalışmada fenomenolojik yöntemin romantik bakışla kesiştiği durumlar, bir film üzerinden analiz edilmektedir. Romantik bakışın görmenin fragmanlaşmasıyla çakışan serüveni, fenomenolojinin özne-nesne ilişkisi bağlamında ele alınmaktadır. Görme engelli bir öğretmenin kendisi gibi görme engelli öğrencilere verdiği hayal kurma derslerini içeren Imagine (2012) filmi, kapsam ve sınırlılık ekseninde amaçlı örneklem tekniği ile bu çalışmanın araştırma nesnesi ve örneklemi olarak seçildi. Yapılan çözümlemeden ve analizden hareketle, kuramsal çerçeve ve ele alınan filmsel metin arasındaki ilişki ekseninde sinema ve felsefe ilişkisi içerisinde hayal âleminin bir benzerini üreten bir form olarak sinemanın felsefe yapılacak bir zemin olarak güçlü olduğu değerlendirmesini yapmak ve iddia etmek mümkündür. Dahası varlıkbilim zemininde fenomenolojik yöntemin askıya alma ve transandantal deneyim gibi tekniklerin, film-düşünme pratiğinde somutlaştırılabildiği yapılan çalışma sonucunda görülmektedir.