NIC ÜLKELERİNDE POLİTİK İSTİKRAR VE EKONOMİK BÜYÜME İLİŞKİSİ

Öz

Politik istikrar, siyasi dalgalanmaların yoğun olarak yaşandığı ve demokratikleşme sürecini tamamlayamamış gelişmekte olan ülkeler için büyük öneme sahiptir. Politik istikrarı/istikrarsızlığı ölçmek oldukça zordur. Fakat dünya bankası tarafından yayınlanan politik istikrar ve şiddet terör olmaması endeksi birçok bileşeni bir araya getiren oldukça güçlü bir endekstir. Bu çalışma, büyüme ile politik istikrar arasındaki ilişkiyi 2002-2017 döneminde Yeni Sanayileşen Ülkeler için Konya (2006) bootstrap panel nedensellik testi ile incelemiştir. Sonuçlar, Endonezya ve Türkiye’de büyümeden politik istikrara doğru tek yönlü nedensellik olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Büyüme,Bootstrap Nedensellik,politik istikrar

Kaynakça

1. AISEN, A., & VEIGA, F. J. (2013). How does political instability affect economic growth?. European Journal of Political Economy, 29, 151-167.
2. AL, İ., & BELKE M. (2018) politik istikrarsızlık ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki: MENA ülkeleri için panel nedensellik analizi, UİİİD-IJEAS, 2018 (Prof. Dr. Harun Terzi Özel Sayısı):271-286 ISSN 1307-9832.
3. ALESINA, A., & PEROTTI, R. (1996). Income distribution, political instability, and investment. European economic review, 40(6), 1203-1228.
4. ALESINA, A., ÖZLER, S., Roubini, N., & Swagel, P. (1996). Political instability and economic growth. Journal of Economic growth, 1(2), 189-211.
5. ARSLAN, Ü. (2011). Siyasi istikrarsizlik ve ekonomik performans: Türkiye örneği, Ege Akademik Bakış, 11(1), 73-80.
6. ASTERIOU, D., & PRICE, S. (2001). Political instability and economic growth: UK time series evidence. Scottish Journal of Political Economy, 48(4), 383-399.
7. BAKLOUTI, N., & BOUJELBENE, Y. (2018). The nexus between democracy and economic growth: evidence from dynamic simultaneous-equations models. Journal of the Knowledge Economy, 9(3), 980-998.
8. BARRO, R. J. (1991). Economic growth in a cross section of countries. The quarterly journal of economics, 106(2), 407-443.

9. BREITUNG, J. (2005). A parametric approach to the estimation of cointegration vectors in panel data. Econometric Reviews, 24(2), 151-173.
10. BREUSCH, T. S., & PAGAN, A. R. (1980). The Lagrange multiplier test and its applications to model specification in econometrics. The Review of Economic Studies, 47(1), 239-253.
11. CAMPOS, N. F., & KARANASOS, M. G. (2008). Growth, volatility and political instability: Non-linear time-series evidence for Argentina, 1896–2000. Economics Letters, 100(1), 135-137.
12. CAMPOS, N. F., & NUGENT, J. B. (2002). Who is afraid of political instability?. Journal of Development Economics, 67(1), 157-172.
13. CARMIGNANI, F. (2003). Political instability, uncertainty and economics. Journal of Economic Surveys, 17(1), 1-54.
14. CHU, H. P. (2012). Oil consumption and output: What causes what? Bootstrap panel causality for 49 countries. Energy policy, 51, 907-915.
15. DEMIRGİL, H. (2011). Politik istikrarsızlık, belirsizlik ve makroekonomi: Türkiye örneği (1970-2006). Marmara University Journal of the Faculty of Economic & Administrative Sciences, 31(2).
16. FENG, Y. (1997). Democracy, political stability and economic growth. British Journal of Political Science, 27(3), 391-418.
17. GÜR, T. H., & AKBULUT, H. (2012). Gelişmekte olan ülkelerde politik istikrarın ekonomik büyüme üzerine etkisi. Sosyoekonomi, 17(17).
18. GURGUL, H., & LACH, Ł. (2013). Political instability and economic growth: Evidence from two decades of transition in CEE. Communist and Post-Communist Studies, 46(2), 189-202.
19. HSUEH, S. J., HU, Y. H., & TU, C. H. (2013). Economic growth and financial development in Asian countries: a bootstrap panel Granger causality analysis. Economic Modelling, 32, 294-301.
20. JONG-A-PIN, R. (2009). On the measurement of political instability and its impact on economic growth. European Journal of Political Economy, 25(1), 15-29.
21. KALAY, M., & ÇETİN, D. (2016). Afrika Ülkelerinde Politik İstikrar ve Ekonomik Büyüme. Itobiad: Journal of the Human & Social Science Researches, 5(7).
22. KAR, M., NAZLIOĞLU, Ş., & Ağır, H. (2011). Financial development and economic growth nexus in the MENA countries: Bootstrap panel granger causality analysis. Economic modelling, 28(1-2), 685-693.
23. KARTAL, G., & ÖZTÜRK, S. (2017). Türkiye’de politik istikrarsızlık ve ekonomik büyüme ilişkisi, Ömer Halisdemir Üniversitesi 2017 Cilt- iktisadi ve idari bilimler fakültesi dergisi, Cilt-Sayı:10(4) ss: 250-270
24. KÓNYA, L. (2006). Exportsandgrowth: Granger causality analysis on OECD countries with a panel data approach. Economic Modelling, 23(6), 978-992.
25. LEAHY, J. V., & WHITCD, T. M. (1996). The EfFcct of Uncertainty on Invest ment: Some Stylized Facts, Journal of Money. Crédit and Banking, 28.
26. LENSINK, R., HERMES, N., & MURINDE, V. (2000). Capital flight and political risk. Journal of international Money and Finance, 19(1), 73-92.
27. LEVINE, R., & RENELT, D. (1992). A sensitivity analysis of cross-country growth regressions. The American economic review, 942-963.
28. LIPSET, S. M. (1960). The social bases of politics. Baltimore: The Johns Hopkins UniversityPress.
29. MENYAH, K., NAZLIOĞLU, S., & WOLDE-RUFAEL, Y. (2014). Financial development, trade openness and economic growth in African countries: New insights from a panel causality approach. Economic Modelling, 37, 386-394.
30. PARLAKYILDIZ, F. M. (2015). Makro ekonomik ve politik istikrarsızlığın ekonomik performans üzerine etkisi: Latin Amerika örneği. Çukurova Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(2), 1-11.
31. PERSSON, T., & TABELLINI, G. (1994). Is inequality harmful for growth?. The American economic review, 600-621.
32. PESARAN, M. H. (2004). General diagnostic tests for cross section dependence in panels. Journal of Econometrics 142, 50–93.
33. PESARAN, M. H. (2006). Estimation and inference in large heterogeneous panels with a multifactor error structure. Econometrica, 74(4), 967-1012.
34. PESARAN, M. H., & YAMAGATA, T. (2008). Testing slope homogeneity in large panels. Journal of Econometrics, 142(1), 50-93.
35. PESARAN, M. H., ULLAH, A., & YAMAGATA, T. (2008). A bias‐adjusted LM test of error cross‐section independence. The Econometrics Journal, 11(1), 105-127.
36. SANDERS, D. (1981). Patterns of political instability. Macmillan.
37. ŞANLISOY, S., & KÖK, R. (2010). Politik istikrarsızlık-ekonomik büyüme ilişkisi: Türkiye örneği (1987–2006). Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 25(1), 101-125.
38. SWAMY, P. A. (1970). Efficient inference in a random coefficient regression model. Econometrica: Journal of the Econometric Society, 311-323.
39. TABASSAM, A. H., HASHMI, S. H., & REHMAN, F. U. (2016). Nexus between political instability and economic growth in Pakistan. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 230, 325-334.
40. TANG, C. F., & ABOSEDRA, S. (2014). The impacts of tourism, energy consumption and political instability on economic growth in the MENA countries. Energy Policy, 68, 458-464.
41. TELATAR, F. E. (2003). Türkiye''de politika değişkenliği ile ekonomik büyüme arasındaki nedensellik ilişkileri 1986-2001. Iktisat Isletme ve Finans, 18(211), 71-91.
42. UDDIN, M. A., ALİ, M. H., & MASIH, M. (2017). Political stability and growth: An application of dynamic GMM and quantile regression. Economic Modelling, 64, 610-625.
43. VENIERIS, Y. P., & GUPTA, D. K. (1986). Income distribution and sociopolitical instability as determinants of savings: a cross-sectional model. Journal of Political Economy, 94(4), 873-883.
44. VITA, D. G. & LAWLER, K., (2004) Chapter I Foreign Direct Investment and its Determinants: A Look to the Past, A View to the Future. Kehal, H. (Ed.). Foreign investment in developing countries. Springer.
45. YALÇINKAYA, Ö., & KAYA, V. (2017). Politik istikrarın/istikrarsızlığın ekonomik büyüme üzerindeki etkileri: dünyanın en büyük ilk yirmi ekonomisi üzerinde bir uygulama (1996-2015). Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(2), 277-298.