ALMANCA ÖĞRETMEN ADAYLARININ ALMANCA DİNLEME VE KONUŞMA BECERİLERİNE İLİŞKİN METAFORİK ALGILARI

Öz

Bu araştırmada Almanca öğretmen adaylarının dinleme ve konuşma becerilerine ilişkin algılarını hangi metaforlarla ortaya koydukları ve ortaya çıkan metaforların gerekçeleri, metaforlara bağlı olarak oluşturulan kategorilerin ortak özellikleri ve olumlu, olumsuz metaforlar belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomoloji deseni kullanılmıştır. Araştırma verileri araştırmacı tarafından hazırlanan bir form aracılığıyla toplanmıştır. Formda adayların becerilere ilişkin metaforik algılarını ve gerekçelerini belirlemek amacıyla tamamlanması gereken iki cümle yer almaktadır. Bu cümleler “…, Bana göre konuşma becerisi…gibidir, çünkü…, Bana göre dinleme becerisi…gibidir, çünkü…“ şeklindedir. Elde edilen veriler içerik analizi yapılarak değerlendirilmiştir. Her bir beceri için ayrı ayrı analizler yapılmıştır. Çalışmada dinleme becerisine ilişkin 48 metafor altında “duyarak öğrenme, anlamanın güç olması, dikkat gerektirmesi, eğlenceli, önemli olması ve süreklilik gerektirmesi” olmak üzere altı kategori; konuşma becerisine ilişkin 60 metafor altında “zor olması, başaramama, konuşabilmenin haz vermesi, pratik gerektirmesi, düşünce aktarımı, farklı kelime kullanma, kendini sınamak, en önemli olması, sevmenin gerekmesi, başlangıcının zor olması” olmak üzere on kategori geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Dinleme becerisi,konuşma becerisi,Almanca Öğretimi

Kaynakça

1. Büyüköztürk, Ş. & Kılıç Çakmak, E. & Akgün, Ö. E.& Karadeniz, Ş.& Demirel, F. (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, 6. Baskı, Ankara: Pegem Akademi.
2. Cropley, A. (2002). Qualitive research methods: An introduction for students of psychology and education. University of Latvia: Zinatne.
3. Güneş, F. (2013). Türkçe Öğretimi Yaklaşımlar ve Modeller, Ankara: Pegem Akademi.
4. Gündüz, O. (2013). Konuşma Eğitimi, Kırkkılıç&Akyol (Ed.) İlköğretimde Türkçe Öğretimi içinde, (3. Baskı). S.93-133. Ankara: Pegem Akademi.
5. Hallet W. und Königs, F. (2010). Handbuch Fremdsprachendidaktik, Seelze: Klett Verlag.
6. Karaman, F. (2018). Almanca Öğretmen Adaylarının Almancayı Öğretme Kaygısı, Social Sciences Studies Journal, 4(21), ss. 2583-2588.
7. Kuş, E. (2003). Nicel-Nitel Araştırma Teknikleri, Ankara: Anı Yayıncılık.
8. Miles, M.B., & Huberman, A.M. (1994). Qualitative data analysis. Thousand Oaks, CA: Sage.

9. Özkan, E. (2016). Öğretmen Adaylarının “Konuşma” Kavramına İlişkin Metaforik Algıları, 20-25. 3 rd International Congress on Social Sciences, China to Adriatic, Antalya, Turkey, October, 27-30.
10. Patton, Michael Quinn (2014). Nitel Araştırma ve Değerlendirme Yöntemleri (çeviri editörü. Bütün, M&Demir, S. B.), Ankara: Pegem Akademi.
11. Saban, A.(2008). İlköğretim I. Kademe Öğretmen ve Öğrencilerinin Bilgi Kavramına İlişkin Sahip Oldukları Zihinsel İmgeler, İlköğretim Online, 7(2), 421-455.
12. Twain, M. (2014). Ürkütücü Bir Dil, Almanca, (çev. Mehmet Halit Atli), Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 24(2), ss. 19-29).
13. Ungan, S. (2013). Dinleme Eğitimi, Kırkkılıç&Akyol (Ed.) İlköğretimde Türkçe Öğretimi içinde, (3. Baskı). S.135-161. Ankara: Pegem Akademi.
14. Yıldırım, Ali & Şimşek, Hasan (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, 6. Baskı, Ankara: Seçkin yayıncılık.
15. Yıldız, Ümit (2015). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Dil Becerilerine Yönelik Öğrenci ve Öğretmen Görüşleri, International Journal of Languages’ Education and Teaching, 3(1), ss. 429-443.
16. Yılmaz, D.& Sakarya Maden, S. (2016). Dil Öğrenim Sürecinde Almanca Öğretmen Adaylarının Kaygı Tutumlarına İlişkin Bir Araştırma, Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2). Ss.201-211.