YENİ UYGUR TÜRKÇESİNDE “+lAr” EKİNİN FARKLI BİR İŞLEVİ ÜZERİNE
Öz
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ATA Aysu (2009), Türk Dillerinde +lA Çokluk Eki”, İnternational Journal of Central Asian Studies, Volume 13, pp 89-99.
- DENY Jean (2012), Türk Dil Bilgisi, Osmanlı Türkçesi, (Çev. Ali Ulvi ELÖVE), İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
- ERCİLASUN Ahmet Bican (2016), Türk Kağanlığı ve Türk Bengü Taşları, İstanbul: Dergâh Yayınları.
- ÉZİZ Adil-TAŞPULAT Abdullétip (1985), Hazirqi Zaman Uyġur Tili Asasliri, Kaşgar: Qeşqer Uyġur Neşriyati.
- GUENCUNG L. (2012a), Üç Padişahliq Heqqide Qisse, C.1, Ürümçi: Şincang Xelq Neşriyati, 2. Bs.
- GUENCUNG L. (2012b), Üç Padişahliq Heqqide Qisse, C.4, Ürümçi: Şincang Xelq Neşriyati, 2. Bs.
- HARBALİOĞLU Neşe (2017), “Yeni Uygur Türkçesindeki +lAr Ekine Bir Bakış”, Türk Dünyası Dil ve Edebiyat Dergisi, sa.44, Ankara: s. 173-186.
- İLKER Ayşe (2003), Türkmen Türkçesinde –dır Ekinin “ve” Bağlacı İşlevinde Kullanılışı”, Türk Dünyası Dil ve Edebiyat Dergisi, sa. 15 (Bahar 2003): 119-123.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sanat ve Edebiyat
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Rıdvan Öztürk
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
23 Temmuz 2018
Gönderilme Tarihi
19 Ocak 2018
Kabul Tarihi
9 Şubat 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Sayı: 43