KİTÂB-I GARÎBÎ’NİN DİL ÖZELLİKLERİ
Öz
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Argunşah, M. (2013). Çağatay Türkçesi. İstanbul: Kesit Yayınları.
- Atalay, B. (1970). Abuşka lugati veya Çağatay sözlüğü. Ankara: Ayyıldız Matbaası.
- Coşkun, V. (1998). Yeni Uygur Türkçesinde ses uyumu ve ses olayları. Türk Dünyası Dil ve Edebiyat Dergisi, 6, 798-807.
- Courteille, P. (1870). Dictionaire Turc oriental. Paris: A L’imprimerie İmperiale.
- Çakmak, S. (2017). Uygurca yazılmış meslek risalelerinin ses özellikleri, Uluslararası Uygur Araştırmaları Dergisi, 10, 81-103.
- Erbay, F. (2011). W. Radloff’un Çağatay Türkçesi sözlüğü. Konya: Ay-Bil Yayınları.
- Asil, E. G. & Murad, S. (2020). Kaşgarlı Şair Turdî Nâzım Garîbî’nin Kitâb-ı Garîbî adlı eseri. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi. 19, 494-503.
- Kaşgarlı, S. M. (1992). Modern Uygur Türkçesi grameri. İstanbul: Orkun Yayınevi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sanat ve Edebiyat
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Fatih Erbay
Bu kişi benim
0000-0001-6086-9558
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Nisan 2021
Gönderilme Tarihi
27 Ağustos 2020
Kabul Tarihi
1 Aralık 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Sayı: 51
Cited By
Türk Edebiyatında Nur-ı Muhammedî Konulu Eserler ve Çağatayca Nur-name – 2
Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.21563/sutad.1405513