BATI MUHAYYİLESİNDE TÜRKOFOBİK UNSURLAR VE ÖTEKİLEŞTİRME SÜRECİ

Öz

Batı'da oluşan ve bugün hala kullanılmaya devam edilen Türk imajının kökenleri tarihsel gelişmelerle bağlantılıdır. Her ne kadar Türklerin Avrupa'ya yerleşmeleri İkinci Dünya Savaşından sonra olsa da Batı'nın Türklerle tanışması eski tarihlere dayanmaktadır. Farklı tarihlerde Batılılar ve Türkleri karşı karşıya getiren savaşlar ve özellikle Haçlı Seferleri sonrası Türkler hakkında olumsuz imaj oluşmaya başlamaktadır. Oryantalist düşünce çerçevesinde Türkler, Doğulu ve Müslüman olarak tanımlandığından Batı'nın algısında Türk ve Müslüman kavramlarının aynı anlamı taşıdığı görülmektedir. İlişkiler, "Türkler her şeyden önce bir düşmandır" algısı üzerine kurulmaktadır. Batı dillerinde Türkler hakkında oluşmuş ötekileştirici ve küçümseyici türkofobik deyimler de tarihten gelen Türk korkusuna vurgu yapmaktadır. Türkiye ve Türklere yönelik önyargılar aynı zamanda Türkiye'nin Avrupa Birliğine üyelik sürecini de etkilemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Türkofobi
• Türk
• Barbar
• Batı
• Oryantalizm

TURKOPHOBIC ELEMENTS IN THE WESTERN IMAGINATION AND THE PROCESS OF OTHERING

Öz

The origins of the Turkish image, which was formed in the West and is still used today, are based on historical developments. Although Turks settled in Europe after the Second World War, the West's encountering with Turks is based on ancient history. After the wars that brought the Westerners and Turks face to face at different times and especially after the Crusades, a negative image began to emerge about the Turks. Since Turks are defined as Eastern and Muslim within the framework of orientalist thought, it is seen that the words Turkish and Muslim have the same meaning in the perception of the West. Relations are based on the perception that "Turks are an enemy above all else". Othering and condescending turkophobic idioms about Turks in Western languages also emphasize the fear of Turks coming from history. On the other hand, prejudices against Turkey and Turks also affect Turkey's membership process to the European Union.

Anahtar Kelimeler

• Turkophobia
• Turks
• Barbarian
• West
• Orientalism

Kaynakça

1. Akıncı Çötok, N & Taşdelen, H.M (2013). Avrupa ekseninde yabancı korkusu ve islamofobi algısının değerlendirilmesi. Turkish Studies, 8(6), 1-13.
2. Aktaş, M (2014). Avrupa'da yükselen islamofobi ve medeniyetler çatışması. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 13(1), 31-54.
3. Arat, T & Baykal, S (2018). Avrupa'nın günümüzdeki temel değerlerinin düşünsel köklerine ve Avrupa bütünleşmesi hareketindeki yerine ilişkin gözleme dayalı bir deneme. Hukuki, Siyasi, ve İktisadi Yönleriyle Avrupa Bütünleşmesinde Son Gelişmeler ve Türkiye-AB İlişkileri, Ankara: ATAUM.
4. Basch, S & Chuvin, P & Espagne, M & Seni, N & Leclant, J (2011). L'orientalisme, les orientalistes et l'Empire ottoman de le fin du XVIIIe a la fin du Xxe siecle. Actes du colloque international (AİBL, 12-13 fevrier 2020).
5. Bernard, Y (1988). L'Orient au XVI:siecle. Une societe Musulmane florissante. Paris: l'Harmattan.
6. Billion, D (2016). France - Turquie: entre tensions et normalisations. Confluences Méditerranée, 96, 71-83.
7. Bulut, Y (2019). Oryantalizmin kısa tarihi. 8.Baskı, İstanbul: Küre Yayınları.
8. Cahen, C (2018). Haçlı seferleri zamanında Doğu ve Batı. 4.Baskı, İstanbul: Yeditepe.

9. Comte de Forbin (1819). Voyage dans le Levant, en 1817 et 1818. Paris: Imprimerie Royale.
10. Çelebi, B (2012). Orientalisme et identité de genre dans les écrits de voyage de Cristina di Belgiojoso. Synergies Turquie, 5, 41-53.
11. De Busbecq, O (2010). Les lettres turques. Paris, P. David 1646, Paris: Honoré Champion.
12. De Chartres, F (1825). Histoire des Croisades. Berlin: İmprimerie De A. Belin.
13. De la Borderie, B & Bourrily, V (1911). Le discours du voyage de Constantinople. Paris: Honoré Champion.
14. Dejacques, A (2007). Y a-t-il une civilisation de Barbares? Le cas des Mongols dans l'histoire, lieux et figures de la barbarie. Lille: Universite de Lille.
15. Demirkent, İ (1996). Haçlılar. TDV İslam Ansiklopedisi (C.14, s.525-546). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
16. Dumont, P (1989). L’homme malade. Robert Mantran (Ed.). Histoire de l’empire ottoman, Paris: Fayard.
17. Düğer, S (2015). Batılı kadın seyyahlar imgeleminde osmanlı kadını. KOSBED, 29, 71-90.
18. Düzgit, S (2011). Avrupa Birliği-Türkiye ilişkilerine postyapısalcı yaklaşım: Almanya örneğinde dış politika ve söylem analizi. Uluslararası İlişkiler. 8(29), 49-70.
19. Ebner, A (2014). Turkish culture as european culture? – cultural diplomacy and Turkey’s road towards EU-membership. Budapest: Andrassy Universitat Budapest.
20. Elmas, F (2013). Avrupa'daki Türkler. Türk cumhuriyetleri ve toplulukları yıllığı, 535-553.
21. Georgeon, F (2005). L'Empire ottoman et l'Europe au XIXe siècle. Confluences Médirrannée, 1(52), 29-39.
22. Georgeon, F & Vatin, N & Vallerstein, G (2015). Dictionnaire de l’empire ottoman. Paris: Fayard.
23. Huntington, S (1996). The clash of civilizations and the remaking of world order. New York: Simon and Schuster.
24. İbrahim, A (2017). L’orientalisme français : définition et histoire. Promptus. 3, 127-145.
25. İnalcık, H (2008). Günümüzde Batı’da Türkiye karşıtı propaganda. Kumrular, Ö (2008). Türk korkusu, İstanbul: Doğan Yayıncılık.
26. İnce, M & Koçak, M (2017). Gençlerin Avrupa Birliğine bakışı üzerine bir araştırma; Selçuk Üniversitesi örneği. Turkish Studies, 12(29), 309-334.
27. Kalın, İ (2019). İslam ve Batı. 13.Baskı, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
28. Karrlsson, İ (2006). The Turk as a threat and Europe’s other. International Issues & Slovak Foreign Policy Affairs. 15(1), 62-72
29. Kaya, M (2004). La perception du Turc chez les écrivains français et dans les souvenirs de guerre de soldats de l’armée française d’Orient. Uluslararası İmgebilim Sempozyumu; ötekinin sunumlarındaki algılama farklılıkları, (s.375-394). Muğla: Muğla Üniversitesi Yayınları.
30. Koca, S (2017). Haçlı seferleri sebep ve sonuçları bakımından nasıl değerlendirilebilir?. Akademik Bakış, 10 (20), 15-35.
31. Köylü, M & Turan, İ (2010). AB-Türkiye ilişkilerinde din faktörü: tehdit mi yoksa fırsat mı ?. 19.Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 29, 5-34.
32. Lushchenko, M (2011). L’image de l’Asie Mineure et des Turcs dans les textes narratifs du Moyen Âge français (XIIe-milieu du XVe siècle). Canada: University of British Columbia.
33. Marian, M & Makarian, C (2011). Les Arméniens de France et la Turquie La possibilité d’un dialogue ?, Bruxelles: İFRİ.
34. Michaud, J & Poujoulat J, (1841). Correspondance d’Orient [1833-1835]. Bruxelles: Gregoirs, Wouters et Cie.
35. Mora, N (2011). Tarihten günümüze Alman kolektif belleğinde Türk imgesi ve medyaya yansıması. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 21-33.
36. Moussa, S (2004). Portrait du sultan. Lamartine. Tiré Turquie, 243-253.
37. Moussa, S (2006). La métaphore de l'homme malade dans les récits de voyage en Orient. Romantisme, 1 (131), 19-28.
38. Özcan, A (2012). Türklere yönelik Türkçe ve yabancı dillerde ayrımcı deyiş, deyim ve atasözleri. http://ayrimcisozluk.blogspot.com/2012/02/turklere-kars-yabanc-dillerde-ayrmc.html. Erişim tarihi: 21.05.2020.
39. Özel, S (2003). Ermenilerin ve yabancıların gözüyle Türk-Ermeni ilişkileri ve Ermeni sorununa bir bakış. İstanbul Üniversitesi Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları Dergisi, 175-229.
40. Platov, İ (2012). Barbare et infidèle: L'image de l’ennemi turc dans la guerre de 1876-1878 en Russie à travers la presse, les brochures de propagande, les correspondances et les mémoires. Cahiers Balkaniques, 36-37, 1-23.
41. Poumarede, G (2009). Pour en finir avec la Croisade : mythes et réalités de la lutte contre les Turcs aux XVIe et XVIIe siècles. Paris: PUF,
42. Raus, R (2003). L'évolution de la locution à la turque. Repenser l'événement sémantique. Langage et société, 3(105), 39–68.
43. Richard, J (2003). La Mediterrannée des croisades. Francs et orientaux dans le monde des croisades, Ed.J.Richard, Aldershot: Ashgate.
44. Rouillard, C (1940). The Turk en french history, thought and literature (1520-1660). Boivin.
45. Roux, J-P (1988). Le harem. https://www.clio.fr/BIBLIOTHEQUE/le_harem_de_topkapi_mythe_et_realite.as.p. Erişim tarihi: 24.05.2020.
46. Rycaut, P (1670). Histoire de l’état présent de l’Empire ottoman (Tr.P.Briot). Amsterdam: Abraham Wolfgank.
47. Saman, H (2018). Türk adı, Türklerin anayurdu ve göçler. C.Öztürk (ed.). Türk Tarihi ve Kültürü, (s.1-8). Ankara: Pegem.
48. Schemsi, K (1919). Turcs et Arméniens devant l'histoire : noveaux témoignages russes et turcs sur les atrocités aeméniennes de 1914 a 1918. Geneve: İmprimerie Nationale.
49. Schnapper, D. (2005). Sosyoloji düşüncesinin özünde öteki ile ilişki (A. Sönmezay, Çev.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
50. Servantie, A (2007). Le long chemin de la modernisation turque. Afkar, 18-21.
51. Smet, G (2015). Reconnaissance du génocide arménien ?, Bruxelles: Centre Jean Gol.
52. Spohn, M. (1996). Herşey Türk işi. (Leyla Serdaroğlu, Çev.), İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
53. Şahin, H (2009). Doğu sorunu çerçevesinde Osmanlı-Fransız ilişkileri. AÜ: Türkiyat Araştırmaları Enstitü Dergisi, 40, 277-315.
54. Taşar, M (2011). Batı’nın kendi kimliğini inşa sürecinde öteki olarak Doğulu kadın ve harem. Milli Saraylılar, 153-175.
55. Thomson, A (2008). L'Empire ottoman, symbole du despotisme oriental ?. Isabelle Gadoin et Marie-Élise Palmier-Chatelain. Rêver d'Orient, connaître l'Orient içinde (s. 177-196). ENS Éditions.
56. Turunç, G (2004). La Turquie et l’Europe: Une relation embrouillée. Mondes en développement, 4 (128:), 89- 113.
57. Twigg, S (2005). Preface. Schaefer, S & Austin, G & Parker, K (Haz.), Turks in Europe: Why are we afraid?. içinde (s.i-iii). Foreign Policy Center.
58. Valensi, L (1987). Venise et la Sublime Porte. La naissance du despote. Paris: Hachette.
59. Vaner, S (2005) S.Vaner (dir.), La Turquie. Paris: Fayard, 13-29.
60. Veinstein, G (2000). Histoire turque et ottomane. Leçon inaugurale faite le vendredi 3 décembre 1999. Paris: Collège de France.
61. Vittorini, V (2015). L’image du monde arabe dans la littérature française et italienne du XIXe siècle, Analogies, différences, possibles influences. Nice: Université Nice Sophia Anitpolis.
62. Voltaire (1785). Œuvres complètes de Voltaire, tome vingt huitième. La Société Littéraire–typographique.
63. Yavuz, H (2002). Oryantalizm üzerine bir giriş denemesi. Marife, 2, 53-63.