KAMU GÖREVİNDEN AYRILANLARA DİSİPLİN CEZASI VERİLMESİ VE KONUYLA İLGİLİ YENİ DÜZENLEMELER

Öz

Kamu görevlileri hizmet esnasında bir disiplin suçu işledikten hemen sonra –henüz disiplin işlemi yapılmadan önce- görevden ayrılmış olabilirler. Bu, emeklilik, istifa, ihraç vb. sebeplerle olabilir. Bu takdirde personel hakkında disiplin işlemi (soruşturma ve ceza) yapılabileceğine dair genel bir yasal kural bulunmamaktadır. Doktrindeki bir görüşe göre, bu kişiye ancak tekrar kamu görevine dönerse ceza verilebilir. Çoğunluğun görüşüne göre ise, ayrılmış olsa bile personel hakkında disiplin soruşturma yapılabilir ve disiplin cezası uygulanabilir. Yeter ki savunma hakkı gibi haklar tanınmış veya zamanaşımı dolmamış olsun. Bu durumda her türlü tebligat 7201 sayılı Tebligat Kanunu’na göre yapılmalıdır. İdare çoğu zaman disiplin soruşturmasından kaçındığı için, Türk idari yargı yerlerinin konuya ilişkin kararlarına pek rastlanmamaktadır. Bununla birlikte, doktrin ve uygulamada genellikle Danıştay’ın 27.1.1977 tarihli kararı emsal gösterilmektedir. Bu ve aynı yöndeki diğer kararlara göre ayrılmakla illiyet bağı kesilmez. İdare suçun işlendiği zaman yürürlükte olan disiplin mevzuatını uygulamak zorundadır. Çektirilmese bile ceza personelin siciline işlenir ve yeniden kamu görevine dönmesi halinde -şartları varsa- ilgiliye uygulanır. Son yıllarda ordu ve üniversite mensubu gibi bazı kamu görevlileriyle ilgili yeni yasal düzenlemeler yapıldığı görülmektedir. Bu konuda özellikle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’na özel bir hüküm konması yerinde olur. Bizce bu hükümler kurucu değil bildirici ve açıklayıcı mahiyettedir. Bu düzenlemeler olmasa da ayrılmış personel hakkında disiplin işlemi yapılabilir. Aksi takdirde kamu kurumuna, hizmetine ve mesleğe zarar veren bu kişilerin cezasız kalması söz konusu olur. Bu çalışmada, kamu görevlileri Anayasa m.128/1’e göre asli ve sürekli bir kamu görevinde idare hukuku anlamında ve statüter bir bağla çalışan personeli kastetmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kamu görevlileri
• Kamu görevi
• Disiplin soruşturması
• Disiplin cezası
• Görevden ayrılan kişi.

Imposing Disciplinary Penalty to Those Who Left Public Office and New Regulations on the Subject

Öz

Public officials may leave office immediately after committing a disciplinary offense during their service - before any disciplinary action is taken. This may occur due to retirement, resignation, dismissal etc. reasons. In this case, there is no general legal rule that disciplinary action (investigation and punishment) can be taken against the personnel. According to one view in the doctrine, this person can only be punished if she returns to public office. In the opinion of the majority, even if the personnel has left, a disciplinary investigation can be carried out and disciplinary punishment can be imposed. As long as rights such as the right to defense are recognized or the statute of limitations has not expired. In this case, any notification must be made in accordance with the Notification Law no. 7201. Since the administration often avoids disciplinary investigation, decisions of Turkish administrative courts on the subject are rarely encountered. However, in doctrine and practice, the decision of the Council of State dated 27.1.1977 is generally cited as a precedent. According to this and some decisions in the same direction, there is no harm in taking disciplinary action against this personnel. Because separation does not cut the causal bond. The administration must apply the disciplinary legislation in force when the crime was committed. Even if the punishment is not served, it is recorded in the personnel’s record and is applied to the person concerned if person returns to public duty - if there are conditions. In recent years, it has been observed that new legal regulations have been made regarding some public officials such as the Turkish army and university members. It would be appropriate to include a special provision in the Civil Servants Law No. 657 on this issue. In our opinion, these provisions are not constitutive but declarative and explanatory. Even if these regulations do not exist, disciplinary action may be taken against separated personnel. Otherwise, these people who harm the public institution, service and the profession will remain unpunished. In this study, public officials refer to personnel working in a primary and permanent public duty within the meaning of administrative law and under a status quo, according to Art. 128/1 of the Constitution.

Anahtar Kelimeler

• Public officials
• Public duty
• Disciplinary Investigation
• Disciplinary punishment
• Person leaving public Office.

Kaynakça

1. Akgüner T, İdare Hukuku Dersleri (2.Baskı, Der 2017).
2. – –, Kamu Personel Yönetimi (1. Baskı, Der 1992).
3. Akyılmaz B, Sezginer M ve Kaya C, Türk İdare Hukuku (8. Baskı, Seçkin 2017).
4. Aslan Z, 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununa Göre Disiplin Suç ve Cezaları (1. Baskı, Alfa 2001).
5. Aslan Z ve Altındağ H, Memurların Disiplin ve Ceza Soruşturması ( 1. Baskı, Seçkin 2018).
6. Atay E E, İdare Hukuku (9. Baskı, Turhan 2023).
7. Avcı M, Devlet Memurları Kanunu Kapsamında Kamu Görevliliğine Giriş (1. Baskı, Yetkin 2009).
8. Bozkurt B, Danıştay kararları Işığında Disiplin Cezalarının Yargısal Denetimi (1. Baskı, Yetkin 2019).

9. Çağlayan R, İdare Hukuku Dersleri (10. Baskı, Adalet 2022).
10. Çınarlı S ve Kazak K, ‘Devlet Memurları Disiplin Yönetmeliğine İlişkin Bir İnceleme,’ (2021) 2 (1) NKÜ Hukuk Fakültesi Dergisi 15-31.
11. Durmuş A A, Memur Disiplin Hukuku (10 Baskı, Adalet 2014).
12. Dündar E, ‘Milli Eğitim Mensuplarına İlişkin Disiplin Cezaları ve Yargı Denetimi’ (1988) 18 (68-69) Danıştay Dergisi 3-45.
13. Eraslan Y, Türk Hukukunda Yargı Mensuplarının Disiplin Sorumluluğu (1. Baskı, Adalet 2018).
14. Giritli İ, Bilgen P, Akgüner T ve Berk K, İdare Hukuku (7. Baskı, Der 2015).
15. Gözler K, İdare Hukuku, C.I-II (1. Baskı, Ekin 2003).
16. Gözler K ve Kaplan G, İdare Hukuku Dersleri (22. Baskı, Ekin 2020).
17. Günal Y, ‘Disiplin Cezaları’ ( 1958) 13 (2) AÜSBF Dergisi 190-211.
18. Günday M, İdare Hukuku (11. Baskı, İmaj 2017).
19. Irmak Y, ‘Kamu Görevlileri Hakkında Verilen Disiplin Cezalarında Yargı Denetimi’ in İdari Yargı Paneli (11-12 Nisan 2013) (TBB-Mersin Barosu Yayını 2013) 169-182.
20. Işıklar C, Kamu Disiplin yaptırımları (1. Baskı, Adalet 2019).
21. – –, TSK Disiplin Kanunu, C.I (2. Baskı, Adalet 2022).
22. Kaman Karan N, Devlet Memurluğunun Sona Ermesi (1. Baskı, Seçkin 2003).
23. Kaplan M, ‘Türk Ceza Hukukunda Kamu Görevlisi Kavramı,’ Akdeniz Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (2015) 5 (2) 49-77.
24. Karaca E, Üniversitelerde Disiplin Rejimi (1. Baskı, Yetkin 2019).
25. Karahanoğulları O, ‘Memur Disiplin Hukukunun Niteliği ve İlkeleri” (1999) 8 (3) Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi 55-77.
26. Karslı M R, İdare Hukukunda Kamu Görevlisi Kavramı (1. Baskı, Oniki Levha 2016).
27. Kırmızıgül Hilmi, Uygulama ve Teoride Disiplin Suç ve Cezaları ve Denetim Yolları (1. Baskı, Kazancı 1988).
28. Kulaç D, Devlet Memurlarının Disiplin sorumluluğu (1. Baskı, Adalet 2021).
29. Livanelioğlu, Ö A, Memur Disiplin Hukuku (2. Baskı, Türk Hukuk Enstitüsü 2003).
30. Onar S S, İdare Hukukunun Umumi Esasları (3. Baskı, Hak Kitabevi 1966).
31. Önder K, Disiplin Mevzuatı Ders Notu (1. Baskı, Emniyet Genel Müdürlüğü 1985).
32. Pınar İ, Devlet Memurları Kanunu Şerhi, C.II (1. Baskı, Seçkin 1998).
33. Sağlam M, Türk Personel Hukukunda Disiplin Suç ve Cezalarına İlişkin Esaslar ve Uygulaması (1. Baskı, Mahalli İdareler Derneği 2003).
34. Sancakdar O, Disiplin yaptırımı Olarak Devlet Memurluğundan Çıkarma ve Yargısal Denetimi, (1. Baskı, Seçkin 2011).
35. Sancakdar O ve Tepe İ, ‘Alman Federal Disiplin Kanunu ve İdari Disiplin Soruşturmalarının Temel Esaslar’ (2011) 69 (1-2) İÜHFM 251-272.
36. Sancakdar O, Altınok Çalışkan E, Dursun G, Seyhan S ve Yağcı P, Disiplin Hukuku (1. Baskı, Turhan 2019).
37. Sancakdar O, Önüt L B, Us Doğan E, Kasapoğlu Turhan M ve Seyhan S, İdare Hukuku (11. Baskı, Seçkin 2022).
38. Taşkın A, Kamu Görevlileri Disiplin Hukuku (1. Baskı, Seçkin 2006).
39. Yıldırım R, Çınarlı S ve Azak K, İdare Hukuku Dersleri (8. Baskı, Adalet 2023)
40. Yıldırım T, Melikşah Y, Kaman Karan N, Özdemir Ö, Üstün G ve Okay Tekinsoy Ö, İdare Hukuku (8. Baskı, Oniki Levha 2021).