Araştırma Makalesi

KAMU PERSONEL DİSİPLİN REJİMİNDE SORUŞTURMA ZAMANAŞIMI MESELESİ

Sayı: 67 30 Temmuz 2026
PDF İndir
TR

KAMU PERSONEL DİSİPLİN REJİMİNDE SORUŞTURMA ZAMANAŞIMI MESELESİ

Öz

Bu çalışmada, Türk kamu personel disiplin rejiminde yer alan soruşturma zamanaşımı sürelerinin uygulamada yarattığı hukuki sonuçlar analiz edilmektedir. Mevzuatta öngörülen bir ve altı aylık kısa hak düşürücü sürelerin, idarenin cezalandırma yetkisini kısıtlayarak maddi adalet ile hukuki istikrar arasındaki dengeyi zaman zaman kamu düzeni aleyhine etkilediği görülmektedir. Özellikle zamanaşımını başlatan "öğrenme" kavramının hukuki sınırlarına dair belirsizlikler ve kanunlarda açık bir ön inceleme/teftiş usulünün yer almaması, idari pratiği usuli anlamda zorlaştıran unsurlar olarak öne çıkmaktadır. Öte yandan, genel memuriyet rejimindeki kısa sürelere karşılık, mesleki bağımsızlıkları nedeniyle idari baskıdan daha fazla korunması beklenen hâkim ve savcıların meslekten çıkarma cezalarında herhangi bir zamanaşımı süresinin bulunmaması, mevzuatın kendi içindeki dikkate değer bir çelişkisi olarak değerlendirilmektedir. Ayrıca, mevcut katı yasal sürelerin idari yargı organlarını uyuşmazlıkları çözerken zaman zaman farklılaşan ve kanun lafzını aşan yorumlar yapmaya yönelttiği tespiti yapılmaktadır. Çalışmanın son bölümünde ise Almanya, Fransa ve Avusturya gibi Kıta Avrupası sistemlerindeki esnek, kademeli ve süreyi durduran mekanizmalara sahip zamanaşımı modelleri incelenerek; Türk disiplin hukuku için fiilin ağırlığına ve sürecin doğasına daha uygun alternatif hukuki yaklaşımlar tartışmaya açılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Akbulut B, Ceza Hukuku Genel Hükümler (12. Baskı, Adalet Yayınevi 2025)
  2. Akbulut B, ‘Dava Zamanaşımı Sürelerinin Başlaması’ (2025) 8 Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 393
  3. Akbulut B, Türk Ceza Hukuku Temel Bilgiler (5. Baskı, Seçkin Yayıncılık 2025)
  4. Akyılmaz B, ‘Anayasal Esaslar Çerçevesinde Kamu Personeli Disiplin Hukuku ve Uygulamadaki Sorunlar’ (2002) 6 Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 239
  5. Akyılmaz B, Sezginer M ve Kaya C, Türk İdare Hukuku (19. Baskı, Seçkin Yayıncılık 2025)
  6. Alşahin ME, ‘Ceza Hukukunda Zamanaşımı’ (Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü 2010)
  7. Artuk ME ve Alşahin ME, ‘Objektif Cezalandırılabilme Şartı ve Zamanaşımı’ (2013) 19 Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi 30
  8. Artuk ME ve Gökcen A, Ceza Hukuku Genel Hükümler (15. Baskı, Adalet 2021)

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Hukuk (Diğer)

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

30 Temmuz 2026

Gönderilme Tarihi

22 Mart 2026

Kabul Tarihi

28 Temmuz 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Sayı: 67

Kaynak Göster

APA
Çelik, D. (2026). KAMU PERSONEL DİSİPLİN REJİMİNDE SORUŞTURMA ZAMANAŞIMI MESELESİ. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 67, 175-218. https://doi.org/10.54049/taad.1913823
AMA
1.Çelik D. KAMU PERSONEL DİSİPLİN REJİMİNDE SORUŞTURMA ZAMANAŞIMI MESELESİ. TAAD. 2026;(67):175-218. doi:10.54049/taad.1913823
Chicago
Çelik, Dursun. 2026. “KAMU PERSONEL DİSİPLİN REJİMİNDE SORUŞTURMA ZAMANAŞIMI MESELESİ”. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, sy 67: 175-218. https://doi.org/10.54049/taad.1913823.
EndNote
Çelik D (01 Temmuz 2026) KAMU PERSONEL DİSİPLİN REJİMİNDE SORUŞTURMA ZAMANAŞIMI MESELESİ. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi 67 175–218.
IEEE
[1]D. Çelik, “KAMU PERSONEL DİSİPLİN REJİMİNDE SORUŞTURMA ZAMANAŞIMI MESELESİ”, TAAD, sy 67, ss. 175–218, Tem. 2026, doi: 10.54049/taad.1913823.
ISNAD
Çelik, Dursun. “KAMU PERSONEL DİSİPLİN REJİMİNDE SORUŞTURMA ZAMANAŞIMI MESELESİ”. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi. 67 (01 Temmuz 2026): 175-218. https://doi.org/10.54049/taad.1913823.
JAMA
1.Çelik D. KAMU PERSONEL DİSİPLİN REJİMİNDE SORUŞTURMA ZAMANAŞIMI MESELESİ. TAAD. 2026;:175–218.
MLA
Çelik, Dursun. “KAMU PERSONEL DİSİPLİN REJİMİNDE SORUŞTURMA ZAMANAŞIMI MESELESİ”. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, sy 67, Temmuz 2026, ss. 175-18, doi:10.54049/taad.1913823.
Vancouver
1.Dursun Çelik. KAMU PERSONEL DİSİPLİN REJİMİNDE SORUŞTURMA ZAMANAŞIMI MESELESİ. TAAD. 01 Temmuz 2026;(67):175-218. doi:10.54049/taad.1913823