Trademark Infringement by Confusion

Öz

It is important to prevent rape in terms of trademarks used to distinguish between goods and services. Principles on the prevention of trademark infringement have been laid down in the Industrial Property Law No. 6769 SMK . When trademark infringement is called, a trademark registered should be used illegally against unauthorized persons. The intention is to prevent harm from occurring in the face of the possibility that the marks used in the goods and / or services that are the same or similar to the registered trademark may cause the public to be mistaken. The issue of trademark infringement will be examined with the Industrial Property Law No. 6769.Trademark/branding becomes more important everyday especially during the prosperous economic developments. As trademark’s value increases in a solid economy, analogous trademarks enter the arena of commercial. This in turn results in increase in confusion which ultimately damages firm owners and consumers in the same manner. Breaching acts against trademark rights are regulated by the Industrial Property Law No. 6769. In the same legislative body, using the trademark in the manner specified in item 7 will be considered trademark infringement. Therefore when conditions set in the article 7 exist, then breaching against trademark can be thought to become a fact. Finally, in our article, the legal claims that the rights holder of the trademark right may propose will be dealt with

Anahtar Kelimeler

• Trademark law, Confusion, Intellectual property law, Violation of Trademark right Through Confusion

İLTİBAS SURETİYLE MARKAYA TECAVÜZ

Öz

Markalar bakımından tecavüzün önlenmesi önem arz etmektedir. Marka hakkına yönelik tecavüzün önlenmesi hakkındaki esaslar, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nda SMK düzenlenmiştir. Marka hakkına tecavüz denildiğinde akla, tescilli bir markanın yetkili olmayan kişilerce hukuka aykırı olarak kullanılması gelmelidir. İltibas nedeniyle markaya tecavüz suçunda korunan amaç, tescilli marka ile aynı veya benzer olan mal ve/veya hizmetlerdeki kullanılan işaretlerin, tüketici üzerinde yanılgı oluşturması ihtimali karşısında, bir zarar doğmasının engellenmesidir. Çalışmamızda, marka hakkına tecavüz konusu 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamında incelenecektir. Ekonomik gelişmeler bakımından marka bilinci oluşturmanın önemi her geçen gün daha da artmaktadır. Güçlü ekonomilerde markanın değeri arttıkça benzer ticari markalar ticari arenaya girmekte bu da işletme sahiplerine ve tüketicilere aynı şekilde zarar veren karışıklıkların artmasına sebep olmaktadır. Türkiye’de marka hakkına tecavüz olarak değerlendirilebilecek haller SMK’da düzenlenmiştir.Tecavüz kavramı, yetkili olmayan bir kimsenin başkasının hakkına el uzatması anlamına gelmektedir. Marka hakkına yönelik tecavüz olarak adlandırılabilecek eylemler, SMK’nın Marka Hakkına Tecavüz başlıklı 6. kısmının 29. maddesinde düzenlenmiştir. Dolayısıyla, SMK’nın 29. maddesindeki koşulların mevcut olması halinde, marka hakkına tecavüz gerçekleşmiş olmaktadır. 29. maddenin a bendine göre, marka sahibinin izni olmaksızın, markayı 7. maddede belirtilen biçimlerde kullanmak tecavüz sayılacaktır. Dolayısıyla 7. maddede geçen haller gerçekleştiğinde markaya karşı tecavüz meydana gelmiş olacaktır. Çalışmamızda son olarak marka hakkı tecavüze uğrayan hak sahibinin, ileri sürebileceği hukuki talepler ele alınacaktır

Anahtar Kelimeler

• Marka Hukuku, İltibas, Fikri Mülkiyet Kanunu, Karışıklık Yoluyla Marka İhlali.

Kaynakça

1. Ali BOZER, Celal GÖLE, Ticari İşletme Hukuku, BTHAE Yayınları, 4. Bası, Ankara, 2017.
2. Arslan KAYA, Marka Hukuku, İstanbul, 2006.
3. Cahit SULUK, Rauf KARASU, Temel NAL: Fikri Mülkiyet Hukuku, Ankara, 2017.
4. Christopher STOTHERS, Parallel Trade in Europe Intellectual Property, Competition and Regulatory Law, Oxford, 2007.
5. David KITCHIN, LLEWELYN David, MELLOR James, MEADE Richard, MOODYSTUART Thomas, D. KEELING, JACOB Robin , Kerly’s Law of Trade Marks and Trade Names, 14th ed, London, 2005.
6. Dilek CENGİZ, Türk Hukukunda İltibas ve İktibas Suretiyle Marka Hakkına Tecavüz Suçu, İstanbul, 1995.
7. Doğan SOYASLAN, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 6. Baskı, Ankara, 2014. Erdal NOYAN, Marka Hukuku, Ankara, 2009.
8. Esin ÇAMLIBEL TAYLAN: Marka Hakkının Kullanımıyla Paralel İthalatın Önlenmesi, Ankara, 2001.

9. Fatih BİRTEK, ‘Marka ve Üretim Korsanlığı Suçu (Markanın İzinsiz Kullanılması) (556 Sayılı KHK 61/A,I)’, İpek Yolu Canlanıyor: Türk-Çin Hukuk Zirvesi, 12-14 Haziran 2012, İstanbul.
10. Hakan HAKERİ, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, 2012.
11. Hakan KARAKEHYA, Asena Kamer USLUADAM, Türk Ceza Hukuku Öğretisinde Suçun Manevi Unsuru Bağlamında Suç Genel Teorisine İlişkin Görüşler, Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, C. 3, Y. 2015, S.2, s. 1-24.
12. Hamdi YASAMAN, (ALTAY, Sıtkı Anlam/ AYOĞLU, Tolga/ YUSUFOĞLU, Fülürya/ YÜKSEL, Sinan), Marka Hukuku 556 sayılı KHK Şerhi, Cilt I, Vedat Kitapçılık, İstanbul, 2004.
13. Hamdi YASAMAN, Marka Hukuku İle İlgili Makaleler - Hukuki Mütalaalar - Bilirkişi Raporları IV, Vedat Kitapçılık, İstanbul 2012.
14. Hanife DİRİKKAN: Tanınmış Markanın Korunması, Ankara, 2003
15. Haydar ARSEVEN, Nazari ve Tatbiki Alameti Farika Hukuku, İstanbul, 1951.
16. Hayrettin ÇAĞLAR, Marka Hukuku Temel Esaslar, Ankara, 2013.
17. Hayrettin ÇAĞLAR, Burçak YILDIZ, Dilek İMİROĞLU, 6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanununa Göre Marka Vekilliği Sınavına Hazırlık, Adalet Yayınları, Ankara, Ekim 2017.
18. İlhami GÜNEŞ, Uygulamada Fikri Mülkiyet Hakları ve Haksız Rekabet Davaları, Seçkin Yayınları, Ankara, 2009.
19. İlhami GÜNEŞ, Sınai Mülkiyet Kanunu Işığında Uygulamalı Marka Hukuku, Adalet Yayınevi, Ankara, 2018, (GÜNEŞ, 2018).
20. İrfan DÖNMEZ, En Son İçtihatlarla, Açıklamalı Markalar ve Haksız Rekabet Davaları, Ankara, 1987.
21. İsa BAŞBÜYÜK, Marka Hakkının İhlalinden Doğan Cezai Sorumluluk, 2. Baskı, Adalet Yayınları, Ankara, 2018.
22. İzzet ÖZGENÇ, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınları, Ankara, 2013.
23. Jeremy PHILLIPS, Trade Mark Law, Oxford University Press, 2003.
24. Mahmut KOCA, İlhan ÜZÜLMEZ, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 7. Baskı, Seçkin Yayınları, Ankara, 2014.
25. Margaret CHON: “Trademark Goodwill As A Public Good: Brands And Innovations Incorporate Social Responsibility “, 21st Annual Business Law Fall Forum Innovating Corporate Social Responsibility: From The Local To The Global, Lewis & Clark Law Review, 2017, Vol. 21:2, s. 283.
26. Mustafa ALBAYRAK, Şikayete Tabi Suçların Özellikleri ve Bu Suçlara Bağlanan Hukuki Sonuçlar, TBB Dergisi, Sayı 77, 2008, www.http://tbbdergisi.barobirlik. org.tr. (Erişim, 03.04.2018).
27. Mustafa ÖZEN, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara, 2017, (Ceza Genel).
28. Mustafa ÖZEN, Marka Hakkına Karşı İşlenen Suçlar ve Yaptırımları, http:// www.ankarabarosu.org.tr/siteler/ankarabarosu/frmmakale/2009-2/3.pdf/, (Erişim, 03.04.2018).
29. Necati MERAN, Marka Hakları ve Korunması, 4. Baskı, Seçkin Yayınları, Ankara 2015.
30. Nuri YİĞİT, Genel Tehlike Yaratan Suçlar, www.ceza-bb.adalet.gov.tr. Nuşin AYİTER, “İhtira Hukuku”, AÜHF Yayınları, Ankara, 1968.
31. Önder EGE, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanununa Göre Marka Hakkına Tecavüz ve Hukuksal Korunma Yolları, Seçkin Yayınları, Ankara, 2018.
32. Rıza AYHAN, Hayrettin ÇAĞLAR, Ticari İşletme Hukuku Genel Esaslar, 10. Bası, Yetkin Yayınları, Ankara, 2017.
33. Sabih ARKAN, “5833 Sayılı Kanun ile 556 Sayılı KHK’da yapılan Değişiklikler”, Banka ve Ticaret Hukuku Dergisi, Mart 2009, C. XXV, Sayı 1, (Arkan, 2009). Sabih ARKAN, Marka Hukuku C.I, Ankara, 1997, (Marka I).
34. Sabih ARKAN, Ticarî İşletme Hukuku, 15. Baskı, Ankara, 2011, (Ticarî İşletme 2011).
35. Sabih ARKAN, Ticarî İşletme Hukuku, 23. basıdan Tıpkı Basım, Ankara, 2008, (Ticarî İşletme 2017).
36. Sabih ARKAN, İşaret ile Marka Arasında Bağlantı İhtimali ve İltibas Tehlikesi, Banka ve Ticaret Hukuku Dergisi, 1999, C.XX, S.2, (İltibas).
37. Serap KESKİN, Fikri (Düşünsel) Mülkiyet Haklarında Patent ve Markanın Ceza Normları ile Korunması, Ankara, 2003.
38. Serdar, ARIKAN, “Fikri Hakların Etkin Korunması Alanındaki Mevcut Eksiklikler Çözüm Önerileri ve Türkiye’deki Durum”, Ekonomik Suç ve Ceza Sempozyumu, Ankara, 2005, s. 142-171.
39. Serdar ARIKAN, “Tecavüz Davaları ve Talepler”, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu Sempozyumu, (Editör Feyzan Hayal ŞEHİRALİ ÇELİK), BTHAE Yayınları, Ankara, 2017, (Tecavüz Davaları).
40. Timur DEMİRBAŞ, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 10. Baskı, Seçkin Yayınları, Ankara, 2014.
41. Ülgen ASLAN DÜZGÜN, Marka Hakkının Tükenmesi ve Paralel İthalat, Yetkin Yayınları, Ankara, 2010.
42. Ünal TEKİNALP, Fikrî Mülkiyet Hukuku, 4. Bası, İstanbul, 2005, (Fikrî Mülkiyet 2005).
43. Ünal TEKİNALP, Fikri Mülkiyet Hukuku, Güncelleştirilmiş ve Genişletilmiş Beşinci Bası, Vedat Kitapçılık, İstanbul, 2012, (2012).
44. Veli Özer ÖZBEK, Mehmet Nihat KANBUR, Koray DOĞAN, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 4. Baskı, Seçkin Yayınları, Ankara, 2013.
45. Zeki HAFIZOĞLULLLARI, Muharrem ÖZEN, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Baskı, US-A Yayıncılık, Ankara, 2016.
46. Zeynep BAHADIR, Markaların Hükümsüzlüğü ve İptali, Turhan Kitapevi, Ankara, 2018.
47. BGH, GRUR 1996-3, s. 198 vd., Sabel v Puma kararı, [1997] ECR. I-6191; [1998] RPC.
48. Yargıtay 7. CD., 02.07.2013, ve 2013/8680 E., 2013/17298 K.
49. Yargıtay 19. CD., 05.11.2014, ve 2013/5869 E., 2014/20711 K.
50. Yargıtay 7. CD., 02.07.2014 tarih ve 2013/7927 E., 2014/14734 K.
51. Yargıtay 19. CD., E. 2016/5917, K. 2017/3660.
52. Yargıtay 19. CD., E. 2016/5892, K. 2017/3662.
53. Yargıtay 19. CD., E. 2016/3296, K. 2017/3663.
54. http://www.tdk.gov.tr., (Erişim, 23.01.2017).