Arab Human Rights Convention as an International Human Rights Document

Öz

The regional human rights conventions has a special importance to combine the characteristics of the people of the region with universal human rights standards. The Arab Convention on Human Rights is also an important international document in this regard in terms of regional protection in the protection and development of human rights in Arab countries. In fact, the Arab states have not been interested in developments of human rights in the world for a long period of time. Altough The League of Arab States was established in 1945 to resolve disputes political, cultural and economic, strengthen relations and co-ordinate but The Arab Human Rights Convention was adopted on 23 May 2004 and entered into force on 15 March 2008. Wishes and acceptances in the preamble and the majority of the rights contained in the Convention have been recognized as significant progress in the protection and development of human rights in the Arab world. However, the Convention is criticized in some subjects for its incompatibility with key international human rights standards and for some conflicting statements between the texts of the articles. For this reason the presence of an regional international human rights document is important in the Arab world where the most fundamental human rights violations and national or international conflicts are experienced. The aim of this work in this direction is to demonstrate the basic characteristics of the Arab Human Rights Convention and its potential role in the field of human rights at the international and regional level

Anahtar Kelimeler

• Arab countries,Human rights,Regional human rights conventions,International law

Uluslararası Bir İnsan Hakları Belgesi Olarak Arap İnsan Hakları Sözleşmesi

Öz

Bölgesel insan hakları sözleşmeleri, bölge halkının özellikleri ile evrensel insan hakları standartlarını birleştirmek bakımından özel bir öneme sahiptir. Arap İnsan Hakları Sözleşmesi de, Arap ülkelerinde insan haklarının korunması ve geliştirilmesinde bölgesel koruma açısından önemli bir uluslararası belgedir. Aslında, Arap devletleri uzun bir süre dünyadaki insan hakları alanındaki gelişmelerle ilgilenmemiştir. Arap Devletleri Birliği 1945’te siyasi, kültürel ve ekonomik anlaşmazlıkları çözmek, ilişkileri güçlendirmek ve koordine etmek için kurulmasına rağmen Arap İnsan Hakları Sözleşmesi, ancak 23 Mayıs 2004’te kabul edilebilmiş ve 15 Mart 2008’de yürürlüğe girmiştir. Önsözündeki temenni ve kabuller ile Sözleşme’de yer alan hakların çoğunluğu, Arap dünyasında insan haklarının korunması ve geliştirilmesi bakımından önemli bir ilerleme olarak kabul edilmiştir. Ancak Sözleşme, bazı konularda temel uluslararası insan hakları standartları ile olan uyumsuzluğu ve madde metinleri arasında bulunan bazı çelişkili ifadeler sebebiyle eleştirilmektedir. Bu nedenle, en temel insan hakları ihlalleri ve ulusal veya uluslararası çatışmaların yaşandığı Arap dünyasında bölgesel bir uluslararası insan hakları belgesinin varlığı önemlidir. Bu doğrultuda işbu çalışmanın amacı da, Arap İnsan Hakları Sözleşmesi’nin temel özelliklerini ve insan hakları alanında uluslararası ve bölgesel düzeyde oynayabileceği potansiyel rolünü ortaya koymaktır

Anahtar Kelimeler

• Arap ülkeleri,İnsan hakları,Bölgesel insan hakları sözleşmeleri,Uluslararası hukuk

Kaynakça

1. Acer, Yücel / Kaya, İbrahim, Uluslararası Hukuk-Temel Ders Kitabı, Seçkin Yayıncılık, 5.Baskı, 2014.
2. Aksar, Yusuf, Teoride ve Uygulamada Uluslararası Hukuk-II, Seçkin Yayıncılık, 4.Baskı, 2017.
3. Allam, Wael, “The Arab Charter on Human Rights: Main Features”, Arab Law Quarterly, V.28, 2014, (pp.40-63).
4. Almakky, Rawa G., “Protection of Human Rights and the Arab League: A Case Study on the Syrian Arab Republic”, Journal of Islamic State Practices in International Law, V.11/2, 2015, (pp.8-36).
5. Al-Midani, Mohammed Amin / Cabanettes Mathilde (Translation), “Arab Charter on Human Rights 2004”, (Revised by Professor Susan M. Akram), Boston University International Law Journal, V.24, 2006, (pp.147-164).
6. Aydoğan, M. B., “Arap İnsan Hakları Mahkemesi: Birleştirici Bir Güç Olarak İnsan Hakları”, Çukurova Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.2.3, 2015, (ss. 127-154).
7. Baderin, Mashood A., International Rights and Islamic Law, Oxford Universty Press, 2009.
8. Bassiouni, Mahmoud, “Menschenrechte und die Suche nach einer islamischen Identität”, MenschenRechtsMagazin, Heft 1/2012.

9. Bennani, Azelarabe Lahkim, “Die Zukunft des arabischen Frühlings aus der Perspektive der Menschenrechte”, MenschenRechtsMagazin, Heft 1/2012.
10. Caşın, Mesut Hakkı, Modern Uluslararası Hukukun Temel Esasları-Cilt II, Legal Yayıncılık, İstanbul, 2013.
11. Clapham, Andrew, İnsan Hakları, (Çeviren: Hakan Gür), Dost Kitabevi, Ankara, 2010.
12. Dhouib, Sarhan, “Die kritische Diskussion der Menschenrechte: Stimmen aus dem arabisch-islamischen Kulturraum”, MenschenRechtsMagazin, Heft 1/2012.
13. Donelly, Jack, International Human Rights, Westview Press, 2007.
14. Epps, Valerie, International Law, Carolina Academic Press, (Fourth Edition), 2009.
15. Ergül, Ergin, İslam İşbirliği Teşkilatı Bağımsız Daimi İnsan Hakları Komisyonu, Adalet Yayınevi, Ankara, 2014.
16. Fadel, Mohammad, “Is There a Future for an Arab Human Rights Mechanism - Not without Democracy”, Netherlands Quarterly of Human Rights, V.32/1, 2014, (pp.5-7).
17. Gemalmaz, Mehmet Semih, “Arap Ortadoğusuna İnsan Hakları Uygulaması Açısından Bakış”, İnsan Hakları Yıllığı, Sayı:9/1, 1987, (ss. 193-220).
18. Gözübüyük, Şeref / Gölcüklü, Feyyaz, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Uygulaması, Turhan Kitabevi, 9. Bası, 2011.
19. Hashemi, Kamran, “Religious Legal Traditions, Muslim States and the Convention on the Rights of the Child: An Essay on the Relevant UN Documentation”, Human Rights Quarterly, V.29, 2007, (pp.194-227).
20. Hijarpe, Jan, “İnsan Hakları Tanımı Üzerine İslam Dünyasında Yeni Tartışmalar” (Çev: Seyfettin Erşahin), İslami Araştırmalar Dergisi, C.11, S. 3-4, 1998, (ss. 171-177).
21. Hunter, Nan D., The law of emergencies : public health and disaster management, Butterworth-Heinemann, 2009.
22. Koraytem, Tabet, “Arab Islamic Developments on Human Rights”, Arab Law Quarterly, V.16(3), 2001, (pp.255-262).
23. Magliveras, Konstantinos / Naldi, Gino, “The Arab Court of Human Rights: A Study in Impotence”, Revue Quebecoise de Droit Internatioanl Law, V.29(2), 2016, (pp.147-172).
24. Mattar, Mohamed Y., “Article 43 of the Arab Charter on Human Rights: Reconciling National, Regional, and International Standards”, Harvard Human Rights Journal, V.26, 2013, (pp.91-147).
25. Rehman, Javaid, “Accommodating Religious Identities in an Islamic State: International Law, Freedom of Religion and the Rights of Religious Minorities”, International Journal on Minority and Group Rights, V.7, 2000, (pp.139-165).
26. Rishmawi, Mervat, “The Arab Charter on Human Rights and the League of Arab States: An Update”, Human Rights Law Review, V.10/l, 2010, (pp.169- 178).
27. Rishmawi, Mervat, “The Revised Arab Charter on Human Rights: A Step Forward?” Human Rights Law Review, V.5/2, 2005, (pp.361-376).
28. Sandkühler, Hans Jörg “Menschenrechte in der arabischen Welt: Zur Einleitung in den Themenschwerpunkt”, MenschenRechtsMagazin, Heft 1/2012.
29. Sayın, Yusuf, “İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi ve İslam”, İslam Hukuku Araştırmaları Dergisi, S. 26, 2015, (s. 423-454).
30. Shaw, Malcolm N., International Law, Sixth Edition, Cambridge, 2011.
31. Terzi, Mahir, “İnsan Haklarının Bölgesel Düzeyde Korunması Üzerine Bir İnceleme: İnsan Hakları ve Amerika”, Kara Harp Okulu Bilim Dergisi, Cilt.27, Sayı.2, Aralık-2017, (ss.53-92).
32. Terzioğlu, Süleyman Sırrı, Bir Uluslararası Hukuk Kişisi Olarak İslam İşbirliği Teşkilatı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2013.
33. Vitkauskaite-Meurice, Dalia, “The Arab Charter on Human Rights: The Naissance of New Regional Human Rights System or a Challenge to the Universality of Human Rights?”, Jurisprudence, V.119/1, 2010, (pp.165-180).