Drafting a reasoned Judgement of Conviction in Criminal Procedure In the Light of the new and old Turkish CPO and the originally from Turkey adopted German Criminal Procedure Order

Öz

One of the important stages of the criminal proceedings is drafting the reasons, on which a verdict is based. If the verdict is a conviction, the importance of the reasons given to convict increases. From the prespektive of the aims and function of the criminal proceedings, the reasons have to give answer to certain questions. Article 230 of the Turkish CPO prescribes in detail how to draft the reasons of a judgement of conviction, which is also a requirement of the constitutionally guaranteed right to a fair trial Article 36 para. 1 . In consideration of the requirements which are prescriptive or to be implemented for a systematically appropriate drafting process, this paper analyzes the five steps of the drafting: personal circumstances of the convicted person, the description of the events, evaluating and judging the evidence, legal assessments of the crime and sentencing

Anahtar Kelimeler

• Right to a Reasoned Verdict,Personal Circumstances of the Convicted Person, Factual Basis of Objective and Subjective Elements of the Crime, Judging of Testimonies of the Accused, Witnesses, Experts Opinions and Documents and Others Material Evidences, Legal Assessments and Sentencing.

CEZA DAVASINDA MAHKÛMİYET HÜKMÜNÜN GEREKÇESİNİN YAZILMASI Yeni CMK ve Eski CMUK Hükümleri ile Mehaz Kanunun Uygulaması Işığında

Öz

Ceza muhakemesinin önemli eşiklerinden birisi hükmün gerekçesinin yazılmasıdır. Özellikle sanığın mahkûmiyeti halinde gerekçenin önemi artmaktadır. Ceza muhakemesinin amaçları ve işlevi gözönüne alınarak mahkûmiyet hükmünün gerekçesi belli bazı sorulara cevap vermelidir. CMK’da mahkûmiyet hükmünün gerekçesi m. 230’da ayrıntılı bir şekilde düzenlenmiş ve ayrıca anayasal teminat altında bulunan adil yargılanma hakkının Ay. m. 36 f. 1 bir gereğidir. Bu çalışma mahkûmiyet hükmünün gerekçesini ceza muhakemesinin amaçları, adı geçen normatif düzenlemeler ve sistemli hüküm yazmanın gereklilikleri ışığında beş kısım altında incelemektedir; sanığın kişisel durumları, olayın tasviri, dellerin değerlendirilmesi ve takdiri, hukuki nitelendirme ve ceza tayininin dayanakları

Anahtar Kelimeler

• Gerekçeli Karar Hakkı,Sanığın Kişisel Durumları,Suç Fiilini Gerçekleştiren Maddi ve Manevi Olgular, Sanık İfadelerinin, Tanık ve Bilirkişi Beyanlarının, Belge Delillerinin Takdiri ve Keşfin Neticeleri, Hukuki Nitelendirme ve Ceza Tayinin Dayanakları.

Kaynakça

1. Arslan, Mehmet, Yalan Tanılık Suçunda Gerçeğe Aykırılık. CHD 8/2015, s. 262– 280.
2. - Aussagefreiheit des festgenommenen Beschuldigten im türkischen Recht im Lichte der EMRK. Kreiser, Klaus „u.a (Hrsg.)“, Junge Perspektiven der Türkei Forschung in Deutschland Band 1, Berlin 2014, s. 103 – 115.
3. Aşçıoğlu, Çetin, Yargıda Gerekçe Sorunu, TBBD 48/2003, s. 119 – 116.
4. Artuç, Mustafa/Hırslı, Tahir, Hüküm Kurma Sanatı, Ankara 2013.
5. Bekri, M. Nedim, Gerekçeli Karar Hakkı. ABD 3/2014, s. 205 –228.
6. Çakmut, Özlem Yerener, Ceza Muhakemesi Hukukunda Esas Mahkemesinin Verdiği Hüküm. EÜHFD, 3–4/2007, s. 29 – 61.
7. Centel, Nur/ Zafer, Hamide, Ceza Muhakemesi Hukuku. 12. Baskı. İstanbul 2015.
8. Demirağ, Fahrettin, Ceza Muhakemesi İşlemleri Açısından Adli Yazı. Ankara 2013.

9. Deniz, İsmail, Ceza Muhakemesinde Hüküm (Türleri-Oluşturma Şekilleri-Şartları), Ankara 2014.
10. Doğan, Koray, Ceza Muhakemesinde Hüküm, CHD 7/2008, s. 169 – 201.
11. Feyzioğlu, Metin, Belirtilerin Şüphenin Yenilmesideki İşlevi ve Benzer İsnadlara Ait Delil Araçlarının Somut Olayın Çözümünde Birlikte Değerlendirilmesi. ABD 1/2000, s. 19 – 44.
12. - Ceza Muhakemesi Hukukunda Tanıklık, Ankara 1996.
13. Georg, Philipp/Kretschmer, Marc A./Lorenz, Kilian, Das erstinstanzliche Strafurteil im Assessorexamen – Teil I, JA 2013, s. 623 – 628.
14. Günay, Erhan, Uygulamalı Ceza Davalarında Hüküm Kurma Esasları ve Hüküm Bozdurulması (Ceza ve Usul Pratiği), Ankara 2006.
15. Melzer, Michael, Der Aufbau des erstinstanzlichen Strafurteils in der Assessorklausur, JuS 2008, s. 878 – 882.
16. Meyer-Goßner, Lutz, Hinweise zur Abfassung des Strafurteils aus revisionsrechtlicher Sicht, NStZ 1988, s. 529 – 537.
17. Meyer-Goßner, Lutz/Appl, Ekkehard, Die Urteile in Strafsachen. 29. Auflage. München 2014.
18. Özbek, Veli Özer/Kanbur, Mehmet Nihat/Doğan, Koray/Bacaksız, Pınar/Tepe, İlker, Ceza Muhakemesi Hukuku. 7. Baskı. Ankara 2015.
19. Rösch, Bernd/Stegbauer, Andreas, Das Urteil in Straf- und Bußgeldsachen. 3. Aufl. 2015.
20. Schäfer, Gerhard/Sander, Günther M./von Gemmeren, Gerhard, Praxis der Strafzumessung. 5. Auflage 2012.
21. Şahin, Cumhur, Ceza Muhakemesi Kanunu Gazi Şerhi. Ankara 2005.
22. Şahin, Cumhur/Göktürk, Neslihan, Ceza Muhakemesi Hukuku II. 4. Baskı. Ankara 2005.
23. Üzülmez, İlhan, Yeni Ceza Kanunu’nun Sisteminde Cezanın Belirlenmesi ve Bireyselleştirilmesi, EÜHFD 3-4/2006, s. 203 – 235.
24. Yaşar, Osman / Gökcan, Hasan / Artuç, Mustafa, Yorumlu – Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, 6. Cilt, 2. Baskı.
25. Yenisey, Feridun/Nuhoğlu, Ayşe, Ceza Muhakemesi Hukuku. 3. Baskı. Ankara 2015.
26. Yerdelen, Erdal, Ceza Muhakemesinde Hükmün Gerekçesi, Ankara 2015.
27. - Cezanın Belirlenmesi (Türk ve Alman Uygulaması), Ankara 2013