PHENOMENOLOGY AND TRANSCENDENTAL REDUCTION

Öz

Husserl endeavors to establish precise and self-evident science within the framework of phenomenology he advances. According to him, in order to achieve this, the natural attitude which involves a dogmatic approach toward the objective world, must be suspended, and the phenomenological attitude must be adopted. The phenomenological attitude requires scientific attitude that brackets the objectivity of the external world. According to Husserl, the bracketing of all judgments about the external world, which he calls epokhê, opens the path to transcendental reduction. As epokhê is an essential step toward attaining precise and self-evident science. Husserl argues that Descartes, despite employing epokhê, failed to access transcendental essences and therefore could not fulfill the project of transcendental philosophy. The reduction that becomes possible after the successful execution of the epochê entails the process of reducing the entire external world into absolute consciousness. The field of absolute consciousness is, in Husserl’s system, the residuum of transcendental reduction. In other words, it represents the sole and ultimate domain of reality as a result of transcendental reduction. Phenomenology constructs its epistemology and ontology within this absolute domain of consciousness, for a precise and self-evident domain of reality becomes immanent to consciousness once the phenomenological method is applied. For that reason, Husserl proposed his own phenomenological method as a way to overcome the naïve and uncertain ground that underlies both our everyday knowledge and the practice of scientific knowledge. This method aims, by directing itself toward the self-evidence of essences, to disclose the truth of consciousness in itself.

Anahtar Kelimeler

• Phenomenology
• Epochê
• Transcendental Reduction
• Pure Consciousness
• Phenomenological Attitute
• Naturel Attitude

Fenomenoloji Ve Transandantal Redüksiyon

Öz

Husserl, ileri sürdüğü fenomenoloji etrafında kesin ve apaçık bir bilim kurma amacını gerçekleştirmeye çalışır. Ona göre bunu gerçekleştirebilmek için nesnel dünyaya karşı dogmatik yaklaşımı içeren doğal tavır askıya alınmalı ve fenomenolojik tavır benimsenmelidir. Fenomenolojik tavır, dış dünyanın nesnelliğini paranteze alan bilimsel bir tutumu ifade eder. Dış dünya hakkındaki tüm yargıların paranteze alınmasını epokhê olarak adlandıran Husserl’e göre, bu uygulama transandantal redüksiyona giden yolu açar. Çünkü epokhê, kesin ve apaçık bir bilime giden yol için zorunlu bir faaliyettir. Husserl, Descartes’ın epokhêyi uygulamak suretiyle transandantal özlere erişemediğini, bu nedenle de transandantal felsefe tasarısını gerçekleştiremediğini iddia eder. Epokhênin başarılı bir şekilde icra edilmesinin akabinde mümkün hale gelen redüksiyon ise tüm dışsal dünyanın mutlak bilinç sahasına indirgenmesini ihtiva eder. Mutlak bilinç sahası, Husserl’in sisteminde transandantal redüksiyonun tortusudur. Başka bir ifadeyle transandantal redüksiyon sonucunda elimizde kalan tek ve yegâne gerçeklik sahasıdır. Fenomenoloji, tüm epistemolojik ve ontolojik muhtevasını bu mutlak bilinç evreninde inşa eder. Zira asla kendisinden şüphe edilemeyecek olan kesin ve apaçık bir gerçeklik sahası, fenomenolojik yöntem uygulandığı andan itibaren bilince içkin hale gelir. Bu nedenle Husserl, gerek gündelik bilgimizde gerekse bilimsel bilginin icra edilmesinde, naif ve kesinlikten uzak bir zeminden kurtulmanın yolu olarak kendi fenomenolojik yöntemini teklif etmiştir. Bu nedenle Husserl, gerek gündelik bilgimizde gerekse bilimsel bilginin icra edilmesinde, naif ve kesinlikten uzak bir zeminden kurtulmanın yolu olarak kendi fenomenolojik yöntemini teklif etmiştir. Bu yöntem, özlerin apaçıklığına yönelerek bilincin kendinde gerçekliğini açığa çıkarmayı amaçlar.

Anahtar Kelimeler

• Fenomenoloji
• Epokhê
• Transandantal Redüksiyon
• Mutlak Bilinç
• Fenomenolojik Tavır
• Doğal Tavır

Kaynakça

1. Butler, Jonathan L. 2016. «Rediscovering Husserl: Perspectives on the Epoche and Reductions.» The Qualitative Teport 21 (11): 2033-2043.
2. Carpenter, Phillip P. 1978. «The Phenomenology of Edmund Husserl.» Forum of Education 37 (1): 32-44.
3. Descartes, Rene. 2013. Söylem, Kurallar ve Meditasyonlar. Çeviren Aziz Yardımlı. İstanbul: İdea Yayınları.
4. Erkıpçak, Hasanhan T. 2017. «Husserl ve Fenomenoloji: Bir Özet.» Arkhe-Logos Felsefe Dergisi (4): 247-258.
5. Gödelek, Kamuran. 2006. «Kesin Bir Bilim Olarak Felsefenin Kartezyen Dayanakları.» FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi (2): 17-28.
6. Heidegger, Martin. 2011. Varlık ve Zaman. Çeviren Kaan Ökten. İstanbul: Agora Kitaplığı.
7. Husserl, Edmund. 1982. Cartesian Meditations and Introduction to Phenomenology. Çeviren Dorion Cairns. Boston: Martinus Nijhoff Publishers.
8. —. 2003. Fenomenoloji Üzerine Beş Ders. Çeviren Harun Tepe. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.

9. —. 1983. Ideas Pertaining to a Pure Phenomenology and to Phenomenological Philosophy. Çeviren Fred Kersten. Boston: Martinus Nijhoff Publishers.
10. —. 1982. Logical Investigations Volume 2. London: Routledge & Kegan Paul.
11. Kant, Immanuel. 1919. Kritik der Reinen Vernunft. Leipzig: Verlag von Felix Meiner.
12. Kern, Iso. 1962. «Die Drei Wege zur Transzendental-Phaenomenologischen Reduktion in Der Philosophie Edmund Husserls.» Tijdschrift voor Filosofie 24 (2): 303-349.
13. Laporte, Jean-Marc. 1963. «Husserl's Critique of Descartes.» Philosophy and Phenomenological Research 23 (3): 335-352.
14. MacCall, Roger J. 1983. Phenomenological Psychology: An Introduction. Wisconsin: The University of Wisconsin Press.
15. Mengüşoğlu, Takiyettin. 1945. «Fenomenoloji Felsefesi.» İstanbul Üniversitesi Felsefe Arkivi 47-74.
16. Sartre, Jean Paul. 2011. Varlık ve Hiçlik. Çeviren Turhan Ilgaz ve Gaye Ç. Eksen. İstanbul: İthaki Yayınları.
17. Schmitt, Richard. 1959. «Husserl's Transcendental-Phenomenological Reduction.» Philosophy and Phenomenological Research 20 (2): 238-245.
18. Spiegelberg, Herbert. 1971. The Phenomenological Movement: A Historical Introduction. Cilt 2. Dordrecht: Springer Science+Business Media.
19. Uygur, Nermi. 2016. Edmund Husserl'de Başkasının Ben'i Sorunu. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
20. Zahavi, Dan. 2018. Husserl'in Fenomenolojisi. Çeviren Seçim Bayazit. İstanbul: Say Yayınları.
21. Zippel, Nicola. 2008. «Die phänomenologische Reduktion und ihre zeitlichen Bedingungen.» Phänomenologische Forschungen içinde, 71-88. Felix Meiner Verlag.