Adalet ve tiyatro

Abstract

Keywords

• -

Adalet ve Tiyatro

Öz

Adalet kavramı kaynağını felsefeden alır. Sokrates döneminden günümüze en çok sorgulanan ve tartışılan kavramlardandır. Çünkü bir başkasıyla ilişkide ortaya çıkar ve özgürlük-erdem-devlet-şahsiyet-hak-mülkiyet kavramlarını da içine alan tam erdemdir. Sokrates’ten Platon’a, Heraklitos’tan Aristoteles’e, Kant’tan Hegel’e ideal bir devlette adaletin tecellisi konusu hep temel konulardan olmuş, ideal devletle ve insanın mutluluğuyla koşut olarak irdelenen bir kavram olmuştur. Çeşitli adalet tanımları yapılmış, adalet doğal hukuk ve pozitif hukuk bağlamında incelenmiştir. Günümüzde de özgürlük-adalet-devlet paradigması içinde adalet sorunu dünyanın temel sorunudur. Böylesi temel bir kavram olan adalet Antik Yunan’dan bu yana tiyatro oyunlarında da en çok sorgulanan kavramlardan biri olmuştur. Kimi zaman doğal hukuk, kimi zaman pozitif hukuk, kimi zaman her ikisi birlikte oyunlarda sıklıkla işlenmiştir

Kaynakça

1. AİSKHYİLOS, Zincire Vurulmuş Prometheus, Çev. EYÜBOĞLU, Sabahattin, ERHAT, Azra, Türkiye İş Bankası Yayınları, 2000.
2. ARİSTOPHANES, Eşek Arıları-Yargıçlar, Çev. EYÜBOĞLU, Sabahattin, ERHAT, Azra, T. İş Bankası Yayınları, İst. 2006.
3. ARİSTOTELES, Nikomakhos’a Etik, Çev. BABÜR, Saffet, 1103a 5, Kebikeç, Ankara.
4. BAYSAN, Gül Tekay, Dreyfus Davası: Gerçek ve Adalet Savaşçısı Zola, Hacettepe Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Dergisi, Cilt. 19, Sayı. 1.
5. DEMİREL, Kemal, Antigone, Tekin yayınevi, İstanbul 1973.
6. ERHAT, Azra, Mitoloji Sözlüğü, Remzi Kitabevi, İst. 2011.
7. EURİPİDES, Medea, Çev. BALAY, Metin, Mitos Boyut Yayınları, İst. 2008.
8. GÜRİZ, Adnan, Adalet kavramı, www.anayasa.gov.tr, Erişim Tarihi: 14 Mart 2012.

9. HABİB, Şeyla Ben, Eleştiri, Norm, Ütopya, Çev. TEKEREK, İsmet, İletişim Yayınları, İst. 2005.
10. HEGEL, Hukuk Felsefesinin Prensipleri, Çev. KARAKAYA, Sosyal Yayınları, İstanbul 2004.
11. NUTKU, Hülya, Günümüzde Belgesel Tiyatro Anlayışının Önemi, Tiyatro Araştırmaları Dergisi, Sayı. 27, 2009/1, A.Ü. DTCF, Tiyatro Bölümü, Ankara.
12. ÖKTEM, Niyazi, Devlet . ve Hukuk Felsefesi Tarihi, Der yayınları, İst. 1993.
13. PLATON, Devlet, Çev. EYÜBOĞLU, Sabahattin- CİMCOZ, M. Ali, Remzi Kitabevi, İst.1995.
14. PLATON, Statesman, www.perseus.org, Erişim Tarihi: 2005.
15. PLATON, Yasalar, Çev. ŞENTUNA C., BABÜR, S., Ara Yayınları, İst. 1988.
16. ROSS, D., Aristoteles, Çev. A. ARSLAN& İ. O. ANAR vd., Kabalcı Yayınevi, İst. 1999.
17. SİNGEZ, Asmin, İnsanın Duvarı Yine Kendisidir: Duvarların Ötesi, www.tiyatrodunyasi.com, Erişim tarihi: 21 Mart 2012.
18. SOPHOKLES, Antigone, Çev. DİLMEN, Güngör, Mitos Boyut yayınları, İstanbul 2005.
19. STRAUSS L.& CROPSEY, J., History of Political Theory, The University of Chicago Press, 1987
20. TEKEREK, İsmet, Hegel’in Hukuk Felsefesinde Özgürlük, E.Ü. Edebiyat Fakültesi, Felsefe Bl. Yayımlanmamış Doktora Tezi, İzmir 2012.
21. TEKEREK, İsmet, Platon’un Siyaset Felsefesi, E.Ü. Edebiyat Fak. Felsefe Bl. Doktora Ödevi, İzmir 2005.
22. TEKEREK, Nurhan, TEKEREK, İsmet, Aristoteles’te Poetik ve Etik Bütünlük, A. Ü. DTCF, Tiyatro Bölümü, Tiyatro Araştırmaları Dergisi, Yıl. 2008, sayı. 26, Ankara, s. 74.
23. TOPAKKAYA, Arslan, Aristoteles’de Adalet, Uluslar arası Sosyal Araştırmalar Dergisi, Volume 2/6, Winter 2009.
24. ULAŞ, Sarp Erk ve Diğerleri, Felsefe Sözlüğü, Bilim ve Sanat Yayınları, Ankara 2002.
25. ZERENLER, Dilek, Antigone’nin İki Farklı Yorumu, Türkiyet Araştırmalar Dergisi, sayı. 18, Güz, 2005.