Devlet, İşletmecilik, Meta-Ürün ve Tiyatro İlişkisi

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Devlet, İşletmecilik, Meta-Ürün ve Tiyatro İlişkisi

Öz

Antik Yunan’dan günümüze devlet, her ne yapıda örgütlenmiş olursa olsun, çeşitli nedenlerle tiyatroyla her dönemde yakından ilgilenmiştir. Devlet özetle soyut bir mekanizmadır ve ancak bireylerin organize olduğu kurumlar ya da işletmeler aracılığıyla somutlaşır. İşletmeler ise kâr, amaçlı mal ve hizmet üreten ticari kuruluşlardır. Tiyatrolar için de birer işletmedir denilebilir. Ancak, kaynağını yaratıcılık ve estetikten alması ve bir ticari işletmeden farklı bir çalışma süreci, biçimi gerektirmesi ve sonuçta ortaya konanın bir sanat yapıtı olması dolayısıyla özgün kuruluşlardır. Bu nedenlerle tiyatronun, tarihin her döneminde olduğu gibi günümüzde de, gerek devlet, gerek yerel yönetimler tarafından desteklenmesinde yarar vardır.

Anahtar Kelimeler

• Devlet
• İşletmecilik
• Meta-Ürün

Kaynakça

1. AND, Metin, “Oyun ve Bügü”, Türkiye İş Bankası Yayınları, I. B. 1974, İstanbul.
2. Belediye Kanunu, Kanun No: 5393, Kabul Tarihi: 3.7.2006
3. Büyükşehir Belediyesi Kanunu, Kanun No: 5216, Kabul Tarihi: 10.7.2004
4. ÇEVİK, Adnan, “Yerel yönetimler Desteğinde Tiyatro Kurumları”, Yerel Yö- netimler Kongresi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Türkiye 3-4 Aralık , Yerel Yönetimler Kongresi, Dünden Bugüne Yerel Yönetimlerde Yeni- den Yapılanma, Bildiriler Kitabı-Biga Belediyesi İşbirliğiyle, Çanakkale 2004. 5441 Numaralı Devlet Tiyatrosu’nun Kuruluşu Hakkında Kanun, Yayım- landığı Resmi Gazete: 16.06.1949, Sayı: 7234, Ankara.
5. Devlet Tiyatroları Görev ve Çalışma Yönergesi, 15.11.2002 Bakanlık Onaylı, Ankara.
6. GÜLER, Zeki, “İşletme Olarak Tiyatro Örgütleri”, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir 1997.
7. KARADAĞ, Nurhan, “Halkevleri Oyun Dağarcığı (1932-1951)”, Erdem
8. Dergisi, Cilt: 5/13, Ocak 1989, Sayı: 13, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Yayınları.

9. KARADAĞ, Nurhan, “Halkevleri Tiyatro Çalışmaları (1932-1951”, T.C.
10. Kültür Bakanlığı Yayınları,Ankara 1998.
11. KONUR, Tahsin, “Devlet-Tiyatro İlişkisi”, Dost Yayınları, Ocak 2001, Ankara.
12. Kültür Bakanlığınca Yerel Yönetimlerin, Derneklerin, Vakıfların ve Özel Tiyatroların Projelerine Yapılacak Yardımlara İlişkin Yönetmelik, Resmi Gazete Tarihi: 15.03.2007, Sayı: 26463.
13. NUTKU Özdemir, “Darülbedayi’nin Elli Yılı”,A.Ü. DTCF Yayınları, Ankara: 1969.
14. NUTKU, Özdemir, “Dram Sanatı-Tiyatroya Giriş”, Kabalcı Yayınevi, II. B. Temmuz 1990, İstanbul.
15. SMITH Adam, “Ulusların Zenginliği”, Çeviren: Ayşe YUNUS-Mehmet BAKIRCI, Alan Yayıncılık, İstanbul 1985.
16. Şehir Tiyatroları 70. Yıl Özel Sayısı, “Tiyatromuz Yetmiş Yaşında”, Şehir Tiyatroları Yayın Organı, Sayı: 440, Bakış Ofset, İstanbul Mart 1985.
17. ŞENER, Sevda, “Yaşamın Kırılma Noktasında Dram Sanatı”, Yapı Kredi Yayınları, I. B. Mayıs 1997, İstanbul.
18. TARTAN, Fikret, “Altmışında Bir Taze”, Cilt: I-II-III-IV, Devlet Tiyatroları Vakfı Yayınları, Ankara 1997.
19. TEKEREK, Nurhan , “Cumhuriyet Dönemi’nde Adana’da Batı Tarzı Tiyat- ro Yaşamı (1923-1990)”, T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 1997.
20. TEKEREK, Nurhan, “Halkevleri (1932-51), Temsil Şubeleri ve Bir Örnek:
21. Adana Halkevi Temsil Şubesi”, Erdem Dergisi, Cilt: 15, Mayıs 2005, Sayı: 43.
22. TEKEREK, Nurhan, “Oyun Kavramından Drama’ya Drama’dan Dramatik Eği- time”, Tiyatro Araştırmaları Dergisi, A.Ü. DTCF Yayınları, Yıl: 2006, Sayı: 22.
23. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 96, Kabul No.2709, Kabul Tarihi: 10.1982, Alkım Yayınları, Ankara.
24. WILLIAMS, Raymond, “Kültür”, Çev: Ertuğrul BAŞER, İletişim Yayınları, İstanbul 1993. •