Türk Edebiyatında Antoloji
Öz
Yazarların ya da sanatçıların ürünlerinden bilgilendirme, biriktirme/saklama, estetik
gibi prensiplerin biri veya daha fazlası amaçlanarak oluşturulmuş derlemelere genel
olarak “antoloji” adı verilir. Önceleri sadece edebî türlerden oluşturulan seçkiler için
kullanılan “antoloji” adı, zamanla fotoğraf, müzik, resim gibi sanatın farklı dallarında
yapılan derlemeler için de kullanılır olmuştur. Ancak antoloji kelimesi, daha ziyade
bir edebiyat terimi olarak düşünülmüş ve öncelikle şiirle ilişkilendirilmiştir. Antolojinin
edebî tür olarak gelişimi XIX. yüzyılın ikinci yarısına rastlar. Edebiyatımızın Batılılaşmaya
yöneldiği bu dönemde, antolojilerin işlevselliği fark edilmiş ve onun edebî
bir tür olarak hüviyet kazanmasına yönelik çabalar artmıştır. Antoloji türünün özellikle
konu çeşitliliği açısından zenginleşmesi, edebiyat tarihine kaynak olabilecek daha
nesnel ve doyurucu çalışmaların ortaya çıkması ise edebiyatımızın Cumhuriyet’ten
sonraki döneminde görülmeye başlar.
Anahtar Kelimeler
Anthology in the Turkish Literature
Öz
Anthology is the generic name given to compilations of the works of writers or artists formed with the aim of informing, accumulating/storing or simply for the the sake of aesthetics. Although the term was initially applied only in case of literary selections, in time, it came to cover compilations in different branches of art such as photography, music and paintings. However, it has been considered more in the light of a literary term in connection with especially poetry. The development of anthology as a literary genre coincides with the second half of the 19th century. It was during the westernization of our literature at this era that the functionalism of anthology was discovered and efforts were made to liberate it as a literary genre. Its enrichment in terms of subject diversity and the emergence of more objective and fulfilling works, however, were realized during the Republican Era.
Anahtar Kelimeler
