Determination of Homogenous Areas of Turkey by Using Elevation and

Öz

Areas that have similar elevation and climatic characters called as ecologically homogenous areas. It is assumed that differences in vegetation and crop productivity in these homogenous areas are due to changes in soil types and different management applications. Total evapotranspiration was calculated for 265 meteorological stations over Turkey from meteorological parameters such as temperature, relative humidity, sunshine duration and wind speed using Penman-Monteith method. Point values of total evapotranspiration and total precipitation were interpolated using ANUSPLINE method. Drought index was calculated from these two parameters and classified into six classes. Elevation data was produced using SRTM digital elevation model and classified into seven classes. A total of 37 Homogenous area were obtained in Turkey by combining drought index layer with elevation layer.

Anahtar Kelimeler

• Homogenous area; aridity index; elevation

Rakım ve Kuraklık İndisi Değerlerine Göre Türkiye’nin Homojen Alanlarının Belirlenmesi

Öz

Rakım ve iklim özelliklerinin birbirine benzerlik gösterdiği alanların bulunduğu çevre Nispeten Homojen Ekolojik Alan olarak tanımlanmaktadır. Bu alanlar içersindeki bitki örtüsü ve üretim yönünden ortaya çıkan farklılıkların toprak ve kullanım farklılıklarından kaynaklandığı varsayılmaktadır. Türkiye’deki 265 meteoroloji istasyonundan elde edilen sıcaklık, nispi nem, ışıklanma şiddeti, rüzgâr hızı parametrelerinden Penman-Monteith yöntemine göre hesaplanan evapotransprasyon ve yağış verileri Anuspline yöntemi kullanılarak hesaplanmıştır. Uzun yıllar ortalama yıllık toplam yağış ve buharlaşma verilerinden kuraklık indeksi elde edilmiştir. Yükseklik verisi SRTM sayısal arazi modeli verisinden hazırlanmış ve yedi yükseklik sınıfına ayrılmıştır. Elde edilen kuraklık indeks katmanı altı sınıfa ayrılmış ve yedi sınıflı yükseklik katmanı ile kombinasyon haritası elde edilmiştir. Sonuç olarak ülkemiz açısından 37 farklı homojen alan bulunmuştur.

 

Anahtar Kelimeler

• Homojen alan; kuraklık indeksi; yükseklik

Kaynakça

1. Avcı, M. 1992. Thorthwaite Rasyonel İklim Sınıflandırma Sistemine Göre Türkiye İklimi, Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi Cilt 1, Sayı 1.
2. Çetin, S.C., A. Karaca, K. Haktanır and H. Yıldız, 2006. Global attention to Turkey due to desertification. Environ Monit Assess. DOI
3. 1007/s10661-006-9342-2 http://www.springerlink.com/content/07g006 x455136852
4. FAO, 1998. Crop evapotranspiration guidelines for computing crop water requirements. FAOIrrigation and Drainage Paper, 56, Rome.
5. Güler, M., N. Durutan ve M. Karaca. 1990. Türkiye Tarımsal İklim Bölgeleri. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Yayını. Ankara.
6. Hutchinson, M.F. 1989. A new objective method for spatial interpolation of meteorological variables from irregular networks applied to
7. the estimation of monthly mean solar radiation, temperature, precipitation and windrun. Division of Water Resources Technical Memorandum, CSIRO, Australia, 89: 95-104.
8. Margules, C.R. and T.D. Redhead. 1995. Guidelines for using the BioRap methodology and tools. In Series: BioRap, rapid assessment of biodiversity priority areas. CSIRO, Australia.

9. Mızrak, G. 1988. Agroecological zones of Turkey and their importance in wheat research. In Winter Cereals and Food Legumes In
10. Mountains Areas. ICARDA-136 En, Aleppo, Syria.
11. UNEP, 1992. World Atlas of Desertification.
12. UNEP, 1993. World Atlas of Desertification: Edward Arnold.
13. UNESCO, 1979. Map of the world distribution of arid regions. Map at scale 1:25,000,000 with explanatory note. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization, Paris, 54 pp. ISBN 92-3-101484-6.
14. Neldner, V.J. and J.R. Clarkson, 1995. Vegetation Survey and Mapping of Cape York Peninsula. Cape York Peninsula Land Use Strategy, Office of the Co-ordinator General and Queensland Department of Environment and Heritage, Brisbane, Australia.
15. Woodward, F.I. 1996. Climate and Plant Distribution. Cambridge University Press.