UNTERSUCHUNGEN AUF DİE ZUCHT WESENTLİCHER LEİSTUNGEN

Öz

In dieser vorliegenden Arbeit wurde die gezüchte Forschungsherde hinsichtlich der Gewichtentwicklung und Erstschurertrag im Vergleich zur Kontrollherde untersucht.

Hinsichtlich der Geburts-, Absetz-, Sechsmonaten und Jahrlingsgewichte sowie des Körpergewichts und Schurertrages beim ersten Schuralter hat die Forschungsherde eine Überlegenheit gegenüber der Kontrollherde gezeigt. Die Differenzen zwischen den Herden wurden fiir aile untersuchten Merkmalen signifikant gefunden. Die Einflüsse des Geschlechts, der Geburtsform (ausser Sechsmonatengewicht) und des Mutteralters aufdie Körpergewichte in verschiedenen Alterstufen waren signifikant. Wenn die Zuchtauswahl nach dem sechsten Monatengev/icht durchgefuhrt wird, können die 12. bzw 15. Monatengewichte nach treffend geschatzt werden. Wenn aber die Vorteile der zu friih durchgeführten Selektion beachtet werden, wird auch das Absetzgewicht denkend bevorgezugt.

Anahtar Kelimeler

• Weisskaramanschafen

AKKARAMAN KOYUNLARININ ÖNEMLİ VERİM ÖZELLİKLERİNİN SELEKSİYONLA ISLAHI VE SELEKSİYONDA KULLANILABİLECEK ÖLÇÜTLER ÜZERİNDE ARAŞTIRMALAR

Öz

Çalışmada, ıslah edilen araştırma sürüsü, kontrol sürüsü ile gelişme ve yapağı verimi bakımından mukayeseli olarak araştırılmıştır.

Doğum, sütten kesim, 6. ve 12. ay ağırlıkları ile kırkım sonrası ağırlık ve yapağı verimi bakımından araştırma sürüsü çiftlik sürüsüne karşı bir üstünlük göstermiştir. Sürüler arasındaki farklar bütün özellikler için önemli bulunmuştur. Çeşitli yaş dönemlerindeki ağırlıklara cinsiyet, doğum sekli (6. ay dışında) ve ana yaşının etkileri de önemli bulunmuştur. Damızlık seçiminin 6. ay ağırlığına göre yapılmasıyla 12. ay ve kırkım sonrası ağırlığının daha isabetli kullanılabileceği, ancak seleksiyonun daha erken yapılmasının faydaları göz önüne alındığında sütten kesim ağırlığının da tercih edilebileceği düşünülmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Akkaraman koyunları; yapağı verimi

Kaynakça

1. ANONYMOUS, 1994. Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Kayıtlan. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı.
2. BURFENING P., J. HORN and R. L. BLACKWELL, 1971. Genetic and phenotypic parameters including occurrence of estrus in Rambouillet ewe lambs. J. Animal Sci. Albany, N. Y. 33,5,919-922.
3. CANGIR, S., A. KARABULUT, B. DELJEVAN ve B. ANKARALI,
4. Ankara çevresi koyunculuğunun ıslahı ve verimlerinin artırılması olanaklarının araştırılması. Ankara ÇMZAE Yayın No: 100.
5. CASSARD, D. W. and W. C. WEiR, 1956. Hereditary and environmental variation in the weights and growth rates of suffolk lambs under farm contitions. J. Anim. Sci. 15, 1221.
6. DENNIS, S. M. 1970. Perinatal lamb mortality in a püre bred sothdown flock. J. Anim. Sci. 31, 76-79.
7. ELİÇİN, A., Y. AŞKIN, S. ÇANGIR ve A. KARABULUT, 1976. Saf ve Melez Kuzularda Çeşitli Dönemlerdeki Canlı Ağırlıklara Çevre Faktörlerinin Etkileri Üzerinde Araştırmalar. Ankara ÇMZAE Yayın No: 57.
8. FREDERIKSEN, K. R., D. A. PRICE and R. L. BLACWELL, 1967. Environmental factors affecting rate and efficiency of gain and other traits in Rambouillet lambs. J. Anim. Sci. 26, 667-673.

9. GÜRBÜZ, A., D. ÖZTÜRK ve B. ANKARALI, 1992. Değişik Verim Özellikleri Yönünden Malya X Akkaraman F1 ve G1 Melezlerinin Akkaramanlarla Mukayesesi. II. Gelişme, TARM Dergisi, Cilt 1, Sayı 1,89-106.
10. GÜRBÜZ, A. 1993. Akkaraman Koyunlarının Islahı. I. Büyüme ve Yapağı Verimi. TARM- Dergisi, Cilt 2, Sayı 1, 197-121.
11. HARVEY, W. R. 1975. Least-squares analysis of data with unequal subclass numbers. Agricultural Research Service. U. S. Department of Agriculture.
12. PEKEL, E. ve O. DÜZGÜNEŞ, 1966. Malya Devlet Üretme Çiftliğinde Çeşitli Merinos Melezleri ile Akkaraman Kuzularında Yaşama Gücü ve Gelişme A. Ü. Ziraat Fak. Yıllığı Fas. 1-2:62-80.
13. PEKEL, E. 1973. Akkaraman ve Çeşitli Merinos XAkkaraman Melezlerinde Renk ve Lekelilik Üzerinde Araştırmalar. Adana Zir.Fak. Yayınları: 1.
14. RAY, E. E. and S. L. SMITH, 1966. Effect of body weight of ewes on subsequent lamb production. J. Anim. Sci. 25, 1172-1175.
15. SIDWEEL, G. M., D. C. EVERSON and C. E. TERILL, 1964. Lamb weights in some püre bereeds and crosses. J. Anim. Sci. 23, 105-110.
16. TRAMLER, W. 1974. Erhöhung der Lammfleischproduktion durch Verwendung von Finnschafen in diskontinuierlichen Gebrauchskreuzungen. Göttingen, G. A. Üniv. Landw. Fak. Diss. agr.
17. WITT, M., B. LOHSE und D. FLOCK, 1967. Nachkommengrüfung auf Mastleistung und Schlachtkörperwert in einer Testherde des Deutschen
18. Schwarzköpfigen Fleischafes. Z. Tierz. Züchtungsbiol. 83,260-284.